I SA/GL 1418/23

I SA/Gl 1418/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-05-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-10-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agata Ćwik-Bury /sprawozdawca/
Borys Marasek
Monika Krywow /przewodniczący/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2587
art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 12 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Borys Marasek, Protokolant Specjalista Magdalena Kurpis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2024 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 sierpnia 2023 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.74.2023.2.SG UNP: 1905571 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.
Uzasadnienie
1.Przedmiotem skargi S sp. z o.o. (dalej: Skarżąca, Spółka) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Katowicach (dalej: Dyrektor) z 10 sierpnia 2023 r., Znak: 0111-KDłBl-1.4010.74.2023.2.SG. w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych.
2. Dotychczasowy przebieg postępowania
2.1. Dnia 3 lutego 2023 r. wpłynął wniosek z 1 lutego 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył ustalenia, czy opisana w stanie faktycznym czynność nabycia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku spowodowała powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu, który należy przyporządkować do przychodów z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj.Dz.U.2022.2587, ze zm., dalej: u.p.d.o.p.). Został on uzupełniony pismem z 13 czerwca 2023 r.
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca był następcą prawnym założyciela niepublicznej uczelni – W. w T. (dalej: W., Uczelnia).
W trakcie prowadzonej działalności W. nabyła prawo użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku (na mocy umowy sprzedaży z 6 marca 2000 r. z podmiotem trzecim) oraz zawarła z miastem T. umowę oddania gruntu w użytkowanie wieczyste (umowa z 14 sierpnia 2001 r.). Nieruchomości te aktualnie są objęte jedną księgą wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy w T. o nr [...]. W. nabyła nieruchomości na podstawie ww. umów z własnych środków finansowych.
W 2013 r. Wnioskodawca jako założyciel W. postawił Uczelnię w stan likwidacji. Likwidacja została zakończona w dniu 30 listopada 2016 r. Została ona wykreślona z ewidencji uczelni niepublicznych z dniem 8 listopada 2018 r. w związku z przeprowadzoną likwidacją.
W trakcie likwidacji W. nie dokonano zadysponowania składnikiem jej majątkowym w postaci prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku, objętych księgą wieczystą nr [...] Sądu Rejonowego w T..
Zgodnie z § 46 ust. 9 statutu Uczelni oraz art. 34 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dnia 20 lipca 2018 r. - po zakończeniu likwidacji i wykreśleniu uczelni z rejestru założyciel pozostałą część majątku przeznacza na cele edukacji.
Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest prowadzenie m.in. działalności edukacyjnej. W dniu 13 września 2022 r. doszło do zawarcia umowy w formie aktu notarialnego (REP A Nr [...]), mocą której Wnioskodawca jako założyciel W. przeznaczył pozostały po likwidacji i wykreśleniu z ewidencji majątek W. na cele edukacji realizowane przez Wnioskodawcę oraz przeniósł nieodpłatnie na rzecz Wnioskodawcy prawo użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem własności stanowiącego odrębny przedmiot własności budynku, objętych księgą wieczystą nr [...] Sądu Rejonowego w T.. Konstytutywny wpis prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem własności stanowiącego odrębny przedmiot własności budynku do ksiąg wieczystych nastąpił w dniu 17 października 2022 r.
W związku z aktem notarialnym z 13 września 2022 r. oraz wpisem do księgi wieczystej z 17 października 2022 r., w księgach finansowych Wnioskodawcy pojawiły się na majątku trwałym dwa nowe środki trwałe: prawo użytkowania wieczystego o wartości 835.000,00 zł; prawo własności budynku dydaktyczno-oświatowego o wartości 3.842.000,00 zł.
W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 13 czerwca 2023 r. Wnioskodawca wskazał ponadto, że:
1.Założycielem Uczelni była S.1 Spółka Akcyjna, zarejestrowana
w Sądzie Rejonowym w K. pod numerem [...]. Decyzją Nr DNS 1-0145/TBM/98/97 z 28 marca 1997 r. wydaną przez Ministra Edukacji Narodowej zarządzono wpis do rejestru uczelni niepaństwowych W. z siedzibą w T., której założycielem była S.1 Spółka Akcyjna.
Następnie Spółka ta została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w K. (aktualnie Sąd Rejonowy K.-[...] w K.) pod numerem KRS [...]. W dalszej kolejności Spółka ta zmieniła swoją firmę na E. Spółka Akcyjna. W dniu 31 marca 2010 r. postanowieniem Sądu Rejonowego K.-[...] w K. nastąpiło połączenie E. S.A. oraz Skarżąca - w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych, tj. poprzez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej E. S. A. na spółkę przejmującą - Skarżąca, która przejęła również funkcję Założyciela Uczelni.
W momencie połączenia E. S.A. oraz Strony, Założyciel prowadził działalność edukacyjną właśnie poprzez W. z siedzibą w T.. Tym samym był podmiotem, który po likwidacji uczelni mógł przeznaczyć otrzymany majątek na realizację celów edukacyjnych z uwagi na prowadzoną działalność i charakter podmiotu, którego przedmiotem działalności było m in. Szkolnictwo Wyższe (PKD 80.30.C) oraz pozostałe szkolnictwo określone w następujących PKD: 80.22 A, 80.22 B, 80.22.C, 80.22.D, 80.22.E, 80 22.F oraz inne (zgodnie z informacją odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców).
2. Wnioskodawca został następcą prawnym Założyciela Uczelni w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych, tj. poprzez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej E. S.A. na spółkę przejmującą-S. Sp. z o.o., która przejęła również funkcję Założyciela Uczelni. Uchwała Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Wnioskodawcy w przedmiocie połączenia spółek poprzez przeniesienie całego majątku spółki E. S.A. do majątku Skarżącej została podjęta w dniu 18 grudnia 2009 r., a formalne połączenie spółek nastąpiło w dniu 31 marca 2010 r. postanowieniem Sądu Rejonowego K.-[...] w K..
3. Jak wskazano w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, likwidacja Uczelni została ukończona w dniu 30 listopada 2016 r., a wykreślenie tego podmiotu z ewidencji uczelni niepublicznych nastąpiło z dniem 8 listopada 2018 r.
Wnioskodawca jako Założyciel Uczelni nie otrzymał żadnego majątku w trakcie trwania likwidacji, która zakończyła się w dniu 30 listopada 2016 r.
Źródłem otrzymania przez Wnioskodawcę prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku nie była bezpośrednio likwidacja Uczelni. Na powyższe wskazuje również okres, jaki upłynął od momentu likwidacji Uczelni do momentu nabycia przez Wnioskodawcę prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku.
Udokumentowaniem przejścia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku był wpis konstytutywny do księgi wieczystej (postanowienie Sądu Rejonowego w T. z 17 października 2022 r.), którego to podstawą była czynność dokonana aktem notarialnym Rep A nr [...] z 13 września 2022 r., opisana w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
4. Założyciel podjął uchwałę w sprawie likwidacji Uczelni 6 sierpnia 2013 r. Powołano również likwidatora Uczelni odpowiedzialnego za przeprowadzenie procesu likwidacji Uczelni.
Pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. likwidator Uczelni, działając za pośrednictwem swojego pełnomocnika, poinformował Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o zakończeniu likwidacji Uczelni w dniu 30 listopada 2016 r. Jak wynikało z treści złożonego Ministrowi pisma, oświadczył on, że zadysponowano składnikami materialnymi i niematerialnymi majątku Uczelni po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, w szczególności pracowników i studentów, a majątek Uczelni pozostały po zaspokojeniu wierzycieli przeznaczono na cele określone w statucie Uczelni.
Decyzją nr DSW.WUN.6014.69.2018.2.PD z dnia 8 listopada 2018 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego działając na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego ustalił, że likwidacja Uczelni została zakończona i dokonał jej wykreślenia z ewidencji uczelni niepublicznych.
Informacja przekazana Ministrowi przez pełnomocnika ówczesnego likwidatora pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. nie odpowiadała stanowi faktycznemu, ponieważ w dniu składania przedmiotowej informacji Ministrowi, ani też później nie zadysponowano wszystkimi składnikami materialnymi i niematerialnymi majątku Uczelni Majątkiem Uczelni pozostawało bowiem prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz prawo własności nieruchomości budynkowej na gruncie tym posadowionej, a likwidator w żaden sposób nie zadysponował tym składnikiem majątkowym ani nie dokonał formalnego przekazania nieruchomości Założycielowi (Wnioskodawcy).
Pomimo wykreślenia Uczelni z ewidencji uczelni niepublicznych oraz utraty przez nią osobowości prawnej, w księdze wieczystej nieruchomości jako użytkownik wieczysty oraz właściciel budynku wciąż widniała Uczelnia.
W momencie wykreślenia Uczelni z ewidencji i utraty przez nią osobowości prawnej. Wnioskodawca był posiadaczem samoistnym przedmiotowej nieruchomości, w której to realizowano cele edukacji np. poprzez działalność N. w T. - nr ewidencyjny [...] ([...]), której Wnioskodawca był organem prowadzącym w okresie 25 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2020 r.
5. Jak już wskazano w pkt 4, w momencie wykreślenia Uczelni z ewidencji i utraty przez nią osobowości prawnej. Wnioskodawca był posiadaczem samoistnym przedmiotowej nieruchomości, w której to realizowano cele edukacji np. poprzez działalność N. w T. - nr ewidencyjny [...] ([...], której Wnioskodawca był organem prowadzącym w okresie 25 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2020 r.
6. Majątek Uczelni po jej likwidacji w postaci prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku był w posiadaniu samoistnym Wnioskodawcy, który nim dysponował i wykorzystywał go. W nieruchomości realizowano głównie cele edukacji np. poprzez prowadzenie przez Wnioskodawcę niepublicznego technikum. Aktualnie (oprócz technikum) na terenie nieruchomości działają przedszkole, poradnia psychologiczno- pedagogiczna (działające na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe) oraz żłobek. Pożytki z tytułu udostępnienia tej nieruchomości podmiotom prowadzącym działalność edukacyjną są czerpane przez Wnioskodawcę.
7. W okresie 25 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2020 r. Wnioskodawca był organem prowadzącym N. w T. - nr ewidencyjny [...] ([...]). Aktualnie Wnioskodawca przeznacza nieruchomość na cele edukacyjne poprzez udostępnienia jej części podmiotom, które prowadzą w budynku technikum, przedszkole, poradnię psychologiczno- pedagogiczną oraz żłobek. Zgodnie z Umową Spółki S. Sp. z o.o., przedmiotem jej działalności są m.in. Wychowanie przedszkolne (PKD 85.10.Z), Technika (PKD 85.32.A). Zasadnicze szkoły zawodowe (PKD 85.32.B) czy też Szkoły policealne (PKD 85. 41.Z), w związku z czym należy przyjąć, że w każdy momencie mogłaby stać się organem prowadzącym dla jednostki systemu oświaty realizującej działalność edukacyjną.
8. Jak już wskazano, po likwidacji Uczelni Wnioskodawca był posiadaczem samoistnym przedmiotowej nieruchomości, w której to realizowano cele edukacji np. poprzez działalność N. w T. - nr ewidencyjny [...] ([...]), której Wnioskodawca był organem prowadzącym w okresie 25 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2020 r.
9. Wcześniej Wnioskodawca był organem prowadzącym N. i udostępniał części nieruchomości innymi podmiotom na cele edukacyjne. Aktualnie Wnioskodawca nie jest organem prowadzącym żadnego podmiotu edukacyjnego, ale posiada w swoim przedmiocie działalności wpisy związane z działalnością edukacyjną, w związku z czym należy przyjąć, że w każdym momencie mógłby stać się organem prowadzącym dla jednostki systemu oświaty. Natomiast wciąż udostępnia części nieruchomości innymi podmiotom na cele edukacyjne (technikum, przedszkole, poradnia psychologiczno- pedagogiczna, żłobek).
Pytanie: Czy opisana w stanie faktycznym czynność nabycia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku spowodowała powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu, który należy przyporządkować do przychodów z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Zdaniem Wnioskodawcy, opisana czynność spowodowała powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu, który należy przyporządkować do przychodów z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.
Uzasadniając prezentowane stanowisko Skarżąca przywołała mające zastosowanie w sprawie przepisy, wskazując, że charakter nieodpłatnego świadczenia ma świadczenie opisane w stanie faktycznym, albowiem czynność określona w akcie notarialnym [...] z 13 września 2022 r. nie miała charakteru ekwiwalentnego.
W wyniku tego zdarzenia podmiot będący beneficjentem świadczenia musi odczuć przysporzenie w zakresie aktywów lub dzięki niemu uniknąć poniesienia jakiegoś wydatku. Takim zdarzeniem było zawarcie opisanego aktu notarialnego. Na mocy ww. aktu notarialnego doszło do zwiększenia stanu aktywów Wnioskodawcy, a co za tym idzie powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, które winno zostać zakwalifikowane jako przychód z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.
Wnioskodawca rozważał również możliwość zakwalifikowania opisanego w stanie faktycznym przychodu do tzw. przychodu z zysków kapitałowych, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p., jednakże przepis ten nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie.
Po pierwsze jakkolwiek Uczelnia była osobą prawną, która została zlikwidowana, to jednak art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p. nie znajduje zastosowania dla osób prawnych niemających charakteru korporacyjnego (nastawionego naprowadzenie działalności gospodarczej i osiąganie zysku).
Odwołując się do wykładni celowościowej wprowadzonego od 1 stycznia 2018r. przepisu art. 7b ust. 1 u.p.d.o.p. na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca wskazał na uzasadnienie projektowanych zmian (druk nr 1878 - rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne), z którego wynika, iż jako odrębne źródło przychodów (dochodów) przychody (dochody) uzyskiwane z "zysków kapitałowych".
Z powyższego uzasadnienia wynika co do zasady, że głównym celem wprowadzonego rozgraniczenia źródeł przychodów w u.p.d.o.p. było zniwelowanie możliwości - w przypadku osób prawnych o charakterze korporacyjnym - możliwości kompensowania strat z działalności operacyjnej z dochodami z działalności kapitałowej, co przy braku rozdzielenia źródeł przychodów było niejednoznaczne.
Natomiast działalność W. nie miała charakteru działalności gospodarczej czy też działalności nastawionej na zysk (osoba prawna przynależąca do zakładów), a mając na uwadze, iż w ocenie Wnioskodawcy, art. 7b ust. 1 u.p.d.o.p. jest adresowany wyłącznie do tego typu podmiotów (korporacyjnych), brak jest podstaw do kwalifikowania W. do "osób prawnych", o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p.
Dalej Skarżąca wskazała, iż czynność nabycia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku, do której doszło 13 września 2022 r. nie stanowiła otrzymania majątku "w związku z likwidacją" W.. Likwidacja W. została ukończona w dniu 30 listopada 2016 r., a wykreślenie tego podmiotu z ewidencji uczelni niepublicznych z dniem 8 listopada 2018 r.
Nabycie prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku nastąpiło dopiero w dniu 17 października 2022 r. (wpis konstytutywny do księgi wieczystej). Na podstawie czynności dokonanej aktem notarialnym REP A Nr [...] z dnia 13 września 2022 r.
Wnioskodawca był założycielem W., jednakże nie otrzymał żadnego majątku w trakcie trwania likwidacji, która zakończyła się w dniu 30 listopada 2016 r.
Źródłem otrzymania przez Wnioskodawcę prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku był akt notarialny z 2002r.
Zgodnie z art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: "statut uczelni niepublicznej określa tryb likwidacji uczelni oraz przeznaczenie składników mienia uczelni po zakończeniu likwidacji".
Co warte podkreślenia, w statucie W. brak jest zapisu stanowiącego, iż majątek pozostały po likwidacji uczelni przechodzi na własność założyciela. Zgodnie bowiem z § 46 ust. 9 statutu W.: "po zakończeniu likwidacji i wykreśleniu uczelni z rejestru, założyciel pozostałą część majątku przeznacza na cele edukacji". Co więcej - przedmiotowy zapis statutu oznacza, iż z prawnego punktu widzenia Wnioskodawca jako założyciel W. mógł przekazać pozostały po likwidacji majątek uczelni podmiotowi trzeciemu - na cele edukacji. Tym samym w ramach realizacji § 46 ust. 9 statutu W., decyzją Wnioskodawcy jako założyciela każdy inny podmiot realizujący cele edukacji mógłby otrzymać majątek w postaci prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku. Tym samym nie sposób przyjąć, iż otrzymanie tego majątku przez Wnioskodawcę miało miejsce "w związku z likwidacją" W..
Konkludując, skoro z jednej strony Uczelnia nie była podmiotem korporacyjnym, a z drugiej strony skoro Wnioskodawca jako założyciel W., zgodnie z treścią statutu W., nie był jedynym możliwym adresatem otrzymania majątku pozostałego po likwidacji szkoły, a nadto mając na uwadze, iż od momentu zakończenia likwidacji szkoły do momentu otrzymania majątku przez Wnioskodawcę minęło już 6 lat, w związku z czym nie sposób powiązać tenże przychód z faktem likwidacji - brak jest podstaw do zakwalifikowania powstałego po stronie Wnioskodawcy przychodu na podstawie art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p., w związku z czym opisana czynność spowodowała powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu, który należy przyporządkować do przychodów z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.
2.2. Zaskarżoną interpretacją Dyrektor uznał stanowisko we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadniając zajęte stanowisko, Dyrektor w pierwszej kolejności przywołał przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Dalej odwołując się do art. 34 ust. 4 ustawy z 20 lipca 2018 r. prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.), zgodnie z którym statut uczelni niepublicznej określa tryb likwidacji uczelni oraz przeznaczenie składników mienia uczelni po zakończeniu likwidacji, Dyrektor podniósł, iż ze statutu likwidowanej Uczelni wynikało, że po zakończeniu likwidacji i wykreśleniu uczelni z rejestru założyciel pozostałą część majątku przeznacza na cele edukacji.
Majątek likwidowanej Uczelni należy zatem na tej podstawie kwalifikować do majątku otrzymanego w związku z likwidacją Uczelni, stanowiącego przychód założyciela.
W ocenie Dyrektora, realizacja powołanego zapisu statutu likwidowanej Uczelni niepublicznej miała miejsce bezpośrednio po wykreśleniu Uczelni z ewidencji Uczelni niepublicznych z dniem 8 listopada 2018 roku i utracie przez nią osobowości prawnej. Wnioskodawca od tego momentu dysponował faktycznie otrzymanym majątkiem zlikwidowanej uczelni tj. prawem użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku i przeznaczył go na cele edukacyjne prowadząc niepubliczne technikum.
Trudno zgodzić się z Wnioskodawcą, że likwidator miał zadysponować składnikami majątkowymi, które pozostały po zaspokojeniu wierzycieli i jeśli tego nie zrobił, to nie doszło do przeznaczenia pozostałej części majątku na cele statutowe, tj. do przekazania pozostałej części majątku likwidowanej uczelni na rzecz Wnioskodawcy. Nie można zaakceptować także poglądu, że poinformowanie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, iż majątek Uczelni pozostały po zaspokojeniu wierzycieli przeznaczono na cele określone w statucie nie odpowiadało stanowi faktycznemu.
Takie zadysponowanie i przeznaczenie miało miejsce zgodnie ze stanem faktycznym w przypadku Wnioskodawcy. Zgodnie ze statutem, to założyciel dysponuje częścią majątku zlikwidowanej Uczelni po zakończeniu likwidacji i wykreśleniu uczelni z rejestru przeznaczając ją na cele statutowe.
Późniejsze sporządzenie aktu notarialnego w 2022 roku (o którym mowa we wniosku), a także dokonanie wpisu do księgi wieczystej nieruchomości nie powinno wpływać na określenie momentu ustalenia przychodu z zysków kapitałowych przez Wnioskodawcę. Ustawa podatkowa wiąże powstanie obowiązku podatkowego z otrzymaniem majątku w związku z likwidacją osoby prawnej. Likwidacja uczelni miała miejsce w 2018 roku i od tego momentu Wnioskodawca władał nieruchomością jako właściciel.
Wpis prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem własności stanowiącego odrębny przedmiot własności budynku do ksiąg wieczystych, który nastąpił w dniu 17 października 2022 r. nie miał charakteru konstytutywnego. Wpis ma charakter konstytutywny wtedy, gdy dla skutków prawnych czynności prawnej jest wymagany przepisami prawa. Zgodnie z art. 27 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.) tylko oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej.
Zatem, przychód z zysków kapitałowych dla Wnioskodawcy powstał już w momencie zakończenia likwidacji uczelni niepublicznej i utraty przez nią osobowości prawnej, wskutek czego Wnioskodawca jako założyciel uczelni (zgodnie z jej statutem) przejął pozostały po likwidacji majątek.
2.3. W skardze zaskarżonej interpretacji Skarżąca działając przez pełnomocnika – radcę prawnego, zarzuciła:
I. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1.art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e w zw. z art. 7b ust. 2 u.p.d.o.p. poprzez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, co doprowadziło do błędnego uznania przez Organ, że opisana w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej czynność nabycia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku stanowiła dla Spółki przychód faktycznie uzyskany w związku z likwidacją Uczelni, której Spółka była Założycielem, podczas gdy:
- w Statucie Szkoły brak było zapisu stanowiącego, iż majątek pozostały po likwidacji uczelni przechodzi na własność Założyciela,
- Spółka jako Założyciel Szkoły, zgodnie z treścią Statutu Szkoły, nie była jedynym możliwym adresatem otrzymania majątku pozostałego po likwidacji Szkoły - majątek ten mógł zostać przekazany dowolnemu podmiotowi trzeciemu na cele edukacji,
- źródłem otrzymania przez Spółkę prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku nie była bezpośrednio likwidacja Uczelni, a czynność dokonana aktem notarialnym Rep A nr [...] z dnia 13 września 2022 r. tj. "umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku" przeprowadzona po upływie niemal sześciu lat od momentu zakończenia likwidacji Szkoły,
- do momentu dokonania czynności, o której mowa w poprzednim tirecie, sądy wieczystoksięgowe oddalały wnioski Spółki o wpis prawa użytkowania wieczystego na rzecz Spółki,
- Szkoła nie była podmiotem korporacyjnym (nastawionym na generowanie zysków);
2. art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p. poprzez błędną wykładnię oraz brak jego zastosowania, co doprowadziło do błędnego uznania przez Organ, że opisana w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej czynność nabycia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku nie stanowiła dla Spółki przychodu w postaci wartości prawa otrzymanego nieodpłatnie lub wartości innego nieodpłatnego świadczenia, podczas gdy czynność dokonana aktem notarialnym Rep A nr [...] z dnia 13 września 2022 r. tj. "umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku" miała charakter jednostronny, pozbawiony jakiejkolwiek formy ekwiwalentu, a w wyniku tej czynności Spółka będąca beneficjentem świadczenia otrzymała przysporzenie w zakresie aktywów przy jednoczesnym uniknięciu poniesienia wydatku;
3. art. 27 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 344 ze zm.), poprzez brak jego zastosowania w kontekście ustalenia momentu powstania przychodu, co doprowadziło do błędnego uznania przez Organ, że opisany w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wpis prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem odrębnej własności stanowiącego odrębny przedmiot własności budynku do ksiąg wieczystych nie miał charakteru konstytutywnego, podczas gdy czynność dokonana aktem notarialnym Rep A nr [...] z dnia 13 września 2022 r., tj. "umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku" stanowiła przeniesienie tego prawa w drodze umowy, która dla swojej skuteczności wymagała wpisu w księdze wieczystej;
II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1.art. 14b § 1 w zw. z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm., dalej: o.p.), poprzez przyjęcie założeń niezgodnych ze stanem faktycznym przedstawionym przez Spółkę, tj. uznanie, że opisana w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej czynność nabycia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku stanowiła dla Spółki przychód faktycznie uzyskany w związku z likwidacją W. w T., której Spółka była Założycielem, podczas gdy Spółka w opisie stanu faktycznego wskazała, że Spółka jako Założyciel Szkoły, zgodnie z treścią Statutu Szkoły, nie była jedynym możliwym adresatem otrzymania majątku pozostałego po likwidacji Szkoły, albowiem majątek ten mógł zostać przekazany dowolnemu podmiotowi trzeciemu na cele edukacji, jak również że źródłem otrzymania przez Spółkę prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku nie była bezpośrednio likwidacja Uczelni, a czynność dokonana aktem notarialnym Rep A nr [...] z dnia 13 września 2022 roku, tj. "umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku" przeprowadzona po upływie niemal sześciu lat od momentu zakończenia likwidacji Szkoły;
2. art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i 121 § 1 w zw. z art. 14h o.p., poprzez sporządzenie uzasadnienia interpretacji w sposób wadliwy, tj. bez odniesienia się do podniesionych przez Spółkę argumentów dotyczących braku związku przychodu Spółki z likwidacją W. w T., czym w konsekwencji Organ naruszył zasadę pogłębiania zaufania do organów podatkowych;
3. art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 2a o.p. poprzez działanie naruszające zasadę pogłębiania zaufania do organów podatkowych, ze względu na przyjęcie wykładni profiskalnej oraz brak należytej poprawności i staranności działań Dyrektora.
Wniesiono także o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów wskazanych w treści uzasadnienia niniejszej skargi i dołączonych do niej - na okoliczności wskazane w uzasadnieniu - albowiem ich przeprowadzenie jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Skarżąca nie podzieliła stanowiska Dyrektora w odniesieniu do kwalifikacji podstawy prawnej przychodu. Podtrzymała dotychczasowe stanowisko w kwestii zastosowania art. 7b pkt 1 lit. e u.p.d.o.p. tylko w odniesieniu do podmiotów korporacyjnych. Podkreśliła także, że majątek obejmujący wskazane we wniosku środki trwałe nie został otrzymany w związku z likwidacją uczelni, a zawarciem aktu notarialnego w 2022r.
W jej ocenie Dyrektor poczynił istotne założenia, która są sprzeczne z rzeczywistością, a w konsekwencji doprowadziły do wydania wadliwej interpretacji. Wskazać bowiem należy, że Organ w uzasadnieniu interpretacji stwierdził, że "ze statutu Uczelni wynika, że pozostały majątek w wyniku likwidacji otrzyma założyciel, to stanowi to przesłankę do stosowania art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy CIT".
Stwierdzenie to jest błędne, albowiem jak wskazano we wniosku o interpretację, w Statucie W. brak jest zapisu stanowiącego, iż majątek pozostały po likwidacji uczelni przechodzi na własność założyciela. Zgodnie bowiem z § 46 ust. 9 Statutu W.: "Po zakończeniu likwidacji i wykreśleniu uczelni z rejestru, założyciel pozostałą część majątku przeznacza na cele edukacji".
2.4. W odpowiedzi na skargę Dyrektor, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
3.1. Skarga okazała się niezasadna, co wykazała dokonana w granicach art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze. zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola legalności zaskarżonej interpretacji.
3.2. Istota sporu dotyczy prawnopodatkowej kwalifikacji nabycia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku do źródła przychodów.
Zdaniem Skarżącej należy je zakwalifikować jako nieodpłatne świadczenie, albowiem nabycie prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku nastąpiło w oparciu o zawarty w 2022r. akt notarialny
Dyrektor twierdzi natomiast, iż nabycie prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku nastąpiło w związku z likwidacją uczelni w 2016r., należy je zatem zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych.
3.3. Rozważając sporne zagadnienie na wstępie przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.d.o.p. przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
W myśl art. 7 ust. 2 u.p.d.o.p. dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. lic, art. Ili, art. 24a, art. 24b, art. 24ca art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
W ramach nowelizacji u.p.d.o.p. ustawodawca ustawą z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2175) rozdzielił od dnia 1 stycznia 2018 r. przychody podatników na dwa źródła:
1. z zysków kapitałowych oraz
2. z innych źródeł.
Przepis art. 7b ust. 1 u.p.d.o.p. zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.
Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p. za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3.
Natomiast w myśl art. 7b ust. 2 u.p.d.o.p. w przypadku ubezpieczycieli, banków, podmiotów, o których mowa w art. 15c ust. 16 pkt 3, 4, 15 i 15, instytucji finansowych w rozumieniu art, 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 pkt 21 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, przychody wymienione w ust. 1, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i f, zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Zatem odmienna kwalifikacja przychodów w określonych w art. 7b ust. 1 zarezerwowana jest wyłącznie dla podmiotów wymienionych w art. 7b ust. 2 u.p.d.o.p. Tym samym, powyższy przepis oznacza, iż zawarta w nim grupa podmiotów osiągając przychody wymienione w art. 7b ust. 1 u.p.d.o.p. winna kwalifikować je jako przychody z innych źródeł (za wyjątkiem przychodów wskazanych w pkt 1 lit. a i f tego przepisu), wskazane zostały jedynie przykładowe przysporzenia zaliczane do tej kategorii.
Z kolei należy zauważyć, że ustawodawca nie wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ogólnej definicji przychodu. W art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, wskazane zostały jedynie przykładowe przysporzenia zaliczane do tej kategorii.
W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.d.o.p. przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe,
2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r, o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p. za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Podatek dochodowy od osób prawnych obejmuje zatem swoim zakresem wszelkie wpływy majątkowe powstałe przy prowadzeniu działalności gospodarczej, a także otrzymane z innych tytułów. Jednocześnie stwierdzić należy, że podatek dochodowy od osób prawnych posiada cechy podatku powszechnego, tj. podatku, który jest ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem - jako źródłem dochodu - jest ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą podatnik może rozporządzać jak własną.
Jednocześnie stosownie do treści art. 12 ust. 4 pkt 22 u.p.d.o.p. do przychodów nie zalicza się wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki - w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach tej osoby prawnej.
3.4. W rozpoznawanej sprawie wątpliwości Skarżącej dotyczą kwestii ustalenia, czy opisana w stanie faktycznym czynność nabycia prawa użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku spowodowała powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu, który należy przyporządkować do przychodów z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.
Zdaniem Sądu rozstrzygając te wątpliwości w zaskarżonej interpretacji zasadnie Dyrektor uznał, odwołując się do art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p., że wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej jest zaliczana do zysków kapitałowych. Adresatem art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p. będzie podatnik, który otrzymał określony majątek w związku z likwidacją osoby prawnej.
Wbrew twierdzeniom Skarżącej adresatem ww. przepisu, nie są wyłącznie podmioty o charakterze korporacyjnym. Taka wykładnia pozostaje w oczywistej sprzeczności z literalnym brzmieniem art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p. w związku z art. 1 ust. 1 u.p.d.o.p. i nie ma wystarczającego wsparcia w uzasadnieniu przywołanego zarówno we wniosku o interpretację jak i skardze projektu ustawy nowelizującej u.p.d.o.p., które akcentuje cel wprowadzonej nowelizacji. Z głównego celu wprowadzonego rozgraniczenia źródeł przychodów w u.p.d.o.p., tj. zniwelowanie możliwości - w przypadku osób prawnych o charakterze korporacyjnym - możliwości kompensowania strat z działalności operacyjnej z dochodami z działalności kapitałowej, nie można bowiem, zdaniem Sądu wywodzić, że adresatem ww. przepisu są wyłącznie podmioty o charakterze korporacyjnym.
W konsekwencji opisana czynność nie spowodowała powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu, który należy przyporządkować do przychodów z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p..
Trafnie zatem przyjął Dyrektor, że czynność określona w akcie notarialnym [...] z 13 września 2022 r. nie spowodowała przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy. Zdarzeniem prawnym przesądzającym o prawnopodatkowej kwalifikacji opisanego w stanie faktycznym przychodu do tzw. przychodu z zysków kapitałowych, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p. było bowiem przeprowadzenie procesu likwidacji Uczelni w 2016r.
W ocenie Sądu również brak wyraźnego zastrzeżenia w treści statutu Uczelni, że pozostały majątek w wyniku likwidacji otrzyma założyciel, nie przesądza o możliwości zastosowania art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p. w sprawie.
Dalej wskazać należy, iż zasadnie, odwołując się do art. 34 ust. 4 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym statut uczelni niepublicznej określa tryb likwidacji uczelni oraz przeznaczenie składników mienia uczelni po zakończeniu likwidacji, Dyrektor podnosi, iż ze statutu likwidowanej Uczelni wynikało, że po zakończeniu likwidacji i wykreśleniu uczelni z rejestru założyciel pozostałą część majątku przeznacza na cele edukacji.
Majątek likwidowanej Uczelni należy zatem na tej podstawie kwalifikować do majątku otrzymanego w związku z likwidacją Uczelni, stanowiącego przychód założyciela. Realizacja powołanego zapisu statutu likwidowanej Uczelni niepublicznej miała miejsce bezpośrednio po wykreśleniu Uczelni z ewidencji Uczelni niepublicznych z dniem 8 listopada 2018 roku i utracie przez nią osobowości prawnej. Wnioskodawca od tego momentu dysponował faktycznie otrzymanym majątkiem zlikwidowanej uczelni tj. prawem użytkowania wieczystego wraz z prawem odrębnej własności budynku i przeznaczył go na cele edukacyjne prowadząc niepubliczne technikum.
Trudno zgodzić się z Wnioskodawcą, że likwidator miał zadysponować składnikami majątkowymi, które pozostały po zaspokojeniu wierzycieli i jeśli tego nie zrobił, to nie doszło do przeznaczenia pozostałej części majątku na cele statutowe, tj. do przekazania pozostałej części majątku likwidowanej uczelni na rzecz Wnioskodawcy.
Odnosząc się w dalszej kolejności do kwestii czy poinformowanie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, iż majątek Uczelni pozostały po zaspokojeniu wierzycieli przeznaczono na cele określone w statucie nie odpowiadało stanowi faktycznemu, wskazać należy, że zagadnienie to pozostaje bez wpływu na ocenę prawnopodatkowej kwalifikacji przysporzenia majątkowego Skarżącej.
Wskazać jednak należy, że z prawnego punktu widzenia, skoro Uczelnia została wykreślona z właściwego rejestru i straciła osobowość prawną, to oznacza to, że postępowanie likwidacyjne zostało przeprowadzone. Nie jest jednak rolą Sądu ocena czy złożone przez likwidatora oświadczenie odpowiada stanowi faktycznego.
Z perspektywy prawnopodatkowej kwalifikacji przysporzenia majątkowego na gruncie u.p.d.o.p. istotne jest, że z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że takie zadysponowanie i przeznaczenie miało miejsce zgodnie ze stanem faktycznym w przypadku Wnioskodawcy. Zgodnie ze statutem, to założyciel dysponuje częścią majątku zlikwidowanej Uczelni po zakończeniu likwidacji i wykreśleniu uczelni z rejestru przeznaczając ją na cele statutowe.
Ponadto, jak wynika ze skargi Spółka stoi na stanowisku, że informacja przekazana Ministrowi przez pełnomocnika ówczesnego likwidatora pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. nie odpowiadała stanowi faktycznemu. Jednak z treści wniosku, będącego podstawą wydanej interpretacji oraz skargi wynika, że likwidator złożył do Ministra Nauki i Szkolnictwa wyższego oświadczenie o zakończeniu likwidacji Uczelni w dniu 30 listopada 2016 r. i poinformował go, że zadysponowano składnikami materialnymi i niematerialnymi majątku Uczelni po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, w szczególności pracowników i studentów a majątek Uczelni pozostały do zaspokojeniu wierzycieli przeznaczono na cele określone w jej statucie.
W konsekwencji zasadnie Dyrektor uznał, iż w opisanym we wniosku przypadku majątek zlikwidowanej Uczelni niepublicznej, który zgodnie ze statutem tej Uczelni został przekazany Wnioskodawcy, powinien stanowić przychód zaliczany do źródła zyski kapitałowe, na podstawie art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p., z możliwością zastosowania przepisu art. 12 ust. 4 pkt 22 u.p.d.o.p., który uprawnia do pomniejszenia tego przychodu w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia (...) udziałów w zyskach osoby prawnej.
Reasumując, nie można przyjąć, że skoro Uczelnia nie była podmiotem korporacyjnym, a Wnioskodawca jako założyciel W., zgodnie z treścią statutu W., nie był jedynym możliwym adresatem otrzymania majątku pozostałego po likwidacji szkoły, a nadto mając na uwadze, iż od momentu zakończenia likwidacji szkoły do momentu otrzymania majątku przez Wnioskodawcę minęło już 6 lat, to w związku z tym nie sposób powiązać tego przychodu z faktem likwidacji.
Tym samym niezasadne jest stanowisko strony skarżącej o braku podstaw do zakwalifikowania powstałego po stronie Wnioskodawcy przychodu na podstawie art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.d.o.p., w związku z czym opisana czynność spowodowała powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu, który należy przyporządkować do przychodów z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.
3.6. Stanowisko takie wspiera również argumentacja Dyrektora odnosząca się do wpisu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem własności stanowiącego odrębny przedmiot własności budynku do ksiąg wieczystych, który nastąpił w dniu 17 października 2022 r. i nie miał charakteru konstytutywnego. Trafnie bowiem w zaskarżonej interpretacji podniesiono, że wpis ma charakter konstytutywny wtedy, gdy dla skutków prawnych czynności prawnej jest wymagany przepisami prawa. Zgodnie z art. 27 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami tylko oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej.
W konsekwencji zarzuty skargi nakierowane na podważenie przyjętego w tym zakresie poglądu Dyrektora nie mogły odnieść skutku.
3.6. Końcowo odnosząc się do żądania Skarżącej przeprowadzenia na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodów uzupełniających z dokumentów wskazanych w treści uzasadnienia niniejszej skargi i dołączonych do niej - na okoliczności wskazane w uzasadnieniu - albowiem ich przeprowadzenie jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, wskazać należy, że wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie.
Przeprowadzeniu wnioskowanym dowodom stoi na przeszkodzie specyfika postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej, w ramach której Dyrektor nie jest uprawniony do analizy jakichkolwiek przesyłanych przez stronę dokumentów źródłowych (nawet w związku ze złożoną skargą), czy też kwestionowania prawidłowości postępowania likwidatora w ramach prowadzonego przez niego postępowania likwidacyjnego Uczelni. Interpretacja indywidualna wydawana jest bowiem na kanwie okoliczności przedstawionych we wniosku przez pytającego, bez analizy jakichkolwiek dokumentów w sprawie. Wszelkie okoliczności stanu faktycznego powinny być przedstawione i opisane w sposób wystarczający we wniosku o wydanie interpretacji. Stanowią one bowiem punkt odniesienia dla oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy we wniosku.
3.7. Mając na uwadze powyższe, skład orzekający nie podzielił zarówno podniesionych w skardze zarzutów prawa materialnego, jak i prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.