I SA/Gl 587/23

I SA/Gl 587/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-11-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agata Ćwik-Bury /sprawozdawca/
Bożena Pindel /przewodniczący/
Monika Krywow
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 134, art. 141 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Monika Krywow, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2023 r. sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 9 lutego 2023 r. nr COF.OUR.6375.35409.2022 ŁD.SA.ZZ 00110523 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.
Uzasadnienie
1. Przedmiotem skargi B. J. (dalej: skarżąca, zobowiązana) jest wydane na podstawie art. 134 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2022 r., poz. 2000, dalej: k.p.a.) w związku z art. 18, art. 34 § 3 i art. 17 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz.U. z 2022 r. poz. 479, dalej: u.p.e.a., ustawa egzekucyjna) oraz w związku z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (t.j.: Dz.U. z 2020 r., poz. 1689, dalej: u.o.a., ustawa abonamentowa) postanowienie Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. (dalej: Dyrektor) z dnia 9 lutego 2023 r. nr COF.OUR.6375. 35409.2022ŁD.SA.ZZ 00110523 stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
2. Postępowanie przed organami administracji.
2.1. Z akt sprawy wynika, że w związku z brakiem realizacji przez zobowiązaną należności z tytułu zaległych opłat abonamentowych, Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej przekazał do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego L. tytuł wykonawczy z dnia 25 maja 2022 r., obejmujący zobowiązanie z tytułu zaległych opłat abonamentu radiowo – telewizyjnego za okres od stycznia 2017 r. do maja 2021 r.
Naczelnik, uznając się niewłaściwym do wszczęcia i prowadzenia egzekucji, przekazał ww. tytuł wykonawczy, zgodnie z właściwością miejscową, Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W.. Ostatnio wymieniony organ zawiadomieniem z dnia 30 czerwca 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z tytułu otrzymywanego przez zobowiązaną świadczenia emerytalno-rentowego, o czym zawiadomienie doręczono zobowiązanej w dniu 19 lipca 2022 r.
2.2. Pismem z dnia 24 lipca 2022 r. skarżąca wniosła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zobowiązana podniosła zarzut nieistnienia obowiązku, a to ze względu na wyjazd w 1992 r. na stałe za granicę (Hiszpania), sprzedaż mieszkania (2006 r.) oraz z uwagi na nie zawieranie z Pocztą Polską S.A. umowy. Podniosła nadto zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia. Organ egzekucyjny przekazał powyższe zarzuty Dyrektorowi w celu zajęcia stanowiska.
2.3. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2022 r. o nr [...] Dyrektor oddalił zarzut nieistnienia obowiązku oraz oddalił zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, jeżeli jest wymagane.
Powyższe postanowienie wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia na nie zażalenia w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, zostało wysłane do zobowiązanej na jej adres w Hiszpanii ([...], [...] (C.). Przesyłkę tą doręczono w dniu 22 grudnia 2022 r.
2.4. Na powyższe postanowienie skarżąca pismem z dnia 30 grudnia 2022 r. wniosła zażalenie, nadając je w dniu 2 stycznia 2023 r.
2.5. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2023 r. o nr COF.OUR.6375.35409.2022 ŁD.SA.ZZ 00110523 Dyrektor stwierdził, że zażalenie zobowiązanej na postanowienie z dnia 6 grudnia 2022 r. zostało złożone z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu tego postanowienia podniesiono, że postanowienie w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym zostało zobowiązanej doręczone w dniu 22 grudnia 2022 r. Mając to na uwadze, stwierdzić należy, że termin 7 – dniowy, przewidziany dla wniesienia zażalenia, upływał z dniem 29 grudnia 2022 r. Zażalenie wniesione zostało w dniu 2 stycznia 2023 r. (data nadania) a zatem z uchybieniem terminu. Dyrektor przywołał także treść art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
3. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
3.1. Na powyższe postanowienie Dyrektora z dnia 9 lutego 2023 r. skarżąca, działając osobiście, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarżąca wniosła o "umorzenie bezzasadnych roszczeń finansowych Poczty Polskiej S.A.".
Skarżąca zarzuciła, że Poczta Polska S.A. przekroczyła o ponad 3 miesiące ustawowy czas przewidziany dla udzielenia odpowiedzi na wniesione w postępowaniu egzekucyjnym zarzuty.
Skarżąca w skardze zarzuciła nadto, że Poczta Polska S.A. wyznaczyła jej termin 7-dniowy na złożenie zażalenia, podczas gdy sama przekroczyła obowiązujący w Unii Europejskiej maksymalny termin, wynoszący od 1 do 2 miesięcy na odpowiedź na zgłoszone zarzuty, zgodnie z art. 35 k.p.a., co w Hiszpanii wiąże się z "archiwizacją roszczeń organu administracji państwowej". Podkreśliła, że korespondencję wysłano do niej w grudniu w okresie świątecznym a odebrał ją znajomy w dniu 22 grudnia 2022 r. – w przeddzień Świąt Bożego Narodzenia, podczas jej nieobecności w domu. Stwierdziła, że do jej rąk korespondencja dotarła dopiero po jej powrocie z M. – już po świętach, stąd niemożność odpowiedzi w wyznaczonym 7 – dniowym terminie. Zwróciła też uwagę, iż urząd pocztowy w miejscowości, w której zamieszkuje, funkcjonuje od poniedziałku do piątku w godzinach od 9.00 do 9.45 i w dniach 24 -26 grudnia 2022 r. a także 31 grudnia 2022 r. oraz 1 stycznia 2023 r. pozostawał zamknięty. Dlatego też zażalenie mogła wysłać dopiero w dniu 2 stycznia 2023 r. (poniedziałek).
Następnie skarżąca wskazywała, że w lipcu 1992 r. wyjechała na stałe do Hiszpanii, zaś w roku 2006 sprzedała swoje mieszkanie, dlatego też nie rozumie, dlaczego zobowiązana jest płacić abonament radiowo – telewizyjny, skoro z urządzeń RTV nie korzysta na terenie kraju od 30 lat. Zdaniem skarżącej, ustanie obowiązku uiszczania opłat powinno w takim przypadku nastąpić automatycznie.
Skarżąca zwracała dalej uwagę, że w chwili wejścia w życie rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiornika (Dz.U. z 2007 r., Nr 187, poz. 1342, dalej także: rozporządzenie), de facto nie posiadała legalnego zameldowania w Polsce. Nie rozumie zatem, na jakiej podstawie został jej nadany indywidualny numer identyfikacyjny i wysłano korespondencję na jej nieaktualny adres, tym bardziej, iż oficjalnie figurowała wówczas w spisie obywateli Hiszpanii, o czym powiadomiła Konsulat Ambasady RP w M., zaś Polska wówczas już od czterech lat była państwem członkowskim UE.
Podkreśliła, że o zmianie danych osobowych oraz adresu poinformowała "wszystkie właściwe urzędy administracji państwowej" (urząd stanu cywilnego, urząd meldunkowy, urząd skarbowy, ZUS, Wydział Konsularny Ambasady RP w M., urząd miasta). Przyznała, iż rzeczywiście nie poinformowała Poczty Polskiej S.A. o zmianie danych, wierząc w przepływ informacji pomiędzy różnymi instytucjami na obszarze UE.
3.2. Odpowiadając na skargę pełnomocnik Dyrektora wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację, zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Podkreślił również, że skarżąca nie wnioskowała o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 6 grudnia 2022 r.
4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
4.1. Skarga okazała się niezasadna.
4.2. Na wstępie należy podkreślić, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który to wyjątek nie ma w niniejszej sprawie zastosowania).
4.3. Spór pomiędzy Skarżącą a Dyrektorem sprowadza się do ustalenia czy w sprawie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd za podstawę rozstrzygnięcia przyjął dokonane przez Dyrektora ustalenia faktyczne, albowiem nie dopatrzył się naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
4.4. Rozważając sporne zagadnienie Sąd uznał za bezpodstawne zarzuty skargi, które w istocie nie negują samego terminu wniesienia zażalenia, a tym samym uchybienia terminowi do jego wniesienia. W skardze strona skarżąca wyjaśnia natomiast kompleksowo sytuację związaną z datą wniesienia zażalenia, które uzasadniać by mogły wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 6 grudnia 2022 r. Tego jednak strona skarżąca nie uczyniła. W konsekwencji, Sąd, będąc związany granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.), nie może czynić przedmiotem rozważań zarzutów, które nie odnoszą się zaskarżonego postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia.
Bez znaczenia dla sprawy pozostaje argumentacja skarżącej odnosząca się do przekroczenia, jej zdaniem, przez Pocztę Polską S.A. o ponad 3 miesiące ustawowy czas przewidziany dla udzielenia odpowiedzi na wniesione w postępowaniu egzekucyjnym zarzuty.
W tych ramach podnieść także należy, że to nie Poczta Polska S.A. wyznaczyła stronie skarżącej termin 7-dniowy na złożenie zażalenia – wynika on bowiem z kodeksu postępowania administracyjnego i wiąże zarówno strony tego postępowania jak i sam organ. Podkreślić także należy, że w sprawie miały zastosowania polskie przepisy wymienione w postanowieniach organu egzekucyjnego, nie zaś te które wskazuje skarżąca, co pozostaje i tak bez znaczenia dla sprawy.
Również bez wpływu dla rozpoznawanej sprawy pozostają argumenty co do ustania obowiązku uiszczania opłat, które – zdaniem skarżącej - powinno w takim przypadku nastąpić automatycznie.
Przyznała, iż rzeczywiście nie poinformowała Poczty Polskiej S.A. o zmianie danych, wierząc w przepływ informacji pomiędzy różnymi instytucjami na obszarze UE.
4.5. Przechodząc zatem do meritum sprawy przypomnieć należy, iż z przepisów k.p.a. wynika, iż organ odwoławczy zobowiązany jest stwierdzić, czy zażalenie zostało wniesione w terminie. Okoliczność ta stanowi kategorię obiektywną i jest zależna od uznania organu. W razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Nie jest to zależne od swobodnego uznania omami lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z 8 lipca 2010 r., II FSK 372/09, wyrok WSA w Łodzi z 4 listopada 2015 r. I SA/Łd 692/15). Stwierdzenie bowiem wniesienia odwołania z przekroczeniem terminu, zobowiązuje organ do wydania postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. W konsekwencji organ dokonując w pierwszej kolejności sprawdzenia spełnienia warunków formalnych i zachowania terminu określonego w art. 141 § 2 k.p.a., zobowiązany był orzec jak w sentencji zaskarżonego postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 134 o.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Rozstrzygnięcie to powinno być poprzedzone ustaleniem, w sposób nie budzący wątpliwości, zarówno daty doręczenia decyzji jak też daty wniesienia odwołania, co też organ uczynił.
4.6. Odnosząc powyższe uregulowania do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że z akt sprawy wynika, że zażalenie wniesione zostało z uchybieniem określonego w art. 141 § 2 k.p.a., zgodnie z którym zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie.
Postanowienie w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym zostało zobowiązanej doręczone w dniu 22 grudnia 2022 r. Tym samym termin 7 – dniowy, przewidziany dla wniesienia zażalenia, upływał z dniem 29 grudnia 2022 r. Zażalenie wniesione zostało w dniu 2 stycznia 2023 r. (data nadania) a zatem z uchybieniem terminu.
Zasadnie zatem zaskarżonym postanowieniem Dyrektor stwierdził, że zażalenie zobowiązanej na postanowienie z dnia 6 grudnia 2022 r. zostało złożone z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu tego postanowienia podniesiono, że postanowienie w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym zostało zobowiązanej doręczone w dniu 22 grudnia 2022 r. Mając to na uwadze, stwierdzić należy, że termin 7 – dniowy, przewidziany dla wniesienia zażalenia, upływał z dniem 29 grudnia 2022 r. Zażalenie wniesione zostało w dniu 2 stycznia 2023 r. (data nadania) a zatem z uchybieniem terminu. Dyrektor przywołał także treść art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
4.7. Mając na uwadze powyższe, Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę jako niezasadną oddalił.