I SA/Gl 1738/23

I SA/Gl 1738/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-04-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-12-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Rotter /sprawozdawca/
Bożena Pindel /przewodniczący/
Katarzyna Stuła-Marcela
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 162 par. 1 i par. 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel, Sędziowie WSA Anna Rotter (spr.), Katarzyna Stuła-Marcela, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia 9 października 2023 r. nr 338000-COP1.4103.10.2023.IH UNP: 338000-23-217474 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2016 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 października 2023r. nr 338000-COP1.4103.10.2023.IH UNP: 338000-23-217474 Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach (dalej: organ) odmówił spółce - B Sp. z o.o. w K. (dalej: spółka, skarżąca) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia 27 marca 2023r. nr [...] określającej zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2025r. do grudnia 2016r.
Powyższe postanowienie wydane zostało na podstawie art. 162 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023r., poz. 2303 ze zm., dalej: o.p.) oraz art. 163 § 3 o.p. w zw. z art. 13 § 1 pkt 1a o.p.
Stan sprawy.
Decyzją z 27 marca 2023 r., znak: [...] Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach, działając jako organ pierwszej instancji, określił spółce zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2015 r. do grudnia 2016 r.
W trakcie kontroli oraz postępowania podatkowego skarżącą reprezentował prawidłowo umocowany w sprawie pełnomocnik - P.K.. Decyzja kończąca postępowanie w sprawie została wysłana 27 marca 2023 r. za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP na adres wysyłki podany na druku PPS-1. Przesyłkę zawierającą decyzję pełnomocnik odebrał 31 marca 2023 r. (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia Identyfikator Poświadczenia - ePUAP-[...], w pozycji: Dane poświadczenia Data odbioru: 2023-03-31).
Spółka w dniu 7 września 2023 r. wniosła odwołanie od decyzji organu z dnia 27 marca 2023r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania.
We wniosku pełnomocnik skarżącej P.K., wskazał, że 31 marca 2023 r., za pośrednictwem platformy elektronicznej e-PUAP, odebrał plik o nazwie [...]. Nazwa pliku nie wskazywała w żaden sposób, by plik zawierał decyzję w sprawie skarżącej. Rozszerzenie pliku xades znajdujące się na końcu nazwy pliku wskazywało, według skarżącej, że jest to plik zawierający wyłącznie kwalifikowany podpis elektroniczny. Zdaniem pełnomocnika spółki nie został on w żaden sposób poinformowany, przez osoby zamieszczające ten plik na platformie ePUAP, w jaki sposób, czy też za pośrednictwem jakiego oprogramowania będzie można otworzyć przedmiotowy plik i zapoznać się z jego treścią. Nie zostało mu również dostarczone jakiekolwiek oprogramowanie umożliwiające otwarcie przesłanego pliku, a otwarcie pliku za pośrednictwem platformy ePUAP nie było możliwe, gdyż przy próbie otwarcia pliku pojawiał się komunikat o błędzie. Według pełnomocnika spółki, cała dotychczasowa korespondencja kierowana do niego przez pracowników organu we wszystkich sprawach prowadzonych wobec spółki, była dostarczana za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP w formacie pdf. Wyłącznie same kwalifikowane podpisy elektroniczne zamieszczane były jako odrębne pliki z rozszerzeniem xades. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik szczegółowo opisał również przebieg korespondencji dotyczącej kwestii doręczenia, a także okoliczności zapoznania się z treścią decyzji z 27 marca 2023 r.
Postanowieniem z dnia 9 października 2023r. organ odmówił spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia 27 marca 2023r. nr [...] określającej zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2025r. do grudnia 2015r.
Po zacytowaniu art. 162 § 1 i 2 o.p. organ wskazał, iż spółka nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania.
Jak podniesiono, decyzja z 27 marca 2023 r., znak: [...], została wysłana do pełnomocnika spółki - P.K. dnia 27 marca 2023 r., za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP na adres wysyłki podany na druku PPS-1 - pełnomocnictwo szczególne z 19 listopada 2019 r. Organ zwrócił uwagę, iż przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję została odebrana 31 marca 2023 r., co znajduje potwierdzenie w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia Identyfikator Poświadczenia - ePUAP-[...], w pozycji: Dane poświadczenia Data odbioru: 2023-03-31. Tak wygenerowane poświadczenie doręczenia UPD stanowi w ocenie organu, dowód na realną możliwość zapoznania się adresata z treścią pisma.
Organ zauważył, że dopiero 24 kwietnia 2023 r. pełnomocnik spółki poinformował organ o braku możliwości otwarcia załącznika do pisma z 31 marca 2023 r., a korespondencję opatrzył tytułem: "DECYZJA dot. pisma z dnia 27.03".
Zdaniem organu powyższe fakty świadczą o tym, że pełnomocnik skarżącej wiedział, iż przekazana korespondencja to de facto decyzja, od której przysługuje określony ustawowo termin wniesienia odwołania, upływający 14 kwietnia 2023 r. Do tego czasu nie poinformował jednak organu o braku możliwości zapoznania się z decyzją, a co za tym idzie wniesienia odwołania, ani też nie skorzystał z możliwości zgłoszenia problemu związanego z działaniem usług e PUAP do operatora e PUAP.
W przekonaniu organu z uwagi na brak zgłoszenia nieprawidłowości związanych z odbiorem przesyłki, skuteczne doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło 31 marca 2023 r.
Wyjaśnienia pełnomocnika zmierzające do podważenia rzetelności doręczenia decyzji organu pierwszej instancji w dniu 31 marca 2023 r. nie znajdują, w przekonaniu organu, uzasadnienia w stanie faktycznym, a pełnomocnik nie przywołał żadnej argumentacji, która podważyłaby ustalenia i wywiedzioną ocenę organu. W ocenie organu, pełnomocnik nie neguje, że odebrał na swojej skrzynce elektronicznej korespondencję ze Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach, podnosi natomiast, że odebrany plik zawierał w swojej nazwie przed rozszerzeniem "xades" rozszerzenie "docx.pdf." i nie było możliwym otwarcie tego pliku ogólnodostępnymi na rynku programami obsługującymi ww. formaty. Odpowiadając na powyższe twierdzenia organ wyjaśnił, że pełnomocnik miał świadomość toczącego się w sprawie postępowania podatkowego. W trakcie trwającego postępowania kierowana była do niego korespondencja, a 17 stycznia 2023r. zostało do niego wysłane postanowienie o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, gdzie jako nowy termin została wskazana data 7 kwietnia 2023 r. Organ wyraził ocenę, iż jako wykwalifikowany pełnomocnik powinien mieć świadomość, iż korespondencja z organu, którą odebrał 31 marca 2023 r. może zawierać rozstrzygnięcie kończące postępowanie w sprawie, tj. decyzję, od której służy prawo do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Jednak po stwierdzeniu trudności technicznych nie podjął on żadnych czynności, aby wyjaśnić, jaki dokument znajdował się w korespondencji z organu podatkowego. Tym samym zbagatelizował ewentualne konsekwencje nieodczytania dokumentu, a to świadczy o niezachowaniu należytej staranności, która przystoi wykwalifikowanemu pełnomocnikowi.
Organ zwracając uwagę na treść art. 162 o.p. wskazał, iż przy ocenie braku winy w uchybieniu terminowi organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i ocenić winę według obiektywnych mierników staranności, właściwych dla podmiotu (strony) należycie dbającego o swe interesy. Dalej organ podał, iż w sytuacji, w której stronę reprezentuje pełnomocnik działający w sprawie jako adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy, należy wymagać od niego wyższego miernika dbałości o prowadzone sprawy niż od osób niebędących profesjonalnymi uczestnikami obrotu prawnego. Kryterium należytej staranności jest zaostrzone z tej racji, że adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy posiadają stosowne przygotowanie zawodowe i związaną z tym znajomość procedur, co winno zapewniać prawidłowe prowadzenie spraw.
Organ podkreślił, że pełnomocnik spółki dopiero 24 kwietnia 2023 r. przesłał organowi pierwszej instancji informację zatytułowaną "DECYZJA Dot. pisma z dnia 27.03", o tym że załącznik do pisma z 27 marca 2023 r. jest w nieczytelnym formacie - "brak możliwości otwarcia". Oznacza to, w ocenie organu, że pełnomocnik wiedział, iż przekazana korespondencja to decyzja, od której przysługuje ustawowo określony termin do wniesienia odwołania, upływający 14 kwietnia 2023 r. W przekonaniu organu do tego czasu pełnomocnik nie informował organu o braku możliwości zapoznania się z decyzją, a co za tym idzie wniesienia od niej odwołania, ani też nie skorzystał z możliwości zgłoszenia problemu związanego z działaniem usług e-PUAP do operatora e-PUAP.
Organ uznał, iż pełnomocnik spółki nie mógł działać z należytą starannością podejmując dopiero 24 kwietnia 2023 r. pierwsze starania co do wyjaśnienia treści przedmiotowego pisma - decyzji. Jak podkreślił organ, pełnomocnik mimo, że wiedział że na jego skrzynkę odbiorczą na platformie e-PUAP wpłynęło pismo z organu podatkowego, nie podjął aż do 24 kwietnia 2023 r. jakichkolwiek działań zmierzających do ustalenia, jaką treść może ono zawierać. W celu dołożenia należytej staranności powinien on niezwłocznie podjąć czynności zmierzające do skutecznego ustalenia treści pisma - jak np. nawiązanie kontaktu telefonicznego z organem podatkowym i poinformowanie o zaistniałych - jego zdaniem - problemach technicznych z odczytem dokumentu wysłanego na adres elektroniczny e-PUAP.
W rezultacie organ uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy strony w uchybieniu terminowi - nie uwiarygodniła staranności w dochowaniu terminu dla dokonania czynności procesowej, a tym samym nie wykazała, że przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie tej czynności w terminie była od spółki niezależna i że była nie do przezwyciężenia, nawet przy dochowaniu należytej staranności. Tym samym w sprawie nie wypełniono przesłanek do przywrócenia terminu, o których mowa w art. 162 o.p.
Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła na postanowienie organu skargę do tut. Sądu.
Skarżąca zarzuciła postanowieniu organu:
1. naruszenie art. 162 § 1 o.p. poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że okoliczności wskazywane przez skarżącą w postaci braku możliwości technicznego odbioru pliku zawierającego decyzję podatkową, nie stanowią adekwatnych przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz że strona nie uprawdopodobniła braku winy w naruszeniu terminu;
2. naruszenie art. 191 § 1 o.p. poprzez jego niezastosowanie i przekroczenie zasad swobodnej oceny materiału dowodowego przejawiające się twierdzeniem o nie uprawdopodobnieniu przez skarżącą braku winy w uchybieniu terminowi, w tym także niewykazanie, że przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności procesowej w terminie była od spółki niezależna;
3. naruszenie art. 122 w związku z art. 187 § 1 o.p. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji zaniechanie wyjaśnienia dodatkowych okoliczności związanych z przyczyną niedochowania terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy strona udowodniła, że w postępowaniu wystąpiła przeszkoda stanowiąca przesłankę stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu.
W konsekwencji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Zdaniem pełnomocnika spółki pozostawał on w przekonaniu, że odebrany plik zawiera wyłącznie kwalifikowany podpis elektroniczny pracownika urzędu. Podniósł, iż nawiązał w dniu 24 kwietnia 2023 roku kontakt z organem, celem wyjaśnienia zaistniałego problemu z otwarciem pliku, kierując jednocześnie prośbę o ponowne przesłanie pliku, z uwagi na jego błędne doręczenie. Jak wyjaśniono w skardze, w odpowiedzi z dnia 5 maja 2023 roku organ podatkowy poinformował pełnomocnika, że odebrany w dniu 31 marca 2023 roku plik zawiera decyzję w przedmiotowej sprawie i doręczony został w sposób prawidłowy. W skardze zaznaczono, iż organ odmówił pełnomocnikowi spółki ponownego przesłania decyzji. Zaznaczono również, że pełnomocnik spółki prowadził cały czas korespondencję za pośrednictwem wiadomości e-mail z organem podatkowym, podejmował liczne rozmowy telefoniczne z pracownikami organu celem omówienia i rozwiązania zaistniałego problemu dotyczącego nieprawidłowego doręczenia decyzji dotyczącej skarżącej. W tym celu wysłał wiadomości za pośrednictwem platformy ePUAP.
Finalnie, w dniu 19 maja 2023 roku pełnomocnik spółki odebrał pismo z dnia 18 maja 2023 roku, w którym poinformowano go, że decyzje z dnia 27 marca 2023 roku po przeprowadzeniu postępowań podatkowych wobec skarżącej w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od 1.01.2015 roku do 31.12.2015 roku oraz od 1.01.2016 roku do 31.12.2016 roku są decyzjami ostatecznymi, bowiem zostały wysłane do pełnomocnika odwołującego 27 marca 2023 roku za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP na adres wysyłki podany w druku PPS-1 i odebrane w dniu 31 marca 2023 roku.
Skarżąca wskazała, że jednocześnie odmówiono spółce ponownego przesłania decyzji. Po otrzymaniu przedmiotowego pisma w dniu 11 maja 2023 roku pełnomocnik spółki złożył wniosek o dostęp do akt sprawy, celem jak najszybszego zapoznania się z treścią wskazanych decyzji, jednak organ odmówił dostępu do akt sprawy, gdyż w ocenie organu postępowanie zostało zakończone, a decyzje są ostateczne.
Jak podano w skardze podjęta została próba złożenia pełnomocnictwa ogólnego, umożliwiającego dostęp do akt, jednakże z uwagi na problemy z logowaniem do portalu podatkowego, złożenie pełnomocnictwa okazało się niemożliwe.
Następnie, pismem z dnia 19 czerwca 2023 roku pełnomocnik skarżącej wysłał do organu wiadomość e-mail z ponowną prośbą o wskazanie w jaki sposób otworzyć otrzymane pliki w rozszerzeniu "docx.pdf.xades" lub o przesłanie oprogramowania umożliwiającego otwarcie przedmiotowych plików i zapoznanie się z ich zawartością. W piśmie z dnia 23 czerwca 2023 roku poinformowano pełnomocnika spółki, że decyzje z dnia 27 marca 2023 roku wysłane zostały przez organ w formacie "pdf", co nie odpowiadało rzeczywistości. Zdaniem skarżącej, gdyby plik przesłany został przez organ rzeczywiście posiadał format "pdf", byłoby możliwe jego otwarcie każdym ogólnodostępnym programem do odczytywania plików w tym formacie. Skarżąca zaznaczyła, że otwarcie pliku nie było możliwe, gdyż żaden z ogólnodostępnych programów, w tym programów do odczytu plików "pdf", nie odczytuje ww. plików zakończonych rozszerzeniem "xades".
Zdaniem skarżącej, w związku z urlopem pracownika organu zajmującym się sprawą spółki, jak i późniejszym brakiem możliwości kontaktu telefonicznego z organem, zapoznania się z aktami sprawy, a tym samym z treścią wydanej decyzji z dnia 27 marca 2023 roku, pełnomocnik spółki zapoznał się z decyzją w najwcześniejszym możliwym terminie - tj. w dniu 31 sierpnia 2023 roku. Zdaniem spółki przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji ustała w dniu 31 sierpnia 2023 roku, wraz z chwilą zapoznania się z treścią decyzji, zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia dowołania został skierowany do organu w dniu 7 września 2023 roku, tj. z zachowaniem ustawowego 7-dniowego terminu do jego złożenia.
Wskazując na powyższy ciąg zdarzeń skarżąca podniosła, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania był w pełni zasadny i wbrew poglądowi zaprezentowanemu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, winien zostać uwzględniony.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga okazała się niezasadna.
Spór w pomiędzy stronami dotyczył oceny, czy w realiach niniejszej sprawy wskazywane przez pełnomocnika skarżącej okoliczności były wystarczające, aby uznać, że uprawdopodobnił on brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania.
W celu odpowiedzi na tak postawione pytanie należy odwołać się do art. 162 § 1 i § 2 o.p., który stanowi podstawę prawną zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z jego treścią w razie uchybienia terminu należy przywrócić ten termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.
Z powyższej regulacji wynika, że przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia łącznie czterech przesłanek, tj.:
- po pierwsze uchybienia terminowi,
- po drugie złożenia przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu z zachowaniem terminu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia,
- po trzecie uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku swojej winy,
- po czwarte dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której ustanowiony był termin.
Przypomnieć należy, że uprawdopodobnienie nie oznacza udowodnienia. W sprawach o przywrócenie terminu wystarczające jest jedynie uprawdopodobnienie zdarzeń, które były przeszkodą do złożenia pisma w terminie, nie zaś przedstawienie niepodważalnych dowodów, świadczących o niedających się przezwyciężyć przeszkodach (por. wyrok NSA z 11 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 178/12 publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Także w doktrynie przyjmuje się, że przy ocenie winy pożądany jest kompromis polegający na tym, aby z jednej strony nie doprowadzić do pochopnego przywracania terminu, z drugiej zaś, aby na skutek nadmiernej surowości nie zamykać stronie drogi do obrony jej praw (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2003, s. 323).
Sąd stwierdza, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu z dnia 27 marca 2023r.
W realiach rozpoznanej sprawy okoliczność braku winy należy rozpatrywać z perspektywy należytej staranności, której dochowania można oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika.
Jak wynika z akt sprawy decyzja z 27 marca 2023r. została wysłana do pełnomocnika spółki - P.K. dnia 27 marca 2023 r., za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP na adres wysyłki podany na druku PPS-1.
Co istotne przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję została odebrana 31 marca 2023r. (dowód: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia Identyfikator Poświadczenia - ePUAP-[...], w pozycji: Dane poświadczenia Data odbioru: 2023-03-31).
Zauważyć należy, iż decyzja z dnia 27 marca 2023r. wysłana została do profesjonalnego pełnomocnika skarżącej. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu miał on świadomość, iż korespondencja pochodzi od organu podatkowego. Pełnomocnik skarżącej wiedział również, że wobec jego mocodawczyni toczy się postępowanie podatkowe. Pełnomocnik skarżącej jako profesjonalista winien mieć świadomość, iż korespondencja z organu, którą odebrał 31 marca 2023r., a której nie mógł ze względów technicznych odczytać, może zawierać istotne dla spółki informacje.
W takich okolicznościach wobec stwierdzonych problemów natury technicznej pełnomocnik skarżącej winien był bez zbędnej zwłoki skontaktować się z organem w celu wyjaśnienia braku możliwości otwarcia (odczytania) załączonego do korespondencji pliku. Profesjonalny pełnomocnik winien mieć świadomość jakie konsekwencje niesie za sobą odebranie korespondencji z organu podatkowego bez jednoczesnej możności jej odczytania, a dobrze pojęty interes mocodawcy powinien go skłonić do pilnego kontaktu z organem podatkowym. Tymczasem pełnomocnik skarżącej dopiero 24 kwietnia 2023r. poinformował organ o braku możliwości otwarcia załącznika do pisma z dnia 31 marca 2023r., a korespondencję opatrzył tytułem: "DECYZJA dot. Pisma z dnia 27.03".
Jednocześnie skarżąca nie wykazała, aby przed dniem 24 kwietnia 2023r. podjęta została próba nawiązania kontaktu z organem w celu wyjaśnienia problemów z otwarciem otrzymanego w dniu 31 marca 2023r. pliku.
Jak zasadnie uznał organ, pełnomocnik spółki, jako pełnomocnik profesjonalny powinien mieć świadomość, iż korespondencja z organu, którą odebrał 31 marca 2023r. może zawierać rozstrzygnięcie kończące postępowanie w sprawie, tj. decyzję, od której służy prawo do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Jednak po stwierdzeniu trudności technicznych nie podjął on żadnych czynności, aby wyjaśnić, jaki dokument znajdował się w korespondencji z organu podatkowego.
Sąd stwierdza, iż niepodjęcie bez zbędnej zwłoki czynności zmierzających do wyjaśnienia niemożności odczytania (otwarcia pliku) urzędowej korespondencji z dnia 31 marca 2023r., świadczy o niezachowaniu przez skarżącą należytej staranności, która przystoi wykwalifikowanemu pełnomocnikowi. Tym samym prawidłowa jest konstatacja organu, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy strony w uchybieniu terminowi, gdyż nie uwiarygodniła staranności w dochowaniu terminu dla dokonania czynności procesowej. W konsekwencji spółka nie wykazała, że przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie tej czynności w terminie była od spółki niezależna i że była nie do przezwyciężenia, nawet przy dochowaniu należytej staranności.
W ocenie Sądu opisane przez skarżącą okoliczności nie były wystarczające do uwzględnienia złożonego wniosku. Reasumując w sprawie nie wypełniono przesłanek do przywrócenia terminu, o których mowa w art. 162 o.p.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023r. poz. 1634 ze zm.) oddalił skargę.