I SA/Gl 281/21

I SA/Gl 281/21 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2021-05-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-02-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Nita /przewodniczący/
Beata Machcińska /sprawozdawca/
Katarzyna Stuła-Marcela
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
I FSK 2634/21 - Wyrok NSA z 2025-04-17
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1325
art. 215 par. 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Nita, Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2021 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi T.W. (dalej "strona" lub "skarżący") jest postanowienie Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach (dalej również "Naczelnik" lub "organ") wydane w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia o powołaniu biegłego.
Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik przekształcił kontrolę celno-skarbową prowadzoną wobec skarżącego (prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A) w postępowanie podatkowe w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania w podatku od towarów i usług za wrzesień 2017 r.
W toku postępowania podatkowego postanowieniem z dnia [...] organ powołał biegłego w osobie P.P. (dalej "PP") - przedstawiciela B Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej również "spółka") - w celu złożenia oświadczenia wiedzy ustnie do protokołu przesłuchania biegłego oraz udziału w oględzinach linii technologicznej do produkcji specjalistycznych etykiet RFID z nadrukiem od strony kleju o numerze seryjnym [...] (pkt I. postanowienia ). Z treści tego postanowienia (pkt II.) wynika również, że organ postanowił udostępnić biegłemu do wglądu w siedzibie urzędu akta sprawy dotyczące modernizacji maszyny fleksograficznej [...] dokonanej w celu zbudowania ww. linii technologicznej.
Powołanie biegłego uzasadniono faktem, że skarżący nie posiadała dokumentacji technicznej dokonanych zmian, które to zmiany mogły mieć wpływ na odliczenie podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących zakup przedmiotowej linii technologicznej.
2. Pismem z dnia 11 września 2020 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł na podstawie art. 215 § 2 w zw. z art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm. — dalej powoływana jako "o.p.") o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia z dnia [...] o powołaniu biegłego.
W uzasadnieniu wniosku argumentował, że biegły nie może być przesłuchany w charakterze świadka, gdyż to biegły, a nie organ wyznacza działania, które musi podjąć w celu sporządzenia opinii o treści żądanej przez organ. Stąd postanowienie u powołaniu uległego musi zakreślać treść opinii i nie może ograniczać się do złożenia przez biegłego oświadczenia ustnie do protokołu. W ocenie skarżącego, biegły może być przesłuchany jedynie w związku z wydaną opinią w zakresie jej przedmiotu, a nie jako świadek w zakresie wiadomości co do okoliczności faktycznych – w tym objętych (wyjaśnieniami – dopisek organu) składnymi przez spółkę, którą reprezentuje w prowadzonym postępowaniu. Jego zdaniem, przedmiotowe postępowanie budzi wątpliwości nie tylko co do przedmiotu opinii, metody jej sporządzenia, bezstronności biegłego, ale także planowanych czynności przesłuchania biegłego jako reprezentanta spółki składającej wyjaśnienia w sprawie (M.A. jako producent i dostawca swoich produktów, działając przez swoich przedstawicieli nadal pozostaje zainteresowanym w sprawie), co stanowi próbę obejścia prawa przez organ.
3. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik, działając na podstawie art. 216 § 1 o.p., odmówił wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia z dnia [...].
4. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając rażące naruszenie art. 215 § 2 i 3 o.p. poprzez bezzasadną odmowę wyjaśnienia wątpliwości.
Zdaniem skarżącego, z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, z jakiej przyczyny odmówiono mu wyjaśnienia sformułowanych wątpliwości co do treści postanowienia z dnia [...]. W jego ocenie, dalsze postępowanie organu, polegające na nieudostępnieniu biegłemu akt sprawy, nieprzyjęciu pisemnej opinii, narzuceniu biegłemu działań jakie ma podjąć w celu wydania opinii, a wreszcie przesłuchanie biegłego mimo niewydania przez niego opinii, uzasadnia wyjaśnienie wątpliwości co do treści wydanego postanowienia o powołaniu biegłego, a tym samym obrazuje, że złożony wniosek był od początku zasadny.
Ponadto skarżący zarzucił organowi niezgodne z treścią art. 215 § 3 o.p. pouczenie o braku możliwości zaskarżenia postanowienia, wskazując, że może być ono zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji.
5. Naczelnik postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 236 § 1 i 239 o.p., utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...].
W ocenie Naczelnika, odmowa wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia z dnia [...] była zasadna. Istotą tego postanowienia było bowiem powołanie biegłego - osoby dysponującej wiadomościami specjalnymi, o czym świadczy treść jego sentencji. W sprawie nie zaistniały zatem wskazane przez skarżącego "wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia", powodujące trudności w ustaleniu zakresu obowiązku bądź przysługującego stronie uprawnienia. Nie budzi również wątpliwości wymagających wyjaśnienia forma w jakiej organ zażądał przedstawienia stanowiska przez biegłego. Jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie, opinia biegłego może być sporządzona na piśmie bądź ustnie do protokołu. W tym drugim przypadku ma ona formę przesłuchania w charakterze biegłego, do którego to przesłuchania będą miały zastosowanie przepisy dotyczące przesłuchaniu świadka, a strona ma prawo zapoznać się z opinią i zadawać biegłemu pytania.
Odnosząc się do twierdzeń skarżącego, że postanowienie o powołaniu biegłego budzi wątpliwości również co do bezstronności biegłego, a także charakteru osoby powołanej na biegłego (reprezentanta spółki składającej wyjaśnienia w sprawie), organ argumentował, iż biegłymi w sprawie nie mogą być osoby, które spełniają przesłanki wskazane w art. 130 § 1 i 2 o.p. O ile zatem w sprawie zaistniała którakolwiek z przesłanek do wyłączenia PP, to właściwym narzędziem do zwalczenia zaistniałego konfliktu interesów było złożenie wniosku o wyłączenie biegłego, a nie wniosku w trybie art. 215 § 2 o.p.
Odpowiadając na zarzut skarżącego, że z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika z jakiej przyczyny odmówiono wyjaśnienia sformułowanych przez skarżącego wątpliwości co do treści postanowienia z dnia [...], Naczelnik wyjaśnił, iż w zaskarżonym postanowieniu wskazano, że postanowienie o powołaniu biegłego zawiera informację o przedmiocie opinii, którym jest linia technologiczna do produkcji specjalistycznych etykiet RFID z nadrukiem od strony kleju o numerze seryjnym [...], oraz informację o jej zakresie - dokonanie oceny zmian w maszynie fleksograficznej typu [...] o numerze seryjnym [...], będącej po dokonanych zmianach bazą dla linii technologicznej. Wskazano również, że szczegółowe informacje o zamierzonym celu dokonania czynności z udziałem biegłego zawarte zostały w wezwaniu skierowanym do PP, dostępnym stronie w aktach sprawy na podstawie art. 178 o.p.
Naczelnik z urzędu dostrzegł, że w podstawie prawnej postanowienia z dnia [...] nie powołano art. 215 § 2 o.p., jednak w jego ocenie, nie budzi wątpliwości, że przepis ten był podstawą procedowania w sprawie; postanowienie zostało wydane w odpowiedzi na wniosek skarżącego o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia o powołaniu biegłego, złożony na podstawie art. 215 § 2 i w związku z art. 219 o.p.
Naczelnik uwzględnił zarzut skarżącego dotyczący błędnego pouczenia o braku możliwości zaskarżenia postanowienia, zauważył jednak, że skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego, złożył w ustawowym terminie zażalenie i w konsekwencji błędne pouczenie nie miało wpływu na wynik prowadzonego postępowania.
6. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy prawnego, wniósł o uchylenie w całości postanowienia Naczelnika z dnia [...] i zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zarzucając naruszenie:
1) art. 13 § 1 pkt 2 lit. a) w związku z art. 13 § 1 pkt 1a o.p. przez wydanie rozstrzygnięcia z naruszeniem przepisów o właściwości, co miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia,
2) art. 215 § 2 o.p. w związku z art. 197 o.p. przez uznanie braku podstaw do wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia, co miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu argumentował, iż co do zasady organem odwoławczym od rozstrzygnięć podejmowanych w pierwszej instancji przez urzędy celno-skarbowe jest dyrektor izby administracji skarbowej, a wyjątkowo - na podstawie art. 13 § 1 pkt 1a o.p. - naczelnik urzędu celno-skarbowego sam rozpatruje środki zaskarżenia od własnych orzeczeń. Z przepisu tego jednak wynika, iż naczelnik urzędu celno-skarbowego jest organem odwoławczym jedynie od decyzji wydanych na podstawie art. 83 ust. 4 i ust. 5 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, a nie od postanowień.
W sprawie, pomimo, że skarżący skierował zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, jako organu odwoławczego od rozstrzygnięć organów celno-skarbowych, zostało ono rozstrzygnięte przez organ niewłaściwy, co skutkuje jego nieważnością na podstawie art. 247 § 1 pkt 1 o.p.
Uzasadniając wątpliwości co do treści postanowienia o powołaniu biegłego, skarżący podniósł, iż pierwsza wątpliwość związana jest z wyborem osoby biegłego, który jest prokurentem spółki, ujawnionym w KRS wpisem z dnia [...]. Co istotne, spółka składała wyjaśnienia i dowody w postępowaniu, a PP jest osobą znaną stronie zarówno z kontaktów osobistych i biznesowych.
Druga istotna wątpliwość związana jest z formą wydania opinii - ma to być forma oświadczenia - niespotykana w przepisach prawnych, a następnie przesłuchanie. Zdaniem skarżącego, mimo, że art. 197 o.p. nie wyraża tego wprost, zasadą jest sporządzenie opinii na piśmie, a po zapoznaniu się z tak wydaną opinią następuje ewentualne przesłuchanie biegłego z udziałem strony w celu usunięcia wątpliwości co do jej treści.
W sprawie niezrozumiałe jest, z jakich przyczyn organ odstąpił od umożliwienia biegłemu wypowiedzenia się na piśmie, która to wypowiedź jest dużo bardziej precyzyjna, niż samo przesłuchanie biegłego i czym ma być oświadczenie biegłego, skoro przepisy takiej formy wypowiedzi nie przewidują.
Trzecia wątpliwość związana jest z przedmiotem opinii, a to z uwagi na jej brak. Postanowienie nie zawiera pytań do biegłego, organ nie formułuje jakiego rodzaju informacji specjalistycznych chciałby zasięgnąć, jakie zawiłości techniczne chciałby wyjaśnić.
Po czwarte nie wiadomo, czy biegły ma uczestniczyć w dowodzie przeprowadzonym zgodnie z art. 198 o.p., co jest sprzeczne z zasadą jawności w postępowaniu podatkowym.
Niezależnie od powyższego, wątpliwości budzą przyczyny narzucania biegłemu sposobu wydania opinii. Jeżeli bowiem biegły ma wydać opinię, to powinien samodzielnie zdecydować jakie w tym celu czynności musi podjąć.
7. W odpowiedzi na skargę Naczelnik wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Za bezzasadny Sąd uznał zarzut wydania zaskarżonego postanowienia przez organ niewłaściwy.
Otóż zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 505, dalej "ustawa o KAS") w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 pkt 1, zakończona kontrola celno-skarbowa przekształca się w postępowanie podatkowe, jeżeli:
1) kontrolowany nie złożył korekty deklaracji, o której mowa w art. 82 ust. 3, albo
2) organ nie uwzględnił złożonej korekty deklaracji, albo
3) organ uwzględnił złożoną korektę deklaracji i istnieją przesłanki do ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług lub istnieją przesłanki do określenia kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
W myśl art. 83 ust. 4 i 5 ustawy o KAS Naczelnik urzędu celno-skarbowego, który sporządził wynik kontroli celno-skarbowej, jest właściwy do przeprowadzenia postępowania podatkowego i wydania decyzji (ust. 4). W przypadku gdy kontrolowana spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa albo komandytowo-akcyjna została rozwiązana w trakcie kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego, o którym mowa w ust. 1, odpowiednio:
1) kontrola celno-skarbowa jest prowadzona wobec byłych wspólników tej spółki;
2) postępowanie podatkowe kończy się decyzją, o której mowa w art. 115 § 4 Ordynacji podatkowej (ust. 5).
W przypadku wydania w pierwszej instancji przez naczelnika urzędu celno-skarbowego decyzji, o której mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, odwołanie od tej decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (art. 221a § 1 o.p.).
Zaś w przypadku wydania w pierwszej instancji przez naczelnika urzędu celno-skarbowego decyzji innej niż decyzja, o której mowa w § 1, odwołanie od tej decyzji służy do dyrektora izby administracji skarbowej właściwego dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania podatkowego (art. 221a § 2 o.p.).
Również z art. 33 ust. pkt 3 ustawy o KAS wynika, że do zadań Naczelnika urzędu celno-skarbowego należy rozstrzyganie w drugiej instancji w sprawach, o których mowa w art. 83 ust. 1 ustawy o KAS, tj. kiedy zakończona kontrola celno-skarbowa przekształca się w postępowanie podatkowe.
Z powyższych przepisów wynikają kompetencje naczelnika urzędu celno-skarbowego jako organu odwoławczego w sprawach, w których prowadzona wcześniej kontrola celno-skarbowa, w trakcie której stwierdzono nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepisów prawa podatkowego przekształciła się w postępowanie podatkowe.
Natomiast przepisy ustawy o KAS i Ordynacji podatkowej nie regulują wprost kwestii właściwości organu do rozpoznania zażaleń od postanowień naczelnika urzędu celno-skarbowego wydanych w sprawach, o których mowa w art. 83 ust. 1 ustawy o KAS, co jednak nie oznacza, że organem tym jest dyrektor izby administracji skarbowej.
Zgodnie bowiem z art. 94 ust. 1 ustawy o KAS w zakresie nieuregulowanym do kontroli celno-skarbowej przepisy:
1) art. 3e, art. 12, art. 102 § 3, art. 135, art. 138, art. 139 § 4, art. 140 § 2, art. 141-143, art. 165b, art. 165c, art. 175-177,
2) działu IV rozdziałów 1, 2, 3a, 5, 6, 10, 11, z wyjątkiem art. 182-185, art. 189 § 3, art. 190 § 1, art. 193 § 6-8, art. 198 i art. 200, oraz rozdziałów 12, 14, 16, 22 i 23,
3) art. 281, art. 282a, art. 283 § 4 i 5, art. 284a § 5-6, art. 284ab § 1-3, art. 286 § 3, art. 286a § 1 i 2, art. 289, art. 290 § 4-6, art. 291a, art. 291d oraz działu VII
- Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.
W myśl zaś art. 94 ust. 2 ustawy o KAS w zakresie nieuregulowanym do postępowania podatkowego, o którym mowa w art. 83 ust. 1 przepisy Ordynacji podatkowej, za wyjątkiem art. 165, stosuje się odpowiednio.
Na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi (art. 236 § 1 o.p.), a w sprawach nieuregulowanych do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań (art. 239 o.p.).
Organ prawidłowo, w oparciu o art. 221a § 1 o.p. w zw. z art. 239 o.p., wywiódł, iż w razie wydania przez naczelnika urzędu celno-skarbowego w toku postępowania, o którym mowa w art. 83 ust. 1 ustawy o KAS postanowienia, na które służy zażalenie, organem właściwym do jego rozpatrzenia jest również naczelnik urzędu celno-skarbowego (zob. wyroki WSA w Lublinie z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn.akt I SA/Lu 38/19 i z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 347/18).
Dodać w tym miejscu należy, iż akta administracyjne zawierają postanowienie Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia [...] o przekształceniu kontroli celno-skarbowej wszczętej wobec skarżącego na podstawie upoważnienia z dnia [...] w postępowanie podatkowe w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania w podatku od towarów i usług za wrzesień 2017 r.
Słusznie organ zauważył, iż nie może być tak, jak twierdzi skarżący, że organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na wydane w toku postępowania postanowienie jest dyrektor izby administracji skarbowej, a organem rozpatrującym odwołanie od decyzji naczelnik urzędu celno-skarbowego.
Odnosząc się do meritum sprawy wskazać należy, iż zgodnie z art. 215 § 2 o.p. organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji; przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień (art. 219 o.p.).
W doktrynie i judykaturze jednolicie przyjmuje się, że konieczność usunięcia wątpliwości dotyczy decyzji (postanowienia) sformułowanych w sposób niejasny, budzący wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia i trudności w ustaleniu zakresu obowiązku strony lub przysługujących jej uprawnień. Dokonując wyjaśnienia treści decyzji (postanowienia) organ podatkowy nie może wyjść poza treść dokonanego rozstrzygnięcia, doprowadzić do nowego rozstrzygnięcia sprawy ani też go uzupełnić.
Sąd zgadza się z organem, że treść postanowienia z dnia [...] o powołaniu biegłego nie zawiera zapisów tego rodzaju, które mogłyby rodzić wątpliwości w zakresie wydanego rozstrzygnięcia i podlegać wyjaśnieniu w trybie art. 215 § 2 o.p.
Z postanowienia w sposób jasny wynika, że na podstawie art. 197 § 1 o.p. organ powołał biegłego PP – osobę dysponującą wiadomościami specjalnymi, przedstawiciela spółki celem złożenia oświadczenia wiedzy ustnie do protokołu przesłuchania biegłego oraz udziału w oględzinach linii technologicznej do produkcji specjalistycznych etykiet RFID z nadrukiem od strony kleju o numerze seryjnym (...). W postanowieniu tym organ wskazał, iż udostępni biegłemu akta sprawy dotyczącej modernizacji maszyny fleksograficznej [...] w celu zbudowania linii technologicznej o numerze seryjnym (...). W uzasadnieniu postanowienia organ zaś wyjaśnił, iż zasadne jest powołanie biegłego w celu dokonania oceny zmian w maszynie fleksograficznej [...] nr [...], gdyż skarżący nie posiada dokumentacji zmian w tej maszynie, co może mieć wpływ na dokonanie odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej zakup przedmiotowej linii technologicznej.
Zatem wbrew twierdzeniom skarżącego z postanowienia wynika, iż biegły został powołany w celu dokonania oceny zmian w maszynie fleksograficznej [...] nr [...]. Niezależnie nie sposób uznać, iż skarżący, wobec którego wszczęto w styczniu 2018 r. kontrolę celno-skarbową przekształconą później w postępowanie podatkowe w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania w podatku od towarów i usług za wrzesień w związku z nabyciem linii technologicznej o nr seryjnym [...] ma trudności w odczytaniu przedmiotu opinii. Z akt sprawy wynika, że skarżący jeszcze przed wydaniem postanowienia o powołaniu biegłego złożył wyjaśnienia w zakresie posiadanej dokumentacji o udostępnienie której zwrócił się organ (pismo z dnia 2 stycznia 2020 r.). Po wydaniu zaś postanowienia o powołaniu biegłego wniósł o jego wyłączenie. Z akt sprawy również wynika, iż szczegółowe informacje o celu dokonania czynności z udziałem biegłego PP zawarte zostały w wezwaniu z dnia [...] skierowanym do biegłego, dostępnym skarżącemu w aktach sprawy na podstawie art. 178 o.p.
Organ prawidłowo argumentował, iż nie budzi wątpliwości wymagających wyjaśnienia forma w jakiej organ zażądał przedstawienia stanowiska biegłego. Jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie, opinia biegłego może być sporządzona na piśmie bądź ustnie do protokołu. W tym drugim przypadku ma ona formę przesłuchania w charakterze biegłego, do którego to przesłuchania będą miały zastosowanie przepisy dotyczące przesłuchania świadka. Strona ma prawo zapoznać się z opinią i zgłaszać do biegłego pytania (por. B. Dauter w: Babiarz Stefan i in. Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wyd. XI, Opublikowano: WKP 2019).
Prawidłowo organ podniósł, iż wątpliwości sformułowane we wniosku inicjującym postępowanie w niniejszej sprawie w dużej mierze zmierzają do podważenia bezstronności biegłego PP jako reprezentanta spółki składającej wyjaśnienia w sprawie. Skarżący we wniosku wskazał na "próbę obejścia prawa przez organ i przesłuchania biegłego w charakterze świadka jako reprezentanta Spółki składającej wyjaśnienia w sprawie (co oczywiste jest M.A. jako producent i dostawca swoich produktów działając przez swoich przedstawicieli nadal pozostaje zainteresowany, jako grupa powiązanych podmiotów osobowo i kapitałowo)."
Należy podzielić stanowisko organu, że tego rodzaju zarzuty nie mogą być ponoszone w trybie art. 215 § 2 o.p., lecz wyłącznie poprzez złożenie wniosku o wyłączenie biegłego (art. 197 § 3 o.p.), co też skarżący formalnie uczynił.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) oddalił skargę.