I SA/Gl 1424/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę K. S.A. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2017 r. Organy uznały, że zobowiązanie podatkowe przedawniło się z dniem 31 grudnia 2022 r., a wniosek o stwierdzenie nadpłaty złożony w lutym 2023 r. był spóźniony. Skarżąca podnosiła, że bieg terminu przedawnienia został zawieszony na mocy art. 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19. Sąd, analizując uchwałę NSA I FPS 2/22, uznał, że nie ma ona automatycznego zastosowania w sprawach dotyczących wniosków o stwierdzenie nadpłaty, a odmienne okoliczności faktyczne sprawy uzasadniają odmienną interpretację. Sąd podkreślił, że wątpliwości interpretacyjne dotyczące wpływu przepisów covidowych na prawo podatkowe, w połączeniu z brakiem jasnych wytycznych, naruszyły zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji RP). W związku z tym, stosując zasadę in dubio pro tributario (art. 2a Ordynacji podatkowej), sąd uznał, że wniosek o stwierdzenie nadpłaty był skuteczny, a organy obu instancji naruszyły przepisy prawa, w tym art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i zasądził koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja wpływu przepisów o COVID-19 na bieg terminów przedawnienia w sprawach o stwierdzenie nadpłaty, znaczenie zasady in dubio pro tributario oraz zasady zaufania do państwa w kontekście niejasnych przepisów prawnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przepisami o COVID-19 i ich wpływem na przedawnienie w sprawach o nadpłatę. Uchwała NSA I FPS 2/22, choć przywołana, została uznana za nie mającą automatycznego zastosowania w tej konkretnej sprawie ze względu na odmienne okoliczności faktyczne.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości złożony po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest skuteczny, jeśli bieg terminu przedawnienia został zawieszony na mocy art. 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek o stwierdzenie nadpłaty złożony po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest skuteczny, jeśli bieg terminu przedawnienia został zawieszony na mocy art. 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19, ze względu na naruszenie zasady zaufania do państwa i stosowanie zasady in dubio pro tributario.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wątpliwości interpretacyjne dotyczące wpływu przepisów covidowych na prawo podatkowe, w połączeniu z brakiem jasnych wytycznych, naruszyły zasadę zaufania do państwa. Stosując zasadę in dubio pro tributario, sąd uznał, że wniosek o stwierdzenie nadpłaty był skuteczny, a organy błędnie umorzyły postępowanie.
Czy uchwała NSA I FPS 2/22, stwierdzająca, że art. 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19 nie dotyczy przedawnienia zobowiązań podatkowych, ma automatyczne zastosowanie w sprawie dotyczącej wniosku o stwierdzenie nadpłaty?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchwała NSA I FPS 2/22, która zapadła na tle sprawy o określenie zobowiązania podatkowego z urzędu, nie ma automatycznego zastosowania w sprawie dotyczącej wniosku o stwierdzenie nadpłaty, ze względu na odmienne okoliczności faktyczne.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że uchwała NSA I FPS 2/22 jest uchwałą konkretną, podjętą na tle specyficznej sprawy dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego z urzędu. Odmienne okoliczności faktyczne sprawy o stwierdzenie nadpłaty uzasadniają odmienne podejście i nie pozwalają na automatyczne zastosowanie tej uchwały.
Przepisy (6)
Główne
ustawa o przeciwdziałaniu COVID-19 art. 15zzr § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Sąd uznał, że przepis ten miał wpływ na zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w kontekście wniosku o stwierdzenie nadpłaty, ze względu na zasadę in dubio pro tributario i naruszenie zasady zaufania.
o.p. art. 79 § § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jednakże w niniejszej sprawie zastosowanie art. 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19 oraz zasady in dubio pro tributario spowodowało, że wniosek złożony po nominalnym terminie przedawnienia był skuteczny.
Pomocnicze
o.p. art. 70 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Przepis określający 5-letni termin przedawnienia zobowiązania podatkowego.
o.p. art. 208 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Przepis dotyczący umorzenia postępowania podatkowego jako bezprzedmiotowego.
o.p. art. 2a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (in dubio pro tributario).
o.p. art. 121 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19 zawiesił bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, co czyniło wniosek o stwierdzenie nadpłaty złożony w lutym 2023 r. skutecznym. • Wątpliwości interpretacyjne dotyczące przepisów covidowych i ich wpływu na prawo podatkowe naruszyły zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa. • Zasada in dubio pro tributario nakazuje rozstrzyganie wątpliwości na korzyść podatnika, co w niniejszej sprawie oznaczało uznanie wniosku o nadpłatę za skuteczny.
Odrzucone argumenty
Zobowiązanie podatkowe za 2017 r. uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2022 r. • Wniosek o stwierdzenie nadpłaty złożony w lutym 2023 r. był spóźniony, ponieważ prawo do jego złożenia wygasło po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. • Uchwała NSA I FPS 2/22 wyklucza stosowanie art. 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19 do przedawnienia zobowiązań podatkowych.
Godne uwagi sformułowania
uchwała NSA na jaką powołał się organ pierwszej instancji dotyczyła terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego i zapadła na tle sprawy, w której "wydłużenie" terminu przedawnienia oddziaływało na niekorzyść podatnika. • nie ma zatem przestrzeni dla zastosowania art. 2a o.p. • nie występują wątpliwości prawne, co do oddziaływania art. 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19, na bieg terminu przedawnienia. • uchwała w sprawie o sygn. akt I FPS 2/22 jest tzw. uchwałą konkretną. • nie ziściły się przesłanki do automatycznego zastosowania tej uchwały na tle rozpoznawanej sprawy, dotyczącej wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku. • ustawa o przeciwdziałaniu COVID-19 nie tylko mogła, ale wręcz rzutowała na postrzeganie zagadnienia biegu terminu przedawnienia wśród podatników. • wątpliwości interpretacyjne w sferze podatkowej związane z wejściem w życie ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19, które przełożyły się na niekorzystne dla podatników rozstrzygnięcia należy postrzegać w kategoriach naruszenia zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa wywodzonej z art. 2 Konstytucji RP. • Problemy związane z istotą oraz zakresem prawa administracyjnego i jego demarkacją od prawa podatkowego powinno się powiązać z zasadą in dubio pro tributario wyrażoną jako regułę interpretacyjną w art. 2a o.p.
Skład orzekający
Agata Ćwik-Bury
przewodniczący
Katarzyna Stuła-Marcela
sprawozdawca
Monika Krywow
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja wpływu przepisów o COVID-19 na bieg terminów przedawnienia w sprawach o stwierdzenie nadpłaty, znaczenie zasady in dubio pro tributario oraz zasady zaufania do państwa w kontekście niejasnych przepisów prawnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przepisami o COVID-19 i ich wpływem na przedawnienie w sprawach o nadpłatę. Uchwała NSA I FPS 2/22, choć przywołana, została uznana za nie mającą automatycznego zastosowania w tej konkretnej sprawie ze względu na odmienne okoliczności faktyczne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia wpływu przepisów nadzwyczajnych (COVID-19) na terminy przedawnienia w prawie podatkowym, co miało istotne znaczenie dla wielu podatników. Wyrok podkreśla znaczenie zasady zaufania i in dubio pro tributario.
“Czy przepisy o COVID-19 uratowały wniosek o nadpłatę podatku od nieruchomości przed przedawnieniem?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.