I SA/GL 1619/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła sporu między podatnikiem a organami podatkowymi w kwestii ustalenia wartości początkowej budynku wprowadzonego do ewidencji środków trwałych. Podatnik, który nabył nieruchomość w 2005 roku jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, wprowadził budynek do ewidencji swojej firmy dopiero w 2013 roku. Twierdził, że budynek był w złym stanie technicznym, wymagał gruntownego remontu z majątku osobistego i dlatego jego wartość początkowa powinna być ustalona na podstawie wyceny rynkowej zgodnie z art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organy podatkowe, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, uznały, że cena nabycia budynku była możliwa do ustalenia na podstawie aktu notarialnego (189.288 zł plus koszty zakupu), a budynek był zdatny do użytku, co potwierdza fakt jego wynajmowania bezpośrednio po zakupie. W związku z tym, zastosowanie znalazł art. 22g ust. 1 pkt 1 tej ustawy, który nakazuje przyjmowanie ceny nabycia jako wartości początkowej. Sąd podkreślił, że art. 22g ust. 8 jest wyjątkiem stosowanym tylko wtedy, gdy cena nabycia jest niemożliwa do ustalenia. Podatnik nie przedstawił wystarczających dowodów na poniesienie nakładów remontowych ani na to, że budynek był niekompletny i niezdatny do użytku w momencie zakupu. Sąd oddalił skargę, podzielając stanowisko organów podatkowych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie wartości początkowej środków trwałych nabytych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, zwłaszcza nieruchomości, gdy podatnik twierdzi, że były one niekompletne i wymagały remontu.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów u.p.d.o.f. Kluczowe jest udokumentowanie stanu nieruchomości w momencie nabycia oraz poniesionych nakładów.
Zagadnienia prawne (2)
Jak należy ustalić wartość początkową środka trwałego (budynku) w sytuacji, gdy został on nabyty przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, a następnie, po remoncie finansowanym z majątku osobistego, wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej po znacznym odstępie czasu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wartość początkowa środka trwałego powinna być ustalona na podstawie ceny nabycia, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f., jeśli cena nabycia jest możliwa do ustalenia, a środek trwały był zdatny do użytku w momencie nabycia lub bezpośrednio po nim. Metoda wyceny rynkowej (art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f.) ma zastosowanie wyłącznie, gdy ustalenie ceny nabycia jest obiektywnie niemożliwe.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że cena nabycia budynku była możliwa do ustalenia na podstawie aktu notarialnego. Podatnik nie wykazał, że budynek był niekompletny lub niezdatny do użytku w momencie zakupu, co potwierdza fakt jego wynajmowania. Brak wystarczających dowodów na poniesione nakłady remontowe i modernizacyjne przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych.
Czy organ podatkowy może narzucić podatnikowi sposób ustalenia wartości początkowej środka trwałego, w tym decydować o tym, czy składnik majątku osoby fizycznej jest lub nie jest wprowadzany do majątku związanego z działalnością gospodarczą?
Odpowiedź sądu
Nie, rozstrzyganie o tym, czy składnik majątkowy osoby fizycznej jest lub nie jest wprowadzany do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej, mieści się w kompetencji podatnika, a nie organu podatkowego.
Uzasadnienie
Choć sąd nie neguje tej zasady, w niniejszej sprawie kluczowe było ustalenie, czy cena nabycia była możliwa do ustalenia i czy budynek był zdatny do użytku, co wykluczało zastosowanie art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f. Podatnik nie wykazał, że nabył budynek w stanie uniemożliwiającym jego użytkowanie.
Przepisy (4)
Główne
u.p.d.o.f. art. 22g § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia.
u.p.d.o.f. art. 22g § 3
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania.
Pomocnicze
u.p.d.o.f. art. 22g § 8
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przed dniem założenia ewidencji, wartość początkową przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych i stopnia zużycia.
O.p. art. 233 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cena nabycia budynku była możliwa do ustalenia na podstawie aktu notarialnego. • Budynek był zdatny do użytku w momencie nabycia i został wynajęty. • Podatnik nie wykazał obiektywnej niemożności ustalenia ceny nabycia ani stanu niekompletności/niezdatności do użytku. • Podatnik nie udokumentował poniesionych nakładów remontowych i modernizacyjnych przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych.
Odrzucone argumenty
Wartość początkowa budynku powinna być ustalona na podstawie wyceny rynkowej (art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f.) z uwagi na nabycie jako niekompletnego i remont z majątku osobistego. • Organ podatkowy naruszył przepisy postępowania (art. 120, 121, 122, 187, 191 O.p.).
Godne uwagi sformułowania
Sąd podziela pogląd wyrażony już w orzecznictwie sądów administracyjnych, że przepis art. 22g ust. 8 i 9 u.p.d.o.f. zezwala na ustalenie wartości początkowej środka trwałego w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika [...] - jednakże wyłącznie wtedy, gdy nie można ustalić ceny nabycia środka trwałego nabytego przez podatnika przed dniem założenia ewidencji. • Powyższy wywód można zrekapitulować w sposób następujący. Cena nabycia w rozumieniu art. 22g ust. 3 u.p.d.o.f. jest wyznacznikiem wartości początkowej wówczas, gdy podatnik nabywa środek trwały, a więc przedmiot kompletny i zdatny do użytku. Natomiast, gdy zakup dotyczy przedmiotu niekompletnego lub niezdatnego do użytku, w znacznym odstępie czasu przed dniem założenia ewidencji, i jego doprowadzenie do stanu kompletności i używalności połączone jest z nakładami zwiększającymi jego wartość, zachodzi sytuacja, że nie można ustalić wartości początkowej środka trwałego przed jego nabyciem. W takim właśnie przypadku ma zastosowanie dyspozycja art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f.
Skład orzekający
Dorota Kozłowska
przewodniczący sprawozdawca
Agata Ćwik-Bury
członek
Beata Machcińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wartości początkowej środków trwałych nabytych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, zwłaszcza nieruchomości, gdy podatnik twierdzi, że były one niekompletne i wymagały remontu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów u.p.d.o.f. Kluczowe jest udokumentowanie stanu nieruchomości w momencie nabycia oraz poniesionych nakładów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu ustalania wartości początkowej środków trwałych, zwłaszcza nieruchomości nabytych przed działalnością gospodarczą. Pokazuje, jak ważne jest udokumentowanie stanu faktycznego i poniesionych wydatków.
“Nieruchomość kupiona tanio, ale czy remont z majątku osobistego pozwoli na wyższą amortyzację? Sąd wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 52 803 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.