I SA/GL 2012/05

I SA/Gl 2012/05 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-01-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Ewa Karpińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, , , po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę;
Uzasadnienie
Postanowieniem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego
w S. z dnia [...] r. nr [...], wydanym na podstawie art. 216 w zw. z art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ), uznano "deklarację dla podatku od towarów i usług VAT – 7 za [...] 2005 r. złożoną w dniu [...] 2005 r. /data stempla pocztowego [...] 2005 r./ oraz złożoną w dniu [...] 2005 r. deklarację korygującą VAT-7 za [...] 2005 r. za niewywierającą skutków prawnych."
Przywołane wyżej postanowienie stało się przedmiotem skargi "A" Sp. z o.o. z dnia [...] 2005 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne – w myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. - sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie. Szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową tych sądów określa art. 3 § 2 P.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają zatem w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne,
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej,
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8)bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W przedmiotowej sprawie bez wątpienia zaskarżone postanowienie rozstrzygnęło sprawę, dotyczącą złożonej dnia [...] r. korekty w podatku od towarów
i usług VAT-7 za [...] 2005 r., co do istoty poprzez uznanie jej za niewywierającą skutków prawnych. Tym samym jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. i na które nie przysługuje zażalenie. Należało jednak podkreślić w tym miejscu, że taka kwalifikacja nie przesądza jeszcze, że jest ono zgodne z prawem. Na tym etapie postępowania Sąd bada jedynie przesłanki dopuszczalności wniesionej skargi.
W myśl z kolei art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym
w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z kolei stosownie do treści art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany
w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu –
w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). W przypadku zaś innych aktów np. postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin,
o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (art. 52 § 4 P.p.s.a.). Co do zasady, skargę do Sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Jednakowoż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni id dnia wniesienia wezwania
do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżone postanowienie objęte jest przepisem art. 52 § 4 P.p.s.a. W aktach sprawy brak jest dowodu na to, że strona z takim wezwaniem występowała. Z tych względów należało stwierdzić, że przed wniesieniem skargi na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia
[...] 2005 r. nr [...] niewyczerpano szczególnego środka odwoławczego, przysługującego stronie na zasadzie art. 52 § 4 P.p.s.a. Zatem skarga inicjująca niniejsze postępowanie sądowe została wniesiona przedwcześnie i jako taka - jest skargą niedopuszczalną.
Powyższa konstatacja znalazła wyraz w części dyspozytywnej postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i art. 58 § 3 tej ustawy.