I SA/GL 1708/23

I SA/Gl 1708/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-04-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Rotter
Dorota Kozłowska /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Pyszny
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 228 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), Asesor WSA Piotr Pyszny, Sędzia WSA Anna Rotter, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi K.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 września 2023 r. nr SKO.F/41.4/830/2023/14999 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na 2017 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) postanowieniem z 28 września 2023 r. nr SKO.F/41.4/830/2023/14999, na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.) dalej: O.p., w związku z odwołaniem K. P. (dalej: podatnik, skarżący) od decyzji Prezydenta Miasta S. (dalej: organ pierwszej instancji) z 12 maja 2017 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na rok 2017, dotyczącego nieruchomości położonej w S. ul. [...], stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji.
Powyższe postanowienie organu odwoławczego zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją z 12 maja 2017 r. organ pierwszej instancji ustalił podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 r. dotyczącego nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] w kwocie 74.623 zł.
Pismem z 28 kwietnia 2023 r. pełnomocnik podatnika wniósł odwołanie od powyższej decyzji, jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Rozpoznając sprawę organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia odwołania i terminie do dokonania tej czynności. Decyzja powyższa została skierowana do podatnika na adres: S. ul. [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczenie nastąpiło w trybie art. 150 § 4 O.p. W świetle powyższego termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 2 czerwca 2017 r. Natomiast odwołanie od tej decyzji zostało złożone 28 kwietnia
2023 r.
Organ odwoławczy uznał, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 O.p., gdyż zgodnie z tym przepisem odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
W skardze na postanowienie organu odwoławczego, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik skarżącego zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:
1. art. 228 § 1 pkt 2 O.p. poprzez jego przedwczesne zastosowanie i stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z 17 maja 2017 r. w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2017 (powinno być 12 maja 2017 r. - przypis Sądu), dotyczącego nieruchomości przy ul. [...] w S., podczas gdy strona złożyła jednocześnie z odwołaniem wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, a który to wniosek jest obecnie procedowany na etapie sądowoadministracyjnym, wskutek złożenia skargi na postanowienie organu odwoławczego z 28 września 2023 r.;
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, a polegający na przyjęciu, że doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło prawidłowo w trybie art. 150 § 4 O.p. i termin do wniesienia odwołania upłynął dla strony w dniu 18 kwietnia 2016 r., podczas gdy datą graniczną do wniesienia odwołania była data 28 kwietnia 2023 r., tj. dzień w którym upływał 7 dzień od chwili ustania przeszkody na wniesienie odwołania.
Stawiając powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie jego nieważności lub wydania z naruszeniem prawa. Ponadto wniósł on o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji z 12 maja 2017 r. do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszego wniosku (brak sprecyzowania przedmiotu wniosku - przypis Sądu).
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest kwestia zachowania terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z 12 maja 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 233 § 1 O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 O.p.).
Co istotne i co podkreślane jest w orzecznictwie to to, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Tym samym każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu, stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 lipca
2010 r., sygn. akt II FSK 372/09; z 1 października 2009 r., sygn. akt I FSK 854/08 - wszystkie wyroki sądów administracyjnych powołane w uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że wymogi logiki i ekonomiki procesowej nakazują przyjąć, iż rozpatrzenie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 O.p. jest na osi czasu etapem następującym po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie temu terminowi na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., niezależnie od tego, kiedy ów wniosek został złożony (po wniesieniu odwołania, czy jednocześnie z nim). Skoro bowiem punktem wyjścia do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest jego niedotrzymanie, to właśnie stwierdzenie tegoż uchybienia powinno być tym, co w pierwszej kolejności następuje. Przepisy art. 162 § 1 i § 2 O.p. nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że, aby złożyć wniosek o przywrócenie terminu, termin musi być uchybiony. Wniosek w tym zakresie złożony mimo braku uchybienia terminowi jest bezprzedmiotowy. Z tej perspektywy pierwszeństwo winno mieć zatem rozstrzygnięcie w postaci postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt III FSK 705/21).
Podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Przepis ten odnosi się do wstępnego stadium postępowania odwoławczego, które toczy się już przed organem odwoławczym, po przekazaniu mu odwołania wraz z aktami sprawy przez organ pierwszej instancji. W stadium wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy złożone przez stronę odwołanie jest dopuszczalne, czy zostało wniesione w terminie oraz czy spełnia wymagania określone w art. 222 O.p.
Sednem sprawy, w której organ odwoławczy stwierdza uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, jest więc ustalenie, w jakim dniu miało miejsce doręczenie decyzji oraz ustalenie, kiedy zostało wniesione odwołanie od tej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie decyzja organu pierwszej instancji z 12 maja
2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. została wysłana do skarżącego na adres: S. ul. [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczenie nastąpiło w trybie art. 150 § 4 O.p. Zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 2 czerwca 2017 r. Natomiast odwołanie od tej decyzji zostało złożone dopiero 28 kwietnia 2023 r.
W rozpoznawanej sprawie decyzja z 12 maja 2017 r. została doręczona skarżącemu na adres ul. [...] w S..
W sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pełnomocnik dodatkowo argumentował, że adres, na który wysłano decyzję nie jest właściwy od 17 grudnia 2015 r., gdyż z tym dniem podatnik został z tego adresu wymeldowany. Jednakże to ten adres został przez skarżącego wskazany jako adres do korespondencji w pismach kierowanych do organu, po wskazanej dacie wymeldowania.
W aktach sprawy znajduje się kopia wniosku o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości z 14 listopada 2017 r. złożonego do Prezydenta Miasta S., w którym skarżący wnosił o przesłanie zaświadczenia za pośrednictwem poczty na adres: [...] S. ul. [...]. W kolejnym dokumencie - znajdującym się w aktach sprawy - w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi złożonym przez skarżącego 29 listopada 2018 r. w części C deklaracji skarżący wskazał adres: S. ul. [...], zarówno jako adres zamieszkania jak i adres dla korespondencji.
Reasumując, skoro skarżący nawet po wymeldowaniu z adresu, sam wskazuje taki adres jako adres do korespondencji i adres zamieszkania, to nie można zasadnie obronić tezy, że doręczenie decyzji nastąpiło na błędny adres.
Z tych też względów postanowienie organu odwoławczego nie narusza prawa, a zarzuty skargi okazały się niezasadne.
Na koniec Sąd wyjaśnia, że wniosek pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji z 12 maja 2017 r. do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszego wniosku (brak sprecyzowania przedmiotu wniosku - najprawdopodobniej chodzi o wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania) nie mógł być rozpoznany w sprawie skargi na postanowienie organu odwoławczego, stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji. Sąd administracyjny orzeka bowiem w granicach sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) oddalił skargę.