I SA/Gl 1610/22

I SA/Gl 1610/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-04-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Beata Machcińska /przewodniczący/
Katarzyna Stuła-Marcela /sprawozdawca/
Piotr Pyszny
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I GSK 1115/23 - Wyrok NSA z 2024-01-11
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 134, art. 144, art. 141 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, Asesor WSA Piotr Pyszny, Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 5 października 2022 r. nr 2401-IEE.711.813.2022.4 JO UNP: 2401-22-221000 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie odmowy zwolnienia spod egzekucji wierzytelności pieniężnej oddala skargę.
Uzasadnienie
1. S. sp. z o.o. w S. (dalej: skarżąca lub spółka) wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ) z 5 października 2022 r. nr 2401-IEE.711.813.2022.4.JO w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie odmowy zwolnienia spod egzekucji wierzytelności pieniężnej.
2. Stan sprawy.
2.1. Dyrektor Oddziału Ubezpieczeń Społecznych w S. 31 maja 2022 r. wydał postanowienie odmawiające zwolnienia spod egzekucji wierzytelności pieniężnej zajętej w S1. sp. z o.o. Postanowienie odmawiające zwolnienia spod egzekucji zajętej wierzytelności skarżąca odebrała 3 czerwca 2022 r.
2.2. Pismem z 3 sierpnia 2022 r. skarżąca złożyła prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie Dyrektora Oddziału Ubezpieczeń Społecznych w S. wraz z zażaleniem na to postanowienie.
2.3. Prośba o przywrócenie terminu nie została uwzględniona. Postanowieniem z 27 września 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego z 31 maja 2022 r., a w dalszej kolejności wydał w dniu 5 października 2022 r. postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm. – k.p.a.), jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
W myśl art. 58 §1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Natomiast zgodnie z art. 59 § 1 k.p.a. o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej.
Nadto zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
3.1. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Zarzucono mu naruszenie art. 134 k.p.a. w związku z art. 58 § 1 k.p.a., przez ich niewłaściwe zastosowanie, poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia mimo, że skarżąca złożyła prośbę o przywrócenie tego terminu, w której uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postepowania.
W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca wniosła skargę na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu. Konsekwentnie wnosi więc również skargę na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenie.
W przypadku uchylenia postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu, zaskarżone postanowienie musi również zostać uchylone.
3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
4. Po dokonaniu oceny legalności zaskarżonego postanowienia, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa.
5. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a. według którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Nadto w myśl art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Z kolei według art. 141 § 2 k.p.a zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie.
W sprawie niniejszej nie jest sporna kwestia daty doręczenia postanowienia Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 31 maja 2022 r. Nie budzi wątpliwości, że nastąpiło to 3 czerwca 2022 r. Nie jest także kwestionowane, że złożenie przez skarżącą zażalenia w dniu 3 sierpnia 2022 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia, który w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 10 czerwca 2022 r.
Jednocześnie należy wskazać, że organ rozstrzygnął negatywnie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, o czym orzekł w postanowieniu z dnia 27 września 2022 r.
Wskazać należy, że odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania czy zażalenia, nie zwalnia organu z obowiązku wydania następnie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu (por. wyrok NSA z 24 stycznia 2006 r., II OSK 50/05, LEX nr 220815, postanowienie NSA z 5 marca 2013 r., II OZ 141/13, LEX nr 1305582, wyrok NSA z 24 kwietnia 2013 r., II GSK 151/12, LEX nr 1337094).
W przedmiotowej sprawie doszło do przekroczenia terminu do złożenia zażalenia, a wniosek o przywrócenie tego terminu został oddalony. W tej sytuacji obowiązkiem organu było wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Wskazuje na to wprost art. 134 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Na marginesie wyjaśnić jeszcze należy, że analiza art. 58 k.p.a. i art. 134 k.p.a. prowadzi do utrwalonego w orzecznictwie sądów administracyjnych wniosku, iż odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania otwiera organowi drogę do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Brak jest natomiast wymogu, aby postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania mogło zostać wydane dopiero po nieskutecznym upływie terminu do wniesienia skargi na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do dokonania tej czynności, bądź po wydaniu orzeczenia w tej sprawie przez sąd administracyjny. Zasady ekonomiki procesowej wynikające z art. 12 k.p.a. dopuszczają zatem wydanie tych postanowień jednocześnie, a nawet ich połączenie (por. wyrok NSA z 10 grudnia 2020 r., I OSK 1565/20).
Podsumowując, skoro w przedmiotowej sprawie doszło do przekroczenia terminu do złożenia zażalenia i nie przywrócono terminu do jego złożenia, organ zasadnie stwierdził uchybienie terminu do złożenia zażalenia na podstawie art. 134 k.p.a.
6. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.), oddalił skargę.