I SA/Gl 335/23

I SA/Gl 335/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-10-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Tyszkiewicz-Ziętek /przewodniczący/
Monika Krywow /sprawozdawca/
Piotr Pyszny
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Podatki inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 888
art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 6c ust. 2, art. 6i ust. 1 pkt 3, art. 6h, art. 3 ust. 1, ust. 2 pkt 3
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), Asesor WSA Piotr Pyszny, Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2023 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 2 stycznia 2023 r. nr SKO.F/41.4/1103/2022/17126 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 2 stycznia 2023 r., nr SKO.F/41.4/1103/2022/17126, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej jako Kolegium organ odwoławczy), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej jako O.p.), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J.S. oraz A.Z. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. (dalej jako organ I instancji) z dnia 29 września 2022 r. Nr [...] w sprawie określenia od stycznia 2022 r. dla A.Z., J.S., E.K., W.Z. i K.Z. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w B. przy [...], działka nr [...] w kwocie 191,90 zł rocznie.
Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Organ I instancji decyzją z 29 września 2022 r. określił od stycznia 2022 r. dla A.Z., J.S., E.K., W.Z. i K.Z. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w B. przy [...], działka nr [...] w kwocie 191,90 zł. rocznie.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A.Z. i J.S. Strony oświadczyły, że nie korzystają z nieruchomości, nie przebywają tam i nie tworzą tam odpadów.
Kolegium rozpatrując sprawę wskazało, że sprawy związane z należnościami z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi zostały uregulowane w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2021 r. poz. 888 ze zm., dalej jako u.u.c.p.g.). Stosownie do art. 6q ust. 1 u.u.c.p.g. w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta. W sprawach opłat zastosowanie znajdują przepisy Ordynacji podatkowej w całości, a zatem również przepisy Działu III "Zobowiązania podatkowe" i Działu IV "Postępowanie podatkowe". Na potrzeby u.u.c.p.g. została stworzona w jej art. 2 ust. 1 pkt 4 definicja pojęcia "właściciel nieruchomości". Przepis ten stanowi, że przez właściciela nieruchomości - rozumie się także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Określenie "właściciel" na potrzeby u.u.c.p.g. ma szersze znaczenie niż wynikałoby to z prawa cywilnego. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.u.c.p.g. właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1. Natomiast Gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (art. 6c ust. 1 i 2 u.u.c.p.g.). Zgodnie z art. 6i ust. 1 u.u.c.p.g. obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje: 1) w przypadku nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec; 2) w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne. Na podstawie art. 6i ust. 1 pkt 3 u.u.c.p.g. w przypadku nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy i innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje za rok bez względu na długość okresu korzystania z nieruchomości.
Kolegium stwierdziło, że A.Z. pismem z dnia 16 maja 2022 r. poinformowała, że od kilku lat nieruchomość nie jest użytkowana w sposób powodujący generowanie odpadów komunalnych. Poza tym wyjaśniła, że z ww. działki korzysta sporadycznie (jeśli czas pozwala) a korzystanie polega na chwilowym, najwyżej kilkugodzinnym pobycie, który ma na celu skoszenie trawy, pozbieranie owoców itp. czynności. Poinformowała, także, że wytworzone bioodpady są traktowane jako kompost. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji podczas oględzin nieruchomości w dniu 28 kwietnia 2022 r. stwierdził, że na jej terenie znajduje się budynek, który w ocenie A.Z., pełni funkcję gospodarczą i może pełnić funkcję bytowania, a nieruchomość była wykorzystywana pod uprawę warzyw i owoców. Jednocześnie J.S. i E.K. wyjaśniły, że nie korzystają z przedmiotowej nieruchomości. W.Z. poinformował, że nie posiada wiedzy na temat statusu obiektów położonych na przedmiotowej nieruchomości ani ich wykorzystywania.
Podczas oględzin ustalono, że w pomieszczeniu tego budynku znajduje się łóżko i pomieszczenie sanitarne. Ustalono także, że pomieszczenia tego budynku są wyposażone w sprzęty kuchenne (zlew, lodówka, kuchenka) oraz naczynia (garnki, talerzyki, kubki, sztućce) telewizor, leżankę.
Kolegium wskazało, że obowiązujący system opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy i innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, jest całkowicie niezależny od rzeczywistej ilości odpadów gromadzonych na danej nieruchomości, ani ilości osób na niej przebywających. Wysokość opłat określa Rada Gminy w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego. Nikt nie może wyłączyć się z tego obowiązku, ani zmniejszyć ustalonej stawki opłaty. Gmina Mierzęcice od 2015 r. realizuje zadanie odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych z nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe i innej nieruchomości wykorzystywane na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Zwrócono także uwagę na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 28 listopada 2013 r. (K 17/12), w którym przesądzono, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter daniny publicznej. Została ona bowiem nałożona ustawą i ma charakter powszechnego, jednostronnie ustalanego świadczenia pieniężnego, od którego wniesienia uzależnione jest dopiero świadczenie innego podmiotu. Polega ono w szczególności na odbiorze odpadów komunalnych. Opłata jest świadczeniem pieniężnym o charakterze przymusowym. Obowiązek zapłaty spoczywa na wszystkich właścicielach nieruchomości. Podmioty zobowiązane do uiszczenia opłaty nie mają swobody kształtowania treści stosunku prawnego, w szczególności wysokości opłaty, ewentualnego jej obniżenia lub odstąpienia od niej oraz terminu zapłaty. Elementy te określa bowiem ustawa oraz akt prawa miejscowego w zakresie wskazanym w ustawie. Opłata należy do dochodów publicznych i jest przeznaczona na realizację celów publicznych. Stanowi bowiem dochód gminy, z którego pokrywa się funkcjonowanie systemu gospodarowania odpadami komunalnymi.
Uwzględniając powyższe Kolegium postanowiło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzje organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego opłata została prawidłowo ustalona zgodnie z Uchwałą Nr XXX/253/2021 Rady Gminy Mierzęcice z dnia 24 listopada 2021 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty, za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty zgodnie z którą została określona ryczałtowa stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 191,90 zł rocznie od domku letniskowego na nieruchomości albo od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe.
W skardze na powyższą decyzję A.Z. nie zgodziła się z powyższymi rozstrzygnięciami. Wskazała, że założenia przyjęte przez organ I instancji są nakierowane jednostronnie na udowodnienie swoich własnych tez i swoich założonych wniosków. Zupełnie nie przyjmując jej racji oraz przytoczonych przez skarżącą faktów.
Podniosła, że jako Polka i mieszkanka Rzeczpospolitej Polskiej (jak mówi Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej) jestem wolnym człowiekiem, mającym swoją godność i mam prawo do równego traktowania także w relacji z instytucjami państwowymi.
Interpretacji przepisów w oparciu, o które powzięto decyzję zarzuciła jednostronność, niejasność oraz nie pochylenie się nad odosobnionym przypadkiem. Zakładając działanie schematyczne, szablonowe, zawężone do oglądu z pozycji własnego punktu widzenia. Poczynając od obowiązku złożenia deklaracji "o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych", zgodnie z art. 6m ust. 1 u.u.c.p.g. Wskazała, że w tym przypadku taka przesłanka nie występuje, gdyż na działce nikt nie zamieszkuje i nie zamieszkiwał, ani nie są wytwarzane odpady.
Wskazując na treść art. 6i ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy skarżąca podniosła, że organ nie zwrócił uwagi na zwrot "nieruchomości wykorzystywanej" na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. W jej ocenie zwrot "nieruchomości wykorzystywanej" zakłada jakąś ciągłość korzystania w pewnej linii czasowej w sposób określony terminem "rekreacyjno- wypoczynkowy", czyli oddając się przyjemnościom, rozrywce, wypoczynkowi itp. W zależności od tego co dana osoba rozumie przez terminy relaks i wypoczynek. W danym przypadku nie zachodzi przesłanka "wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe". Fakt, że pobyt na działce związany z wykonaniem niezbędnych na dany czas prac, mający charakter awaryjnego (np. sąsiad prosi o przycięcie konarów wychodzących poza ogrodzenie) nie może być podciągnięty pod "wykorzystywanie w celach rekreacyjno-wypoczynkowych". Pobyt taki, nawet kilku godzinny nie generuje odpadów. Gmina też w związku z tą nieruchomością nie ponosi żadnych kosztów związanych z wywozem odpadów komunalnych, a mimo to zmuszona była wnieść opłatę za usługę, z której nawet nie mam możliwości skorzystać.
Za bezpodstawne skarżąca uznała wykorzystanie faktu, że na wymienionej działce jest budynek, widniejący w ewidencji jako pomieszczenie gospodarcze i w którym jest zaplecze kuchenne, miejsce do spania oraz "sławojka" i traktowanie tego jako dowód, że nieruchomość jest wykorzystywana do celów rekreacyjno- wypoczynkowych, bowiem mija się to ze stanem faktycznym.
Wskazała dalej, że w decyzji organu I instancji powołano się również, na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 listopada 2013 roku, sygn. K 17/12, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter publicznoprawny i jak wyjaśniono "wszystkie podmioty, których obowiązek odbioru i odpowiedniego zagospodarowania odpadów obciąża gminę, zobowiązane są uiszczać daninę publiczną na jej rzecz". Także w tym przypadku, zdaniem skarżącej, nie spełnia ona kryteriów, które organ I instancji insynuuje, ponieważ w żaden sposób nieruchomość położona w B. przy [...], działka nr [...], której jest współwłaścicielem, nie obciąża gminy. Jest neutralna dla gminy, natomiast swój obowiązek wynikający z faktu własności tej nieruchomości, skarżąca spełnia wywiązując się rokrocznie z opłat podatku od nieruchomości.
Podniosła także, że z ustawowego obowiązku opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wywiązuje się w miejscu zamieszkania, tam gdzie mieszkam i wytwarzam odpady związane z bytowaniem. Natomiast organ I instancji, pobiera opłatę, jednak ani razu nie wywiązał się, gdyż do tej pory ani papierka służby nie wywiozły z przedmiotowej nieruchomości.
W ocenie skarżącej, relacja instytucja - obywatel powinna być w równowadze. Skarżąca przyznała, że nie miała by żadnych oporów aby opłacać ten dodatkowy podatek, gdyby choć przez jakiś czas na tej nieruchomości bytowała i wytwarzała odpady komunalne. Było by to wręcz konieczne. Jednak w sytuacji bezpodstawnego przymusu instytucjonalnego, brak jest jej zgody na takie przedmiotowe traktowanie, jako pełnoprawnego obywatela, któremu przysługują prawa i wolności obywatelskie i równość wobec prawa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Pismem z 10 października 2023 r. J.S. poinformowała, że nie weźmie udziału w rozprawie. Stwierdziła, że jej udział w przedmiotowej nieruchomości wynosi zaledwie 3/16 części, w związku z czym zakres podjęcia przez nią jakichkolwiek decyzji odnośnie przedmiotowej nieruchomości jest bardzo znikomy. Oświadczyła także, że nie produkowała, nie produkuje i nie zamierza produkować odpadów komunalnych na jej terenie, albowiem nie korzystała, nie korzysta i nie zamierza jej użytkować, ani też z niej korzystać. Jest zainteresowana wyłącznie sprzedażą udziałów w tej nieruchomości.
Na rozprawie 25 października 2023 r. skarżąca oświadczyła, że przedmiotowa nieruchomość nie jest wykorzystywana na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, bywa tam bardzo rzadko wyłącznie w celach takich jak skoszenie trawy. W długotrwałym okresie w ogóle tam nie nocuje ani ona ani żadne inne osoby. W takim stanie faktycznym nie było podstaw do tego żeby złożyła deklarację dotyczącą opłaty za gospodarowanie odpadami, które na tej nieruchomości w ogóle nie powstają (odpady bio są kompostowane). Aktualnie nieruchomość to praktycznie ugór, a trawa nie była skoszona od dwóch lat, co uwidoczniono w czasie oględzin. Na pytanie Sądu skarżąca oświadczyła, że nie podejmowała działań na rzecz zmiany funkcji budynku w ewidencji budynków.
Uczestnik postępowania K.Z. wskazał, że nieruchomość była dawniej wykorzystywana jedynie na produkcję roślinną, nie ma tam realizowanych żadnych celów związanych z pobytem ludzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest określenie rocznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz współwłaścicieli nieruchomości położonej w B. przy [...], działka nr [...] w kwocie 191,90 zł.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.u.c.p.g. utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy. Stosownie do art. 3 ust. 2 pkt 3 i pkt 5 tej ustawy gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności obejmują wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy systemem gospodarowania odpadami komunalnymi oraz zapewniają selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmujące co najmniej: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady. Z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy wynika, że właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez wyposażenie nieruchomości w worki lub pojemniki, przeznaczone do zbierania odpadów komunalnych, utrzymanie tych pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym oraz utrzymanie w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym miejsc gromadzenia odpadów, chyba że na mocy uchwały rady gminy, o której mowa w art. 6r ust. 3, obowiązki te w całości lub w części przejmie gmina jako część usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za uiszczoną przez właściciela opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Stosownie do 6c ust. 1 u.u.c.p.g. gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Natomiast w myśl art. 6c ust. 2 tej ustawy Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Z art. 6 ust. 3a ww. ustawy wynika, że właściciel nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, może w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia uchwały, o której mowa w ust. 2, złożyć wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta pisemne oświadczenie o wyłączeniu się z systemu odbierania odpadów komunalnych zorganizowanego przez gminę na podstawie tej uchwały. W oświadczeniu właściciel nieruchomości wskazuje gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę, z którymi zawarł umowę, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, oraz dołącza do oświadczenia kopię tej umowy, pod rygorem nieskuteczności oświadczenia. Oświadczenie jest skuteczne od dnia wejścia w życie uchwały, o której mowa w ust. 2, i nie może być odwołane przez okres obowiązywania umowy w sprawie zamówienia publicznego na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, zawartej po dniu ogłoszenia tej uchwały.
Zgodnie z 6h u.u.p.c.g. wynika, że opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani ponosić:
1) właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy,
2) osoby wymienione w art. 1 pkt 1 lit. b, jeżeli rada gminy podjęła uchwałę, o której mowa w art. 2a ust. 1,
3) właściciele nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, jeżeli rada gminy podjęła uchwałę, o której mowa w art. 6c ust. 2
- na rzecz gminy, na terenie której są położone nieruchomości lub lokale.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że utrzymanie porządku i czystości w gminach ciąży na gminie, w tym w zakresie odbierania odpadów komunalnych. Tak jak w przypadku nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy gmina nie ma swobody w zakresie decydowania o odbiorze odpadów komunalnych, tak w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne decyzja o odbiorze tych odpadów należy do Rady Gminy. W przypadku podjęcia uchwały o odbiorze odpadów komunalnych z nieruchomości niezamieszkałych, na których powstają odpady komunalne, właścicielowi nieruchomości przysługuje prawo do złożenia w terminie 60 dni od ogłoszenia uchwały złożyć wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta pisemne oświadczenie o wyłączeniu się z systemu gminnego. Warunkiem skuteczności oświadczenia jest:
1. wskazanie gminnej jednostki organizacyjnej lub przedsiębiorcy, z którą lub z którym właściciel nieruchomości zawrze umowę wskazaną w art. 6 ust. 1 pkt 2, tj. umowę o odbiór odpadów komunalnych,
2. dołączenie kopii tej umowy.
Oświadczenie jest skuteczne od dnia wejścia w życie uchwały, a jeżeli po jej ogłoszeniu została zawarta umowa w sprawie zamówienia publicznego na odbieranie odpadów komunalnych w systemie wolnego wyboru – nie może być odwołane przez okres obowiązywania takiej umowy.
W niniejszej sprawie nie jest sporne to, że zarówno skarżąca, jak i uczestnicy postępowania J.S., E.K., W.Z. i K.Z. są współwłaścicielami wskazanej nieruchomości. Nie jest sporne i to, że Rada Gminy M. skorzystała z prawa wynikającego z art. 6c ust. 2 u.u.c.p.g. i zdecydowała o podjęciu uchwały w sprawie odbierania odpadów komunalnych z nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 3 uchwały Nr XIX/167/2020 Rady Gminy Mierzęcice z dnia 28 października 2020 r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Mierzęcice (Dz. Urz. Woj. Śląsk z 2020 r. poz. 7665) wynika, że z nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe odbiór odpadów odbywa się w przypadku:
a) niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych - raz w miesiącu
b) selektywnie zebranych odpadów komunalnych: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe - nie rzadziej niż raz w miesiącu, poprzez przekazywanie uprawnionemu przedsiębiorcy odbierającemu odpady komunalne lub dostarczenie do punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych;
c) bioodpadów stanowiących odpady komunalne - raz w miesiącu w okresie od stycznia do kwietnia i od października do grudnia; dwa razy w miesiącu w okresie od maja do września
d) mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, odpadów budowlanych i rozbiórkowych z gospodarstw domowych - raz w roku w systemie "u źródła", poprzez przekazywanie uprawnionemu przedsiębiorcy odbierającemu odpady komunalne albo dostarczenie do punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych.
e) przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niebezpiecznych, zużytych baterii i akumulatorów, zużytych świetlówek, zużytych opon oraz odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych powstających w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek - nie rzadziej niż raz w roku dostarczając do punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych;
Z § 3 ust. 1 uchwały Nr XXX/253/2021 Rady Gminy Mierzęcice z dnia 24 listopada 2021 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2021 poz. 7459) wynika, że Rada Gminu ustaliła ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 191,90 zł za rok od domku letniskowego na nieruchomości albo od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Nie jest sporne to, że współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości nie złożyli oświadczenia o jakim mowa w art. 6c ust. 3a u.u.c.p.g. Upatrują oni braku obowiązku w uiszczaniu powyższej opłaty w tym, że nie jest to nieruchomość wykorzystywana na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, a także, że nie powstają na niej odpady komunalne.
Rozważając sporne zagadnienie w pierwszej kolejności wskazać należy, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest daniną publiczną. Obowiązek ponoszenia tej opłaty w odniesieniu do nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy lub inna nieruchomość wykorzystywana na cele rekreacyjno-wypoczynkowe zależy jedynie od posiadania prawa własności tego rodzaju nieruchomości oraz wykorzystywania jej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, bez względu na długość okresu takiego korzystania. Zatem bycie właścicielem nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy lub inna nieruchomość wykorzystywana na cele rekreacyjno-wypoczynkowe połączone z jej nawet krótkotrwałym wykorzystaniem w ciągu roku na tego rodzaju cele są warunkami wystarczającymi dla powstania obowiązku ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Właściciel nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy czy też inny wykorzystywany jedynie przez część roku, ma obowiązek zbierania powstałych na nieruchomości odpadów komunalnych i pozbywania się tych odpadów zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami praw miejscowego oraz przepisami u.u.c.p.g. Strona nie może "wyłączyć się" z tego obowiązku, twierdząc na przykład, że na przedmiotowej nieruchomości odpadów w ogóle nie wytwarza. Trudno też przyjąć, by nawet przy korzystaniu z tego typu nieruchomości tylko okazjonalnie odpady w ogóle nie powstawały. Obowiązujący od 2015 r. ryczałtowy system opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku domków letniskowych czyni ponoszenie tych opłat całkowicie niezależnym od faktycznego wytwarzania bądź nie takich odpadów. Korzystanie z nieruchomości jest jednoznaczne z powstawaniem odpadów komunalnych, zaś ich powstawanie powoduje, iż należna jest opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie bowiem z art. 6i ust. 1 pkt 3 u.u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy i inne nieruchomości wykorzystywane na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, obowiązek ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje za rok – bez względu na długość okresu korzystania z nieruchomości. Z kolei objęcie właścicieli nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe oraz inne nieruchomości wykorzystywane na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, zorganizowanym przez gminę systemem odbierania odpadów komunalnych, na mocy art. 6c ust. 2 u.u.c.p.g. zależy od woli rady gminy. W braku stosownej uchwały rady gminy w tym przedmiocie, zastosowanie ma art. 6 ust. 1 u.u.c.p.g. oraz wskazane w nim zasady pozbywania się odpadów komunalnych.
Należy wskazać, że wbrew twierdzeniom skarżącej oraz uczestnika postępowania na rozprawie 25 października 2023 r., budynek znajdujący się na przedmiotowej nieruchomości nie jest budynkiem gospodarczym. Po pierwsze w toku oględzin stwierdzono, że znajdują się w nim sprzęty i urządzenia pozwalające na pobyt ludzi (kuchenka, zlew, lodówka, łóżko, pomieszczenia sanitarne). Po drugie przedmiotowy budynek sklasyfikowany jest jako budynek mieszkalny w ewidencji gruntów i budynków, a z oświadczenia skarżącej na rozprawie wynika, że nie wnosili oni o zmianę funkcji budynku.
Zatem zważywszy na fakt, że na przedmiotowej nieruchomości znajduje się budynek o funkcji mieszkalnej (prawnie i faktycznie) objęta ona została wskazanymi powyżej aktem prawa miejscowego, skoro w realiach niniejszej sprawy Rada Gminy M. określiła w uchwale zasady odbierania odpadów komunalnych z nieruchomości, na terenie których znajdują się domki letniskowe lub inne nieruchomości wykorzystywane na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Wobec braku stosownego oświadczenia, zarówno skarżąca, jak i pozostali współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości zobowiązani są zatem do uiszczenia opłaty ryczałtowej niezależnie do tego czy z niej korzystają czy też nie. Tym samym organ I instancji zasadnie określił stronie wysokość ryczałtowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zgodnie z wydanymi przez Radę aktami prawa miejscowego, a Kolegium utrzymało w mocy tę decyzję.
Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) orzekł jak w sentencji.