I SA/Gl 501/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi Gminy M. było postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej określającej kwotę do zwrotu w podatku od towarów i usług za kwiecień 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. nadał ten rygor, wskazując na zbliżający się termin przedawnienia zobowiązania (mniej niż 3 miesiące do 31 grudnia 2019 r.) oraz brak dobrowolnego wykonania zobowiązania przez Gminę, która nie złożyła korekty deklaracji po kontroli i wniosła odwołanie. Dyrektor utrzymał postanowienie w mocy, podkreślając, że nadanie rygoru jest uzasadnione w sytuacji ryzyka przedawnienia. Gmina zarzuciła naruszenie art. 239b Ordynacji podatkowej, twierdząc, że samo zbliżanie się terminu przedawnienia nie jest wystarczające do nadania rygoru, a organ musi dodatkowo uprawdopodobnić niewykonanie zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę, uznając, że organ prawidłowo zastosował art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 o.p. Sąd podkreślił, że nadanie rygoru wymaga łącznego spełnienia przesłanek z § 1 i § 2, a uprawdopodobnienie może opierać się na okolicznościach wskazujących na prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania, takich jak wniesienie odwołania i brak zapłaty, zwłaszcza gdy czas postępowania odwoławczego przekracza okres do przedawnienia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie art. 239b Ordynacji podatkowej w kontekście nadawania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom nieostatecznym, zwłaszcza w sytuacjach zbliżającego się terminu przedawnienia i wniesienia odwołania.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatkowej i interpretacji przepisów Ordynacji podatkowej, może być mniej bezpośrednio stosowalne w innych gałęziach prawa.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zbliżający się termin przedawnienia zobowiązania podatkowego (krótszy niż 3 miesiące) jest wystarczającą przesłanką do nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, czy też organ musi dodatkowo uprawdopodobnić, że zobowiązanie nie zostanie wykonane?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zbliżający się termin przedawnienia (krótszy niż 3 miesiące) jest jedną z przesłanek z art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, ale musi być spełniony łącznie z przesłanką z § 2, czyli uprawdopodobnieniem przez organ, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Samo zbliżanie się terminu przedawnienia nie jest wystarczające, ale w połączeniu z innymi okolicznościami (np. brakiem korekty deklaracji, wniesieniem odwołania) może stanowić podstawę do nadania rygoru.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej wymaga łącznego spełnienia przesłanek z art. 239b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Przesłanka z § 1 pkt 4 (zbliżający się termin przedawnienia) musi być powiązana z uprawdopodobnieniem przez organ, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Okoliczności takie jak wniesienie odwołania, brak dobrowolnego wykonania zobowiązania, czy też czas trwania postępowania odwoławczego przekraczający okres do przedawnienia, mogą stanowić podstawę do takiego uprawdopodobnienia.
Czy wniesienie odwołania od decyzji wymiarowej oraz brak złożenia korekty deklaracji VAT po stwierdzonych nieprawidłowościach mogą stanowić uprawdopodobnienie, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wniesienie odwołania od decyzji wymiarowej oraz brak dobrowolnego wykonania zobowiązania (np. brak złożenia korekty deklaracji po kontroli) mogą zostać uznane za okoliczności uprawdopodabniające, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, zwłaszcza gdy okres do przedawnienia jest krótki.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko organów, że wniesienie odwołania od decyzji wymiarowej, które powoduje jej niewykonalność, w połączeniu z brakiem dobrowolnego wykonania zobowiązania (np. nie złożenie korekty deklaracji po kontroli), może stanowić uprawdopodobnienie niewykonania zobowiązania w rozumieniu art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej, szczególnie w kontekście zbliżającego się terminu przedawnienia.
Przepisy (9)
Główne
o.p. art. 239b § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 239b § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Pomocnicze
o.p. art. 239a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej art. 84
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej art. 217
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ podatkowy prawidłowo zastosował art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 Ordynacji podatkowej, nadając decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności, ponieważ okres do przedawnienia zobowiązania był krótszy niż 3 miesiące, a organ uprawdopodobnił, że zobowiązanie nie zostanie wykonane (brak korekty deklaracji, wniesienie odwołania).
Odrzucone argumenty
Zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 Ordynacji podatkowej przez błędną wykładnię i uznanie, że samo zbliżanie się terminu przedawnienia jest wystarczające do nadania rygoru, bez dodatkowego uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania. • Zarzuty naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego.
Godne uwagi sformułowania
nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej jest uzależnione od spełnienia łącznie dwóch przesłanek • uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie dającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie • nie można dopuścić do tego, aby odwołanie, czyli element powodujący niewykonalność decyzji nieostatecznej, stało się jednocześnie instrumentem prowadzącym do przedawnienia się zobowiązania podatkowego • organ ma obowiązek jedynie uprawdopodobnienia zaistnienia tej przesłanki. Nie ma zatem obowiązku przedstawienia dowodu wprost potwierdzającego możliwość niewykonania zobowiązania.
Skład orzekający
Adam Nita
przewodniczący
Agata Ćwik-Bury
sprawozdawca
Katarzyna Stuła-Marcela
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 239b Ordynacji podatkowej w kontekście nadawania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom nieostatecznym, zwłaszcza w sytuacjach zbliżającego się terminu przedawnienia i wniesienia odwołania."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatkowej i interpretacji przepisów Ordynacji podatkowej, może być mniej bezpośrednio stosowalne w innych gałęziach prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego mechanizmu proceduralnego w prawie podatkowym – nadawania rygoru natychmiastowej wykonalności, co ma istotne implikacje praktyczne dla podatników i organów. Wyjaśnia, kiedy można ominąć zasadę niewykonalności decyzji nieostatecznej.
“Kiedy decyzja podatkowa staje się wykonalna od ręki? Sąd wyjaśnia kluczowe przesłanki.”
Sektor
podatkowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.