I SA/Gl 1414/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę podatniczki A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Postanowienie to utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej kwotę podatku od towarów i usług za okres lipiec-wrzesień 2014 r. Omyłka polegała na błędnym oznaczeniu numeru decyzji podatkowej. Skarżąca podnosiła zarzuty naruszenia art. 127 O.p. (sprostowanie w toku postępowania odwoławczego), art. 215 § 1 O.p. (zmiana sprawy będącej przedmiotem rozstrzygnięcia) oraz art. 2a O.p. (niezastosowanie). Argumentowała, że błąd nie miał charakteru oczywistego, ponieważ wymagał porównania z materiałem dowodowym, a także że sprostowanie po wniesieniu zażalenia naruszało kompetencje organu odwoławczego. Sąd uznał skargę za niezasadną. Podkreślił, że zgodnie z art. 215 § 1 O.p., organ podatkowy może sprostować oczywiste omyłki pisarskie w wydanej decyzji lub postanowieniu. Sąd przyjął, że błąd w oznaczeniu numeru decyzji, polegający na przestawieniu cyfry, miał charakter oczywistej omyłki pisarskiej, która nie wpływała na meritum sprawy ani na możliwość identyfikacji decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Sąd stwierdził również, że sprostowanie takie jest dopuszczalne nawet po wniesieniu zażalenia, gdyż przepisy Ordynacji podatkowej nie zawierają ograniczeń czasowych dla takich czynności, a postępowanie w sprawie sprostowania nie dotyczy meritum sprawy. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia art. 2a O.p., wskazując, że zasada in dubio pro tributario ma zastosowanie tylko w przypadku obiektywnych, niemożliwych do usunięcia wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego, a nie w sytuacji, gdy organ dokonuje wykładni przepisu, która nie jest korzystna dla podatnika. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający