I SA/Gl 1438/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie sądowe w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora KIS dotyczące interpretacji podatkowej, po tym jak organ sam uwzględnił skargę w trybie autokontroli.
Strona wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego. DKIS, działając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości, uchylając własne postanowienie. W związku z tym, Sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe i zasądził od organu na rzecz strony zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę T. W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) z dnia 9 października 2025 r., które utrzymywało w mocy postanowienie pierwszej instancji o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku strony o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osób fizycznych. Strona domagała się uchylenia obu postanowień organu. Dyrektor KIS, działając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w terminie 30 dni od otrzymania skargi, wydał postanowienie z dnia 24 listopada 2025 r., w którym uwzględnił skargę w całości, uchylając zarówno zaskarżone postanowienie własne, jak i poprzedzające je postanowienie pierwszej instancji. W związku z tym, że organ sam naprawił wadliwe rozstrzygnięcie, przedmiot kontroli sądowej przestał istnieć, co skutkowało koniecznością umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd uznał również zasadność zasądzenia od organu na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania, obejmujących wpis sądowy oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika, ustalając je według stawek minimalnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, umorzenie postępowania jest zasadne, gdy organ uwzględni skargę w całości, co czyni przedmiot kontroli sądowej bezprzedmiotowym.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.) powoduje, że przedmiot zaskarżenia przestaje istnieć przed wydaniem wyroku przez sąd.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 54 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających stało się bezprzedmiotowe.
p.p.s.a. art. 201 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do kosztów sądowych zalicza się wpis oraz wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających (...) stało się bezprzedmiotowe zwrot kosztów przysługuje skarżącemu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.
Skład orzekający
Mikołaj Darmosz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty umorzenia postępowania w WSA na skutek autokontroli organu oraz zasądzenie kosztów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie organ sam naprawia swój błąd.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, choć pokazuje efektywność mechanizmu autokontroli organów administracji i jego wpływ na postępowanie sądowe.
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Gl 1438/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2026-03-18 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-12-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Mikołaj Darmosz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania 6560 Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Skarżony organ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej Treść wyniku Umorzono postępowanie sądowe - art.54 par.3 Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 54 par. 3, art 161 par. 1 pkt 3, art. 201 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Gliwice, dnia 18 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 października 2025 r. nr 0115-KDST2-2.4011.327.2025.3.PR UNP: 2768674 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych źródeł przychodu osiąganych przez osoby fizyczne postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie T. W. (dalej: "Skarżący", "strona"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS", "Dyrektor", "organ interpretacyjny") z 9 października 2025 r. o nr podany w sentencji niniejszego postanowienia wydane w następstwie rozpoznania zażalenia strony na wydane w I instancji przez Dyrektora postanowienie z 6 sierpnia 2025 r. mocą którego pozostawiono bez rozpatrzenia wniosek strony o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie ustalenia stawki ryczałtu dla świadczonych usług. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia DKIS oraz poprzedzającego go postanowienia tego organu wydanego w I instancji. Strona skarżąca zażądała zasądzenia kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości, gdyż wysokość stawki nie pokrywa kosztów poniesionych przez Skarżącego. Dyrektor przy piśmie z 11 grudnia 2025 r. przekazał do tutejszego Sądu skargę wraz z aktami sprawy. Organ interpretacyjny wniósł o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego wskazując, że postanowieniem z 24 listopada 2025 r. nr 0115-KDST2-2.4011.327.2025.4.MH UNP: 2811757 wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. z dnia 21 stycznia 2026 r. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, - dalej: "p.p.s.a.") uwzględnił skargę w całości uchylając zaskarżone postanowienie własne oraz poprzedzające je postanowienie pierwszoinstancyjne z 6 sierpnia 2025 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Organ interpretacyjny przedłożył również interpretację indywidualną z 10 grudnia 2025 r. wydaną wyniku uwzględnienia skargi na postanowienie z 9 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających (skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Stosownie do treści art. 161 § p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skarga została wniesiona drogą elektroniczną i wpłynęła do organu w dniu 14 listopada 2025 r. (UPP k. 8), a 30-dniowy termin upływał z dniem 15 grudnia 2025 r. Dyrektor natomiast działając w trybie autokontroli wydał postanowienie 24 listopada 2025 r. z zachowaniem warunków określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Wspomniane postanowienie wydane zostało w terminie ustawowych 30 dni od dnia otrzymania skargi przez organ interpretacyjny. Postanowienie tym uchylono zaskarżone przez Stronę postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie wydane w I instancji z 6 sierpnia 2025 r. W wyniku uchylenia postanowienia organu II instancji przestał istnieć przedmiot sądowej kontroli w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym orzeczenie o zwrotów kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów sądowych na mocy art. 205 § 2 p.p.s.a. należy zaliczyć uiszczony przez Skarżącego wpis w kwocie 100 zł (wpis w części nadpłaconej ponad tą kwotę został wcześniej zwrócony stronie k. 49) oraz należne zawodowemu pełnomocnikowi wynagrodzenie ustalone według stawek minimalnych w wysokości 480 zł stosownie do § 15 ust. 1 w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22 października 2015 r. (tj. Dz.U. z 2026 r. poz. 118). Sąd nie dopatrzył się podstaw do ustalenia opłaty w wysokości przekraczającej stawkę minimalną wnioskowaną przez pełnomocnika strony skarżącej. Sprawa nie należała do skomplikowanych. Podstawy takiej nie stanowił też fakt wystawienia przez pełnomocnika na rzecz jego mandanta faktury VAT za przygotowanie skargi w kwocie brutto wyższej niż wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika obliczane wedle opisanych wyżej reguł. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI