Orzeczenie · 2025-07-03

I SA/Gl 377/25

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2025-07-03
NSApodatkoweWysokawsa
podatek od nieruchomościnadpłatadecyzja kasacyjnapostępowanie dowodoweOrdynacja podatkowaorgan odwoławczysąd administracyjnyuchylenie decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę E. sp. z o.o. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. oraz nadpłaty w tym podatku. Skarżąca spółka kwestionowała decyzję Kolegium, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, poprzez niezasadne uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, podczas gdy materiał dowodowy pozwalał na merytoryczne rozstrzygnięcie. Sąd administracyjny przychylił się do stanowiska skarżącej. Wskazał, że decyzja kasacyjna organu odwoławczego (uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania) jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Sąd uznał, że Kolegium nie wykazało takiej konieczności, a wskazane przez nie kwestie mogły zostać uzupełnione w trybie art. 229 o.p. lub zostały już wyjaśnione przez stronę. Sąd podkreślił, że decyzja kasacyjna jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i nie może być stosowana w sposób rozszerzający. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium, zasądzając jednocześnie od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja i stosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organy odwoławcze, zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego, dopuszczalność decyzji kasacyjnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy organ odwoławczy rozważa uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Czy organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, jeśli rozstrzygnięcie sprawy nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy nie może uchylić decyzji i przekazać sprawy do ponownego rozpoznania, jeśli nie zachodzi przesłanka przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. W takich przypadkach powinien merytorycznie rozstrzygnąć sprawę lub uzupełnić postępowanie dowodowe na podstawie art. 229 o.p.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Kolegium została wydana z naruszeniem art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ organ odwoławczy nie wykazał, że rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Wskazane przez Kolegium kwestie mogły być uzupełnione w trybie art. 229 o.p. lub zostały już wyjaśnione. Decyzja kasacyjna jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia i nie może być stosowana w sposób rozszerzający.

Czy okazjonalne udostępnianie terenu na imprezy zewnętrzne, które nie są bezpośrednio związane z podstawową działalnością hotelarską, stanowi zajęcie nieruchomości na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych?

Odpowiedź sądu

Sąd nie rozstrzygnął tej kwestii merytorycznie, ale wskazał, że organ odwoławczy nie wykazał, iż takie okazjonalne udostępnianie terenu można uznać za zajęcie nieruchomości na prowadzenie działalności gospodarczej bez wykazania bezpośredniego związku z prowadzoną przez dany podmiot działalnością gospodarczą.

Uzasadnienie

Sąd zwrócił uwagę, że organ pierwszej instancji próbował wykazać zajęcie spornej części nieruchomości na prowadzenie działalności gospodarczej poprzez organizację imprez zewnętrznych. Jednakże Kolegium miało wątpliwości, czy okazjonalne udostępnianie terenu można uznać za zajęcie nieruchomości na prowadzenie działalności gospodarczej bez wykazania bezpośredniego związku z działalnością spółki, zwłaszcza jeśli teren ten jest odgrodzony od głównego kompleksu hotelowego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 7 stycznia 2025 r. nr SKO.4105.489.2023.

Przepisy (6)

Główne

o.p. art. 233 § 2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Pomocnicze

o.p. art. 229

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Umożliwia organowi odwoławczemu uzupełnienie postępowania dowodowego.

u.p.o.l. art. 1a § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

Definicja 'zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej'.

u.p.o.l. art. 2 § 2

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

Definicja 'związane z prowadzeniem działalności gospodarczej'.

u.p.o.l. art. 6 § 9

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

u.p.r.

Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ odwoławczy nie wykazał, że rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części, co jest warunkiem zastosowania art. 233 § 2 o.p. • Organ odwoławczy mógł uzupełnić postępowanie dowodowe na podstawie art. 229 o.p. zamiast uchylać decyzję organu pierwszej instancji.

Godne uwagi sformułowania

Decyzja wydana w trybie art. 233 § 2 o.p. z założenia ma charakter procesowy, a jej istota ogranicza się do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji, oczywiście z uwzględnieniem wskazań co do dalszego postępowania. • Przesądzająca przy tym nie jest ilość dowodów, jakie mają być przeprowadzone, ale zakres faktów, jakie są przedmiotem dowodzenia. • Decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie może być podjęta bez wskazania spełnienia przesłanki określonej w art. 233 § 2 o.p. i prawidłowego jej uzasadnienia.

Skład orzekający

Katarzyna Stuła-Marcela

przewodniczący sprawozdawca

Mikołaj Darmosz

członek

Anna Tyszkiewicz-Ziętek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organy odwoławcze, zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego, dopuszczalność decyzji kasacyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy organ odwoławczy rozważa uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego w postępowaniu podatkowym – kiedy organ odwoławczy może uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. Jest to kluczowe dla zrozumienia praw i obowiązków stron w postępowaniu.

Organ odwoławczy nie może unikać merytorycznego rozstrzygnięcia – sąd wyjaśnia granice decyzji kasacyjnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst