I SA/GL 592/23

Sprawa dotyczyła skargi D. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. ustalającą podatek od nieruchomości za 2021 r. Podatnik kwestionował kwalifikację obiektu znajdującego się na jego gruncie jako budynku, twierdząc, że jest to budowla rozbieralna i nietrwale związana z gruntem. Organy podatkowe, opierając się na opinii pracowników Wydziału Architektury i Budownictwa oraz oględzinach, uznały obiekt za budynek, wskazując na jego fundamenty (płyta betonowa, podmurówka, bloczki betonowe), dach, przegrody budowlane (ściany murowane i z blachy trapezowej) oraz trwałe połączenie z gruntem za pomocą śrub i fundamentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, podzielając stanowisko organów, oddalił skargę. Sąd podkreślił, że definicja budynku zawarta w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, odwołująca się do Prawa budowlanego, wymaga trwałego związania z gruntem, posiadania fundamentów i dachu oraz wydzielenia z przestrzeni przegrodami. Analizując orzecznictwo, sąd przychylił się do interpretacji, zgodnie z którą trwałe związanie z gruntem oznacza, że obiektu nie można przenieść w inne miejsce bez uszkodzenia jego konstrukcji. W ocenie sądu, sporny obiekt, mimo możliwości demontażu ścian i dachu, posiadał fundamenty i był fizycznie połączony z gruntem w sposób uniemożliwiający jego przeniesienie bez wykonania nowych fundamentów i prac ziemnych, co kwalifikowało go jako budynek. Sąd uznał również, że postępowanie dowodowe było wyczerpujące, a zarzuty naruszenia przepisów procesowych były bezzasadne.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający