I SA/Gl 1577/22

I SA/Gl 1577/22 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-11-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-12-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Paweł Kornacki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I FSK 701/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-10
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 5 w związku z art. 58 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 listopada 2023 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 26 września 2022 r., nr 2401-IOV3.4103.373.2021.26/DAG UNP: 2401-22-214304 w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2019 r. postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 września 2022 r., nr 2401-IOV3.4103.373.2021.26/DAG UNP: 2401-22-214304 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia 5 lipca 2021 r., nr [...] [...] o przedłużeniu skarżącej T. Sp. z o.o. w R. terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2019 r. do dnia 29 października 2021 r.
W dniu 3 listopada 2022 r. skargę na powyższe postanowienie organu drugiej instancji wniósł adwokat D. S., który oświadczył, że jest kuratorem skarżącej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2022 r. adwokat D. S. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez udokumentowanie sposobu reprezentacji skarżącej oraz wykazanie swego umocowania do działania jej w imieniu. W wezwaniu tym wskazano, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono je w dniu 18 stycznia 2023 r.
W dniu 25 stycznia 2023 r. adwokat D. S. przedłożył:
1) kopię postanowienia referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w G. [...] Wydziale [...] Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt [...], na mocy którego:
a) na podstawie art. 42 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (aktualnie: t. j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm.; dalej: "k.c.") został ustanowiony kuratorem skarżącej w celu podjęcia (w terminie dwunastu miesięcy od dnia wydania postanowienia) wszelkich czynności zmierzających do powołania albo uzupełnienia składu zarządu skarżącej, a w razie potrzeby – jej likwidacji;
b) na podstawie art. 138 § 3 w związku z art. 138d § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (aktualnie: t. j. - Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm.) został ustanowiony pełnomocnikiem ogólnym skarżącej celem reprezentowania skarżącej w prowadzonych wobec niej kontrolach podatkowych i postępowaniach podatkowych (w tym postępowaniach odwoławczych) oraz w innych sprawach należących do właściwości organów podatkowych;
2) wydruk dokumentu (informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców), z którego wynikało w szczególności, że:
a) organem uprawnionym do reprezentacji skarżącej jest jej zarząd;
b) nikt nie wchodzi w skład tego organu;
c) wspólnikami skarżącej pozostają S. T. i D. T.;
d) adres skarżącej został wykreślony;
e) żaden z ustanowionych dla skarżącej kuratorów nie został umocowany do działania w jej imieniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 6 lutego 2023 r. adwokat D. S. został wezwany do uzupełnienia braków w składzie organów uprawnionych do reprezentacji skarżącej, a to w terminie trzech miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w związku z art. 58 § 2 w związku z art. 31 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: t. j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W wezwaniu tym wyjaśniono, że w świetle danych ujawnionych w przedłożonym wydruku informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców żaden z ustanowionych kuratorów skarżącej, w tym adwokat D.S., nie został upoważniony do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, natomiast wspólnikami skarżącej pozostają S. T. i D.T., a zatem istnieją osoby zdolne do powołania zarządu skarżącej.
Wezwanie to doręczono adwokatowi D.S. w dniu 13 lutego 2023 r.
W piśmie dnia 10 maja 2023 r. adwokat D. S. sformułował wniosek o ustanowienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach kuratora procesowego dla skarżącej względnie zwrócenie się do Sądu Rejonowego w G. o ustanowienia kuratora dla skarżącej celem reprezentowania jej interesów w zakresie złożenia skargi inicjującej niniejsze postępowanie oraz w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi.
W uzasadnieniu wskazał, że czas, na jaki został ustanowiony kuratorem skarżącej, został przedłużony do dnia 10 marca 2024 r. na mocy postanowienia referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w G. [...] Wydziale [...] Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 16 marca 2023 r., sygn. akt [...], którego odpis załączył.
Dalej podkreślił, że nie istnieje możliwość uzupełnienia braków w składzie zarządu skarżącej i oznajmił, że czynności podejmowane przezeń w tym przedmiocie okazały się nieskuteczne wobec postawy udziałowców, którzy niezmiennie uważają, że sprzedali swe udziały, mimo że nie są w stanie tego wykazać. Na dowód tego przedłożył kopię korespondencji z tymi osobami, którą załączył na poparcie wniosku, jaki w przedmiocie likwidacji skarżącej i ustanowienia dla niej likwidatora złożył w dniu 10 marca 2023 r. w Sądzie Rejonowym w G..
Na koniec przedstawił również odpis postanowienia referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w G. [...] Wydziale [...] Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 17 kwietnia 2023 r., sygn. akt [...]. Orzeczeniem tym oddalono jego wniosek z dnia 10 kwietnia 2023 r., w którym, jako kurator skarżącej, domagał się rozszerzenia swego umocowania w ten sposób, by obejmowało ono również inicjowanie postępowań sądowoadministracyjnych w imieniu skarżącej i reprezentowanie skarżącej w toku tych postępowań. U podstaw tego rozstrzygnięcia legło stwierdzenie braku legitymacji ustanowionego kuratora spółki do wystąpienia z takim żądaniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Odnotowania bowiem wymaga, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Zgodnie z kolei z art. 58 § 2 p.p.s.a. odrzucenie skargi z powyższego powodu nastąpi dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. Natomiast w myśl art. 31 § 1 p.p.s.a. jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin. W przypadkach, w których ustanowienie przedstawiciela ustawowego powinno nastąpić z urzędu, sąd zwraca się do właściwego sądu opiekuńczego.
W okolicznościach analizowanego przypadku nie budzi wątpliwości, że skarga inicjująca przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne została wniesiona przez osobę, która nie wykazała swojego umocowania do działania w imieniu skarżącej ani w momencie składania skargi, ani na późniejszym etapie postępowania, w szczególności nie uczyniła tego w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Z przedłożonych dokumentów wynika bowiem, że adwokat D. S. został ustanowiony kuratorem skarżącej w celu podjęcia wszelkich czynności zmierzających do powołania albo uzupełnienia składu jej zarządu, a w razie potrzeby – jej likwidacji. Ponadto umocowano go do reprezentowania skarżącej w prowadzonych wobec niej kontrolach podatkowych i postępowaniach podatkowych (w tym postępowaniach odwoławczych) oraz w innych sprawach należących do właściwości organów podatkowych. Niewątpliwie w zakresie tym nie mieściło się więc upoważnienie do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym i stan ten nie uległ zmianie także obecnie. W świetle bowiem danych ujawnionych w rejestrze przedsiębiorców umocowanie adwokata D. S. jako kuratora skarżącej zostało wprawdzie rozszerzone postanowieniem Sądu Rejonowego w G. [...] Wydziału [...] Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt [...]. Na tej podstawie został on jednak upoważniony do reprezentacji skarżącej we wszelkich prowadzonych wobec niej postępowaniach administracyjnych i sądowych postępowaniach odwoławczych od decyzji administracyjnych w sprawach należących do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nadal zatem poza zakresem umocowania pozostała reprezentacja w sprawach sądowoadministracyjnych.
Idąc dalej, dostrzec trzeba, że fakt ustanowienia adwokata D. S. kuratorem skarżącej w celu podjęcia wszelkich czynności zmierzających do powołania albo uzupełnienia składu jej zarządu świadczy o tym, że już w chwili wniesienia skargi skarżąca takiego zarządu nie miała. Potwierdzają to zresztą dane z rejestru przedsiębiorców. Wynika z nich bowiem, że stan ten trwa nieprzerwanie co najmniej od dnia 14 maja 2020 r., kiedy to wykreślono ostatniego z dotychczas ujawnionych członków jej zarządu. Z drugiej strony te same dane rejestrowe wskazują na to, że wspólnikami skarżącej niezmiennie pozostają S. T. i D.T.. Istnieją zatem osoby zdolne do powołania zarządu skarżącej.
W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że wpisy do rejestru przedsiębiorców korzystają z domniemania prawdziwości, a to stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t. j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 685 ze zm.). Rzecz jasna domniemanie to jest wzruszalne, niemniej jednak w rozpatrywanym przypadku nie zostało wzruszone. W tym względzie ujawnieni wspólnicy skarżącej powoływali się co prawda na to, że wspólnikami tymi już nie są, gdyż sprzedali swe udziały. Okoliczności te, jak przyznał sam kurator skarżącej, nie zostały jednak w żaden sposób wykazane ani nawet uwiarygodnione. Zarazem żadnych innych okoliczności wskazujących na brak możliwości powołania zarządu nie wskazano.
W świetle powyższego uznać więc należało, że ujawnieni wspólnicy skarżącej nie wykazali braku zdolności do powołania jej zarządu. Skutkować to musiało uznaniem, że braki w składzie tego organu dają się uzupełnić, jak tego wymaga art. 31 § 1 p.p.s.a. W dalszej kolejności, zgodnie z brzmieniem tego przepisu, determinowało to konieczność wyznaczenia terminu do ich uzupełnienia i zakomunikowania tego adwokatowi D.S. jako temu podmiotowi (kuratorowi skarżącej), który skargę wniósł. Jako że wystosowane w tym przedmiocie wezwanie zostało mu doręczone w dniu 13 lutego 2023 r., ostatnim dniem trzymiesięcznego terminu do jego wykonania był poniedziałek 15 maja 2023 r. Ponieważ termin ten upłynął bezskutecznie, skargę należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 w związku z art. 58 § 2 p.p.s.a.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przeszkodą do podjęcia tej kwalifikacji nie mogło być złożenie przez adwokata D. S. wniosków, z których jeden dotyczył ustanowienia dla skarżącej kuratora przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, a drugi – zwrócenia się przez ten Sąd do Sądu Rejonowego w G. o ustanowienie takiego kuratora. Dostrzec przy tym trzeba, że choć wnioskodawca nie powołał jakiejkolwiek podstawy prawnej tych żądań, to adekwatne w tym względzie mogłyby być jedynie unormowania z art. 30 § 1 i art. 78-81 p.p.s.a. oraz art. 42 § 1 k.c. Niemniej jednak także one w analizowanym przypadku nie podlegały zastosowaniu. Zgodnie bowiem z art. 30 § 1 p.p.s.a. ustanowienie kuratora dla strony niemającej organu powołanego do jej reprezentowania następuje na wniosek strony przeciwnej, a zatem w sytuacji, która w niniejszej sprawie nie zaistniała. Poza tym dochodzi do niego tylko w przypadku podejmowania czynności niecierpiącej zwłoki, co także nie miało miejsca. Z art. 80 p.p.s.a. wynika natomiast, że ustanowienie dla jednostki organizacyjnej kuratora następuje wtedy, gdy jednostka ta nie ma organów albo jej organy są nieznane z siedziby. Mowa tu jednak o kuratorze do doręczeń (zob. art. 78 p.p.s.a.), a zatem instytucji, której zastosowanie w analizowanym przypadku byłoby zbędne z uwagi na to, że skarga została wniesiona przez adwokata D. S., a zatem osobę, której adres jest znany. Z kolei art. 42 § 1 k.c. wskazuje co prawda na konieczność ustanowienia kuratora dla osoby prawnej, która nie może być reprezentowana lub prowadzić swoich spraw ze względu na brak organu albo brak w składzie organu uprawnionego do jej reprezentowania. W odniesieniu do podmiotu inicjującego postępowanie sądowoadministracyjne warunek ten należy jednak uznać za spełniony jedynie wtedy, gdy braków tych nie jest on w stanie uzupełnić we własnym zakresie. Trudno bowiem nie zauważyć, że odmienna wykładnia tego przepisu niweczyłaby sens art. 31 § 1 p.p.s.a., a ponadto prowadziłaby do wyręczania osób odpowiedzialnych za powołanie organów jednostek organizacyjnych w obowiązku zapewnienia tym podmiotom zdolności funkcjonowania w obrocie prawnym w sytuacji, gdy to nie przeciwko tym podmiotom, lecz na ich rzecz dane postępowanie zostało wszczęte.
Domaganie się w niniejszej sprawie ustanowienia kuratora dla skarżącej nie mogło zatem odnieść zamierzonego skutku ani nawet uchronić wnoszącego skargę przed następstwem upływu terminu do uzupełnienia braków w składzie organów uprawnionych do reprezentacji skarżącej. Wobec tego skarga podlegała odrzuceniu i stąd wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.