I SA/Gl 715/04

I SA/Gl 715/04 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-03-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Eugeniusz Christ
Ewa Madej /przewodniczący/
Teresa Randak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
II FSK 946/05 - Wyrok NSA z 2006-07-04
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędzia NSA Eugeniusz Christ,, Asesor WSA Teresa Randak (spr.), Protokolant Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2005 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., określił A Sp. z o.o. odsetki za zwłokę z tytułu zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 1997 r. w łącznej kwocie [...] zł.
Od decyzji tej odwołanie złożyła Spółka, zarzucając naruszenie przez organ przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm. ) dotyczących przedawnienia dochodzenia zaliczek na podatek dochodowy. Podatniczka wskazała ponadto, że decyzja została wydana w oparciu o nieprawomocną decyzję w sprawie określenia Spółce zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r. W uzasadnieniu odwołania Spółka odniosła się do decyzji wymiarowej, podnosząc nieprawidłowości w zakresie określenia przychodów za 1997 r., a także błędnego, zdaniem Spółki, nie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, nakładów poniesionych na remont instalacji elektrycznej i odgromowej oraz kosztów poniesionych z tytułu używania przez pracowników samochodów prywatnych dla potrzeb służbowych podatniczki.
Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania, uchylił w części decyzję organu pierwszej instancji i określił odsetki za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 1997 r. w łącznej wysokości [...] zł., w tym : odsetki od nie wpłaconych w terminie zaliczek w kwocie [...] zł., odsetki od nie wpłaconych w terminie zaliczek w części przekraczającej wysokość podatku należnego za rok podatkowy w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że wbrew zarzutom podnoszonym w odwołaniu, nie uległo przedawnieniu orzekanie w sprawie zaliczek, bowiem zobowiązanie z tego tytułu nierozerwalnie związane jest ze zobowiązaniem podatkowym, o którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej i przedawnia się łącznie z tym zobowiązaniem. Powołując się na treść art. 53 a Ordynacji podatkowej organ podatkowy wywiódł, że wydanie decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę i przyjęcie dla ich określenia prawidłowej wysokości zaliczek na podatek jest możliwe, po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego. Jak wskazał organ odwoławczy, zaległością podatkową w rozumieniu art. 51 § 2 Ordynacji podatkowej, jest również niezapłacona w terminie płatności zaliczka na podatek. Od takiej zaległości, zgodnie z treścią art. 53 § 2 Ordynacji podatkowej pobierane są odsetki za zwłokę, przy czym są one pobierane w części przekraczającej wysokość podatku należnego za rok podatkowy. W dacie przedawnienia zobowiązania podatkowego, przedawnieniu ulega także prawo określania odsetek od nie wpłaconych w terminie, czy też w nieprawidłowej wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. W sprawie będącej przedmiotem odwołania, bieg terminu został przerwany, w związku z prowadzonym wobec podatniczki postępowaniem egzekucyjnym, co wynika z treści art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej. W dalszej części uzasadnienia organ odniósł się szczegółowo do decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego, będącej przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego i sądowego. W końcowej części uzasadnienia zawarte są przepisy, na podstawie których naliczono odsetki za zwłokę, wraz z wzorem według którego dokonano wyliczenia tych odsetek oraz wysokością stóp procentowych, określonych obwieszczeniami Ministra Finansów.
Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została przez Spółkę zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że ustalone Spółce zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego za 1997 r. jest nietrafne i nienależne, zatem nienależne też są odsetki wynikające z decyzji określającej to zobowiązanie, bowiem są świadczeniem pochodnym i wynikającym z tej decyzji. Spółka wniosła o uchylenie decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje.
Skarga – wbrew twierdzeniom w niej zawartym – nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności, a więc zgodności działań administracji z obowiązującym prawem.
W sytuacji, gdy sąd administracyjny stwierdzi, iż wydana decyzja narusza prawo, to zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uchyla decyzję w części lub całości. Uchylenie decyzji następuje w przypadku, gdy nastąpiło naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem Sądu, decyzja organu odwoławczego nie zawiera uchybień, które mogły by uzasadniać jej uchylenie.
Należy zauważyć, że przedmiotowa decyzja została zaskarżona z powodu zakwestionowania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie określenia skarżącej Spółce zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r. Skarga na tę decyzję została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalona wyrokiem z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I SA/Gl 716/04.
Oceniając pod względem legalności decyzję w sprawie określenia skarżącej wysokości odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, należy wskazać na regulacje prawne zawarte w rozdziale szóstym Ordynacji podatkowej. Zgodnie z treścią art. 53 a Ordynacji podatkowej, organ podatkowy określa wysokość odsetek za zwłokę, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek, jeżeli ich wysokość jest inna niż wykazana w deklaracjach podatkowych. Organy podatkowe uprawnione są do kontrolowania składanych przez podatników deklaracji o wysokości osiągniętego dochodu, w tym i wysokości wpłaconych zaliczek na podatek. Uprawnienie to organy podatkowe mogą realizować w drodze określenia prawidłowej wysokości tych zaliczek, a także określenia odsetek od zaliczek nieziszczonych w terminie. Jeżeli zatem, wskutek wszczętego postępowania organ podatkowy stwierdził, że podatnik nie wykonał w całości lub części obowiązku zapłaty zaliczki na podatek i jednocześnie organ ten dokonuje weryfikacji zeznania rocznego, określając wysokość zobowiązania podatkowego, to jest także uprawniony do naliczenia odsetek od nie uiszczonych w prawidłowej wysokości zaliczek na podatek. Podstawę dla takiego ustalenia stanowią przepisy art. 51 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej. Stanowią one, że niezapłacona w terminie płatności zaliczka na podatek stanowi zaległość podatkową, od której należne są odsetki za zwłokę.
Skarżąca, nie podważała prawidłowości ustaleń, co do wysokości określonej przez organ podatkowy odsetek, stopy oprocentowania i okresu pozostawiania w zwłoce. Sam fakt kwestionowania zgodności z prawem odrębnej decyzji ostatecznej określającej zaległość podatkową nie stwarza skutecznych podstaw do kwestionowania decyzji określającej wysokość odsetek od tej zaległości, wydanej w warunkach art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej ( por. wyrok NSA z dnia 13 marca
2002 r. SA/Sz 1539/00, system informacji prawnej LEX nr 83710).
W rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów, zatem poczynione uwagi w pełni uzasadniają sformułowaną wyżej ocenę, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W tym stanie rzeczy orzeczono o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
su.