I SA/Gl 1730/04

I SA/Gl 1730/04 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-02-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Beata Kalaga-Gajewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. i A.G. – Spółki Cywilnej A w Z. na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dotacji z budżetu państwa postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] E.K. i A.G., właścicielki Spółki Cywilnej A z siedzibą w Z. wniosły łączną skargę na protokół kontroli nr [...] z dnia [...] i pismo Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...]. Zaskarżony w niniejszej sprawie protokół kontroli nr [...] z dnia [...] strony uznały za decyzję administracyjną i wniosły o stwierdzenie jego nieważności.
Prezydent Miasta Z. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podniósł, że zaskarżony protokół jest rezultatem kontroli, której przedmiotem było sprawdzenie prawidłowości naliczania i wykorzystania przez stronę otrzymanych z Gminy Miejskiej Z. dotacji w latach 2002 – 2003 oraz przestrzegania przez stronę postanowień umowy użyczenia i najmu nieruchomości położonej w Z.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd Administracyjny orzeka w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, a także inne akty tych organów, szczegółowo określone w art. 3 § 2 cytowanej ustawy. Sądy Administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest protokół kontroli nr [...] z dnia [...] zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej u strony z upoważnienia Prezydenta Miasta Z., który w skardze nazwany został przez strony "decyzją, jaką jest akt administracyjny zatytułowany protokół nr [...] z kontroli". Należało zatem ocenić, czy jest to akt wymieniony w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., a w szczególności, czy jest to decyzja administracyjna?
Decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 K.p.a. jest akt administracyjny stanowiący przejaw woli administracyjnych w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (por. uzasadnienie uchwały Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988r., III AZP 1/88, opubl. OSPiKA 1989, Nr 3, poz. 59). W orzecznictwie sądowym za utrwalony należy uznać pogląd, że pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 Kpa, jeżeli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981, sygn. SA 1163/81, opubl. OSPIKA 1982, nr 9-10, poz. 169).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżony protokół nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 107§ 1 Kpa, gdyż nie zawiera on minimum elementów, o których mowa w przywołanym przepisie. Przede wszystkim protokół ten nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie można w żaden sposób ustalić podmiotów, a głównie przedmiotu stosunku materialnego, a to jego nawiązanie jest celem, dla którego zrealizowania następuje wydanie decyzji administracyjnej.
Zaskarżony protokół stanowi pisemną informację relacjonującą wyniki kontroli, które z uwagi na charakter łączących strony stosunków prawnych mogą być przedmiotem umów cywilno - prawnych, a zakres ich wykonania może być dochodzony na drodze powództwa cywilnego. Natomiast w świetle uregulowania art. 3 § 2 i § 3 ustawy p.p.s.a. na informowanie przez organ samorządowy o podejmowanych przez niego czynnościach kontrolnych oraz o ich wynikach nie przysługuje skarga do Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Sąd Administracyjny odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu. Z tych przyczyn, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.