III SA/WA 2004/22

III SA/Wa 2004/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-03-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa
Ewa Izabela Fiedorowicz
Jacek Kaute /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art. 54, art. 33 § 1 pkt 2 i § 2 pkt 6, art. 110
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Kaute (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, asesor WSA Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 marca 2023 r. sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec T. Sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") na podstawie własnych tytułów wykonawczych obejmujących nieuregulowany obowiązek z tytułu podatku od towarów i usług za okres 12/2019 (k. 1 i k. 2 akt egzekucyjnych), 03/2021 (k. 38 i 41 akt egzekucyjnych), 2/2021 (k. 50 i 53 akt egzekucyjnych), 5/2021 (k. 67 i 80 akt egzekucyjnych), 6/2021 (k. 88 i 107 akt egzekucyjnych), 4/2021 (k. 111 i 114 akt egzekucyjnych), 7/2021 (k. 133 i 135 akt egzekucyjnych), 11/2021 (k. 139 i 164 akt egzekucyjnych), 08/2021 (k. 168 i 170 akt egzekucyjnych), 09/2021 (k. 175 i 194 akt egzekucyjnych), 1/2020 (k. 200 i 215 akt egzekucyjnych), 10/2019 (k.198 i 215 akt egzekucyjnych), 2/2020 (k. 202 i 215 akt egzekucyjnych), 11/2019 (k. 204 i 215 akt egzekucyjnych).
W celu wyegzekwowania należności objętych ww. tytułami wykonawczymi organ egzekucyjny m.in. zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021r. nr [...] (k. 225 akt egzekucyjnych) dokonał zajęcia nieruchomości położonej w B., gmina B., sklasyfikowanej jako grunty rolne, dla której Sąd Rejonowy w G., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze [...]. Zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone Spółce w dniu 10 stycznia 2022r.
W dniu 23 grudnia 2021r. organ egzekucyjny złożył do Sądu Rejonowego w G., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych elektroniczny wniosek o wpis w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji, którego wydruk wraz z odpisem zawiadomienia o zajęciu nieruchomości został przesłany do sądu przy piśmie z dnia 23 grudnia 2021r. (k. 231 akt egzekucyjnych). Wydruk wraz z odpisem zawiadomienia został doręczony do Sądu Rejonowego w G. w dniu 28 grudnia 2021r. (k. 230 akt egzekucyjnych).
W związku ze zbiegiem egzekucji sądowej i administracyjnej, Naczelnik Urzędu Skarbowego W., działając na postawie art. 62b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), w dniu 28 grudnia 2021r. przekazał do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w G. adnotację o nr [...] (k. 242) wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych oraz dokumentami zajęcia, celem prowadzenia łącznie egzekucji z zajętej nieruchomości przez sądowy organ egzekucyjny.
Pismem z dnia 17 stycznia 2022r. nadanym w tym samym dniu, Skarżąca wniosła skargę na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021r. nr [...] tj. zajęcie nieruchomości.
Zaskarżonej czynności pełnomocnik Spółki zarzucił:
1. działanie bez podstawy prawnej oraz prowadzenie egzekucji na podstawie niewymagalnej wierzytelności skarbowej w związku z postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 17 grudnia 2021r. o sygn. akt III SA/Wa 1631/21 wstrzymującym wykonanie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2021r.
2. naruszenie przepisu art. 61 § 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wykonanie decyzji, której wykonalność była wstrzymana przez Sąd.
Pismem z dnia 24 stycznia 2022r. Organ egzekucyjny wezwał reprezentującego Spółkę do przedstawienia pełnomocnictwa udzielonego adw. Piotrowi Sieńko przez Skarżącą wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej za udzielone pełnomocnictwo. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 28 stycznia 2022r.
Pismem z dnia 26 stycznia 2022r. (k. 261 akt egzekucyjnych) oraz pismem z dnia 4 lutego 2022r. (k. 266 akt egzekucyjnych) adw. P.S. uzupełnił brak formalny pisma z dnia 17 stycznia 2022r. poprzez przesłanie udzielonego mu pełnomocnictwa. Ponadto w załączeniu przekazał, jako dowód do sprawy, uwierzytelnioną kopię postanowienia WSA w Warszawie z dnia 17 grudnia 2021r. o sygn. akt III SA/Wa 1631/21.
Następnie, pismem z dnia 4 lutego 2022r. (k. 269 akt egzekucyjnych) Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wezwał Spółkę do udzielenia wyjaśnień oraz sprecyzowanie, jaki środek zaskarżenia wniosła pismem z dnia 17 stycznia 2022r. Organ egzekucyjny pouczył Skarżącą, że w przypadku braku odpowiedzi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przedmiotowe pismo zostanie rozpoznane jako skarga na czynność egzekucyjną. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 10 lutego 2022r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik Skarżącej w piśmie z dn. 22 lutego 2022 r. (data prezentaty) wskazał, że :
1. Wniosek z dnia 17 stycznia 2022r. stanowi skargę na czynność egzekucyjną w rozumieniu art. 54 u.p.e.a. oraz zarzuty postawione w skardze na zajęcie nieruchomości z dnia 17 stycznia 2022r. odnoszą się do pierwszej podstawy zarzutów określonych w art. 54 u.p.e.a. tj. dokonania czynności egzekucyjnej (tj. zajęcia nieruchomości z dnia 22 grudnia 2021r.) z naruszeniem ustawy tj. art. 61 P.p.s.a.
2. Czynności egzekucyjnej zarzucił naruszenie art. 110c § 2 u.p.e.a. poprzez brak doręczenia zobowiązanemu wraz z wezwaniem odpisu tytułu wykonawczego z dnia 8 października 2021r. nr [...].
3. Na podstawie art. 54 § 7 u.p.e.a. wniósł o wstrzymanie dalszej realizacji środka egzekucyjnego w postaci zajęcia nieruchomości do dnia, w którym postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną stanie się ostateczne z uwagi na wystąpienie uzasadnionych przypadków w postaci zajęcia nieruchomości na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 8 października 2021r. nr [...], powstałego na podstawie decyzji z dnia [...] maja 2021r., która z uwagi na postanowienie z dnia [...] grudnia 2021r. nie mogła stanowić podstawy tytułu wykonawczego.
Pismem z dnia 24 lutego 2022r. pełnomocnik Spółki wniósł uzupełnienie w sprawie wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. W uzasadnieniu pisma zarzucił Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. naruszenie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., z uwagi na dokonanie czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia nieruchomości w sytuacji gdy zaszła przesłanka do zawieszenia postępowania egzekucyjnego z urzędu (k. 294 akt egzekucyjnych).
Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2022r. (k. 289 akt egzekucyjnych) wstrzymał postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
Pismem z dnia 2 marca 2022r. (k. 297 akt egzekucyjnych), skierowanym do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w G. M.B., organ egzekucyjny wystąpił o wstrzymanie czynności egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] marca 2022r. (k. 305 akt egzekucyjnych) oddalił skargę na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021r. nr [...].
Pismem z dnia 18 marca 2022r Skarżąca reprezentowana przez adw. P.S. wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2022r. Zaskarżonej czynności Spółka zarzuciła naruszenie:
1. art. 54 § 1 pkt. 1 u.p.e.a. w zw. z art. 56 § 1 pkt. 1 u.p.e.a., które miało wpływ na treść postanowienia, polegające na nieuwzględnieniu wskazanych przepisów i oddaleniu skargi z dnia 17 stycznia 2022 r., podczas gdy organ egzekucyjny dokonał zajęcia nieruchomości w sytuacji gdy obowiązek w postaci decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2021r. został wstrzymany mocą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2021 r., sygn. akt. III SA/Wa 1631/21, a więc zaszła przesłanka do zawieszenia postępowania egzekucyjnego z urzędu, co sprawia, że czynność egzekucyjna dokonana zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021 r. nr [...] o zajęciu nieruchomości była dokonana z naruszeniem art. 56 § 1 pkt. 1 u.p.e.a.,
2. art. 54 § 1. pkt. 1 u.p.e.a. w zw. z 61 § 6 P.p.s.a., które miało wpływ na treść postanowienia, polegające na nieuwzględnieniu wskazanych przepisów i oddaleniu skargi z dnia 17 stycznia 2022r., w sytuacji gdy organ egzekucyjny dokonał zajęcia nieruchomości na podstawie decyzji z dnia [...] maja 2021 r., która stanowiła podstawę prawną tytułu wykonawczego z dnia 8 października 2021 r. nr [...], podczas gdy decyzja dnia [...] maja 2021r. została wstrzymana postanowieniem z dnia 17 grudnia 2021r. w sprawie o sygn. akt. III SA/Wa/1631/21 oraz wstrzymanie wykonania aktu nie utraciło mocy, co sprawia, że czynność egzekucyjna dokonana zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021 r. nr [...] o zajęciu nieruchomości była dokonana z naruszeniem art. 61 § 6 P.p.s.a.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie postanowieniem z [...] czerwca 2022 r. (k. 339 akt egzekucyjnych) utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor wskazał, że w przedmiotowej sprawie Zobowiązana Spółka składając skargę na czynność egzekucyjną podniosła wyłącznie zarzut dokonania czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy. Natomiast organ egzekucyjny rozpatrując skargę Spółki zastosował przepisy u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 30 lipca 2020r. Skoro zatem w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne badana jest jedynie poprawność dokonanej czynności egzekucyjnej, a pełnomocnik Spółki zarzucił organowi egzekucyjnemu wyłącznie dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy, a więc odnosi się do kwestii jej poprawności, to zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu przepisu art. 54 w obecnym brzmieniu nie miało wpływu na treść zapadłego rozstrzygnięcia. Nowelizacja przepisu art. 54 u.p.e.a. w zakresie dokonania czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy nie oznacza zdezaktualizowania dotychczasowego orzecznictwa sądowego w tym zakresie.
Organ II instancji wskazał, że w niniejszej sprawie organ egzekucyjny mając na celu doprowadzenie do wykonania przez Spółkę obowiązków o charakterze pieniężnym wskazanych w tytułach wykonawczych, zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021r. nr [...] dokonał zajęcia nieruchomości położonej w B., gmina B., sklasyfikowanej jako grunty rolne, dla której Sąd Rejonowy w G., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze [...]. Podjął zatem działanie zmierzające do zastosowania środka egzekucyjnego przewidzianego w art. la pkt 12 lit. a u.p.e.a., tj. egzekucję z nieruchomości. Pismem z dnia 17 stycznia 2022r. nadanym w tym samym dniu, a następnie sprecyzowanym pismem opatrzonym datą 17 stycznia 2022r. (nadanym w dniu 17 lutego 2022r.) oraz pismem z dnia 24 lutego 2022r. Skarżąca reprezentowana przez adw. P.S. wniosła skargę na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021r. nr [...], tj. zajęcie nieruchomości, zarzucając dokonanie czynności z naruszeniem ustawy. Ponadto pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 110c § 2 u.p.e.a. poprzez brak doręczenia zobowiązanemu wraz z wezwaniem odpisu tytułu wykonawczego z dnia 8 października 2021r. nr [...]. Podkreślił również, że czynność została dokonana bezprawnie ponieważ decyzja z dnia [...] maja 2021r., która stanowiła podstawę prawną tytułu wykonawczego z dnia 8 października 2021r. nr [...] została wstrzymana postanowieniem z dnia 17 grudnia 2021r. w sprawie o sygn. akt. III SA/Wa/1631/21. Nadto podkreślił, że organ egzekucyjny nie zawiesił postępowania egzekucyjnego pomimo obligującej go do tego przesłanki wypełniającej art. 56 § 1 pkt 1 tj. wstrzymania wykonania decyzji.
Organ odwoławczy stwierdził, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Organ egzekucyjny przystępując do egzekucji z nieruchomości, zgodnie z art. 110c u.p.e.a. na podstawie tytułów wykonawczych, zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021r. nr [...] dokonał zajęcia nieruchomości położonej w B., gmina B., sklasyfikowanej jako grunty rolne, dla której Sąd Rejonowy w G., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze [...]. Jednocześnie wezwał Spółkę do zapłaty w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania należności objętych w/w tytułem wykonawczym wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi, pod rygorem przystąpienia do czynności opisu i oszacowania wartości przedmiotowej nieruchomości. Zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone Spółce w dniu 10 stycznia 2022r. Doręczono również tytułu wykonawcze. Jednocześnie z wysłaniem do Spółki ww. wezwania, organ egzekucyjny złożył w dniu 23 grudnia 2021r. do Sądu Rejonowego w G., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych elektroniczny wniosek o wpis w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji (art. 110c § 3 ustawy egzekucyjnej), którego wydruk wraz z odpisem zawiadomienia o zajęciu nieruchomości został przesłany do Sądu przy piśmie z dnia 23 grudnia 2021r. nr [...]. Wydruk wraz z odpisem zawiadomienia został doręczony do Sądu Rejonowego w G. w dniu 28 grudnia 2021r.
W odniesieniu natomiast do zarzutu dokonania ww. czynności egzekucyjnej bezprawnie z uwagi na wstrzymanie wykonania decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyjaśnił, że bezsprzecznym jest, że postanowieniem z dnia 17 grudnia 2021r. o sygn. akt III SA/Wa 1631/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 20 maja 2021r., która stanowiła podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 8 października 2021r. w przedmiotowej sprawie. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji wpłynęło do Organu odwoławczego w dniu 29 grudnia 2021r., a do organu egzekucyjnego w dniu 5 stycznia 2022r., zaś czynność egzekucyjna została dokonana w dniu 22 grudnia 2021r. to fakt wstrzymania wykonania decyzji nie miał wpływu na prawidłowość podjętej czynności egzekucyjnej. Nadto podkreślić należy, że po powzięciu przez organ egzekucyjny informacji o zaistnieniu wstrzymania wykonania decyzji, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wstrzymał postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], którego postawą prawną wystawienia była wstrzymana decyzja. Nadto, pismem z dnia 2 marca 2022r. Organ egzekucyjny zwrócił się do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w G. z prośbą o wstrzymanie czynności egzekucyjnych prowadzonych na podstawie ww. tytułu wykonawczego z uwagi na wstrzymanie wykonania decyzji stanowiącej podstawę prawną jego wystawienia. Jednocześnie poinformował, że pozostałe tytuły wykonawcze, na podstawie których Komornik Sądowy prowadzi egzekucję, podlegają wykonaniu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła:
1. naruszenie art. 54 § 1. pkt. 1 u.p.e.a., które miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia - skutkowało utrzymaniem w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2022 r. - polegające na błędnej wykładni wskazanego przepisu polegającej na uznaniu, że:
- w postępowaniu w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia,
- w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić jedynie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego, podczas gdy jak wynika z prawidłowej wykładnia wskazanych przepisów, uwzględniającej nowelizację ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, która weszła w życie w dniu 30 lipca 2020 r.
- w ramach postępowania wywołanego skargą na czynności egzekucyjne ocenia się, czy czynność egzekucyjna dokonana przez organ egzekucyjny została dokonana z naruszeniem ustawy - ustawodawca rozszerzył możliwość zastosowania środka przewidzianego w art. 54 u.p.e.a. na wszystkie rodzaje naruszeń ustawy, które skutkują nieprawidłowościami w zakresie postępowania egzekucyjnego.
2. naruszenie art. 54 § 1. pkt. 1 u.p.e.a. w zw. z art. 110c u.p.e.a. w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2019 poz. 2070) w zw. z art. 6, 7 i 8 § 1. k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., które miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia - skutkowało utrzymaniem w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2022 r. - polegające na uznaniu, że organ egzekucyjny nie dokonał czynności egzekucyjnej z dnia 22 grudnia 2021 r. nr [...] w postaci zajęcia nieruchomości z naruszeniem ustawy, podczas gdy organ egzekucyjny dokonał zajęcia nieruchomości poprzez skierowanie do Skarżącej jednego wezwania do zapłaty należności pieniężnych objętych tytułami wykonawczymi powstałymi zarówno przed dniem 29 lipca 2020 r. (tytuł wykonawczy numer [...]) jak i po dniu 29 lipca 2020 r. (pozostałe tytuły wykonawcze), co sprawia, że kontrola czynności egzekucyjnej z dnia 22 grudnia 2021 r. jest faktycznie uniemożliwiona, ponieważ do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 września 2019 r. stosuje się przepisy dotychczasowe, co w konsekwencji oznacza, że kontrola czynności egzekucyjnej z dnia 22 grudnia 2021 r. w odniesieniu do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] powinna być dokonana na podstawie dotychczasowych przepisów, zaś kontrola czynności egzekucyjnej z dnia 22 grudnia 2021 r. w odniesieniu do postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie pozostałych tytułów wykonawczych powinna być dokonana na podstawie przepisów znowelizowanych ustawą z dnia 11 września 2019 r., co prowadzi do naruszenia ogólnych zasad rządzących postępowaniem egzekucyjnym w administracji, w tym zwłaszcza zasady praworządności oraz pogłębiania zaufania.
3. naruszenie art. 54 § 1. pkt. 1 u.p.e.a. w zw. z art. 56 § 1. pkt. 1 u.p.e.a., które miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia - skutkowało utrzymaniem w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2022 r. - polegające na uznaniu, że organ egzekucyjny nie dokonał czynności egzekucyjnej z dnia 22 grudnia 2021 r. nr [...] w postaci zajęcia nieruchomości z naruszeniem ustawy, podczas gdy obowiązek w postaci decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2021 r. został wstrzymany mocą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2021 r., sygn. akt. III SA/Wa 1631/21, a więc zaszła przesłanka do zawieszenia postępowania egzekucyjnego z urzędu, co sprawia, że czynność egzekucyjna z dnia 22 grudnia 2021 r. o zajęciu nieruchomości była dokonana z naruszeniem ustawy w postaci art. 56 § 1. pkt. 1) u.p.e.a.;
4. naruszenie art. 54 § 1. pkt. 1 u.p.e.a. w zw. z 61 § 6 p.p.s.a., które miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia - skutkowało utrzymaniem w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2022 r. - polegające na uznaniu, że organ egzekucyjny nie dokonał czynności egzekucyjnej z dnia 22 grudnia 2021 r. nr [...] w postaci zajęcia nieruchomości z naruszeniem ustawy, podczas gdy organ egzekucyjny dokonał zajęcia nieruchomości na podstawie decyzji z dnia [...] maja 2021 r. nr [...], która stanowiła podstawę prawną tytułu wykonawczego z dnia 8 października 2021 r. nr [...], zaś decyzja z dnia [...] maja 2021 r. została wstrzymana postanowieniem z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt. III SA/Wa/1631/21 oraz wstrzymanie wykonania aktu nie utraciło mocy, co sprawia, że czynność egzekucyjna dokonana zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021 r. nr [...] o zajęciu nieruchomości była dokonana z naruszeniem art. 61 § 6 P.p.s.a.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem oceny jest prawidłowość postanowienia Dyrektora z dn. [...] czerwca 2022 r. utrzymującego postanowienie Naczelnika z dn. [...] marca 2022 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021 r. nr [...]. Ocena prawidłowości przedmiotowego postanowienia Dyrektora musi być poprzedzona wskazaniem przepisów prawa znajdujących zastosowanie w sprawie z uwagi na nowelizację przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 30 lipca 2020 r.
Otóż z dniem 30 lipca 2020 r. istotne zmiany do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wprowadzono ustawą z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2070 z późn. zm. – dalej ustawa nowelizująca). Zgodnie z art. 13 ustawy nowelizującej do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 [tj. ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438, z późn. zm.)] i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe (ust. 1). Do egzekucji z: 1) pieniędzy, 2) rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego oraz rachunku prowadzonego przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, 3) wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku, 4) praw z instrumentów finansowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innych rachunkach oraz wierzytelności z rachunków pieniężnych, 5) ruchomości
- wszczętych po wejściu w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (ust. 2). W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na zobowiązanego, do egzekucji ze składnika majątkowego wchodzącego w skład majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (ust. 3). W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na zobowiązanego, do egzekucji z rzeczy lub prawa majątkowego obciążonego zastawem skarbowym lub hipoteką przymusową, które zostało przeniesione na inny podmiot, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (ust. 4). Do skargi na czynność egzekucyjną dokonaną w egzekucji, o której mowa w ust. 2, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (ust. 5). Do postępowań zabezpieczających wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio (ust. 6).
Mając na uwadze treść art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej (i to, że w sprawie nie znalazły zastosowania art. 13 ust. 2-6 tej ustawy), jak zasadnie podniósł Dyrektor w zaskarżonym postanowieniu (i na co zwraca również Skarżąca, formułując na tej podstawie dodatkowy zarzut – patrz zarzut nr 2 skargi), do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia 9 marca 2020 r., winny mieć zastosowanie przepisy u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r., natomiast do postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie pozostałych tytułów wykonawczych winny mieć zastosowanie przepisy u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym od 30 lipca 2020 r. (skoro dotyczą one postępowań wszczętych po wejściu w życie ustawy nowelizującej, tj. po 29 lipca 2020 r.).
Zgodnie z art. 54 u.p.e.a. (w brzmieniu przed 30 lipca 2020 r.) zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego (§1). Na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje również wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, a także podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu w wykonaniu obowiązku (§2).Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej (§4). W sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie (§5). W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ egzekucyjny uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności (§5a). Wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego (§6).
Zgodnie z art. 54 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym od 30 lipca 2020 r.) zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest: 1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy; 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej (§1). Skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania i jego uzasadnienie (§2). Skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej (§3). Organ egzekucyjny wydaje postanowienie, w którym: 1) oddala skargę na czynność egzekucyjną; 2) uwzględnia skargę na czynność egzekucyjną: a) w całości, b) w części i w pozostałym zakresie oddala skargę (§4). Na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie (§5). W przypadku uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organ egzekucyjny: 1) uchyla zaskarżoną czynność egzekucyjną w całości albo w części; 2) usuwa stwierdzoną wadę czynności egzekucyjnej (§6). Wniesienie skargi na czynność egzekucyjną nie wstrzymuje dalszej realizacji środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W uzasadnionych przypadkach organ egzekucyjny może wstrzymać dalszą realizację tego środka egzekucyjnego do dnia, w którym postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną stanie się ostateczne (§7).
Należy zauważyć, że zachowało aktualność stanowisko, zgodnie z którym "Skarga na czynności egzekucyjne nie jest natomiast uniwersalnym środkiem prawnym, za pomocą którego zobowiązany mógłby kwestionować wszelkie czynności oraz zdarzenia mające miejsce w toku postępowania egzekucyjnego. Skarga na czynności egzekucyjne ma charakter środka subsydiarnego i nie jest dopuszczalne jej wniesienie w sytuacjach, gdy ustawa przewiduje inne środki zaskarżenia, np. zarzut, zażalenie na postanowienie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego, albo w sytuacjach gdy istnieje możliwość wniesienia pozwu do sądu (wyrok NSA z 12.01.1999 r., III SA 4503/97, ONSA 2000/1, poz. 20; wyrok NSA z 17.04.2000 r., III SA 827/99, LEX nr 43032; wyrok WSA w Warszawie z 18.01.2007 r., III SA/Wa 3474/06, LEX nr 304097). Nie ma znaczenia, czy zobowiązany nie wykorzystał innych środków prawnych, czy nie przyniosły one żądanego rezultatu" (P. M. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, LEX/el. 2023, art. 54). W tym zakresie Sąd nie podziela stanowiska prezentowanego w skardze zmierzającego do wykazania, że w ramach instytucji skargi na czynność egzekucyjną (po 29 lipca 2020 r.) dopuszczalne jest rozpatrywanie wszystkich naruszeń przepisów ustawy, w tym takich, w odniesieniu do których ustawa przewiduje odrębny środek zaskarżenia. Jeżeli ustawodawca dla określonej sytuacji (np. w kwestii badania wymagalności obowiązku) przewidział określoną procedurę, w ramach której postępowanie organu egzekucyjnego może być kwestionowane, przewidującą określone odmienności związane z daną procedurą (przykładowo zgodnie z art. 34 §2 u.p.e.a. to wierzyciel wydaje postanowienie w przedmiocie zarzutów), to brak jest uzasadnienia dla przyjęcia, że tej dedykowanej procedury w danym przypadku można nie stosować z uwagi na możliwość skarżenia danego naruszenia za pomocą skargi na czynność egzekucyjną.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że skoro przepisy u.p.e.a. przewidywały możliwość podnoszenia kwestii braku wymagalności obowiązku w ramach instytucji zarzutów zarówno w stawnie prawnym obowiązującym do 29 lipca 2020 r. (art. 33 §1 pkt 2 u.p.e.a.), jak równie przewidują taką możliwość podnoszenia tej kwestii w stanie prawnym obowiązującym od 30 lipca 2020 r. (art. 33 §2 pkt 6 u.p.e.a.), to brak jest podstaw do rozważania przedmiotowej kwestii w ramach instytucji skargi na czynność egzekucyjną, jak tego żąda Skarżąca. Tym samym nie ma podstaw do oceny prawidłowości czynności polegającej na zajęciu nieruchomości położonej w B. dokonanej zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021r. nr [...] (k. 225 akt egzekucyjnych) z uwagi na podnoszoną przez Skarżącą okoliczność uprzedniego wstrzymania postanowieniem tut. Sądu z dn. 17 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1631/21 wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2021 r., sygn. akt [...] stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] z dn. 8 października 2021 r. Kwestia wymagalności lub braku wymagalności dochodzonego obowiązku stanowi bowiem podstawę zarzutu z art. 33 u.p.e.a., a co za tym idzie nie może być ona przedmiotem rozważań w ramach skargi, o której mowa w art. 54 u.p.e.a. W konsekwencji za niezasadne należało uznać zawarte w skardze do tut. Sądu zarzuty nr 1 (odnoszące się w istocie w tym przypadku do kwestii badania wykonalności obowiązku), nr 3 oraz nr 4 (oba zarzuty odnoszące się stricte do kwestii badania wykonalności obowiązku w związku z postanowieniem tut. Sądu z dn. 17 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1631/21).
Odnosząc się do zarzutu nr 2 jego istota sprowadza się do tego, że "dokonanie czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia nieruchomości [nie może być realizowane] za pomocą jednego wezwania skierowanego do zobowiązanego, aby zapłacił należność pieniężną egzekwowaną zarówno na podstawie "starych" a także "nowych" przepisów". Sąd nie podziela tego stanowiska. W ocenie Sądu nie ma przeszkód, ażeby jednym zawiadomieniem obejmować kilka obowiązków, w tym dochodzonych na podstawie rożnych przepisów ustawy egzekucyjnych (to jest obowiązujących do 29 lipca 2020 r. oraz po tej dacie), o ile dokonanie zawiadomienia obejmującego każdy z tych obowiązków nie narusza odpowiednich przepisów. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W tym zakresie również objęcie jednym zawiadomieniem kilku obowiązków, z których co najmniej jeden jest realizowany na podstawie przepisów wcześniej obowiązujących (tutaj obowiązujących do 29 lipca 2020 r.) nie uniemożliwia – wbrew zarzutowi skargi – kontroli takiej (takich) czynności. Niezbędne jest dokonanie oceny czynności zajęcia (czynności zajęć) nieruchomości realizowanej (-nych) w ramach postępowania egzekucyjnego, co do którego (których) mają zastosowanie różne przepisy u.p.e.a. (tj. obowiązujące przed 30 lipca 2020 r. oraz od tej daty), z punktu widzenia zgodności podjętych przez organ egzekucyjny kroków z odpowiednimi dla danego postępowania egzekucyjnego (dla którego stosuje się odpowiednio przepisy obowiązujące przed 30 lipca 2020 r. oraz od tej daty) przepisami obowiązującymi przed 30 lipca 2020 r. oraz od tej daty.
Otóż zgodnie z art. 110c u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązujący do 29 lipca 2020 r.) Organ egzekucyjny przystępuje do egzekucji administracyjnej z nieruchomości przez zajęcie nieruchomości (§1). Zajęcie następuje przez wezwanie zobowiązanego, aby zapłacił egzekwowaną należność pieniężną wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zobowiązanemu wraz z wezwaniem doręcza się odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony (§2). Równocześnie z wysłaniem zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów (§3). Zajęcie nieruchomości jest dokonane z chwilą doręczenia zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2, z tym że dla zobowiązanego, któremu nie doręczono wezwania, jak też w stosunku do osób trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej lub złożenia wniosku organu egzekucyjnego do zbioru dokumentów, z zastrzeżeniem § 5 (§4). Dla każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia powstają z chwilą, gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, chociażby wezwanie nie zostało jeszcze zobowiązanemu wysłane ani wpis w księdze wieczystej nie był jeszcze dokonany (§5). W przypadku gdy miejsce pobytu zobowiązanego lub innego uczestnika postępowania egzekucyjnego nie jest znane, organ egzekucyjny występuje do właściwego sądu o ustanowienie kuratora do zastępowania osoby nieobecnej. Kurator wykonuje swoje czynności także w interesie innych osób, którym w dalszym toku postępowania doręczenia nie będą mogły być dokonane. Kurator może jednak reprezentować równocześnie tylko osoby, których interesy nie są sprzeczne (§6).
Jednocześnie począwszy od 30 lipca 2020 r. do art. 110c u.p.e.a. dodano §2a i §2b, jednocześnie zmieniono brzmienie §3 i §4 tak, że począwszy od tej daty zgodnie z art. 110c §2a-§4 u.p.e.a. (pozostałe jednostki redakcyjne art. 110c u.p.e.a. nie uległy zmianie) w przypadku egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego wezwanie, o którym mowa w § 2, doręcza się również małżonkowi zobowiązanego (§2a). W przypadku egzekucji z nieruchomości, obciążonej hipoteką przymusową zabezpieczającą należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, której prawo własności zostało przeniesione na inny podmiot niż zobowiązany, wezwanie, o którym mowa w § 2, doręcza się również temu podmiotowi (§2b). Równocześnie z wysłaniem wezwania zgodnie z § 2-2b, organ egzekucyjny składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów wraz z odpisem tego wezwania (§3). Zajęcie nieruchomości jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania zgodnie z § 2-2b, z tym że odpowiednio dla zobowiązanego, małżonka zobowiązanego i innego podmiotu, na który przeniesiono prawo własności nieruchomości, którym nie doręczono wezwania, jak też w stosunku do osób trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej lub złożenia wniosku organu egzekucyjnego do zbioru dokumentów wraz z odpisem wezwania, z zastrzeżeniem § 5 (§4).
Zważywszy na to, że z zaskarżonego postanowienia nie wynika, ażeby wysłano w sprawie wezwania, o których mowa w nowowprowadzonych art. 110c §2a oraz §2b u.p.e.a. (zresztą z akt nie wynika, ażeby taka konieczność występowała), rozważenia wymaga jedynie to, czy podjęcie kroków, o których mowa w art. 110c §3 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym od 30 lipca 2020 r. w związku z zajęciem nieruchomości realizowanym w ramach postępowania egzekucyjnego (prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia 9 marca 2020 r.), co do którego winny mieć zastosowanie przepisy u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r., stanowi o jego wadliwości. W tym zakresie należy zauważyć, że zmiana w art. 110c §3 u.p.e.a. dotyczy złożenia do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej oprócz samego wniosku (o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów) również odpisu wezwania. W tym zakresie swoistego "nadmiarowego" (z perspektywy art. 110c §3 w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r.) złożenia odpisu samego wezwania do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej (wymaganego z perspektywy art. 110c §3 w brzmieniu obowiązującym od 30 lipca 2020 r.) nie można uznać za wadę skutkującą wadliwością czynności egzekucyjnej jako takiej. Złożenie odpisu samego wezwania do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej stanowi dodatkowy obowiązek (ciążący na mocy znowelizowanego przepisu) na organie egzekucyjnym, jego wykonanie (niewymagane na tle przepisu art. 110c §3 w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r.) nie wpływa w żaden sposób na prawa i obowiązki zobowiązanego.
Przechodząc do kwestii oceny prawidłowości dokonanych czynności zajęć nieruchomości (uwzględniając to, że niewymaganego - z perspektywy art. 110c §3 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r. - złożenia odpisu samego wezwania do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej nie można uznać za wadę skutkującą wadliwością czynności egzekucyjnej jako takiej, przy czym jest ono wymagane zgodnie z art. 110c §3 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym od 30 lipca 2020 r.) stwierdzić należy, że zostały one zrealizowana zgodnie z dyspozycją art. 110c u.p.e.a.
Jak wskazał bowiem organ w zaskarżonym postanowieniu organ egzekucyjny przystępując do egzekucji z nieruchomości zawiadomieniem z dnia 22 grudnia 2021r. nr [...] (k. 225 akt egzekucyjnych) dokonał zajęcia nieruchomości położonej w B., gmina B., sklasyfikowanej jako grunty rolne, dla której Sąd Rejonowy w G., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze [...]. Jednocześnie wezwał Spółkę do zapłaty w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania należności objętych w/w tytułem wykonawczym wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi, pod rygorem przystąpienia do czynności opisu i oszacowania wartości przedmiotowej nieruchomości. Zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone Spółce w dniu 10 stycznia 2022r. (k. 224 akt egzekucyjnych)
W aktach egzekucyjnych znajdują się kopie tytułów wykonawczych oraz kopie potwierdzeń ich doręczeń Spółce - odpowiednio tytuły wykonawcze obejmujące nieuregulowany obowiązek z tytułu podatku od towarów i usług za okres 12/2019 (k. 1 i k. 2 akt egzekucyjnych), 03/2021 (k. 38 i 41 akt egzekucyjnych), 2/2021 (k. 50 i 53 akt egzekucyjnych), 5/2021 (k. 67 i 80 akt egzekucyjnych), 6/2021 (k. 88 i 107 akt egzekucyjnych), 4/2021 (k. 111 i 114 akt egzekucyjnych), 7/2021 (k. 133 i 135 akt egzekucyjnych), 11/2021 (k. 139 i 164 akt egzekucyjnych), 08/2021 (k. 168 i 170 akt egzekucyjnych), 09/2021 (k. 175 i 194 akt egzekucyjnych), 1/2020 (k. 200 i 215 akt egzekucyjnych), 10/2019 (k.198 i 215 akt egzekucyjnych), 2/2020 (k. 202 i 215 akt egzekucyjnych), 11/2019 (k. 204 i 215 akt egzekucyjnych).
Jednocześnie z wysłaniem do Spółki ww. wezwania, organ egzekucyjny złożył w dniu 23 grudnia 2021r. do Sądu Rejonowego w G., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych elektroniczny wniosek o wpis w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji (art. 110c § 3 u.p.e.a.) – k. 226 akt egzekucyjnych, którego wydruk wraz z odpisem zawiadomienia o zajęciu nieruchomości został przesłany do Sądu przy piśmie z dnia 23 grudnia 2021r. nr [...] (k. 231 akt egzekucyjnych). Wydruk wraz z odpisem zawiadomienia został doręczony do Sądu Rejonowego w G. w dniu 28 grudnia 2021r. (k. 230 akt egzekucyjnych). Mając na uwadze powyższe Sąd nie stwierdził nieprawidłowości w realizacji przedmiotowych czynności egzekucyjnych z punktu widzenia art. 110c u.p.e.a. (dot. zajęcia nieruchomości ) w brzmieniu obowiązującym przed i od 30 lipca 2020 r. stosowanych odpowiednio do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia 9 marca 2020 r. oraz postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie pozostałych tytułów wykonawczych.
Mając na uwadze powyższe za niezasadny Sąd uznał zarzut nr 2 skargi. Dokonanie zajęć nieruchomości (względem których stosuje się różne przepisy) poprzez skierowanie do Skarżącej jednego wezwania do zapłaty należności pieniężnych objętych tytułami wykonawczymi powstałymi zarówno przed dniem 29 lipca 2020 r. (tytuł wykonawczy numer [...]) jak i po dniu 29 lipca 2020 r. (pozostałe tytuły wykonawcze), nie sprawia, że kontrola (danej) czynności egzekucyjnej z dnia 22 grudnia 2021 r. jest faktycznie uniemożliwiona. Nie prowadzi to w konsekwencji do naruszenia ogólnych zasad postępowania – w tym przypadku czynności zostały dokonane prawidłowo (a niewymaganego - z perspektywy art. 110c §3 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r. - złożenia odpisu samego wezwania do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej nie można uznać za wadę skutkującą wadliwością czynności egzekucyjnej, w stosunku do której zastosowanie miały przepisy u.p.e.a. w obowiązujące do 29 lipca 2020 r., jako takiej), możliwe było również skontrolowanie ich prawidłowości.
Mając na uwadze powyższe, uznając, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu (zasadnie bowiem w pierwszej instancji oddalono skargę, zaskarżonym zaś postanowieniem utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji), Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259) – dalej p.p.s.a., skargę oddalił. Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., w którym to trybie sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.)