I SA/Gl 827/11

I SA/Gl 827/11 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2012-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-08-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Ewa Madej /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
II FSK 3158/12 - Wyrok NSA z 2015-02-06
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
art. 7 ust. 2 pkt 4
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia WSA Wojciech Organiściak, Protokolant Monika Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę
Uzasadnienie
1. A. Spółka Akcyjna w W. (działająca poprzednio pod nazwą B S.A.) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta T. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2009 w kwocie [...].
2. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym:
2.1. Z informacji Starostwa Powiatowego w T. miejscowy Urząd Miejski powziął w 2010 r. wiadomość, że w dniu 4 grudnia 2000 r. Spółka B S.A. z siedzibą w W. zawarła umowę dzierżawy na czas nieoznaczony na grunt stanowiący własność Skarbu Państwa położony na terenie Gminy T. o pow. [...] (do końca 2009 r., a o pow. [...] od 1 stycznia 2010 r.).
Ustalono, że Spółka nie złożyła w ustawowym terminie deklaracji na podatek od nieruchomości, wobec czego pismem z dnia 28 czerwca 2010 r. organ podatkowy pierwszej instancji tj. Burmistrz Miasta T. wezwał Spółkę do złożenia deklaracji w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2005 do 2010 r.
W dniu 19 lipca 2010 r. Spółka złożyła deklaracje w sprawie podatku od nieruchomości na lata 2006 do 2010 deklarując przedmiotowy grunt jako zwolniony od podatku na podstawie art. 7 ust. 2 pkt. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W ramach czynności sprawdzających organ wezwał podatniczkę do przedłożenia decyzji wojewody w sprawie przyznania Spółce statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej albo zaświadczenia w zakresie zgłoszonych przedmiotów opodatkowania. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Spółki – doradca podatkowy M. C. przesłał poświadczony za zgodność odpis zaświadczenia nr [...] wydanego w dniu 28 lipca 2008 r. przez Wojewodę [...], potwierdzający spełnienia warunków określonych dla zakładów pracy chronionej. Z powyższego zaświadczenia nie wynikało, że Spółka zgłosiła Wojewodzie grunty położone w T., jako wykorzystywane do prowadzenia zakładu.
2.2. Postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Miasta T. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia B S.A. w W. wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za lata 2005 do 2010 r., w którego toku wezwał do wykazania, że dzierżawiony przez Spółkę grunt, stanowiący własność Skarbu Państwa, położony na terenie Gminy T., został zgłoszony Wojewodzie zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Spółka dowodu takiego nie przedstawiła, wobec czego organ wydał w dniu [...] decyzję nr [...], w której określił B S.A. z siedzibą w W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2009 w kwocie [...] za grunty związane z działalnością gospodarczą o pow. 1.085 m2. Jako podstawę prawną decyzji organ powołał art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 47 § 3 i art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: O.p.), art. 2. art. 3, ust. 1 pkt 4, art. 4, art. 5 i art. 6 ust.9 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm., dalej: u.p.o.l.) oraz uchwałę nr XXXI/340/2008 Rady Miejskiej w T. z dnia 29 października 2008 r. w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2009 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji wskazał, iż z zaświadczenia Wojewody [...] z dnia 28 lipca 2008 r. nie wynika, by Spółka zgłosiła Wojewodzie grunty położone w T. jako wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej przez zakład pracy chronionej.
2.3. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając naruszenie prawa podatkowego materialnego tj. art. 7 ust. 2 pkt. 4 ustawy z o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez zakwestionowanie prawa Spółki do skorzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości, przewidzianego w powyższym przepisie.
2.4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu podkreśliło, że zwolnienie przewidziane w art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l. ma charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że warunkiem skorzystania z niego jest spełnienie dwóch przesłanek: zgłoszenie przedmiotu opodatkowania wojewodzie (a wcześniej – pełnomocnikowi ds. osób niepełnosprawnych), jeżeli zgłoszenie to zostało potwierdzone decyzją lub zaświadczeniem oraz zajęcie ich na prowadzenie zakładu pracy chronionej. Kolegium wskazało ponadto, że wymogi jakie spełnić musi podmiot w celu uzyskania statusu zakładu pracy chronionej odnośnie obiektów i pomieszczeń użytkowanych przez taki zakład wskazują na cel, jakim ma być zapewnienie osobom niepełnosprawnym odpowiednich warunków zatrudnienia i stymulowanie powstania nowych miejsc pracy dla tych osób. W tym kontekście wyprowadziło wniosek, że zwolnieniem nie mogą być objęte wszystkie nieruchomości pozostające w posiadaniu zakładu pracy chronionej, a jedynie te, które służą do prowadzenia takiego zakładu. Skoro zaś z zaświadczenia przedłożonego przez stronę wynika, że nie zgłosiłam ona nieruchomości położonej w T. jako miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, to brak było podstaw do uwzględnienia, że nieruchomość ta jest objęta zwolnieniem podatkowym.
3. Na powyższą decyzję pełnomocnik Spółki złożył skargę do tut. Sądu zarzucając naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 7 ust. 2 pkt. 4 u.p.o.l. poprzez zakwestionowanie prawa spółki do skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od nieruchomości i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta T. jako naruszających prawo oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadniając skargę pełnomocnik stwierdził, że skarżąca spełniała wszystkie przesłanki zastosowania zwolnienia podatkowego, czego potwierdzeniem jest zaświadczenie Wojewody [...] z dnia 28 lutego 2008 r., z którego wynika, że Spółka, posiadająca status zakładu pracy chronionej zgłosiła do tego organu posiadane przez nią tablice reklamowe wraz z gruntami zajmowanymi pod tablice. Wśród zgłoszonych znajdowały się też tablice i grunty położone w T., a – zdaniem pełnomocnika – żadne przepisy nie wymagają aby przedmioty podlegające zwolnieniu od opodatkowania, zgłoszone wojewodzie, musiały być wymienione w decyzji lub zaświadczeniu. Sformułowanie zatem takiego wymogu przez organy podatkowe jest pozbawione podstawy prawnej. Dalej pełnomocnik nadmienił, że tablice reklamowe wraz z gruntami są zajęte na prowadzenie zakładu pracy chronionej. Świadczenie usług reklamowych, polegające na ekspozycji plakatów na takich tablicach jest bowiem dominującym rodzajem działalności gospodarczej Spółki. Na wykorzystywaniu tablic polega działalność Spółki w T. jako [...], gdyż zatrudnione przez zakład osoby niepełnosprawne pracują przy obsłudze kampanii reklamowych w T. przez kontrolę w terenie wyklejania plakatów, kontrolę stanu technicznego tablic reklamowych i kontrolę zgłaszanych usterek technicznych tych tablic. W tej sytuacji, zdaniem pełnomocnika skarżącej, wyłączenie tablic reklamowych z zakresu zwolnienia podatkowego byłoby całkowicie sprzeczne z celem i duchem ustawy o rehabilitacji, jakim jest zapewnienie miejsc pracy osobom niepełnosprawnym. Cel ustawy powinien być czynnikiem nadrzędnym przy interpretacji zakresu zwolnienia od podatku.
4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało w całości argumenty powołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
5. Na rozprawie pełnomocnik Spółki podtrzymał wnioski i zarzuty skargi, a dodatkowo wskazał, że skarżąca ma na terenie kraju kilka tysięcy tablic reklamowych i jej zdaniem zbędne jest zgłaszanie ich oraz gruntów pod nimi właściwemu wojewodzie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
6. Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
6.1. Stan faktyczny sprawy jest w zasadzie niesporny, gdyż niewątpliwie za udowodniony należy uznać fakt dzierżawienia w 2009 r. przez skarżącą Spółkę gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w T., o powierzchni [...] z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej. Bezspornie także w zaświadczeniu Wojewody [...], przedłożonym przez Spółkę na wezwanie organu podatkowego, nieruchomość powyższa nie została wymieniona jako zgłoszona do prowadzenia działalności zakładu pracy chronionej. Z kolei twierdzenie skarżącej, że zgłoszenia takiego dokonała, nie zostało w żaden sposób potwierdzone. Podobnie niepotwierdzone jest istnienie na terenie T. zakładu wykonującego usługi reklamowe i zatrudniającego niepełnosprawnych. Z zaświadczenia Wojewody wynika natomiast, że najbliższym i jedynym na terenie [...] zgłoszonym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej Spółki są T. (ul. [...]).
6.2. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych od podatku od nieruchomości "zwalnia się również prowadzących zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej – w zakresie przedmiotów opodatkowania zgłoszonych wojewodzie, jeśli zgłoszenie zostało potwierdzone decyzją w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej albo zaświadczeniem – zajętych na prowadzenie tego zakładu, z wyjątkiem przedmiotów opodatkowania znajdujących się w posiadaniu zależnym podmiotów niebędących prowadzącymi zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej".
Z literalnej wykładni tego przepisu wynika, iż określone podmioty (prowadzące zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej), w odniesieniu do przedmiotów podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zajętych na prowadzenia tego zakładu (z wyjątkiem przedmiotów opodatkowania znajdujących się w posiadaniu zależnym podmiotów niebędących prowadzącymi zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej ) mogą uznać je za korzystające ze zwolnienia podatkowego tylko wówczas, gdy dany przedmiot opodatkowania został zgłoszony wojewodzie, a zgłoszenie to zostało potwierdzone decyzją w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej albo zaświadczeniem.
Oznacza to, że z woli ustawodawcy nie wszystkie nieruchomości pozostające w posiadaniu przedsiębiorcy mającego status zakładu pracy chronionej automatycznie korzystają ze zwolnienia od podatku od nieruchomości. Wymóg zgłoszenia ich wojewodzie, jako jedna z przesłanek zwolnienia, znajduje m. in. uzasadnienie w uprawnieniach wojewody do kontroli spełniania przez zakład pracy chronionej warunków, decydujących o takim jego statusie. W tym miejscu warto przypomnieć, że oprócz wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, zasadniczym warunkiem jaki spełniać musi pracodawca będący zakładem pracy chronionej jest wymóg, aby obiekty i pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy m. in. uwzględniały potrzeby osób niepełnosprawnych w zakresie przystosowania stanowisk pracy, pomieszczeń higienicznosanitarnych i ciągów komunikacyjnych oraz spełniały wymagania dostępności do nich (art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721). Zgodnie z art. 30 ust. 1 tej ustawy decyzję w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej potwierdzającą spełnienie warunków, o których mowa w art. 28 i 29, wydaje wojewoda. On też jest uprawniony do orzekania o utracie tego statusu (art. 30 ust. 3)
Mając więc na uwadze treść art. 7 ust. 2 pkt. 4 u.p.o.l, który wskazuje, że zwolnieniem od podatku od nieruchomości są objęte przedmioty, które są wskazane w decyzji wojewody w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej albo zaświadczeniu, trzeba uznać, że brak wpisu do zaświadczenia lub decyzji nieruchomość lub budowli, która służy do prowadzenia działalności gospodarczej przez zakład pracy chronionej, powoduje niemożność zwolnienia danego przedmiotu opodatkowania z konieczności uiszczenia za niego podatku. Warunkiem koniecznym do zwolnienia z opodatkowania jest to, aby w decyzji lub zaświadczeniu została wymieniona nieruchomość lub budowla podlegająca zwolnieniu. Za takim rozumieniem omawianego przepisu przemawia nie tylko jego wyraźna treść, ale także – wbrew poglądowi strony skarżącej - wykładnia celowościowa.
Pogląd taki znajduje oparcie w orzecznictwie i piśmiennictwie. Warto w tym miejscu przytoczyć poniższy pogląd komentatorów: "W obowiązującym stanie prawnym nie ma już żadnych wątpliwości, że podatnikiem zwolnionym od podatku jest podmiot prowadzący zakład, pod warunkiem że zgłosił budynki, budowle i grunty wykorzystywane do prowadzenia zakładu wojewodzie(...). Podstawowym dokumentem wskazującym na przedmioty zwolnienia będzie decyzja wojewody, w której powinny one być uwidocznione". (Dudar G., Etel L., Presnarowicz S., Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny. Komentarz, ABC 2008, komentarz do art. 7, baza LEX).
6.3. W niniejszym sprawie, jak wynika z odpisu zaświadczenia nr [...] wydanego w dniu 28 lipca 2008 r. przez Wojewodę [...], nieruchomość położona na terenie Gminy T. nie została w nim wymieniona, tym samym nie może być ona objęta zwolnieniem. To na podmiocie ubiegającym się o nabycie statusu zakładu pracy chronionej spoczywa obowiązek wymienienia wszelkich miejsc prowadzenia działalności gospodarczej, objętych tym zwolnieniem. W przedmiotowym postępowaniu skarżąca nie udowodniła, że faktycznie dokonała zgłoszenia nieruchomości położonych w T. Zdaniem Sądu nie jest wystarczającym samo twierdzenie, iż nieruchomości położone w T. zostały zgłoszone Wojewodzie [...]. Skarżąca miała możliwość wykazania tego faktu, choćby poprzez przedłożenie odpisu takiego zgłoszenia, czego w postępowaniu nie zrobiła. Skarżąca również nie przedstawiła decyzji potwierdzającej dokonanie wpisu nieruchomości położonych w T., jako nieruchomości wykorzystywanych do prowadzenia działalności w ramach zakładu pracy chronionej.
Niewystarczająca jest zatem ogólna informacja, że Spółka korzysta z tablic reklamowych do prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż nieodzowne – dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego – jest skonkretyzowanie nieruchomości, co do której zwolnienie podatkowe może mieć zastosowanie. Pamiętać przy tym trzeba że gminom, na terenie których położone są nieruchomości zwolnione od opodatkowania, przysługuje stosowna rekompensata w postaci dotacji celowej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, co wynika z art. 47 ust. 2 ustawy o rehabilitacji (...). Skorzystanie z takiej rekompensaty utraconych dochodów gminy z tytułu podatku od nieruchomości uwarunkowane jest posiadaniem wiedzy przez gminę o nieruchomościach korzystających ze zwolnienia, co wymaga takiej konkretyzacji wskazania nieruchomości, aby gmina miała możliwość zbadania podstaw do wystąpienia z wnioskiem o dotację. Wymóg zgłoszenia nieruchomości przez zakład pracy chronionej i ich ujęcia w decyzji lub zaświadczeniu, jako przesłanka zastosowania zwolnienia podatkowego, jest w tym kontekście w pełni uzasadniony.
6.4. Na marginesie zauważyć też trzeba, że jest wątpliwym, czy tablica reklamowa i grunt, na którym jest ona posadowiona, w ogóle odpowiada pojęciu nieruchomości "zajętej na prowadzenie zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej", zwłaszcza w kontekście przytoczonych wyżej wymogów z art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji (...). W niniejszej sprawie skarżąca Spółka, zdaniem Sądu, nie udowodniła także i tej okoliczności.
7. Reasumując, skoro przepis wyraźnie wskazuje, że zwalnia się od podatku nieruchomości wskazane w zgłoszeniu, jeśli zgłoszenie zostało potwierdzone decyzją w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej albo zaświadczeniem, a fakt zgłoszenia nieruchomości położonej w T. nie miał miejsca, gdyż nie został potwierdzony żadnym z wymienionych dokumentów, to prawo do zwolnienia podatkowego skarżącej nie przysługiwało. Zasadnie zatem organ podatkowy określił Spółce wysokość należnego podatku od nieruchomości, zgodnie z powołanymi w decyzji przepisami prawa materialnego (u.p.o.l.) i procesowego (O.p.) oraz według stawek wynikających z właściwej uchwały Rady Miejskiej w T.
7. Z powyższych względów skarga, jako nieuzasadniona, została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270).