I SA/GL 28/24

I SA/Gl 28/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-09-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Dorota Kozłowska
Mikołaj Darmosz
Paweł Kornacki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 111m par. 3, art. 111n par. 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 145 par. 1 pkt 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.), Asesor WSA Mikołaj Darmosz, Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 września 2024 r. sprawy ze skargi L. S.A. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 10 listopada 2023 r. nr 2401-IEE.7192.345.2023.4/BKZ/ UNP: 2401-23-254265 w przedmiocie udzielenia przybicia na rzecz licytanta 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
1. L. Spółka Akcyjna w C. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: DIAS) z 10 listopada 2023 r., nr [...] o udzieleniu przybicia na rzecz licytanta B. S.A. w S.
2. Stan sprawy.
2.1. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. (dalej: NUS) prowadzi egzekucję z nieruchomości położonej w C. przy ul. [...], ul. [...], dla której Sąd Rejonowy w C. założył księgę wieczystą [...] nr [...]. Ten grunt jest własnością Skarbu Państwa pozostającym w użytkowaniu wieczystym przez L. S.A., a budynki i urządzenia stanowią odrębny przedmiot własności.
Egzekucja prowadzona jest na wniosek wierzyciela - Prezydenta Miasta C. oraz przekazanej po rozstrzygnięciu zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w C..
2.2. W toku dokonywania kolejnych czynności egzekucyjnych 9 września 2021 r. został sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy, w którym wartość szacunkowa przedmiotowej nieruchomości została określona na kwotę 3.450.346 zł. W dniu 9 lipca 2021 r. organ egzekucyjny wyznaczył termin rozpoczęcia opisu i oszacowania wartości nieruchomości na 4 sierpnia 2021 r. oraz jego zakończenia 9 września 2021 r. W wyniku ukończenia 9 września 2021 r. opisu i oszacowania wartości nieruchomości powstał protokół, którego odpisy zostały przekazane do wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego posiadających aktualne wierzytelności w stosunku do zobowiązanego, a ponadto do pełnomocnika L. S.A. Pełnomocnik skarżącej złożył zarzuty na ww. protokół opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
NUS po rozpoznaniu zarzutów postanowieniem z 29 grudnia 2021 r. uznał w części zarzut skarżącej, dotyczący wskazania w protokole wpisów hipotecznych nr 2, 8, 12, 20 ujawnionych w księdze wieczystej, podczas gdy w księdze wieczystej nie ma już takich wpisów, a w pozostałej części organ egzekucyjny oddalił zarzuty. DIAS postanowieniem z 21 marca 2022 r. utrzymał w mocy postanowienie NUS. WSA w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z 8 września 2022 r., I SA/GI 630/22 oddalił skargę spółki na postanowienie DIAS z 21 marca 2022 r. w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
2.3. NUS w dniu 24 listopada 2022 r. dokonał obwieszczenia o pierwszej licytacji nieruchomości należącej do L. S.A.
Pismem z 21 lutego 2023 r. skarżąca złożyła skargę na czynności organu egzekucyjnego, zarzucając naruszenie art. 156 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (aktualnie t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 344, ze zm. – dalej: u.g.n.). NUS postanowieniem z 14 marca 2023 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynność organu egzekucyjnego.
Pismem z 21 lutego 2023 r. skarżąca złożyła ponadto wniosek o potwierdzenie na podstawie art. 156 u.g.n. aktualności operatu szacunkowego z 30 sierpnia 2021 r., który to wniosek został rozpoznany przez NUS postanowieniem z 14 marca 2023 r., nr [...], który odmówił potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego.
Ponadto pismem z 21 lutego 2023 r. skarżąca złożyła na postawie art. 110u § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (aktualnie t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2505, ze zm. – dalej: u.p.e.a.) o przeprowadzenie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości. Rozpoznając ten wniosek NUS postanowieniem z 14 marca 2023 r., nr [...] odmówił przeprowadzenia dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Pismem z 11 marca 2023 r. skarżąca złożyła do DIAS wniosek o wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego. Wskazała, że wnosi o wstrzymanie realizacji czynności egzekucyjnych w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez NUS wobec spółki L. S.A. w stosunku do nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], w tym zwłaszcza poprzez wstrzymanie wyznaczonej na dzień 15 marca 2023 r. pierwszej licytacji nieruchomości, dla której prowadzona jest ww. księga wieczysta. DIAS postanowieniem z 5 kwietnia 2023 r., nr 2401-IEE.7191.5.2023.7/BKZ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych oraz postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej przez NUS.
2.4. W dniu 15 marca 2023 r. odbyła się licytacja nieruchomości położonej w C. przy ul. [...]; ul. [...], dla której Sąd Rejonowy w C. założył księgę wieczystą [...] nr [...]. W toku licytacji skarżąca złożyła skargę do protokołu z licytacji nieruchomości w przedmiocie odmowy uwzględnienia postanowienia Sądu Rejonowego w C. z 8 marca 2023 r. sygn. akt [...] w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] wydanego w ramach zabezpieczenia roszczenia L. S.A. przeciwko F. C. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności.
Komornik skarbowy rozpoznał tę skargę, złożoną do protokołu licytacji i ją oddalił. Na to postanowienie skarżąca złożyła zażalenie pismem z 22 marca 2023 r., które DIAS postanowieniem z 19 maja 2023 r., nr 2401-IEE.7192.149.2023.3/BKZ/ utrzymał w mocy, a tym samym stało się ono ostateczne w administracyjnym toku postępowania.
Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (jak dotąd nieprawomocnym) wyrokiem z 12 stycznia 2024 r., I SA/Gl 965/23 uchylił ww. postanowienie DIAS z 19 maja 2023 r.
2.5. Skarżąca złożyła również zażalenie na postanowienie NUS z 14 marca 2023 r., nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego.
DIAS postanowieniem z 19 maja 2023 r., nr 2401-IEE.7192.148.2023.3/BKZ/ utrzymał w mocy ww. postanowienie NUS z 14 marca 2023 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego dotyczącego egzekucji z nieruchomości.
Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z 7 grudnia 2023 r., I SA/Gl 964/23 uchylił ww. postanowienie DIAS z 19 maja 2023 r. oraz poprzedzające je postanowienie NUS z 14 marca 2023 r.
2.6. Skarżąca pismem z 29 marca 2023 r. złożyła również skargę na licytację nieruchomości, która odbyła się 15 marca 2023 r. wskazując, że skarga dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług przedmiotu licytacji, jako niezgodnego z prawem. W treści tej skargi skarżąca dokonała sprostowania oświadczenia z 27 lutego 2023 r., że przy transakcji zakupu nieruchomości browaru dokonane zostało odliczenie podatku od towarów i usług wyłącznie od zakupionych maszyn i urządzeń. Nie odliczyła natomiast podatku VAT od zakupu prawa użytkowania wieczystego budynków, gdyż ten nie został naliczony przez sprzedającego.
NUS postanowieniem z 25 kwietnia 2023 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie skargi z 29 marca 2023 r. na licytację nieruchomości, która odbyła się 15 marca 2023 r. DIAS postanowieniem z 21 czerwca 2023 r., nr 2401-IEE.7192.232.2023.2/BKZ/ utrzymał w mocy ww. postanowienie NUS, a tym samym stało się ono ostateczne w administracyjnym toku postępowania.
2.7. NUS postanowieniem z 12 lipca 2023 r., nr [...] udzielił przybicia na rzecz licytanta B. S.A., po zamknięciu pierwszej licytacji nieruchomości gruntowej opisanej w księdze wieczystej nr [...]. Ten podmiot zaoferował bowiem najwyższą cenę tj. 7.500.000 zł.
DIAS, zaskarżonym aktualnie do Sądu, postanowieniem z 10 listopada 2023 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie NUS z 12 lipca 2023 r.
W uzasadnieniu wskazał na wstępie, że podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uzasadnieniu wyroku z 22 czerwca 2022 r., III FSK 5089/21, iż zarzuty adresowane wobec postanowienia o przybiciu nie mogą odnosić się do wcześniejszych faz postępowania. Podstawa zażalenia organu egzekucyjnego co do przybicia ogranicza się tylko do naruszenia przepisów ustawy na etapie licytacji i samego przybicia, natomiast nie odnosi się do wcześniejszych faz postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. Przedmiotem zaskarżenia mogą być tylko uchybienia popełnione przez organ egzekucyjny na danym etapie postępowania. Nie można zatem na każdym etapie kwestionować czynności dokonanych w poprzednich fazach. Przyczyny odmowy przybicia zostały określone w art. 111n u.p.e.a. Zatem tylko te okoliczności mogą być podstawą zażalenia na postanowienie o przybiciu. Dla każdego z powyższych etapów egzekucji z nieruchomości przewidziano odrębne środki zaskarżenia tj. skargę na zajęcie egzekucyjne, zarzuty na opis i oszacowanie, skargę na obwieszczenie o licytacji, zażalenie na postanowienie o przybiciu itd. Zakończenie każdego z etapów-zwykle - wiąże się z zamknięciem drogi do kwestionowania czynności po zakończeniu danego etapu.
Kwestionowany przez skarżącą etap postępowania dotyczy przybicia, przewidzianego w Oddziale 7 Rozdziału 7 u.p.e.a. Zgodnie z przepisem art. 111m § 1 u.p.e.a., po zamknięciu licytacji organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przybiciu na rzecz licytanta, który zaoferował najwyższą cenę. Natomiast § 3 tego artykułu stanowi, jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego nie są jeszcze ostatecznie rozstrzygnięte, organ egzekucyjny wstrzymuje wydanie postanowienia o przybiciu do czasu ich rozstrzygnięcia.
Dalej DIAS zauważył, że w niniejszej sprawie NUS 15 marca 2023 r. skutecznie przeprowadził licytację nieruchomości należącej do skarżącej. W toku licytacji skarżąca - jako dłużnik złożyła skargę do protokołu z licytacji nieruchomości. Skarga ta dotyczyła odmowy uwzględnienia przez komornika skarbowego postanowienia Sądu Rejonowego w C. z 8 marca 2023 r. sygn. akt [...] w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] wydanego w ramach zabezpieczenia roszczenia L. S.A. przeciwko F. C. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. Komornik skarbowy rozpoznając tę skargę od razu stwierdził, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie z powodu braku podstaw do zawieszenia całego postępowania egzekucyjnego w stosunku do pozostałych wierzycieli, gdyż postanowienie Sądu Rejonowego dotyczy wyłącznie jednego wierzyciela cywilnoprawnego tj. F. C., a nie całego postępowania egzekucyjnego.
Zgodnie z art. 111l u.p.e.a. skargę na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji, aż do jej zamknięcia zgłasza się ustnie komornikowi skarbowemu, który przyjmuje skargę do protokołu i natychmiast ją rozstrzyga, chyba że nie jest to możliwe. Rozstrzygnięcie komornika skarbowego ma moc postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Tym samym z uwagi na fakt, iż do protokołu została złożona skarga na którą przysługiwało skarżącej zażalenie, organ I instancji nie miał możliwości wydania postanowienia o przybiciu. Na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, które DIAS postanowieniem z 19 maja 2023 r. nr 2401-IEE.7192.149.2023.3./BKZ/ utrzymał w mocy, a tym samym stało się ono ostateczne w administracyjnym toku postępowania.
Dalej DIAS wskazał, że ponadto postanowieniem z tego samego dnia tj. 19 maja 2023 r., nr 2401- IEE.7192.148.2023.3./BKZ/ utrzymał w mocy postanowienie NUS Naczelnika z 14 marca 2023 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego dotyczącego egzekucji z nieruchomości.
Poza tym, DIAS podniósł, że postanowieniem z 21 czerwca 2023 r., nr 2401-IEE.7192.232.2023.2/BKZ/ utrzymał w mocy również postanowienie NUS z 25 kwietnia 2023 r., nr [...]., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi spółki z 29 marca 2023 r. na licytację nieruchomości.
Wobec powyższego, DIAS zaznaczył, że wszystkie złożone przez spółkę środki zaskarżenia zostały ostatecznie rozstrzygnięte w administracyjnym toku postępowania i organy zarówno I instancji, jak również II instancji, nie stwierdziły naruszeń oraz nieprawidłowości w toczącej się egzekucji z nieruchomości.
Tym samym organ I instancji zobligowany był do wydania postanowienia w przedmiocie przybicia.
Ponadto DIAS stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna okoliczność wskazana w art. 111n § 1 u.p.e.a., w myśl której organ egzekucyjny musiałby odmówić przybicia.
Zdaniem DIAS, wydane przez NUS postanowienie z 12 lipca 2023 r. zawiera również wszystkie niezbędne elementy wskazane w art. 111m § 5 u.p.e.a., a mianowicie postanowienie o przybiciu zawierać musi firmę lub imię i nazwisko nabywcy, oznaczenie nieruchomości, datę licytacji i cenę nabycia. W zażalonym postanowieniu NUS udzielił przybicia na rzecz licytanta - B. S.A., który zaoferował najwyższą cenę podczas licytacji nieruchomości gruntowej. W postanowieniu organ wskazał nazwę firmy nabywcy ( B. S.A.), oznaczenie nieruchomości (nieruchomość opisana w księdze wieczystej o nr [...]), datę licytacji (15 marca 2023 r.) i cenę nabycia (7.500.000 zł).
Dlatego zdaniem DIAS postanowienie NUS zostało wydane w sposób prawidłowy. Organ I instancji nie uchybił zasadom udzielania przybicia. Po zamknięciu licytacji w dniu 15 marca 2023 r. oraz rozpoznaniu wniesionego do protokołu licytacji środka zaskarżenia w postaci skargi na czynność poborcy skarbowego, jak również po rozpoznaniu przez DIAS zażalenia na to postanowienie oraz pozostałych wniesionych przez spółkę zażaleń, o których mowa powyżej, w dniu 12 lipca 2023 r. organ egzekucyjny wydał postanowienie o przybiciu na rzecz licytanta, które spełnia wymagania określone przepisami prawa, a w szczególności zawiera wszystkie elementy określone w przepisach prawa.
Odnosząc się do podnoszonego przez spółkę zarzutu dotyczącego naruszenia art. 111n § 2 u.p.e.a. tj. odmowy przybicia w sytuacji, gdy postępowanie egzekucyjne podlegało umorzeniu lub zawieszeniu poprzez jego niezastosowanie, DIAS stwierdził, że również nie zasługuje na uwzględnienie. W zażaleniu spółka wskazała, iż postępowanie egzekucyjne winno zostać zawieszone, a licytacja odwołana, gdyż postanowieniem z 8 marca 2023 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w C. zawiesił postępowanie egzekucyjne z nieruchomości dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] wydane w ramach zabezpieczenia roszczenia L. S.A. przeciwko F. C. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. Komornik skarbowy rozpoznając tę skargę od razu do protokołu licytacji stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie z powodu braku podstaw do zawieszenia całego postępowania egzekucyjnego w stosunku do pozostałych wierzycieli, gdyż postanowienie Sądu Rejonowego dotyczy wyłącznie jednego wierzyciela cywilnoprawnego tj. F. C., a nie całego postępowania egzekucyjnego.
DIAS zauważył, że Sąd Rejonowy w C. postanowieniem z 8 marca 2023 r. sygn. akt [...] udzielił zabezpieczenia roszczenia powoda L. S.A. poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego z nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. pod nr [...], do czasu prawomocnego zakończenia postępowania wywołanego wniesieniem pozwu w sprawie pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w postaci prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanego przez Sąd Okręgowy w C. [...] Wydział Gospodarczy z 3 lutego 2005 r. sygn. akt [...] dotyczącego F. C.. Tak więc, zdaniem DIAS, Sąd zabezpieczył roszczenie powoda - L. S.A. poprzez zawieszenie postępowania wyłącznie względem wierzyciela cywilnoprawnego (F. C.), a nie pozostałych wierzycieli uczestniczących w egzekucji z nieruchomości. Tym samym DIAS stwierdził, iż zawieszenie postępowania wobec jednego wierzyciela cywilnoprawnego nie może skutkować zawieszeniem całego postępowania dotyczącego egzekucji z nieruchomości, co działałoby na niekorzyść pozostałych większościowych wierzycieli, w tym Prezydenta Miasta C. oraz przekazanej po rozstrzygnięciu zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w C.. Zatem słusznie komornik skarbowy oddalił złożoną przez spółkę skargę do protokołu licytacji i przeprowadził licytację przedmiotowej nieruchomości, informując o tym uczestników licytacji i wyraził zgodę na dalsze prowadzenie licytacji. Na to postanowienie spółka złożyła zażalenie, które zostało rozpoznane przez DIAS postanowieniem z 19 maja 2023 r., nr 2401-1EE.7192.149.2023.3./BKZ/, a tym samym stało się ono ostateczne w administracyjnym toku postępowania. W tym rozstrzygnięciu DIAS w Katowicach przedstawił argumenty i podstawy prawne wydanego w tym zakresie rozstrzygnięcia. Ponadto DIAS wskazał, iż w tym zażaleniu na postanowienie podnoszone są przez skarżącą te same zarzuty, które były już przedmiotem rozpoznania przez organ postanowieniem z 19 maja 2023 r.
2.8. W skardze na postanowienie DIAS z 10 listopada 2023 r. spółka zarzuciła:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 2 i art. 7 Konstytucji oraz naruszenie art. 6, art. 7 i art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualnie t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 – dalej: k.p.a.) w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia z 12 lipca 2023 r., pomimo:
a) faktu zawieszenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], prowadzonego przez NUS pod numerem [...] na mocy natychmiast wykonalnego postanowienia Sądu Rejonowego w C. z 8 marca 2023 r., sygn. akt [...] (wydanego w ramach zabezpieczenia roszczenia L. S.A. przeciwko F. C. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności);
b) tego, że przy udzielaniu przybicia organ egzekucyjny błędnie uznał w dniu 15 marca 2023 r., że postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 8 marca 2023 r., sygn. akt [...], nie zawiesza postępowania egzekucyjnego w administracji i licytacja nie została odwołana podczas, gdy organ egzekucyjny poczynił taki wniosek w wyniku zupełnie dowolnego pominięcia w protokole istotnej części sentencji postanowienia Sądu Rejonowego w C. z 8 marca 2023 r., a mianowicie pominięcia tej części sentencji postanowienia, która wprost odnosi się do niniejszego postępowania i wskazuje na prowadzący je organ i na numer tego postępowania tj. pominięcia sformułowania "(...) prowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. pod numerem [...] (...)";
c) tego, że przy udzielaniu przybicia organ egzekucyjny celowo pominął wskazane powyżej istotne fragmenty sentencji tego postanowienia, aby nie stanęło ono na przeszkodzie przeprowadzeniu licytacji nieruchomości podczas, gdy w ocenie dłużnika organ egzekucyjny miał pełną świadomość związania go postanowieniem z dnia 8 marca 2023 r. i konieczności odwołania licytacji, lecz intencjonalnie pominął on wskazane fragmenty sentencji postanowienia; jednoznacznie świadczy o tym dalsze postępowanie organu egzekucyjnego, który - będąc rzekomo niezwiązanym postanowieniem Sądu Rejonowego w C. - złożył wniosek o uzasadnienie przedmiotowego postanowienia, co w obowiązującym stanie prawnym jest konieczne, aby możliwe stało się zaskarżenie przedmiotowego postanowienia;
d) w konsekwencji, zasadny jest zarzut zaniechania zastosowania przez organ egzekucyjny art. 2 Konstytucji zasady demokratycznego państwa prawnego i wyrażonej w art. 7 Konstytucji zasady praworządności, a także naruszenia przewidzianego w art. 6 k.p.a. obowiązku działania na podstawie przepisów prawa oraz przewidzianego w art. 7 k.p.a. obowiązku stania na straży praworządności oraz załatwiania spraw z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że organ egzekucyjny dopuścił się tu selektywnego uwzględnienia (dostrzeżenia) jedynie tej części postanowienia z dnia 8 marca 2023 r., która nie stała na przeszkodzie przeprowadzeniu licytacji; opisane postępowanie organu egzekucyjnego w sposób oczywisty naruszyło także przewidziany w art. 8 § 1 k.p.a. obowiązek prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej i kierowania się m.in. zasadą bezstronności;
2) naruszenie art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 755 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (aktualnie t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1550, ze zm. – dalej: k.p.c.) i art. 360 k.p.c. poprzez nieuwzględnienie zażalenia skarżącej na postanowienie o udzieleniu przybicia w sytuacji, gdy licytacja, której zwycięzcy udzielono przybicia, odbyła się pomimo zawieszenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości, dla której prowadzone jest księga wieczysta nr [...] prowadzonego przez NUS pod numerem [...] na mocy natychmiast wykonalnego postanowienia Sądu Rejonowego w C. z 8 marca 2023 r., sygn. akt [...] (wydanego w ramach zabezpieczenia roszczenia L. S.A. przeciwko F. C. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności);
3) naruszenie art. 111m § 1 u.p.e.a. poprzez nieuwzględnienie zażalenia skarżącej na postanowienie o udzieleniu przybicia w sytuacji, gdy niniejsze postępowanie egzekucyjne jeszcze przed przeprowadzeniem 15 marca 2023 r. licytacji zostało zawieszone z mocy powołanego powyżej postanowienia Sądu Rejonowego w C. z 8 marca 2023 r., sygn. akt [...];
4) naruszenie art. 111n § 2 u.p.e.a. poprzez nieuwzględnienie zażalenia skarżącego na postanowienie o udzieleniu przybicia w sytuacji, gdy niniejsze postępowanie egzekucyjne jeszcze przed przeprowadzeniem 15 marca 2023 r. licytacji zostało zawieszone z mocy powołanego powyżej postanowienia Sądu Rejonowego w C. z 8 marca 2023 r., sygn. akt [...].
Wskazując na powyższe uchybienia skarżąca wniosła o:
1) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia DIAS oraz poprzedzającego go postanowienia NUS z 12 lipca 2023 r.;
2) zobowiązanie organu egzekucyjnego do wydania w określonym przez Sąd terminie postanowienia o uchyleniu (bądź uznanie za niebyłe) wszelkich czynności dokonanych z rażącym naruszeniem prawa podczas licytacji nieruchomości przeprowadzonej 15 marca 2023 r. i w dalszym toku postępowania egzekucyjnego z nieruchomości;
3) wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia poprzez zakazanie organowi egzekucyjnemu dalszego prowadzenia egzekucji z nieruchomości, w toku której wydano zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z 12 lipca 2023 r., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy;
4) ewentualnie, nakazanie organowi egzekucyjnemu, w trybie art. 145a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 ust. 5 u.p.e.a.;
6) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
2.9. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
2.10. B. S.A. – jako uczestnik postępowania sądowoadministracyjnego – nie zajął stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
3. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c) p.p.s.a. wynika, że zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie narusza prawo w sposób, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., a więc dający podstawę do wznowienia postępowania zakończonego kontrolowanym postanowieniem o udzieleniu przybicia.
Zatem, Sąd uwzględnił skargę z innych przyczyn aniżeli podniesione w skardze. Podstawę do takiego rozstrzygnięcia stanowił art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a, który jednak w tej sprawie nie ma zastosowania).
4. Przedmiotem skargi, a tym samym kontroli sądowej, jest postanowienie DIAS z 10 listopada 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie NUS z 12 lipca 2023 r., którym udzielono przybicia na rzecz licytanta B. S.A., który zaoferował najwyższą cenę.
Podstawą materialnoprawną wydanego postanowienia w przedmiocie przybicia nieruchomości były przepisy u.p.e.a., a w szczególności art. 111m oraz art. 111n. Mają one kluczowe znaczenie dla rozpoznania spornej materii, gdyż zakreślają organowi egzekucyjnemu zakres i kierunek rozstrzygania meritum sprawy, którymi bezwzględnie musi się on kierować. Tym samym, wyznaczają też Sądowi granice kontroli sądowej w niniejszej sprawie. Należy bowiem podkreślić, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego, to proces składający się z różnych i odrębnych etapów. Na każdym z poszczególnych etapów egzekucji, jej uczestnikom, w tym stronie zobowiązanej, ustawodawca zagwarantował odpowiednie środki ochrony prawnej, z których w niniejszej sprawie skarżąca niejednokrotnie korzystała przez składanie wniosków, skarg, zażaleń oraz skarg do sądu administracyjnego (ten aspekt sprawy opisano w części historycznej uzasadnienia).
Skarżąca wniosła też zażalenie na postanowienie o przybiciu, a następnie skargę do tutejszego Sądu.
Przytoczyć zatem należy te przepisy, które znajdują zastosowanie w kontroli niniejszej sprawy dotyczącej udzielenia przybicia nieruchomości postanowieniem NUS z 12 lipca 2023 r., zaakceptowanym zaskarżonym postanowieniem organu II instancji z 10 listopada 2023 r.
Otóż przepis art. 111m u.p.e.a. stanowi:
"§ 1. Po zamknięciu licytacji organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przybiciu na rzecz licytanta, który zaoferował najwyższą cenę.
§ 2. Postanowienie o przybiciu ogłasza się niezwłocznie po zamknięciu licytacji, z zastrzeżeniem § 3.
§ 3. Jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego nie są jeszcze ostatecznie rozstrzygnięte, organ egzekucyjny wstrzymuje wydanie postanowienia o przybiciu do czasu ich rozstrzygnięcia.
§ 4. Gdy przejęcie nieruchomości na własność ma nastąpić po niedojściu do skutku licytacji, organ egzekucyjny udziela przybicia na rzecz przejmującego po wysłuchaniu wnioskodawcy.
§ 5. Postanowienie o przybiciu zawiera firmę lub imię i nazwisko nabywcy, oznaczenie nieruchomości, datę licytacji i cenę nabycia.".
Z kolei przepis art. 111n u.p.e.a. stanowi:
"§ 1. Organ egzekucyjny odmawia przybicia, jeżeli ostateczne rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego potwierdzą naruszenie przepisów postępowania w toku licytacji i jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik licytacji albo, jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że będąc na licytacji nie wystąpił ze skargą na to uchybienie.
§ 2. Organ egzekucyjny odmawia przybicia również wtedy, gdy postępowanie egzekucyjne podlegało umorzeniu lub zawieszeniu.
§ 3. Organ egzekucyjny wyznacza ponowną licytację:
1) jeżeli odmówi przybicia z przyczyn, o których mowa w § 1;
2) po ustaniu przyczyny zawieszenia.".
5. W dalszej kolejności Sąd zwraca szczególną uwagę na brzmienie art. 111n § 1 u.p.e.a., który określa obligatoryjne przesłanki odmowy udzielenia przybicia. Zaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 111n u.p.e.a. powoduje odmowę udzielenia przybicia. Do przesłanek tych zalicza się m.in. sytuację gdy ostateczne rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego potwierdzą naruszenie przepisów postępowania w toku licytacji i jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik licytacji.
Na gruncie tej sprawy, wskazana ostatnio regulacja nie umknęła organowi. Właściwie w uzasadnieniu kontrolowanego postanowienia DIAS wyliczył środki prawne z których skarżąca korzystała w toku postępowania egzekucyjnego (str. 6-8). Wskazał również, że na dzień wydania kontrolowanego postanowienia tj. 10 listopada 2023 r. wszystkie skargi i zażalenia skarżącej zostały ostatecznie rozstrzygnięte przez organ.
Dotyczy to również środków złożonych w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącej z 21 lutego 2023 r. o przeprowadzenie dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości będącej przedmiotem licytacji na skutek którego NUS postanowieniem z 14 marca 2023 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego. To postanowienie NUS, pomimo wniesienia przez skarżącą zażalenia, zostało bowiem utrzymane w mocy postanowieniem DIAS z 19 maja 2023 r., nr 2401-IEE.7192.148.2023.3/BKZ/.
Rzecz jednak w tym, że już po dacie wydania kontrolowanego postanowienia o udzieleniu przybicia, WSA w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z 7 grudnia 2023 r., I SA/Gl 964/23 uchylił oba ostatnio wymienione postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego.
Wobec tego, co prawda, w dniu wydawania przez DIAS kontrolowanego postanowienia o udzieleniu przybicia nie zachodziła przesłanka odmowy udzielenia przybicia w postaci braku ostatecznego rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego (art. 111n § 1 u.p.e.a.), jednakże pojawiła się ona później, na skutek ww. wyroku WSA z 7 grudnia 2023 r.
6. W ocenie Sądu okoliczność ta powinna zostać uwzględniona przez Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., który stanowi, że sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Podstawa taka znajduje się w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. według którego, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Powołany przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień (por. art. 126 k.p.a.), w tym wydanych w toku postępowania egzekucyjnego (por. art. 18 u.p.e.a.).
Zdaniem Sądu należy przyjąć, że kontrolowane postanowienie DIAS z 10 listopada 2023 r. o udzieleniu przybicia zostało wydane "w oparciu" o inne postanowienie, które następnie zostało uchylone. Tym uchylonym następnie postanowieniem jest postanowienie DIAS z 19 maja 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie NUS z 14 marca 2023 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego. Wskazane postanowienie DIAS uchylił WSA w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z 7 grudnia 2023 r., I SA/Gl 964/23. Zostało zrealizowane w tym przypadku znamię "w oparciu", ponieważ ostateczne załatwienie kwestii wniosku skarżącej o przeprowadzenie dodatkowego opisu i oszacowania licytowanej nieruchomości, poprzez brak stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania w zakresie oszacowania tejże nieruchomości - stanowiło dla organu przesłankę wydania postanowienia o przybiciu na rzecz licytanta. Tego typu rozumowanie wynika wprost z art. 111m § 3 u.p.e.a., zgodnie z którym "Jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego nie są jeszcze ostatecznie rozstrzygnięte, organ egzekucyjny wstrzymuje wydanie postanowienia o przybiciu do czasu ich rozstrzygnięcia." oraz z art. 111n § 1 u.p.e.a., który stanowi, że "Organ egzekucyjny odmawia przybicia, jeżeli ostateczne rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego potwierdzą naruszenie przepisów postępowania w toku licytacji i jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik licytacji albo, jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że będąc na licytacji nie wystąpił ze skargą na to uchybienie.".
Sąd zauważa ponadto, że postanowienie o przybiciu to oświadczenie woli organu egzekucyjnego o sprzedaży nieruchomości licytantowi wskazanemu w tym rozstrzygnięciu i równocześnie potwierdza ono prawidłowość czynności dokonanych w toku postępowania egzekucyjnego (wyr. NSA z 15 marca 2023 r., III FSK 1230/22). Skoro zatem w prawomocnym wyroku stwierdzono nieprawidłowość wcześniej podjętych czynności w toku postępowania egzekucyjnego, to zdaniem Sądu, powinno to prowadzić to wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia o przybiciu.
Poza tym, Sąd podziela pogląd, że naruszenie przepisów "w toku licytacji" w rozumieniu art. 111n § 1 u.p.e.a. oznacza także wadliwości postępowania powstałe przed licytacją. Kwestionując postanowienie o przybiciu nie można jedynie podnosić zarzutów co do kwestii prawomocnie już rozstrzygniętych, np. zarzutów, których podniesienie prowadziłoby do podważenia prawidłowości prawomocnego opisu i oszacowania (por. post. Sądu Najwyższego: z 3 lipca 1998 r., I CKN 1066/97, OSNC 1998, nr 12, poz. 224; z 21 grudnia 1999 r., III CKN 707/99; Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, 2024 Legalis).
Stanowisko zajęte przez Sąd koreluje także z zasadą, że egzekucja z nieruchomości jest postępowaniem etapowym, zabezpieczonym przez ustawodawcę stosownymi środkami ochrony prawnej dla zobowiązanego. Wobec tego na poszczególnych jej etapach mogą być podnoszone wyłącznie kwestie związane ze skarżeniem konkretnych czynności czy aktów prawnych. Na etapie zażalenia i skargi na postanowienie o przybiciu nie mogą być podnoszone kwestie związane z opisem i oszacowaniem wartości nieruchomości, gdyż kwestie te powinny być przedmiotem zaskarżenia na etapie wcześniejszym (por. wyroki NSA z 22 czerwca 2022 r., III FSK 5089/21 oraz z 2 maja 2018 r., II FSK 3150/17). W niniejszej sprawie skarżąca z takich środków zaskarżenia właśnie skorzystała, a kwestia aktualności operatu szacunkowego powinna być zgodnie z prawem rozstrzygnięta przed (prawomocnym) postanowieniem o przybiciu.
7. W dalszej kolejności Sąd wskazuje, że opowiada się za stanowiskiem, według którego każda podstawa wznowienia postępowania administracyjnego jest tożsama z "naruszeniem prawa" i powinna być brana pod uwagę w toku sądowej kontroli decyzji. Dotyczy to także podstawy wznowieniowej, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., a więc również takiej sytuacji, gdy decyzja (postanowienie) została wydana w oparciu o inną decyzję (postanowienie) lub orzeczenie sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione (stanowisko takie, na tle analogicznego art. 240 § 1 pkt 7 o.p. zajął NSA w wyroku z 25 stycznia 2024 r., I FSK 1208/20).
Należy podkreślić, że w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. mowa jest o jakimkolwiek naruszeniu przepisu prawa, a jedynym ograniczeniem zastosowania tegoż przepisu jest to, czy naruszenie określonej normy daje, czy nie daje podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego. Tym samym ustawodawca wskazuje, że realizacja zasady praworządności wyrażonej w art. 7 Konstytucji i art. 6 k.p.a. (art. 120 o.p.) jest wartością wyższą, niż przestrzeganie innej zasady ogólnej, wyrażonej w art. 16 k.p.a. (art. 128 o.p.), czyli zasady trwałości rozstrzygnięć administracyjnych. Jeżeli bowiem nie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia (decyzji) mogłoby nastąpić jedynie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) lub lit. c) p.p.s.a. Tak więc istotnym jest, że naruszenie prawa będące podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego powoduje uwzględnienie skargi, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy.
Kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem w rozumieniu art. 184 Konstytucji i art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawa o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, ze zm.) obejmuje ocenę zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego co do zgodności z przepisami, które mają zastosowanie w danej sprawie administracyjnej. Wydanie aktu administracyjnego, którego podstawę stanowi decyzja, postanowienie lub orzeczenie sądu, w odniesieniu do których stwierdzono ich niezgodność z prawem, oznacza wydanie aktu z naruszeniem przepisów, a w takim wypadku w odniesieniu do tegoż aktu zachodzą podstawy do stwierdzenia zaistnienia naruszenia prawa w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Nie można bowiem pojęcia "naruszenia prawa", o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., ograniczać do sytuacji, gdy zachodzi prosta sprzeczność między treścią przepisu a sposobem jego zastosowania przez organ administracji. W postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa rozumie się także takie sytuacje, w których organowi administracji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów w chwili wydawania decyzji (postanowienia), a taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Dotyczy to na przykład niektórych podstaw wznowienia postępowania administracyjnego określonych w art. 145 § 1 pkt 5, czy pkt 8 k.p.a. (art. 240 § 1 pkt 5, 8 Ordynacji podatkowej). Tak więc, w razie stwierdzenia przez sąd, że akt kontrolowany narusza prawo, a naruszenie to daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, to zachodzi podstawa do uchylenia takiego aktu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., bowiem dyspozycja tego przepisu ma na celu przede wszystkim ochronę obiektywnego porządku prawnego. Powyższy pogląd dominuje w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo należy wskazać na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 25 stycznia 2024 r., I FSK 1208/20; z 14 listopada 2006 r., I OSK 1321/05; z 12 października 2011 r., II OSK 2004/10; z 10 października 2013 r., I OSK 1573/13; z 10 marca 2016 r., I OSK 1760/14; z 30 marca 2017 r., II GSK 1953/15; z 7 grudnia 2021 r., II OSK 566/21; z 25 lutego 2020 r., II OSK 145/20).
8. Jako podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia o udzielaniu przybicia Sąd przyjął tylko fakt uchylenia przez WSA w Gliwicach wyrokiem z 7 grudnia 2023 r., I SA/Gl 964/23 postanowienia DIAS z 19 maja 2023 r. w przedmiocie potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego. Ten wyrok jest bowiem prawomocny.
Sąd zauważa jednak, że WSA w Gliwicach także w innej sprawie zakwestionował zgodność z prawem załatwienia przez DIAS skargi tej samej skarżącej, złożonej w toku tego samego postępowania egzekucyjnego, a nawet w toku tej samej licytacji. Otóż, Sąd wyrokiem z 12 stycznia 2024 r., I SA/Gl 965/23, uchylił postanowienie DIAS z 19 maja 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie NUS z 15 marca 2023 r. w przedmiocie nieuwzględnienia skargi złożonej przez spółkę do protokołu z licytacji nieruchomości w związku z zawieszeniem postępowania egzekucyjnego dokonanym przez Sąd Rejonowy w C. w ramach zabezpieczenia roszczenia skarżącej (właśnie temu zagadnieniu poświęcone są wszystkie zarzuty skargi wniesione w niniejszej sprawie). WSA w tym wyroku stwierdził, że na skutek czynności skarżącej organ egzekucyjny (a nie komornik skarbowy) powinien rozstrzygnąć w drodze postanowienia o zawieszeniu przedmiotowego postępowania egzekucyjnego albo o odmowie zawieszenia tego postępowania, mając na uwadze treść art. 56 § 1 u.p.e.a. Tymczasem z akt sprawy nie wynika aby postanowienie takie było w ogóle wydane. Niemniej, wyrok WSA w Gliwicach z 12 stycznia 2024 r., I SA/Gl 965/23 nie był podstawą do uchylenia kontrolowanego obecnie postanowienia o udzieleniu przybicia, ponieważ wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny.
9. W postępowaniu ponownym organ uwzględni powyższe wywody Sądu, w tym to, że postanowienia: DIAS z 19 maja 2023 r. i poprzedzające je postanowienie NUS z 14 marca 2023 r. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego - zostały na trwałe wyeliminowane z obrotu prawnego, prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z 7 grudnia 2023 r., I SA/Gl 964/23. Wydając ponownie postanowienie w przedmiocie przybicia uwzględni ten fakt, w kontekście art. 111m § 3 i art. 111n § 1 u.p.e.a.
Organ weźmie również pod uwagę aktualny stan postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem skarżącej o aktualizację operatu szacunkowego nieruchomości, w tym ewentualne, nowe rozstrzygnięcia organu wydane w tej materii już po wyroku Sądu z 7 grudnia 2023 r., I SA/Gl 964/23.
10. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 580 zł złożył się wpis od skargi (100 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego (480 zł) ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935).