Orzeczenie · 2024-08-20

I SA/GL 1563/23

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2024-08-20
NSApodatkoweŚredniawsa
VATodliczenie podatku naliczonegowspółczynnik powierzchninieruchomościparafiadziałalność gospodarczacele mieszaneinterpretacja indywidualnaprawo podatkowe

Sprawa dotyczyła skargi parafii R. w M. na indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z dnia 15 września 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Parafia, będąca czynnym podatnikiem VAT, posiadała budynki o łącznej powierzchni 3399,63 m2, z czego 2428,94 m2 wykorzystywała na cele kultu religijnego (nieopodatkowane), a pozostałe 970,69 m2 (28,55%) na działalność gospodarczą polegającą na wynajmie lokali. Parafia wnioskowała o możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego na podstawie współczynnika powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej. Dyrektor KIS uznał stanowisko parafii za nieprawidłowe, argumentując, że proponowana metoda rozliczania podatku naliczonego, oparta na art. 86 ust. 2c pkt 4 ustawy o VAT (współczynnik powierzchni), nie jest obiektywna i nie odzwierciedla specyfiki działalności parafii. Wskazał na problemy z przypisaniem powierzchni wspólnych (korytarzy) oraz różnice w zużyciu mediów i cenach wynajmu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę parafii, podzielając stanowisko organu interpretacyjnego. Sąd podkreślił, że sposób określenia proporcji musi zapewniać obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających na działalność gospodarczą i cele inne, a metoda powierzchniowa w tym przypadku nie spełniała tych wymogów z uwagi na nie uwzględnienie powierzchni wspólnych oraz różnic w wykorzystaniu mediów i inwestycjach.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących odliczania VAT przy działalności mieszanej, w szczególności stosowania współczynnika powierzchniowego (art. 86 ust. 2c pkt 4 u.p.t.u.) przez podmioty niebędące typowymi przedsiębiorcami (np. parafie).

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji parafii i jej sposobu wykorzystania nieruchomości. Kluczowe jest ustalenie, czy proponowana metoda odliczenia jest obiektywna i odzwierciedla rzeczywisty zakres wykorzystania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy Parafia ma prawną możliwość odliczenia podatku VAT w oparciu o zastosowany współczynnik powierzchni wykorzystywanej do celów działalności gospodarczej w stosunku do ogólnej powierzchni?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, współczynnik powierzchni nie jest w tym przypadku obiektywny i miarodajny.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że metoda oparta na współczynniku powierzchni (art. 86 ust. 2c pkt 4 u.p.t.u.) nie odzwierciedla specyfiki działalności parafii, ponieważ nie uwzględnia obiektywnie części wydatków przypadających na działalność gospodarczą i cele inne. Wskazano na problemy z przypisaniem powierzchni wspólnych (korytarzy), różnice w zużyciu mediów oraz fakt, że niektóre budynki są wynajmowane w całości, co zaburza proporcję.

Czy metoda określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego na podstawie powierzchni (art. 86 ust. 2c pkt 4 u.p.t.u.) jest najbardziej odpowiadająca specyfice działalności podatnika, gdy ponosi on wydatki związane zarówno z działalnością gospodarczą, jak i z innymi celami?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli metoda ta nie zapewnia obiektywnego odzwierciedlenia części wydatków przypadających na działalność gospodarczą i cele inne, a także nie uwzględnia specyfiki nabyć i działalności.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że sposób określenia proporcji musi zapewniać obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających na działalność gospodarczą i cele inne, a także najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. W przypadku parafii, ze względu na niejasności dotyczące powierzchni wspólnych i różnic w wykorzystaniu mediów, metoda powierzchniowa nie spełniała tych kryteriów.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odrzucono skargę
Oddalono skargę parafii na interpretację indywidualną Dyrektora KIS.

Przepisy (7)

Główne

u.p.t.u. art. 86 § ust. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 86 § ust. 2a

Ustawa o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 86 § ust. 2b

Ustawa o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 86 § ust. 2c

Ustawa o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 86 § ust. 2c

Ustawa o podatku od towarów i usług

Wskazano na pkt 4 jako metodę powierzchniową, która w tej sprawie okazała się nieodpowiednia.

Pomocnicze

u.p.t.u. art. 86a § ust. 2s-2b

Ustawa o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 151

Ustawa o podatku od towarów i usług

Podstawa prawna orzeczenia sądu administracyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Metoda określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego na podstawie powierzchni (art. 86 ust. 2c pkt 4 u.p.t.u.) nie jest obiektywna i miarodajna w przypadku, gdy występują powierzchnie wspólne, różnice w wykorzystaniu mediów oraz gdy budynki są wykorzystywane w różnym stopniu do działalności gospodarczej i innych celów.

Odrzucone argumenty

Parafia argumentowała, że współczynnik powierzchni jest najbardziej adekwatny i obiektywny do jej sytuacji, ponieważ pozwala odzwierciedlić stosunek powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej w ogólnej powierzchni budynków. • Parafia twierdziła, że Dyrektor KIS nie uzasadnił w pełni swojego negatywnego stanowiska i nie przedstawił argumentów uzasadniających niemożliwość zastosowania przyjętego współczynnika.

Godne uwagi sformułowania

Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. • Sformułowanie 'średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej' wskazuje na to, że powierzchnia ta musi być wykorzystywana wyłącznie do działalności gospodarczej, nie może to być powierzchnia wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej (chociażby sporadycznie) jak i do działalności innej niż gospodarcza. • Nie ma zatem możliwości określenia na podstawie kryterium powierzchni, do jakich czynności (w jaki sposób) należy przyporządkować koszty, które są ponoszone (i od których jest odliczany podatek od towarów i usług) w związku z takim użytkowaniem pomieszczeń (korytarzy).

Skład orzekający

Bożena Pindel

przewodniczący

Mikołaj Darmosz

członek

Monika Krywow

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odliczania VAT przy działalności mieszanej, w szczególności stosowania współczynnika powierzchniowego (art. 86 ust. 2c pkt 4 u.p.t.u.) przez podmioty niebędące typowymi przedsiębiorcami (np. parafie)."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji parafii i jej sposobu wykorzystania nieruchomości. Kluczowe jest ustalenie, czy proponowana metoda odliczenia jest obiektywna i odzwierciedla rzeczywisty zakres wykorzystania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy rozliczeń VAT przez parafię, co jest nietypowym podatnikiem w kontekście działalności gospodarczej. Pokazuje praktyczne problemy interpretacji przepisów dotyczących odliczania VAT przy działalności mieszanej.

Parafia walczy o odliczenie VAT. Czy współczynnik powierzchni wystarczy?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst