I SA/Gl 288/06

I SA/Gl 288/06 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-09-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Tyszkiewicz-Ziętek /sprawozdawca/
Eugeniusz Christ
Przemysław Dumana /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Sygn. powiązane
II FSK 476/07 - Wyrok NSA z 2008-05-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Protokolant Monika Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2006 r. sprawy ze skargi D. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej
w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego
w M. z dnia [...] r. ustalającą D. L. dochód
z nieujawnionych źródeł przychodu za 1999 r. w kwocie [...] zł oraz zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości [...] % uzyskanego dochodu
w wysokości [...] zł.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.
W dniu [...] 1999 r. małżonkowie D. i A. L. nabyli aktem notarialnym udział w nieruchomości za kwotę [...] zł, w związku z czym organ podatkowy wezwał małżonków do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego przychodu i posiadanych zasobach majątkowych w 1999 r. Po dokonaniu weryfikacji informacji o osiągniętych dochodach organ podatkowy uznał, że poniesiony wydatek nie został pokryty w całości dochodami uzyskanymi z tytułu wynagrodzenia, emerytury i renty wykazanymi w zeznaniu rocznym za 1999 r. i wszczął z urzędu (w trybie art. 20 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) postępowanie podatkowe za 1999 r.
Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego i dokonaniu analizy całości materiału zebranego w sprawie Urząd Skarbowy w M. wydał decyzję z dnia [...] r., w której określił D. L. wartość dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach za 1999 r. w kwocie [...] zł
i ustalił wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach dochodu za 1999 r. w kwocie [...] zł (przy ustalaniu podstawy opodatkowania przyjęto wysokość poniesionych przez małżonków w 1999 r. wydatków w kwocie [...] zł, a uzyskanych w tym roku łącznych dochodów podatników w kwocie [...] zł).
Powyższa decyzja została uchylona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej
w K. z dnia [...] r. Sprawę przekazano do ponownego rozpoznania organowi I instancji ze wskazaniem, że wyjaśnienia wymaga podniesiona przez małżonków kwestia oszczędności zgromadzonych dzięki prowadzonej przez A. L. działalności gospodarczej w zakresie zarobkowego przewozu osób oraz działalności D. L. w zakresie wytwórczości ludowej i konieczne jest ustalenie prawidłowej kwoty oszczędności zgromadzonych przez małżonków.
Decyzją z dnia [...] r. Urząd Skarbowy w M. określił wartość dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach za 1999 r.
w kwocie [...] zł i ustalił wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu nie znajdującego pokrycia
w ujawnionych źródłach dochodu za 1999 r. w kwocie [...] zł (przy ustalaniu podstawy opodatkowania przyjęto wysokość poniesionych przez małżonków w 1999 r. wydatków w kwocie [...] zł, a uzyskanych w tym roku łącznych dochodów małżonków w kwocie [...] zł.)
Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] r.
i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, wskazując, że wyjaśnienia wymaga kwestia oszczędności posiadanych przez małżonków z tytułu działalności A. L. w zakresie zarobkowego przewozu osób oraz wytwórczości ludowej, którą zajmowała się D.L.
Po uzupełnieniu materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Skarbowego
w M. wydał w dniu [...] r. decyzję, w której ustalił dochód
z nieujawnionych źródeł przychodu podlegających opodatkowaniu w trybie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. w kwocie [...] zł oraz należny zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości [...] % uzyskanego dochodu w wysokości [...]zł.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że D. L. i jego małżonek w złożonej informacji wykazali, że w 1999 r. ponieśli wydatki konsumpcyjne o wartości [...] zł, koszt zakupu nieruchomości – [...] zł oraz opłaty związane z nabyciem nieruchomości w kwocie [...] zł. W oświadczeniu tym nie uwzględniono wykazanych w PIT-31 za 1999 r. wydatków na remont budynku mieszkalnego w wysokości [...] zł. Jako źródła finansowania wskazano natomiast: oszczędności na dzień [...] 1998 r. – w kwocie [...] zł, dochód netto żony – [...] zł (renta) oraz dochód netto męża – [...] zł (emerytura).
W toku postępowania (na podstawie przedłożonego tłumaczenia umowy kupna) ustalono także, że w dniu 21 czerwca 1999 r. A.L. zakupił na terenie Niemiec uszkodzony samochód osobowy za kwotę [...] DM – co stanowi wydatek w kwocie [...] zł (średni kurs marki na dzień [...] 1999 r. – [...] zł). Jak wynika ze złożonego przez A. L. oświadczenia przedmiotowy samochód wymagał kapitalnego remontu, którego koszt podatnik określił na kwotę [...] zł.
Na podstawie pisma "A" S.A. z dnia [...] 2003 r. ustalono, że D. L. w dniu [...] 1999 r. wypłaciła z lokaty kwotę [...] zł ([...] zł + odsetki [...] zł) i jednocześnie w tym samym dniu dokonano kolejnej wpłaty na lokatę w wysokości [...] zł. W tym stanie rzeczy organ podatkowy przyjął poniesiony wydatek w kwocie [...] zł (różnica pomiędzy wpłatą i wypłatą).
Wobec powyższego przyjęto, że wydatki D. i A. L. poniesione w 1999 r. stanowiły kwotę [...] zł.
Dokonując zestawienia dochodów netto uzyskanych przez podatników
w 1999 r. organ I instancji ustalił, na podstawie zeznania podatkowego PIT-31, że małżonkowie uzyskali łącznie z tytułu renty i emerytury kwotę [...] zł. Nie uznano natomiast, wykazanej w oświadczeniu podatników, kwoty oszczędności zgromadzonych na dzień [...] 1998 r., ponieważ przeprowadzone postępowanie podatkowe w sprawie poniesionych wydatków i uzyskanych dochodów za 1998 r. zakończone zostało ustaleniem nadwyżki dochodów nad wydatkami w kwocie [...] zł, która to kwota jednocześnie stanowi wartość oszczędności zgromadzonych przez małżonków na dzień [...] 1998 r.
W dalszej części uzasadnienia decyzji organu I instancji wyjaśniono, że pełnomocnik małżonków złożył w dniu [...] 2005 r. wniosek o przeprowadzenie i włączenie dowodów wraz z załącznikami, a organ podatkowy uwzględnił ten wniosek w odniesieniu do dokumentów dotyczących 1999 r. (tj. 2 umowy pożyczki
z dnia [...] 1999 r. oraz pisma potwierdzające wypłaty dokonane przez D.L. z rachunku bankowego prowadzonego przez "B" S.A. o/[...]).
Na wezwanie organu I instancji pełnomocnik strony dostarczył wydruk komputerowy stanowiący historię rachunków bankowych D. L., z których wynika, że D. L. posiadała w 1999 r. konta w walucie polskiej, dolarach amerykańskich i markach niemieckich. Jako dochody uzyskane w 1999 r. przyjęto jedynie odsetki naliczone w tym okresie z tytułu zgromadzonych środków na rachunkach (kwotę tą przeliczono wg średniego kursu NBP dla danej waluty na dzień naliczania odsetek). Nie uwzględniono natomiast wypłat dokonywanych
z rachunków bankowych, ponieważ pieniądze te to m.in. oszczędności, które podatnicy zgromadzili we wcześniejszych latach i są one przyjęte jako stan zasobów finansowych na dzień 31 grudnia 1998 r.
Wobec powyższego przyjęto, że dochody, z których finansowano w 1999 r. wydatki stanowią łącznie kwotę [...] zł, na którą składają się oszczędności na dzień [...] 1998 r., świadczenie emerytalne A. L., renta D. L., zwrot podatku, pożyczki z dnia [...] 1999 r. oraz odsetki na rachunkach bankowych.
W tym stanie rzeczy organ I instancji stwierdził, że dochód nie znajdujący pokrycia w ujawnionych źródłach dochodu stanowi kwotę [...] zł (różnica pomiędzy wartością uzyskanych dochodów a wartością poniesionych wydatków).
Z uwagi na fakt, że podatnicy są małżeństwem i pozostają we wspólności majątkowej do ustalenia dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach za 1999 r. sumę uzyskanych dochodów i poniesionych wydatków przyjęto proporcjonalnie po 50 %, ustalając dochód z nieujawnionych źródeł na kwotę [...] zł, a zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym na kwotę [...] zł ([...] x [...]%).
W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik podatniczki wniósł
o uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia, orzeczenie co do istoty sprawy oraz wstrzymanie wykonania decyzji do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia i podniósł zarzut naruszenia art. 120, 121, 122, 124, 125, 180, 187 § 1, 210 § 4 Ordynacji podatkowej, a także art. 20 ust. 3 i art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz bezpodstawnego zobowiązywania podatników do przechowywania prywatnych dokumentów potwierdzających wysokość wydatków
i zgromadzonych oszczędności.
Pełnomocnik podatnika wskazał w szczególności, że organy podatkowe wydając wielokrotnie decyzje w sprawie dochodu nie znajdującego potwierdzenia
w ujawnionych źródłach dochodów za 1999 r., w każdej z nich ustalając różne kwoty wydatków i dochodów, a nadto, że bezpodstawnie nie uwzględniono dodatkowych dowodów potwierdzających zgromadzenie zasobów pieniężnych do dnia [...]1998 r., załączonych do wniosku z dnia [...] 2005 r., jak również wszystkich dowodów dotyczących 1999 r. i nie uzyskano dowodu potwierdzającego treść oświadczenia złożonego w dniu [...] 2003 r., dotyczącego okresu i wysokości wydatków poniesionych w związku z remontem samochodu osobowego marki "a".
W dalszej części odwołania pełnomocnik podatniczki wyjaśnił, że kwota oszczędności zgromadzonych przez małżonków L. wynika z prowadzonej przez nich uprzednio działalności gospodarczej, pracy zawodowej, a także otrzymywanej emerytury i renty. Z uwagi na zaawansowany wiek podatnicy zmuszeni są przebywać okresowo u swoich synów, czego skutkiem jest utrata pełnego kompletu dokumentów, które pozwalałyby na jednoznaczne wykazanie posiadanych zasobów pieniężnych (część dokumentacji utracono na skutek przeszukania przez organy ścigania domu jednego z synów podatników). W tym stanie rzeczy małżonkowie zmuszeni byli odtworzyć część dokumentacji, podjąć próby ich pozyskania od osób, z którymi dokonywali transakcji. Część dowodów uzyskano tą drogą i dostarczono do organu I instancji wraz z wnioskiem z dnia [...] r. Organ podatkowy nie uwzględnił jednakże wartości przychodów wynikających z tych dokumentów, wpływających na zwiększenie zasobów finansowych i dodatniego salda na dzień [...] 1998 r. z powodu ich doręczenia po wydaniu decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. (co nawet, gdy wyniknęło z winy podatniczki powinno stanowić przesłankę wznowienia postępowania). Bezpodstawnie odmówiono również uwzględnienia kwot wynikających z dokumentacji dotyczącej różnych rachunków bankowych, wpływających na zwiększenie wartości przychodów zgromadzonych w poprzednich latach, faktycznie dokonanych w 1999 r. wypłat pieniężnych (w dniu [...] 1999 r. [...] USD, w dniu [...] 1999 r. – [...] zł, w dniu [...] 1999 r. – [...] zł, w dniu [...] 1999 r. – kwoty [...] zł, w dniu [...] 1999 r. kwoty [...] DEN, tj. [...] zł), przyjmując, że zostały one zdeponowane na kontach bankowych w latach wcześniejszych i są ujęte w kwocie oszczędności przyjętych na dzień [...] 1998 r.
Pełnomocnik podatniczki zarzucił także, iż organ I instancji nie zweryfikował wartości wydatków (i faktycznej daty ich poniesienia) związanych z remontem samochodu "a", przeprowadzonym systemem gospodarczym, a nie poprzez autoryzowaną stację, w której koszty naprawy są kilkukrotnie wyższe. Do naprawy wykorzystano posiadane części własne, kupowano je także na giełdach samochodowych, a także od osób ogłaszających się w prasie. Organ I instancji zaniechał zgromadzenia materiału dowodowego w tym zakresie i bez żadnej weryfikacji przyjął kwotę wykazaną w oświadczeniu A. L., podczas, gdy w aktach sprawy znajduje się dokument potwierdzający zakup opon za kwotę [...] zł w "C" w B.. Do odwołania dołączono "wyjaśnienie A. L. do oświadczenia złożonego w dniu [...] 2003 r.", w którym wyjaśnia on, że faktycznie poniósł na remont samochodu "a" ok. [...] zł,
a z uwagi, na wynikające z podeszłego wieku trudności z przeliczeniem nominałów po denominacji złotego omyłkowo oświadczył pierwotnie, że była to kwota [...] zł. Opisał także sposób prowadzenia napraw i pozyskiwania części i wyjaśnił, że pojazd był remontowany kilkukrotnie w ciągu 3 lat, w którym to okresie stanowił własność podatnika. Wskazał także, że o omyłce świadczy również "źle podana data sprzedaży tego samochodu, który sprzedano we [...] 2001 r., a nie jak napisano we [...] 1999 r.".
W dalszej części odwołania pełnomocnik podatnika stwierdził, że trudno obecnie ustalić, w jakich latach i kwotach podatnicy posiadali oszczędności, gdyż banki nie mają dokumentacji za poprzednie lata, a organ podatkowy, pomimo możliwości prawnych, nie wystąpił w 2002 r. i w latach późniejszych m.in. do banków o stosowne informacje. Reprezentujący stronę pełnomocnik podniósł także, iż wynikający z przepisów Ordynacji podatkowej obowiązek przechowywania ksiąg podatkowych dotyczy wyłącznie podatników prowadzących działalność gospodarczą i nie może być rozciągany na osoby prywatne. Dokumenty nie mogą stanowić jednak jedynej kategorii dowodów, istotnych w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zapis art. 180 Ordynacji podatkowej jako dowód dopuszcza wszystko co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, w tym m.in. oświadczenie strony. Z uprawnienia do złożenia oświadczenia podatnicy skorzystali i w dniu [...] 2002 r. wskazali oszczędności z lat wcześniejszych jako źródło finansowania wydatków poniesionych w latach 1998 – 2001. Organ podatkowy zaniechał jednakże oceny wiarygodności tego oświadczenia i odrzucił je, jako nie poparte dokumentami potwierdzającymi źródło pochodzenia środków finansowych, ich przywóz do kraju i opodatkowanie.
W ocenie pełnomocnika strony poszukiwanie prywatnych dokumentów dotyczących okoliczności sprzed kilkudziesięciu lat i żądanie ich przedłożenia od osób w podeszłym wieku jest całkowicie nieracjonalne, a organy podatkowe z uwagi na uwarunkowania faktyczne powinny poprzestać na zaakceptowaniu oświadczenia podatnika i jego małżonki. Negacja wyjaśnień podatników w sytuacji, gdy nie ujawniono żadnych nieprawidłowości w rozliczaniu się małżonków z budżetem państwa w okresie prowadzenia działalności zarobkowej podważa zaufanie do organów podatkowych. Zakwestionowanie danych ujawnionych w oświadczeniu strony wraz z jednoczesnym zaniechaniem weryfikacji wydatków dotyczących remontu samochodu pozostaje w sprzeczności z art. 187 Ordynacji podatkowej i jest przejawem niedopuszczalnego tłumaczenia wątpliwości na niekorzyść strony.
Rozstrzygnięcie organu I instancji dowodzi także, że naruszone zostały gwarantowane Konstytucją zasady funkcjonowania demokratycznego państwa takie jak lex non retro agit, zasada ochrony praw nabytych, prawo do procesu, zakaz interpretacji rozszerzającej pojęcie przedmiotu opodatkowania na niekorzyść podatnika.
Do odwołania dołączono wyjaśnienie A. L. do oświadczenia z dnia [...] 2003 r. Podatnik wskazał w nim przede wszystkim, że na remont samochodu marki "a" wydatkował ok. [...] zł, a wcześniejsze pomyłkowe określenie wysokości tych wydatków było skutkiem braku biegłości
w przeliczaniu pieniędzy po ich denominacji.
Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania, decyzją
z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia opisano na wstępie przebieg postępowania w sprawie. W dalszej części rozważań zaakcentowano, że jeżeli
w postępowaniu podatkowym dotyczącym dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu zostanie stwierdzone poniesienie wydatków przekraczających znacznie zeznany dochód – na podatniku ciąży wykazanie, że wydatki te znajdują pokrycie
w określonym źródle przychodów lub posiadanych zasobach. Wyjaśnienia podatnika stanowią dowód w tym postępowaniu, który podlega swobodnej ocenie organu podatkowego. Może on uznać, że wyjaśnienia te – nie poparte żadnymi dowodami – nie są wystarczające dla uznania twierdzeń strony za udowodnione.
W dalszej części uzasadnienia decyzji organu II instancji wskazano, że postępowanie prowadzone w oparciu o art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma szczególny charakter, gdyż początkowo organ podatkowy dysponuje jedynie danymi dotyczącym wydatków poniesionych przez podatnika. W interesie podatnika leży zatem przedstawienie materiału dowodowego (podlegającego swobodnej ocenie) potwierdzającego, że wydatki te zostały sfinansowane z ujawnionych (lub wolnych od podatku) źródeł przychodów.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że organ I instancji przeprowadził postępowanie w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy. Zasadnie bowiem nie uznano za dowód oświadczenia małżonków L., w którym wskazali oni, że na dzień [...] 1997 r. posiadali oszczędności w kwocie [...] zł, pochodzące z działalności gospodarczej prowadzonej przez D. L. Szczegółowa analiza dochodów i wydatków poniesionych w rodzinie podatnika
w latach 1967 – 1997 została przeprowadzona w postępowaniu zakończonym decyzją organu odwoławczego z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, umarzającą postępowanie w sprawie określenia poniesionych wydatków oraz źródeł ich finansowania za 1998 r. W postępowaniu tym organ odwoławczy uznał, że D. i A. L. mogli na dzień [...]1997 r. zgromadzić oszczędności w kwocie [...] zł, na którą złożyły się oszczędności w kwocie [...] USD oraz [...] zł z tytułu zarobkowego przewozu osób prowadzonego przez A. L. Po rozliczeniu poniesionych wydatków
i uzyskanych dochodów w 1998 r. nadwyżka dochodów nad wydatkami wynosi [...] zł i taka kwota została przyjęta jako stan oszczędności D. i A. L. na dzień [...] 1998 r.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, w których pełnomocnik strony podniósł, że organ I instancji nie uwzględnił dowodów potwierdzających wysokość zgromadzonych zasobów pieniężnych, które zostały dołączone do wniosku z dnia
[...] 2005 r., jak również wszystkich przedłożonych dowodów dotyczących 1999 r. organ odwoławczy wskazał, że z umów sprzedaży samochodów "b" i "a" wynika, że samochody te zostały sprzedane w dniu [...] 1997 r.
i [...] 1998 r. W toku postępowania podatkowego prowadzonego odnośnie 1997 r. małżonkowie nie wykazali kosztów ich zakupu po stronie wydatków, a zatem nie mogą one być ujęte jako źródło dochodów zwiększające stan oszczędności na koniec 1998 r. Pozostałe dowody dotyczące 1999 r. zostały przeanalizowane przez organ I instancji i uwzględnione jako źródło dochodów uzyskanych przez podatników w 1999 r. W szczególność uznano za źródło przychodów pożyczki udzielone na podstawie umów z dnia [...] 1999 r. ([...] zł) oraz z dnia [...] 1999 r. ([...] zł), zwrot podatku w kwocie [...] zł oraz kwotę odsetek na rachunku bankowym "B" S.A. w wysokości [...] zł.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. za prawidłowe uznał stanowisko organu I instancji, który przyjął, że wypłat dokonanych przez D. L.
z konta bankowego (podatniczka posiadała liczne lokaty w walucie polskiej
i walutach obcych) nie można przyjąć po stronie dochodów uzyskanych w 1999 r., gdyż kwoty te stanowiły oszczędności, które podatnicy zgromadzili w latach wcześniejszych.
Dokonując oszacowania oszczędności małżonków za 1998 r. ustalono, że mogli oni zgromadzić ok. [...] USD i prawidłowo przyjęto, że posiadanie rachunków bankowych, na których dokonywano operacji nie wskazuje źródeł pochodzenia pieniędzy.
Za bezzasadny uznać zatem należy zarzut pełnomocnika strony, że organ
I instancji nie uwzględnił wszystkich dowodów dotyczących zasobów pieniężnych zgromadzonych do końca 1999 r. W postępowaniu przed organem
I instancji nie zakwestionowano bowiem dokonanej w dniu [...] 1999 r. wypłaty kwoty [...] USD i przyjęto oświadczenie podatników, że przychody uzyskane
z wytwórczości ludowej oraz przewozu osób przechowywali w walucie obcej. Pominięto natomiast przedłożone dowody dotyczące okresu 2000 – 2002, gdyż będą one rozpatrywane w postępowaniu za te okresy podatkowe.
Prawidłowe są również ustalenia Naczelnika Urzędu Skarbowego
w M. dotyczące kosztów remontu samochodu marki "a"
Z materiału dowodowego wynika bowiem, jak stwierdził organ odwoławczy
w uzasadnieniu decyzji, że A. L. w dniu [...] 1999 r. dokonał zakupu uszkodzonego samochodu marki "a" za kwotę [...] marek niemieckich, co według kursu na ten dzień stanowiło równowartość [...] zł. Ze złożonego w dniu [...] 2003 r. oświadczenia A. L. wynika, że samochód był uszkodzony i wymagał kapitalnego remontu, którego koszt podatnik określił na kwotę [...] zł (strona wyjaśniła, że wszystkie dokumenty dotyczące naprawy pojazdu przekazała wraz z samochodem nabywcy). W dniu [...] 2001 r. podatnik sprzedał samochód za kwotę [...] zł, natomiast w oświadczeniu z [...] 2005 r. stwierdził, że rzeczywisty koszt remontu pojazdu zamknął się w kwocie [...] zł, a błąd we wcześniejszych wypowiedziach na ten temat zaistniał na skutek trudności w przeliczaniu pieniędzy po ich denominacji. W celu ostatecznego wyjaśnienia powyższych rozbieżności organ I instancji wezwał stronę w dniu [...] 2005 r. do przedłożenia (pozyskanych od nabywcy) kopii rachunków potwierdzających poniesione koszty naprawy samochodu. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik podatnika złożył oświadczenie W. N. - nabywcy pojazdu, w którym wyjaśniono, że obecnie nie jest możliwe odnalezienie żądanych dokumentów i wskazano, że "z tego co pamięta W. N. koszty naprawy nie przekraczały [...] . zł". W.N. oświadczył ponadto, że na pewno koszty te nie przewyższały sumy [...] ., gdyż świadczyłoby to o znacznym uszkodzeniu pojazdu. Tymczasem sprzedawca gwarantował, że zbywa samochód bezwypadkowy (z niewielkim uszkodzeniem lakieru), co miało bezpośrednie przełożenie na wartość transakcji.
Powyższe oświadczenie W. N. pozostaje w sprzeczności
z treścią dokumentu dotyczącego zakupu i przywozu pojazdu, sporządzonego
w języku niemieckim. Wynika z niego, że samochód był uszkodzony po wypadku
i wymagał kapitalnego remontu. Istotne jest także, jak wywodzi organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że zakup samochodu tej klasy (rocznik [...] r.) (zarejestrowanego po raz pierwszy w [...] r.) bez znacznych uszkodzeń za kwotę [...] DM pozostawałby w całkowitej sprzeczności z realiami rynkowymi,
a zatem za wiarygodne uznać należy oświadczenie A. L. z dnia [...] 2003 r. W świetle wyjaśnień złożonych przez podatnika domniemywać można natomiast, że strona zataiła przed nabywcą fakt uszkodzenia pojazdu i nie przekazała mu pełnej dokumentacji dotyczącej jego remontu.
Mając na uwadze opisane powyżej okoliczności organ odwoławczy podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. w kwestii kosztów poniesionych przez podatnika na remont samochodu.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. odniósł się również do zarzutu odwołania, w którym wskazano, że organ I instancji zaniechał wystąpienia do banków o stosowne informacje dotyczące oszczędności posiadanych przez podatników. Odnośnie tej kwestii organ I instancji organ odwoławczy przywołał treść art. 183 Ordynacji podatkowej i stwierdził, że nie zachodziła potrzeba zastosowania go w niniejszej sprawie, gdyż podatnicy przedłożyli wymaganą przez organ podatkowy historię rachunku bankowego prowadzonego w "B" S.A.
Reasumując swoje rozważania organ odwoławczy stwierdził, że organ
I instancji w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dołożył wszelkich starań, aby ustalić stan faktyczny, zgodnie z jego rzeczywistym przebiegiem, a odmienna od oczekiwań podatnika ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie może stanowić podstawy zakwestionowania ustaleń organów podatkowych.
Decyzję organu II instancji doręczono pełnomocnikowi podatniczki w dniu
[...] 2005 r., a pismem z dnia [...] 2006 r. strona zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, orzeczenie
w powyższym zakresie co do istoty sprawy oraz wstrzymanie wykonania decyzji do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy i wskazał, że kwestionuje ustalenia organu I instancji dotyczące dochodu z nieujawnionych źródeł za 1999 r., gdyż dokonano ich nie uwzględniając dodatkowych dowodów potwierdzających wartość zasobów pieniężnych zgromadzonych do dnia [...] 1998 r., załączonych do wniosku z dnia [...] 2005 r. i pomijając dowody dotyczące dochodów uzyskanych w 1999 r.
W uzasadnieniu skargi opisano szczegółowo przebieg postępowania
i ustalenia dokonane w jego toku, wskazując w szczególności, że decyzje organu
I instancji wydawane były odnośnie 1999 r. wielokrotnie i każdorazowo ustalano różne wartości wydatków i dochodów podatników.
Przedstawiając swoje stanowisko w sprawie skarżąca zakwestionowała na wstępie zanegowanie przez organy podatkowe faktu, że małżonkowie byli w stanie zgromadzić na dzień [...] 1997 r. oszczędności w kwocie [...] tys. zł. Wskazała także, że jest osobą w podeszłym wieku, cierpi na wiele schorzeń,
w związku z czym wielokrotnie przebywa wraz z małżonkiem w domach swoich synów. W związku z częstymi zmianami miejsca pobytu dokumenty finansowe przechowywane były w kilku domach; część z nich zabezpieczyły organy ścigania w trakcie przeszukania przeprowadzonego w 2003 w domu syna B. L. (co stanowi prywatny dramat rodzinny, z uwagi na który nie podnoszono tych okoliczności we wcześniejszych etapach postępowania). W tym stanie rzeczy małżonkowie utracili możliwość odzyskania wielu oryginalnych dokumentów, co zmusiło stronę do ich odtwarzania i pozyskiwania od osób, z którymi podatnicy dokonywali transakcji.
W związku z uzyskaniem części dowodów w dniu [...] 2005 r. złożono do Dyrektora Izby Skarbowej w K. wniosek o uwzględnienie ich
w prowadzonym postępowaniu. Następnie złożono także wydruki bankowe dokumentujące wysokość obrotów na rachunkach bankowych za 1999 – 2001. Organ odwoławczy przekazał je do Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., jednakże organ I instancji nie uwzględnił kwot wynikających z tych dokumentów, wpływających na zwiększenie zasobów finansowych posiadanych przez małżonków na dzień [...] 1998 r. złożonych przy wniosku z dnia [...] 2002 r. z uwagi na fakt, że doręczono je po wydaniu decyzji organu II instancji, mimo, iż nawet gdy opóźnienie w dostarczeniu nieznanych organowi dowodów jest zawinione przez podatnika organ zobowiązany jest wznowić postępowanie.
Skarżący podniósł także, że organ I instancji bezpodstawnie pominął też (potwierdzone dokumentami bankowymi) kwoty wypłat uzyskanych w 1999 r.
i mimo, że skoro zostały one wypłacone w 1999 r. to musiały być wcześniej wpłacone na rachunek bankowy i bezpodstawnie przyjął, że stanowią one oszczędności zgromadzone w latach wcześniejszych, uwzględnione w wyliczeniu stanu zasobów finansowych na dzień [...] 1998 r.
Skarżąca zakwestionowała także ustalenia organów podatkowych dotyczące kosztów remontu samochodu marki "a", które poczyniono bez zweryfikowania oświadczeń podatnika (podczas, gdy inne kwoty skrupulatnie badano) w tym przedmiocie i bez uwzględnienia, że remont przeprowadzono systemem gospodarczym, co znacznie obniżyło jego koszt. Bezpodstawnie pominięto także treść oświadczenia nabywcy samochodu W. N. (organy błędnie posługują się nazwiskiem N.) który jednoznacznie wskazał, że koszt remontu zamknął się w kwocie ok. [...]zł, a suma [...]zł musiałyby wskazywać na znaczne uszkodzenie pojazdu, z powodu którego odstąpiłby od nabycia przedmiotowego samochodu. Strona podniosła, że organ podatkowy ograniczył się do wskazania na sprzeczność pomiędzy treścią oświadczeń
a dokumentami dotyczącymi zakupu i przywozu samochodu, a zaniechał przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie (obejmującego np. przesłuchanie W. N.). W ocenie podatniczki nie sposób zaaprobować dywagacji organu odwoławczego odwołujących się do aspektów ekonomicznych
w sytuacji, gdy ówczesne realia rynkowe sprowadzały się do prostej zależności: kupić samochód jak najtaniej, zminimalizować nakłady na jego remont, a następnie pozyskać amatora konkretnej marki, skłonnego zapłacić wysoką cenę. Nieuprawnione są również twierdzenia organów podatkowych, sugerujące, że A. L. zataił przed nabywcą fakt powypadkowego uszkodzenia pojazdu, co stanowi niedopuszczalną ingerencję organów podatkowych w sferę stosunków cywilnoprawnych, a nadto jest całkowicie nieuzasadnione w sytuacji, gdy W.N. do dnia dzisiejszego nie zgłosił żadnych roszczeń przeciwko sprzedawcy, a nadto potwierdził w złożonym oświadczeniu, że otrzymał wszystkie rachunki dotyczące naprawy i pamięta jej orientacyjny koszt.
Skarżąca podniosła także, że organy podatkowe całkowicie pominęły skutki (udokumentowanej) choroby A.L., które przejawiają się m.in. w licznych omyłkach dotyczących istotnych dla sprawy dat i kwot. Strona zaprezentowała także tezę, że postępowanie prowadzone w oparciu o art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czyni stroną aktywniejszą podatników z uwagi na fakt, że mają oni interes prawny w wykazaniu, że posiadali mienie umożliwiające im poniesienie konkretnych wydatków w danym okresie podatkowym. Organy podatkowe są uprawnione do określania wartości poniesionych kosztów jedynie
w oparciu o te wydatki, które zostały prawidłowo, zgodnie ze stanem rzeczywistym udokumentowane, co stanowi "swojego rodzaju ujawnienie się znamion zewnętrznych świadczących o sytuacji ekonomicznej podatnika".
Strona zarzuciła także, że zaskarżona decyzja przewiduje sankcje podatkowe, nałożone na podatników, którzy jako osoby nie prowadzące działalności gospodarczej, nie są zobowiązani żadnym przepisem do przechowywania prywatnych dokumentów przez okres wielu lat. W tym stanie rzeczy organy podatkowe zobligowane są do uwzględnienia oświadczenia małżonków o stanie ich oszczędności, za czym przemawia również okoliczność, że nie zakwestionowano nigdy prawidłowości rozliczania się podatników z przychodów uzyskanych
w ramach prowadzonej przez nich w latach wcześniejszych działalności gospodarczej. Zignorowanie wspomnianego wymogu podważa zaufanie podatników do organów podatkowych .
W dalszej wywodach skargi strona przedstawiła zarzuty dotyczące naruszenia zasad postępowania podatkowego, wskazując w szczególności, że przekroczone zostały granice art. 191 Ordynacji podatkowej, gdyż przyjęto pisemne oświadczenie W. N., zaniechano natomiast przesłuchania tej osoby, mimo, że dokonano niekorzystnej dla podatnika interpretacji wyjaśnień nabywcy pojazdu. Pominięto także jakąkolwiek weryfikację treści oświadczeń męża skarżącej,
a stanowiska organu podatkowych nie zostały poparte jakimikolwiek konkretnymi dowodami, co pozostaje w sprzeczności z art. 187 i nast. Ordynacji podatkowej
i prowadzi do niedopuszczalnej praktyki tłumaczenia wątpliwości na niekorzyść strony.
W końcowych fragmentach uzasadnienia skargi strona rozwinęła treść przepisów postępowania, których naruszenia dotyczą zarzuty skargi.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie
i podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia [...] r. oddalono wniosek
o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Postępowanie podatkowe zakończone zaskarżoną decyzją prowadzono
w oparciu o art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176) Stanowi on, że wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. "Ustalenie podlegającego opodatkowaniu przychodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzącego ze źródeł nie ujawnionych wymaga z jednej strony ustalenia wysokości poniesionych w roku podatkowym przez podatnika wydatków oraz wartości zgromadzonego przezeń w tym roku mienia, z drugiej zaś strony - ustalenia wielkości takiego mienia zgromadzonego w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, które to mienie pochodzi z przychodów już opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, bowiem tylko takie mienie może być uznane za mienie pokrywające poniesione przez podatnika w danym roku podatkowym wydatki oraz wartość zgromadzonego przezeń w tymże roku mienia." (por. wyrok NSA O.Z. w Szczecinie z dnia 25 kwietnia 2002 r. , sygn. akt SA/Sz 2421/00, LEX nr 83680). Jeżeli w postępowaniu podatkowym prowadzonym w oparciu o art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie stwierdzone poniesienie wydatków przekraczających znacznie zeznane dochody – na podatniku ciąży obowiązek wykazania, że wydatki te znajdują pokrycie w dochodach opodatkowanych lub wolnych od podatku. Postępowanie podatkowe w tym zakresie toczy się na zasadach ogólnych, określonych w rozdziale 11 Działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005., Nr 8, poz. 60 ze zm.), a oświadczenia podatnika podlegają ocenie organu podatkowego.
Organy podatkowe ustaliły w niniejszej sprawie wartość wydatków poniesionych przez małżonków D. i A. L. w 1999 r., stwierdzając, że poza kosztami codziennego utrzymania (w tym leczenia) dwuosobowej rodziny (oszacowanymi przez podatników na kwotę [...] zł) poniesiono także środki na zakup udziału w nieruchomości, remont budynku mieszkalnego, zakup samochodu marki "a" oraz jego naprawę.
Powyższe ustalenia są kwestionowane przez skarżącą w zakresie dotyczącym kosztów remontu samochodu osobowego marki "a".
W ramach postępowania dowodowego dotyczącego tego zagadnienia A. L. złożył dwa znacząco odmienne oświadczenia. W pierwszym z nich (złożonym
w dniu [...] 2003 r. (zmienionym dopiero w ramach postępowania odwoławczego w dniu [...] 2005 r.) podatnik wyjaśnił, że zakupił pojazd uszkodzony na skutek wypadku i poniósł na jego kapitalny (wykonywany sposobem gospodarczym) remont ok. [...] zł. Ze znajdującego się w aktach sprawy tłumaczenia (z języka niemieckiego) umowy zakupu samochodu wynika, że pojazd (rocznik 1998 r., zarejestrowany po raz pierwszy w [...] 1999 r.) A. L. nabył w dniu [...] 1999 r. za [...] marek niemieckich (zawarte w druku umowy pole dotyczące stanu pojazdu zawierające następujące opcje: samochód, w czasie, kiedy był własnością sprzedającego "nie miał uszkodzeń wypadkowych", "nie miał żadnych innych uszkodzeń", "miał tylko następujące uszkodzenia (ilość, typ i zakres)" nie zostało w ogóle wypełnione; wypełniono natomiast pole dotyczące uszkodzeń pojazdu w okresie, w którym nie był on własnością zbywcy i wpisano: "uszkodzenie wypadkowe przodu samochodu". A.L. zbył następnie auto
w dniu [...] 2001 r. na rzecz "D" W. N. za kwotę [...]zł.
Słusznie zatem organy podatkowe przyjęły, że rzeczywistą wartość kosztów remontu pojazdu A. L. ujawnił w oświadczeniu z 2003 r. Wskazuje na to jednoznacznie cena zakupu (półrocznego) pojazdu od niemieckiego zbywcy, wartość transakcji zawartej z W. N., okoliczność, iż (poza rachunkami za zakup opon) nie przedłożono żadnych dokumentów dotyczących wydatków na naprawę pojazdu. Prawidłowości ustaleń organów podatkowych w tym zakresie nie można, wbrew twierdzeniom skargi, podważyć w oparciu o "ówczesne realia rynku samochodowego". Nie negując, że istotę handlu samochodami sprowadzanymi z zagranicy stanowi dążenie do zakupu pojazdu za możliwie niską cenę, poniesienia jak najniższych nakładów na jego naprawę, a następnie pozyskanie nabywcy skłonnego zapłacić wysoką cenę, stwierdzić należy, że przeczy zasadom logiki i doświadczenia życiowego twierdzenie, że zakupu półrocznego pojazdu marki "a" (wartego aktualnie ok. [...] zł), którego uszkodzenia można było usunąć za kwotę ok. [...] zł dokonano za równowartość [...] marek niemieckich, a następnie sprzedano go ze znacznym zyskiem. Uzasadnione wątpliwości budzi także okoliczność, że jednoznaczne oświadczenie podatnika z dnia [...] 2003 r. nie było prostowane w ramach kilkukrotnego zapoznania się pełnomocnika strony z materiałem dowodowym w sprawie, a skutki " trudności w przeliczaniu pieniędzy po denominacji" dostrzeżono dopiero po 2 latach od pierwszego oświadczenia w tej sprawie i podjęto próbę ich sprostowania dopiero na etapie postępowania odwoławczego.
Pozostałe zarzuty skargi koncentrują się w zasadzie na kwestii zasad szacowania wysokość przychodów małżonków znajdujących pokrycie
w ujawnionych źródłach. W tym zakresie strona skarżąca wskazuje po pierwsze, że organy podatkowe bezpodstawnie zanegowały twierdzenie podatników, że na dzień [...] 1998 r. dysponowali oni kwotą [...] zł (przechowywanych w domu) oszczędności zgromadzonych w latach poprzednich z przychodów uzyskanych
z prowadzonej przez D. L. działalności wytwórczej oraz zarobkowego przewozu osób, którym zajmował się A. L. Konieczność bezkrytycznego przyjęcia wskazanej przez stronę wartości zasobów pieniężnych w toku postępowania i w skardze małżonkowie opierali po pierwsze na twierdzeniu, że dzięki prowadzonej działalności zarobkowej byli w stanie zgromadzić takie zasoby, podnosili także (w postępowaniu podatkowym i w skardze), że żaden przepis prawa nie zobowiązuje osób fizycznych do przechowywania jakichkolwiek dokumentów potwierdzających wysokość uzyskanych dochodów. Argumentowano także, iż zaawansowany wiek podatników i znaczny upływ czasu od okresu, w którym pozyskiwali oni przedmiotowe zasoby pieniężne nakazuje zaniechać weryfikacji oświadczenia strony, a także poszukiwania dokumentów potwierdzających ich treść. Opisana argumentacja i związane z nią zarzuty skargi nie mogą zostać uwzględnione, zważywszy, że wartość oszczędności posiadanych przez małżonków L. na dzień [...] 1997 r. została ustalona w szczegółowo przeprowadzonym postępowaniu, zakończonym decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2005 r. Jak wynika z akt administracyjnych, dołączonych do akt niniejszej sprawy organ odwoławczy ustalił, że podatnicy mogli na dzień [...] 1997 r. zgromadzić [...] zł. Ustaleń organu odwoławczego w tym zakresie dokonano w oparciu o (przedstawione w formie tabeli) dokonane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. szacunkowe zestawienie dochodów i wydatków ponoszonych przez podatników w przeliczeniu na dolary w okresie od 1957 – 1997 r. W zakresie wydatków za okres 1957 - 1989 oparto się na danych Głównego Urzędu Statystycznego, dotyczących przeciętnych wydatków przypadających na członka gospodarstwa domowego pracowników zatrudnionych w niektórych gałęziach przemysłu znajdujących się w najniższej grupie zamożności, publikowanych przez GUS. Jako wydatki przypadające na 1 osobę w latach 1990 – 1997 przyjęto natomiast przeciętne wydatki przypadające na członka gospodarstwa domowego emerytów i rencistów znajdujących się w najniższej grupie zamożności publikowane przez GUS. W obu okresach uwzględniono wydatki na żywność, odzież, obuwie, mieszkanie , opał i światło, higienę, komunikację i łączność i odniesiono je do liczby osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym podatników w poszczególnych latach badanego okresu.
Oszczędności uzyskane dzięki prowadzonej przez D. L. działalności wytwórczej przyjęto (w wysokości porównywalnej z dochodami jakie
z analogicznego zajęcia uzyskiwali przesłuchani w sprawie świadkowie)
w wartości ½ przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto, co daje za okres 1979 – 1992 kwotę [...] USD, która po przeliczeniu wg kursu na dzień [...] 1997 r. stanowi [...] zł. Oszczędności z tytułu prowadzonego przez A. L. zarobkowego przewozu osób przyjęto według oświadczenia podatnika (tj. w kwocie [...]zł), który wyjaśnił, że całość uzyskiwanych z tego tytułu środków przeznaczył na oszczędności, a bieżące utrzymanie rodziny finansowane było z dochodów małżonki. Uwzględniono także dochody uzyskiwane przez małżonków ze stosunku pracy, renty D. L. i emerytury A.L., pominięto natomiast w tych wyliczeniach nieudokumentowaną wygraną w Toto-Lotka, nieudokumentowane wynagrodzenie za dwumiesięczną pracę A. L. w Niemczech oraz dochody uzyskane przez D. L. z nielegalnego handlu prowadzonego podczas zagranicznych wyjazdów.
Dokonując zestawienia wyliczonej na dzień [...] 1997 r. kwoty oszczędności (t.j. [...]zł), dochodów z renty D.L.(tj. kwoty [...] zł) i emerytury A. L. (tj. kwoty [...] zł) z poniesionymi w 1998 r. wydatkami (tj. kwotą [...] zł) organ odwoławczy stwierdził, że w 1998 r. nadwyżka dochodów nad wydatkami wynosi [...] zł.
Jak więc wynika z opisanych powyżej w zarysie aspektów postępowania podatkowego dotyczącego określenia wydatków oraz źródeł ich finansowania
w 1998 r. organy podatkowe w sposób szczegółowy, prawidłowy i zgodny
z zasadami logiki dokonały ustaleń dotyczących tego roku podatkowego
i zaaprobować należy określoną w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K.
z dnia [...] 2005 r. wartość nadwyżki oszczędności nad wydatkami poniesionymi przez małżonków L. w 1998 r. (nadmienić należy, że na rozprawie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżących cofnął skargę na to rozstrzygnięcie – postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego wydano w dniu [...] 2005 r.)
Zasadnie zatem organy podatkowe w postępowaniu dotyczącym określenia poniesionych wydatków i źródeł ich finansowania w 1999 r. przyjęły kwotę [...] zł jako wartość oszczędności posiadanych przez małżonków na dzień
[...] 1998 r. Za całkowicie uzasadnione i zgodne z prawem uznać zatem należy zanegowanie przez organy podatkowe twierdzenia podatników, iż na dzień [...] 1998 r. posiadali kwotę oni [...] zł, którą mimo posiadania rachunku bankowego przechowali w (często zmienianym, z uwagi na konieczność korzystania z opieki synów) miejscu zamieszkania.
Całkowicie bezpodstawne są również zarzuty skargi dotyczące kwestii interpretowania wypłat z rachunków bankowych dokonywanych przez podatników w badanym roku podatkowym i w latach wcześniejszych. Słusznie przyjmują organy podatkowe, że w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 20 ust. 3 ustawy
o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość udokumentowanej (niekwestionowanej przez organ) wypłaty z rachunku bankowego nie może być automatycznie doliczana po stronie przychodów uzyskanych przez podatnika
w badanym roku podatkowym, gdyż nie stanowi ona odrębnego źródła dochodów
i dowodzi jedynie, że podatnicy posiadali zgromadzone na rachunku oszczędności (uwzględnione w ramach wynikającej ze szczegółowych szacunków wartości zasobów pieniężnych posiadanych przez stronę na początku badanego roku podatkowego). Zasadne jest natomiast uznanie za odrębne źródło pochodzenia środków finansowych wartości odsetek naliczanych przez bank, która została zaliczona do dochodu osiągniętego przez małżonków w 1999 r. przez organ
I instancji.
Stwierdzić również należy, że wbrew twierdzeniom skarżącej organy podatkowe uwzględniły całość dowodów istotnych dla określenia wartości poniesionych wydatków i dochodów uzyskanych w 1999 r. W szczególności uwzględniono wszystkie istotne w tym postępowaniu dowody dołączone do wniosku pełnomocnika strony z dnia [...] 2005 r. Słusznie zauważono, że umowy sprzedaży pojazdu marki "b", dokonanej w dniu [...] 1997 r. oraz pojazdu marki "a", zawartej w dniu [...] 1998 r. przedłożone zostały bez pozostałych dokumentów, wskazujących datę i cenę ich zakupu i, co najistotniejsze, że korygując dochody za lata 1997 – 1998 należałoby najpierw skorygować oszczędności zgromadzone do 1997 r., uwzględniając koszty poniesione na zakup tych ruchomości.
Za bezpodstawne uznać również należy zarzuty dotyczące pominięcia przez organ odwoławczy dowodów dotyczących stanu zdrowia A. L. (złożonych w dniu [...] 2002 r.), które wskazują, że skarżący ucierpi na schorzenie neurologiczne, skutkujące niezawinionymi błędami w jego oświadczeniach. Wskazać bowiem należy, że z karty wypisowej dotyczącej hospitalizacji A. L. w okresie od [...] 2003 r. do [...] 2003 r. na oddziale neurologii nie wynika, że pacjent cierpiał na zaburzenia świadomości, pamięci czy też postrzegania. W epikryzie zapisano bowiem, że chorego przyjęto do szpitala z powodu zawrotów głowy oraz dolegliwości bólowych kręgosłupa szyjnego oraz lędźwiowo-krzyżowego z promieniowaniem do kończyny dolnej, a chory w wywiadzie zgłosił, że cierpi od wielu lat na nawracające bóle kręgosłupa, nadciśnienie tętnicze oraz pozapalne osłabienie słuchu. Dokumentacja medyczna dotycząca przeprowadzonej u pacjenta diagnostyki nie zawiera żadnych danych wskazujących, że chory stale lub okresowo doznaje zaburzeń uniemożliwiających mu zachowanie pełnej świadomości przy podejmowaniu jakichkolwiek czynności. Zauważyć również należy, że argumentacja dotycząca stanu zdrowia A. L. (zastępowanego w znacznym okresie postępowania - prowadzonego także z udziałem D. L. - przez pełnomocnika) została podniesiona dopiero w [...] 2005 r. i nie poparta żadnymi dowodami wskazującymi, że ewentualne chorobowe zaburzenia świadomości ujawniły się w okresie, w którym podatnik złożył oświadczenie
o wartości nakładów na remont samochodu, a następnie ustały, co pozwala przyjąć późniejsze wypowiedzi strony jako wiarygodne i niedotknięte wadami wywołanymi chorobą.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że postępowanie podatkowe dotyczące określenia wysokości przychodów uzyskanych w 1999 r., nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 1999 r. zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Konstatacja ta nakazuje oddalić skargę w oparciu o art. 151 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).