I SA/Gl 602/05

I SA/Gl 602/05 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-11-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Eugeniusz Christ
Małgorzata Wolf-Mendecka
Przemysław Dumana /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
II FSK 386/06 - Wyrok NSA z 2007-03-15
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (sprawozdawca), Sędziowie NSA Eugeniusz Christ, Małgorzata Wolf-Mendecka, Protokolant Monika Adamus, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając na podstawie art. 233 ( 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (j.t. w Dz.U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60) oraz art. 5 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych (j.t. w Dz.U. z 2004 roku, nr 121, poz. 1267), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] roku, nr [...] , którą organ ten odmówił Spółce Akcyjnej "A" w K. wypłaty oprocentowania od zwróconej w dniu [...] 2004 roku nadpłaty w wysokości [...] złotych w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 rok.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną :
[...] 2004 roku Spółka "A" w K. złożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu za 2003 rok (CIT – 8 ), w którym wykazała należny podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości [...] złotych oraz nadpłatę w tym podatku w kwocie [...] złotych.
[...] 2004 roku podatnik złożył korektę wyżej wymienionego zeznania, w którym wykazał kwotę należnego podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 rok w wysokości [...] złotych oraz nadpłatę w kwocie [...] złotych. Wraz z korektą zeznania złożył on pismo, w którym podał przyczynę skorygowania pierwotnej deklaracji.
[...] 2004 roku Spółka złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 rok w kwocie [...] złotych, tj. kwocie większej o [...] złotych niż wykazanej w złożonym w dniu [...] 2004 roku zeznaniu. Wraz z wnioskiem Spółka złożyła drugą korektę zeznania CIT – 8, w którym wykazała kwotę należnego podatku dochodowego w wysokości [...] złotych oraz nadpłatę w tym podatku w kwocie [...] złotych. W powołanym wyżej piśmie wyjaśniła, iż w pierwotnym zeznaniu podatkowym złożonym w dniu [...] 2004 roku oraz korekcie złożonej w dniu [...] 2004 roku popełniła błąd polegający na zaniżeniu sumy należnych zaliczek za rok podatkowy poprzez nie ujęcie zaliczki za miesiąc [...] 2003 roku.
[...] 2004 roku organ pierwszej instancji dokonał zwrotu nadpłaconego podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 rok w kwocie [...] złotych, a w dniu [...] 2004 roku w kwocie [...] złotych.
W Piśmie z dnia [...] 2004 roku, skierowanym do Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S., Spółka domagała się przekazania na jej rzecz należnych odsetek z tytułu przekroczenia przez organ podatkowy pierwszej instancji ustawowego terminu do zwrotu nadpłaty, który upłynął [...] 2004 roku.
Organ pierwszej instancji, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, odmówił Spółce wypłaty oprocentowania od zwróconej w dniu [...] 2004 roku nadpłaty w kwocie [...] złotych wspomnianą wyżej decyzją z dnia [...] roku.
W odwołaniu od tej decyzji Spółka zarzuciła :
- naruszenie art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej – poprzez jego błędną wykładnię,
- naruszenie art. 77 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej – poprzez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie,
- naruszenie art. 78 § 3 pkt 4 Ordynacji podatkowej – poprzez jego pominięcie,
- naruszenie art. 78 § 3 pkt 3c Ordynacji podatkowej – poprzez błędne jego zastosowanie,
- naruszenie art. 274 Ordynacji podatkowej – poprzez niewłaściwe jego zastosowanie,
- naruszenie art. 125 Ordynacji podatkowej – poprzez przewlekłość postępowania.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w pierwszej kolejności wskazał, iż zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Z kolei zgodnie z art. 73 § 2 pkt 1 tej ustawy nadpłata – dla podatników podatku dochodowego – powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego.
Następnie stwierdził, że jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty (art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej). Uprawnienie to przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej ( art. 75 § 2 pkt 1a Ordynacji podatkowej). Jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę (art. 75 § 4 Ordynacji podatkowej).
W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy podniósł, iż w przedmiotowej sprawie podatnik spełnił przesłanki uprawniające go do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych, tj. złożył wniosek o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem CIT – 8 za 2003 rok.
Następnie podkreślił, iż organ podatkowy pierwszej instancji poddał weryfikacji zasadność złożonego przez Spółkę wniosku i stwierdził, że prawidłowość skorygowanego zeznania nie budzi wątpliwości.
Zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 rok w łącznej wysokości [...] złotych organ podatkowy dokonał w dwóch terminach :
- [...] 2004 roku – [...] złotych,
- [...] 2004 roku – [...] złotych.
Wskazał, iż zgodnie z art. 77 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nadpłata podlega zwrotowi w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji. Termin ten dotyczy jedynie sytuacji, w której zwrotowi podlega nadpłata wykazana w złożonym przez podatnika zeznaniu podatkowym. Jeżeli jednak podatnik wykaże kwotę nadpłaty w wysokości niższej od należnej i w związku z tym zażąda zwrotu nadpłaty w wyższej kwocie, niż wykazana w zeznaniu podatkowym, może to uczynić w trybie przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, tj. złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem podatkowym. W tym przypadku nie znajduje zastosowania trzy miesięczny termin zwrotu nadpłaty, a termin przewidziany w art. 77 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym nadpłata podlega zwrotowi w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) w przypadkach o których mowa w art. 75 § 3, lecz nie wcześniej niż w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia deklaracji, o której mowa w art. 73 § 2.
W konkluzji tej części uzasadnienia Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż Spółka złożyła zeznanie CIT – 8 w dniu 31 marca 2004 roku, a wniosek o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem w dniu [...] 2004 roku. Zatem zgodnie z brzmieniem powołanych wyżej przepisów, organ podatkowych winien zwrócić nadpłatę podatku w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, lecz nie wcześniej niż po upływie trzymiesięcznego terminu od dnia złożenia zeznania podatkowego. Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie termin do zwrotu nadpłaty upłynął w dniu [...] 2004 roku, w którym to dniu organ podatkowy pierwszej instancji dokonał ostatecznego zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 rok.
Podkreślił również, iż w przypadku, gdy nadpłaty są zwracane w trybie stwierdzenia nadpłaty, bez wydawania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty, podmiotom uprawnionym przysługuje oprocentowanie jedynie pod warunkiem, że organ podatkowy nie dokona zwrotu tych nadpłat w terminie określonym w art. 77 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, a taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie miał miejsca, bowiem zwrot nadpłaty nastąpił w terminie przewidzianym w powołanym wyżej przepisie.
Dyrektor Izby Skarbowej nie zgodził się też z zarzutem naruszenia art. 126 oraz 274 Ordynacji podatkowej. Stwierdził w tym zakresie, iż zgodnie z art. 274 § 1 Ordynacji podatkowej, w razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy lub oczywiste omyłki bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, organ podatkowy zwraca się do składającego deklarację o złożenie niezbędnych wyjaśnień oraz o skorygowanie deklaracji, wskazując przyczyny, z powodu których informacje zawarte w deklaracji podaje się w wątpliwość. Z kolei zgodnie z art. 160 § 1 tej ustawy w sprawach uzasadnionych ważnym interesem adresata lub gdy stan prawny tego wymaga, wezwania można dokonać telegraficznie, telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności, z podaniem danych wymienionych w art. 159 § 1. W myśl art. 280 Ordynacji podatkowej w sprawach nieuregulowanych w art. 272 – 279 stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 1, 3, 5, 6, 9, 10, 14, 16 oraz 23 działu IV. Zatem organ podatkowy prowadząc czynności sprawdzające mógł zwrócić się do podatnika również telefonicznie, co też w niniejszej sprawie uczynił w dniu 11 maja 2004 roku, sporządzając na tę okoliczność stosowną notatkę.
Organ odwoławczy nie podzielił również zarzutu naruszenia art. 125 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do tej kwestii podniósł, iż obowiązek szybkiego załatwienia sprawy nie może stanowić usprawiedliwienia do odstąpienia od reguł postępowania podatkowego. Podkreślił, iż zaskarżona decyzja została wydana z zachowaniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym (art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej), a przed jej wydaniem podatnik został zapoznany z zebranym w sprawie materiałem dowodowym (art. 200 Ordynacji podatkowej). Niezakończenie zaś sprawy w terminie jednego miesiąca spowodowane zostało koniecznością zachowania terminu do wypowiedzenia się strony w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej.
W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Spółka Akcyjna "A" w K. domagała się uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K..
W podstawie prawnej skargi zarzuciła naruszenie art. 73 § 2 pkt 1, art. 77 § 1 pkt 5 i 6, art. 78 § 3 pkt 3c, art. 78 § 3 pkt 4 oraz art. 274 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka podniosła, iż organy podatkowe błędnie przyjęły, że dopiero skorygowane zeznanie CIT – 8 jest podstawą do zwrotu nadpłaty. Podatnik wykazał w zeznaniu za 2003 rok (złożonym w dniu [...] 2004 roku) nadpłatę w podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości [...] złotych. Nadpłata ta winna zostać zwrócona podatnikowi w terminie trzech miesięcy, tj. do dnia [...] 2004 roku (art. 77 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej). Do tego dnia organ podatkowy zwrócił podatnikowi jedynie część nadpłaty, tj. kwotę [...] złotych. Zatem co do różnicy, tj. kwoty [...] złotych ([...] złotych minus [...] złotych) organ winien zapłacić odsetki za zwłokę za okres od [...] do [...] 2004 roku (art. 78 § 2 pkt 4 i § 4 Ordynacji podatkowej).
Zdaniem skarżącej Spółki jedynie kwota nadpłaty w wysokości [...] złotych (różnica pomiędzy kwotą nadpłaty wykazaną w zeznaniu rocznym i w deklaracji korygującej) została zwrócona w terminie przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, tj w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz deklaracji korygującej.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko organów podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż – wbrew jej wywodom – zaskarżona decyzja nie narusza obowiązujących przepisów prawa.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1259), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W rozpatrywanej sprawie obie strony powołują się na treść przepisów rozdziału 9 (nadpłata) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja Podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 z późniejszymi zmianami), ale wywodzą z ich treści różne skutki prawne.
Aby odnieść się do tej kwestii, w pierwszej kolejności wskazać należy, iż definicja nadpłaty zawarta została w art. 72 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tą definicją za nadpłatę uważa się między innymi kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Nadpłatą są więc zarówno świadczenia podatkowe nadpłacone, jak też uiszczone nienależnie. Świadczenie jest nadpłacone, gdy podatnik jest zobowiązany do świadczenia z tytułu określonego podatku, lecz kwota faktycznie uiszczona jest wyższa od kwoty należnej. Natomiast świadczenie jest uiszczone nienależnie, gdy podatnik dokonuje zapłaty określonej kwoty pieniężnej, mimo że nie jest do tego zobowiązany. Świadczenie będzie również nienależne w sytuacji, gdy w chwili jego spełnienia istniała wprawdzie podstawa prawna świadczenia, jednakże po jego dokonaniu podstawa ta odpadła, np. w przypadku uchylenia decyzji podatkowej (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, M. Masternak, A. Olesińska - Ordynacja podatkowa - Komentarz, TNOiK, Toruń 2002, s. 271).
Zatem, nadpłatami są wszelkie kwoty, które nie mieszczą się w pojęciu zobowiązania podatkowego i które zostały uiszczone bez podstawy prawnej.
Z kolei przepis art. 73 Ordynacji podatkowej określa, w jakim dniu powstaje nadpłata – w zależności od zdarzenia ją powodującego. W przypadku nadpłat będących następstwem reguł rozliczania danego podatku określono, że nadpłata (wykazana przez podatnika) powstaje w podatkach dochodowych – z dniem złożenia zeznania podatkowego przez podatnika (art. 73 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).
Natomiast zgodnie z art. 75 § 1 powołanej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo jego wysokość, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Uprawnienie takie przysługuje podatnikowi również, gdy ma on obowiązek obliczenia podatku oraz wpłacenia go na konto organu podatkowego, a więc kiedy – zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 wyżej powołanej ustawy – zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania, jeżeli :
a) w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazał obowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej
b) w deklaracjach innych niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3, z wyjątkiem deklaracji dotyczącej zaliczek na podatek dochodowy, wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek,
c) nie będąc obowiązanym do składania zeznań (deklaracji), dokonał wpłaty podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej (art. 75 § 2 Ordynacji podatkowej).
Przepis art. 77 Ordynacji podatkowej w szczegółowy sposób określa dla poszczególnych rodzajów nadpłat terminy ich zwrotu, przyjmując trzy zasadnicze terminy – trzydzieści dni oraz dwa i trzy miesiące.
Jeżeli podatnik, którego zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, tzn. z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie tego zobowiązania, składa wniosek o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) podatkowym gdy :
1) w zeznaniu podatku dochodowego od osób prawnych lub osób fizycznych, albo zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych, czy też w deklaracjach podatku akcyzowego oraz wpłat z tytułu zysku jednoosobowych spółek Skarbu Państwa lub przedsiębiorstw państwowych – wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej,
2) w deklaracji innej niż deklaracja podatku akcyzowego lub wpłat z zysku jednoosobowych spółek Skarbu Państwa lub przedsiębiorstw państwowych, z wyjątkiem deklaracji dotyczącej podatku dochodowego, wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek
- nadpłata podlega zwrotowi w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) lecz nie wcześniej niż w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia zeznania rocznego w podatkach dochodowych, deklaracji w podatku akcyzowym lub deklaracji wpłaty z zysku (art. 77 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej).
W przypadkach tych, stosownie do art. 75 § 4 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydania decyzji o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości. Jeżeli korekta deklaracji budzi jednak zastrzeżenia organ określi wielkość nadpłaty w drodze decyzji o stwierdzeniu nadpłaty, co oznaczać będzie zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od wydania tej decyzji – art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (por. B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki – Ordynacja podatkowa. Komentarz 2003. Oficyna Wydawnicza "Unimex", Wrocław 2003, str. 326 – 328).
Brzmienie przywołanej wyżej regulacji prawnej nie budzi wątpliwości, że w przypadku, gdy podatnicy, płatnicy lub inkasenci równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty obowiązani są złożyć skorygowane zeznanie (deklarację) – nadpłata podlega zwrotowi w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją), jednakże nie wcześniej niż w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji.
Tak też było w rozpatrywanej sprawie. 31 marca 2004 roku skarżąca Spółka złożyła zeznanie CIT – 8, natomiast wniosek o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem złożyła ona w dniu [...] 2004 roku. Zatem zgodnie z powołanym wyżej art. 77 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej organ podatkowy obowiązany był zwrócić podatnikowi nadpłatę w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, lecz nie wcześniej niż po upływie trzymiesięcznego terminu od dnia złożenia zeznania podatkowego.
Zgodnie z powyższym termin zwrotu nadpłaty upłynął [...] 2004 roku i w tym też dniu organ podatkowy pierwszej instancji dokonał ostatecznego zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 rok. Ze względu na brzmienie powołanego wyżej art. 77 § 1 pkt 6 organ ten nie mógł dokonać zwrotu nadpłaty przed upływem trzymiesięcznego terminu od dnia złożenia zeznania podatkowego, tj. przed dniem 30 czerwca 2004 roku.
W tym miejscu należy również przypomnieć, iż ustalenie wysokości oprocentowania nadpłaty wymaga normatywnego określenia nie tylko momentu jej powstania, lecz także terminu zwrotu. Przepis art. 77 Ordynacji podatkowej w sposób szczegółowy określa dla poszczególnych rodzajów nadpłat terminy zwrotu, natomiast z art. 78 tej ustawy wynika, iż prawo do oprocentowania nadpłaty powstaje z mocy samego prawa w sytuacjach określonych w tym przepisie.
W świetle powołanych wyżej przepisów twierdzenie strony skarżącej, iż co do nadpłaty wykazanej w zeznaniu z dnia 31 marca 2004 roku organ podatkowy winien zastosować art. 77 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, a w stosunku do jej różnicy (zwiększonej nadpłaty o [...] złotych), wykazanej w korekcie zeznania rocznego z dnia [...] 2004 roku, organ ten winien zastosować art. 77 § 1 pkt 6 ustawy – nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego.
Reasumując wskazać więc należy, iż organy podatkowe zasadnie odmówiły stronie skarżącej wypłaty oprocentowania od zwróconej w dniu [...] 2004 roku nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 rok w wysokości [...] złotych, bowiem żądaniu takiemu przeczy treść powołanego wyżej art. 77 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, gdyż zwrot nadpłaty nastąpił w terminie przewidzianym tym przepisem.
Wskazać także należy, iż argumenty organu odwoławczego odnoszące się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 247 Ordynacji podatkowej są trafne i przedstawione zostały w sposób wyczerpujący.
Dokonując zatem w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1259) kontroli zaskarżonej decyzji z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy podatkowe nie przekroczyły granic swobody interpretacyjnej i nie naruszyły reguł interpretacyjnych ograniczając stosowanie powołanych przepisów do podanego wyżej znaczenia.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.