I SA/Gl 473/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę T. Sp. z o.o. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka, prowadząca działalność w zakresie wynajmu nieruchomości, wnioskowała o możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej inwestycji w obcych środkach trwałych, którymi były lokale mieszkalne wynajęte od podmiotu zewnętrznego. Spółka argumentowała, że mimo nowelizacji przepisów (art. 16c pkt 2a u.p.d.o.p.), która wyłączyła z amortyzacji budynki i lokale mieszkalne, nie dotyczy to inwestycji w obcych środkach trwałych, stanowiących odrębną kategorię środków trwałych zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. Dyrektor KIS uznał to stanowisko za nieprawidłowe, stosując wykładnię systemową i funkcjonalną, która miała prowadzić do wniosku, że skoro właściciel nie może amortyzować lokalu mieszkalnego, to najemca dokonujący w nim inwestycji również nie może. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną interpretację, podzielając argumentację spółki. Sąd podkreślił, że przepisy ustawy o CIT wyraźnie rozróżniają inwestycje w obcych środkach trwałych od budynków i lokali będących własnością podatnika. Wskazał, że art. 16c pkt 2a u.p.d.o.p. nie wymienia wprost inwestycji w obcych środkach trwałych jako wyłączonych z amortyzacji, a wykładnia językowa przepisów jest jednoznaczna. Sąd uznał, że organ nie może zastępować ustawodawcy w tworzeniu nowych ograniczeń i zastosował wykładnię ścisłą przepisów, uznając, że spółka ma prawo do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od inwestycji w obcych środkach trwałych do kosztów uzyskania przychodu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie możliwości amortyzacji inwestycji w obcych środkach trwałych (lokalach mieszkalnych) jako kosztów uzyskania przychodu, pomimo zakazu amortyzacji budynków mieszkalnych dla właścicieli.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatników CIT i interpretacji przepisów ustawy o CIT. Może być pomocne w sprawach dotyczących inwestycji w nieruchomościach niebędących własnością podatnika.
Zagadnienia prawne (1)
Czy odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej inwestycji w obcych środkach trwałych, będących lokalami mieszkalnymi udostępnionymi na podstawie umowy najmu, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przez podatnika niebędącego właścicielem tych lokali?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, odpisy amortyzacyjne od inwestycji w obcych środkach trwałych, będących lokalami mieszkalnymi, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że inwestycje w obcych środkach trwałych stanowią odrębną kategorię środków trwałych w rozumieniu ustawy o CIT i nie podlegają wyłączeniu z amortyzacji na podstawie art. 16c pkt 2a u.p.d.o.p., który dotyczy budynków i lokali mieszkalnych będących własnością podatnika. Wykładnia językowa przepisów jest jednoznaczna i nie pozwala na rozszerzające stosowanie zakazu amortyzacji.
Przepisy (6)
Główne
u.p.d.o.p. art. 15 § 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 15 § 6
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 16a § 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 16a § 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Pomocnicze
u.p.d.o.p. art. 16c § 2a
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
ustawa zmieniająca art. 71 § 2
Ustawa z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw
Argumenty
Skuteczne argumenty
Inwestycje w obcych środkach trwałych stanowią odrębną kategorię środków trwałych od budynków i lokali mieszkalnych. • Przepis art. 16c pkt 2a u.p.d.o.p. nie wyłącza wprost amortyzacji inwestycji w obcych środkach trwałych. • Wykładnia językowa przepisów jest jednoznaczna i nie pozwala na rozszerzające stosowanie zakazu amortyzacji. • Organ nie może zastępować ustawodawcy w tworzeniu nowych ograniczeń.
Odrzucone argumenty
Zakaz amortyzacji budynków mieszkalnych (art. 16c pkt 2a u.p.d.o.p.) dotyczy również inwestycji w obcych środkach trwałych, ze względu na wykładnię systemową i funkcjonalną. • Potwierdzenie prawa do amortyzacji dla najemcy stawiałoby właścicieli w gorszej sytuacji, naruszając zasadę równości i sprawiedliwości podatkowej.
Godne uwagi sformułowania
Sąd orzekający w tej sprawie podziela w całości stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1620/24 czy też WSA w Rzeszowie wyrażone w wyroku z 23 kwietnia 2024 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 88/24, którego argumentacją posłużył się w dalszej części tego uzasadniani uznając ją za własną. • Nie mieści się w kategoriach przewidzianych w tym przepisie określenie inwestycji w obcych środkach trwałych. • Użycie przez ustawodawcę takiej systematyki, w ocenie sądu wskazuje, że nie może być utożsamiane pojęcie inwestycji określonej w art. 16a ust. 2 pkt 1 z pojęciem budynku i budowli. Są to w ujęciu systematycznym inne środki trwałe. • Wskazana powyżej wykładnia językowa nie prowadzi przy tym do wniosków absurdalnych czy niedających się zaakceptować bowiem ustawodawca może przecież odmiennie traktować pod względem amortyzowania różne rodzaje środków trwałych i odmiennie potraktować amortyzowanie budynków przez właściciela oraz podmiot dokonujący w tym budynku "inwestycji w obcy środek trwały". • Kiedy wykładnia językowa prowadzi do jednoznacznych, dających się zaakceptować wniosków, stosowanie rozszerzającej wykładni na niekorzyść podatnika jest nie do zaakceptowania i musi być ocenianej jako naruszenie prawa materialnego, a konkretnie przepisów tego prawa wskazanych w skardze.
Skład orzekający
Agata Ćwik-Bury
przewodniczący
Katarzyna Stuła-Marcela
sprawozdawca
Monika Krywow
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie możliwości amortyzacji inwestycji w obcych środkach trwałych (lokalach mieszkalnych) jako kosztów uzyskania przychodu, pomimo zakazu amortyzacji budynków mieszkalnych dla właścicieli."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatników CIT i interpretacji przepisów ustawy o CIT. Może być pomocne w sprawach dotyczących inwestycji w nieruchomościach niebędących własnością podatnika.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii podatkowej związanej z amortyzacją kosztów, która ma bezpośrednie przełożenie na wynik finansowy firm wynajmujących nieruchomości. Interpretacja przepisów prawa podatkowego przez sąd jest kluczowa dla wielu przedsiębiorców.
“Amortyzacja inwestycji w wynajmowanych lokalach: czy to koszt uzyskania przychodu?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.