I SA/Gl 250/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi B.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Przedmiotem sporu było ustalenie wartości początkowej budynku wprowadzonego przez podatnika do ewidencji środków trwałych jego działalności gospodarczej. Podatnik, po zakupie budynku w 2005 r. i jego wieloletnim remoncie ze środków osobistych, wprowadził go do ewidencji w grudniu 2013 r., stosując art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.), czyli wycenę rynkową. Organy podatkowe uznały, że wartość początkowa powinna być ustalona na podstawie ceny nabycia (art. 22g ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.p.d.o.f.), ponieważ cena nabycia była znana z aktu notarialnego, a podatnik nie wykazał, że budynek był niekompletny lub niezdatny do użytku w momencie zakupu, ani nie udokumentował poniesionych nakładów na remont. WSA w Gliwicach podzielił stanowisko organów podatkowych. Sąd podkreślił, że art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f. stanowi wyjątek od reguły ustalania wartości początkowej na podstawie ceny nabycia i może być stosowany tylko wtedy, gdy ustalenie ceny nabycia jest obiektywnie niemożliwe. W tej sprawie cena nabycia była znana, a budynek został wydzierżawiony bezpośrednio po zakupie, co sugerowało jego zdatność do użytku. Podatnik nie przedstawił dowodów na poniesienie nakładów remontowych, co uniemożliwiło zastosowanie przepisu o wycenie rynkowej. W konsekwencji sąd oddalił skargę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie wartości początkowej środków trwałych, zwłaszcza w przypadku budynków nabytych w złym stanie technicznym i poddanych remontom, a także kwestia dowodzenia poniesionych nakładów.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatnika, który nie udokumentował nakładów. Może być mniej przydatne w przypadkach, gdy dokumentacja jest kompletna.
Zagadnienia prawne (2)
Jak należy ustalić wartość początkową środka trwałego (budynku) w sytuacji, gdy podatnik poniósł znaczne nakłady na jego remont i modernizację po zakupie, a przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wartość początkowa środka trwałego powinna być ustalona na podstawie ceny nabycia, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.p.d.o.f., a nie na podstawie wyceny rynkowej (art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f.), jeśli podatnik nie wykazał, że nabył budynek niezdatny do użytku i nie udokumentował poniesionych nakładów.
Uzasadnienie
Przepis art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f. stanowi wyjątek od zasady ustalania wartości początkowej na podstawie ceny nabycia i może być stosowany tylko wtedy, gdy ustalenie ceny nabycia jest obiektywnie niemożliwe. W sytuacji, gdy cena nabycia jest znana, a środek trwały był zdatny do użytku (co potwierdza jego wydzierżawienie), podatnik musi udokumentować nakłady, aby móc zastosować wycenę rynkową.
Czy podatnik jest zobowiązany do przechowywania dokumentów potwierdzających poniesienie nakładów na remont środka trwałego, jeśli nie zakładał, że będzie musiał się z nich wylegitymować przed organem skarbowym?
Odpowiedź sądu
Choć podatnik nie musi zakładać konieczności przedstawienia dowodów organom skarbowym, to w przypadku sporu dotyczącego wartości początkowej środka trwałego, brak udokumentowanych nakładów uniemożliwia zastosowanie przepisów pozwalających na ustalenie wartości w inny sposób niż cena nabycia.
Uzasadnienie
Sąd zwrócił uwagę na brak staranności podatnika w gromadzeniu dokumentacji potwierdzającej poniesione wydatki na remont i modernizację budynku, co w kontekście sporu z organami podatkowymi uniemożliwiło mu skorzystanie z alternatywnych metod ustalenia wartości początkowej.
Przepisy (12)
Główne
u.p.d.o.f. art. 22g § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia.
u.p.d.o.f. art. 22g § 3
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania.
Pomocnicze
u.p.d.o.f. art. 22g § 8
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przed dniem założenia ewidencji, wartość początkową przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych i stopnia zużycia.
o.p. art. 207
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 21b
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
u.p.d.o.f. art. 22 § 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 22 § 6b
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 30c § 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 30c § 2
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 45 § 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 45 § 1a pkt 2
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
PPSA art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wartość początkowa środka trwałego powinna być ustalona na podstawie ceny nabycia, ponieważ cena ta jest znana, a podatnik nie wykazał, że budynek był niezdatny do użytku w momencie zakupu ani nie udokumentował poniesionych nakładów na remont.
Odrzucone argumenty
Podatnik argumentował, że wartość początkowa budynku powinna być ustalona na podstawie wyceny rynkowej (art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f.), ponieważ poniósł znaczne nakłady na remont i modernizację, a budynek w momencie zakupu był w złym stanie technicznym i niekompletny.
Godne uwagi sformułowania
Przepis art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f. zezwala na ustalenie wartości początkowej środka trwałego w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika [...] - jednakże wyłącznie wtedy, gdy nie można ustalić ceny nabycia środka trwałego. • Wskazana metoda ustalenia wartości środka trwałego nie jest alternatywą dla zasad ustalania tej wartości określonych w ust. 1, lecz obarczona jest warunkiem istnienia obiektywnej niemożności posiadania dokumentów potwierdzających wysokość poniesionych przez podatnika wydatków na nabycie lub wytworzenie środka trwałego.
Skład orzekający
Beata Machcińska
sprawozdawca
Bożena Pindel
przewodniczący
Krzysztof Kandut
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wartości początkowej środków trwałych, zwłaszcza w przypadku budynków nabytych w złym stanie technicznym i poddanych remontom, a także kwestia dowodzenia poniesionych nakładów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatnika, który nie udokumentował nakładów. Może być mniej przydatne w przypadkach, gdy dokumentacja jest kompletna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii podatkowej związanej z amortyzacją środków trwałych, która jest istotna dla wielu przedsiębiorców. Choć stan faktyczny nie jest nadzwyczajny, interpretacja przepisów ma praktyczne znaczenie.
“Remont budynku a wartość początkowa: Kiedy wycena rynkowa zastąpi cenę zakupu?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.