I SA/Gl 1835/04

I SA/Gl 1835/04 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-01-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-12-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Mirosław Kupiec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mirosław Kupiec, , , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w C. w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gliwicach wpłynęło pismo Z. B. dotyczące "zwrotu zapłaconej akcyzy na terenie RP od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspolnotowym". Z jego treści wynika, iż autor pisma domaga się zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 590 zł wpłaconego dnia [...] 2004 r. w związku z wewnatrzwspólnotowym nabyciem pojazdu samochodowego marki [...] i po wcześniejszym złożeniu dnia [...] 2004 r. deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspolnotowego (AKC-U) dotyczącej tego samochodu . W piśmie tym skarżący podniósł zarzut niezgodności przepisów ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego z art. 25, 28 i 90 Traktatu Wspólnot Europejskich oraz postanowieniami dyrektyw 92/12/EWG i 70/50/EWG. Do pisma została dołączona kserokopia dowodu zapłaty dnia [...]2004 r. kwoty 590 zł oraz dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspolnotowym wystawionego przez Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] 2004 r.
Powyższe pismo wpłynęło do Sądu bez pośrednictwa organu odwoławczego, a zatem zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wydanym na podstawie
art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo
o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm) przedmiotowe pismo przekazano Naczelnikowi Urzędu Celnego w C., celem nadesłania akt sprawy oraz ustosunkowania się do jego treści.
Naczelnik Urzędu Celnego w C., traktując w/w pismo jako skargę, udzielił w dniu [...]2004 r. odpowiedzi, wnioskując o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi ustosunkował się do podniesionych przez skarżącego zarzutów naruszenia prawa zaznaczając jednocześnie, że wniesienie skargi nastąpiło z pominięciem uprzedniego wezwania Naczelnika Urzędu Celnego w C. do usunięcia naruszeń prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4.
W świetle art. 3 § 3 wyżej cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę
i stosują środki określone w tych przepisach. Wreszcie zgodnie z art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż wystąpienie Z. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie stanowi zaskarżenia żadnego aktu administracyjnego, o których mowa w wyżej wymienionych przepisach w szczególności w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. ani w innych odrębnych przepisach, podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Kontroli sądowej podlega określona działalność administracji publicznej. Natomiast w niniejszej sprawie to sam podatnik zadeklarował kwotę podatku akcyzowego w deklaracji uproszczonej AKC-U i wpłacił ten podatek, czyli to on podjął działania, a nie organ podatkowy. Organ podatkowy jedynie przyjął deklarację, wpłaconą kwotę podatku akcyzowego i potwierdził stosownym dokumentem czynność wpłaty podatku.
Nie można również przyjąć, że dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym jest decyzją administracyjną lub postanowieniem.
W myśl art. 75 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa
( Dz. U Nr 137, poz. 926 ze zm.) podatnikowi przysługuje prawo wystąpienia do właściwego organu podatkowego o stwierdzenie nadpłaty podatku. W dalszej kolejności w przypadku wydania przez tenże organ decyzji o odmowie stwierdzenia nadpłaty stronie służy odwołanie do organu wyższego stopnia tj. właściwej Izby Celnej. Tym samym dopiero decyzja wydana przez organ II instancji, w ramach sprawy o stwierdzenie nadpłaty, jako ostateczna może zostać zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Stwierdzając zatem w niniejszej sprawie brak prawnie dopuszczalnego przedmiotu zaskarżenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.