I SA/Gl 1400/22

I SA/Gl 1400/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-04-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agata Ćwik-Bury /przewodniczący/
Anna Tyszkiewicz-Ziętek /sprawozdawca/
Beata Machcińska
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 134, art. 39
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędziowie WSA Beata Machcińska, Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 sierpnia 2022 r. nr 2401-IEE.711.733.2022.2/AZ UNP: 2401-22-185948 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2022 r. nr 2401-IEE.711.733.2022.2/AZ UNP: 2401-22-185948 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej także: DIAS) stwierdził, że zażalenie R. P. z 26 lipca 2022 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z 23 maja 2022 roku nr [...], stwierdzające bezprzedmiotowość wniosku z 22 lutego 2022 r., wniesione zostało z uchybieniem 7. dniowego terminu, przewidzianego w art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 479, dalej: u.p.e.a.)
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. prowadził wobec R. P. (dalej: strona, skarżąca) postępowanie zabezpieczające na podstawie zarządzenia zabezpieczenia z 9 stycznia 2018 r. nr [...], wystawionego przez Prokuraturę Okręgową w C..
Zawiadomieniami z 17 stycznia 2018 r. nr [...] i [...] organ egzekucyjny zabezpieczył rachunki bankowe zobowiązanej w P. S.A. i I. S.A. Dodatkowo zawiadomieniem z 17 lutego 2021 roku nr [...] zabezpieczył rachunek bankowy zobowiązanej w S. S.A.
Postanowieniem z 30 marca 2021 r., sygn. akt [...] Sąd Apelacyjny w K. uchylił w całości zabezpieczenie majątkowe na mieniu strony zastosowane postanowieniem prokuratora Prokuratury Okręgowej w C. z 9 stycznia 2018 roku sygn. akt [...]. Również Sąd Okręgowy w C. postanowieniem z 21 stycznia 2022 r., sygn. akt [...] orzekł o uchyleniu zabezpieczenia majątkowego i o zwolnieniu spod zajęcia rachunków bankowych zobowiązanej.
Wnioskiem z 22 lutego 2022 r. strona zwróciła się o zwolnienie z zabezpieczenia rachunków bankowych w S. S.A.
Pismem wniesionym 27 kwietnia 2022 r. za pomocą platformy ePUAP adwokat M. L. zgłosił się jako pełnomocnik w sprawie, dołączając m. in. podpisane przez stronę pełnomocnictwo szczególne PPS-1 z 12 kwietnia 2022 r. do reprezentowania w sprawie zwolnienia z egzekucji składnika majątku w postaci rachunku bankowego w S. S.A.
Zawiadomieniem z 6 maja 2022 r. organ egzekucyjny uchylił zajęcie rachunku bankowego w S. S.A., dokonane zawiadomieniem z 17 lutego 2021 r. nr [...].
Następnie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. postanowieniem z 19 maja 2022 r. nr [...] zakończył postępowanie zabezpieczające prowadzone na podstawie zarządzenia zabezpieczenia z 9 stycznia 2018 r. nr [...], wystawionego przez Prokuraturę Okręgową w C., a wszystkie czynności wykonane w ww. postępowaniu postanowił uchylić. Ponadto postanowieniem z 23 maja 2022 roku nr [...] stwierdził bezprzedmiotowość wniosku strony z dnia 22 lutego 2022 r. i umorzył postępowanie w sprawie.
Na postanowienie z 23 maja 2022 r. nr [...], doręczone za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 8 czerwca 2022 r., pismem z 26 lipca 2022 r., nadanym w tym samym dniu, strona, działając przez pełnomocników adwokata M. L. i adwokata M. L1., wniosła za pośrednictwem operatora pocztowego zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 105 ustawy z dnia 17 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: K.p.a.) oraz art. 18 u.p.e.a . poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, tj. uznanie, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa, gdyż rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego winno być wydane w formie decyzji administracyjnej oraz o wydanie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, konkretyzującej prawa i obowiązki strony.
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z 18 sierpnia 2022 r. nr 2401-IEE.711.733.2022.2/AZ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach stwierdził, że zażalenie z 26 lipca 2022 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z 23 maja 2022 r. nr [...] wniesione zostało z uchybieniem 7-dniowego terminu, przewidzianego w art. 17 § 1 u.p.e.a.
W skardze na powyższe postanowienie, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, reprezentujący skarżącą adwokat zarzucił naruszenie art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zaufania obywatela do Państwa, oraz przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj.:
1) art. 134 w zw. z art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy odwołanie zostało wniesione w terminie,
2) art. 17 u.p.e.a. poprzez jego zastosowanie,
3) art. 39 § 3 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie
4) art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 2 K.p.a. poprzez jego zastosowanie,
5) zaniechanie w świetle art. 77 K.p.a. wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności ustalenia czy postanowienie zostało doręczone prawidłowo i kiedy nastąpiło skuteczne doręczenie ww. postanowienia oraz czy ww. postanowienie zostało wydane zgodnie z przepisami prawa.
Wobec tak sformułowanych zarzutów wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, w tym kosztów adwokackich, według norm przepisanych; uwzględnienie wniosków, dowodów i argumentów podniesionych w uzasadnieniu niniejszej skargi oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentów przywołanych w niniejszej skardze na okoliczności wynikające z jej treści.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że zażalenie, którego dotyczy niniejsza sprawa, wniesione zostało z zachowaniem 7 - dniowego terminu, przewidzianego w art. 17 § 1 u.p.e.a., gdyż pełnomocnik odebrał postanowienie organu I instancji z 23 maja 2022 r. w dniu 20 lipca 2022 r,. a zażalenie złożył, nadając je w Urzędzie Pocztowym, 26 lipca 2022 r.
W przedmiotowej sprawie skarżąca w dniu 22 lutego 2022 r. wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. o odblokowanie rachunków bankowych w S. S.A. służących stronie do prowadzenia działalności gospodarczej. We wniosku strona podniosła, że nie zna powodu zablokowania kont, gdyż nie jest wobec niej prowadzone żadne postępowanie egzekucyjne oraz nie posiada żadnych zaległości podatkowych ani też nie wydano wobec niej żadnej decyzji stwierdzającej zaległości podatkowe. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. dokonał więc zajęcia ww. rachunków bankowych bez tytułu prawnego, gdyż postanowienie Prokuratury Okręgowej w C. z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt [...] nie zawierało i nie wskazywało ww. rachunków do zajęcia, Z kolei postanowienie Sądu Okręgowego w C. [...] Wydziału Karnego o sygn. akt [...]; [...] z 21 stycznia 2022 r. dotyczyło zwolnienia rachunków bankowych strony w P. S.A. oraz w I. S.A., natomiast nie dotyczyło rachunków bankowych strony w S. S.A.
Następnie organ przedłużył termin rozpatrzenia sprawy ze względu na konieczność dokonania wnikliwej analizy okoliczności faktycznych i prawnych sprawy oraz wydał postanowienie o umorzeniu sprawy ze względu na bezprzedmiotowość wniosku. Tymczasem zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części", natomiast organ wydał rozstrzygnięcie w formie postanowienia. Jak wskazuje się w judykaturze umorzenie postępowania administracyjnego może nastąpić wyłącznie w drodze decyzji administracyjnej (por. wyrok WSA w Gliwicach z 31 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 714/07, Legalis; K. Świderski, Glosa do wyr. NSA w Poznaniu z 5 sierpnia 2003 r., sygn. akt II SA/Po 112/03, Komentarz red. prof. dr hab. Roman Hauser, prof. dr hab. Marek Wierzbowski 2021).
W związku z powyższym, podjęcie rozstrzygnięcia stanowiło naruszenie prawa oraz przepisów postępowania, powodując brak zapewnienia stronie możliwości zastosowania zwykłych i nadzwyczajnych środków prawnych, jak również zapewnienia ochrony sądowo- administracyjnej.
Ponadto, zdaniem strony skarżącej, organ mógł wydać decyzję rozstrzygającą co do istoty sprawy bez zbędnej zwłoki, t.j. w ciągu 30 dni. Sprawa nie była skomplikowana i nie wymagała wnikliwej analizy, gdyż organ miał świadomość, że zajęcie kont bankowych nastąpiło w wyniku błędu organu. Przewlekając postępowanie doprowadzono do braku rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości w sytuacji, gdy istniały podstawy do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty stanowi więc naruszenie art. 105 K.p.a, co potwierdza przywołane w skardze orzecznictwo i poglądy doktryny.
Pomimo szeregu dowodów przedstawionych w przedmiotowej sprawie DIAS uznał, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 17 § 1 u.p.e.a. Jak wskazuje powyższy przepis rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia, a takie postanowienie w niniejszej sprawie nie zostało wydane.
Zdaniem strony skarżącej DIAS w zaskarżonym postanowieniu (jak i również Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. w pierwotnym postanowieniu), powołuje się na przepisy u.p.e.a, które w powyższej sprawie nie maję zastosowania, ponieważ blokada kont bankowych nie nastąpiła na mocy tytułu wykonawczego i prowadzonej egzekucji administracyjnej, lecz na podstawie błędu organu, który bez podstawy prawnej dokonał blokady środków pieniężnych na trzech kontach bankowych strony. Skarżąca ma wątpliwości, czy przedmiotowa sprawa w ogóle ma charakter administracyjny w sytuacji, gdy w stosunku do strony nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne. Jak wskazał NSA w wyroku z 30 października 2003 r., sygn. akt I SA 262/02 postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która jest załatwiana albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego. Można więc stwierdzić, że z bezprzedmiotowością postępowania będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy odpadł choćby jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej.
W ocenie pełnomocnika skarżącej 7-dniowy termin na wniesienie zażalenia na postanowienie z 23 maja 2022 r. nr [...] został zachowany, gdyż pełnomocnik odebrał to postanowienie w dniu 20 lipca 2022 r.
Pełnomocnik strony, nie wskazał w przedmiotowym postępowaniu, które nie jest sprawą z zakresu prawa podatkowego, ani sprawą z zakresu egzekucji administracyjnej, adresu do doręczeń elektronicznych oraz w niniejszym postępowaniu nie składał pism w formie elektronicznej (zgodnie z art. 39 1 K.p.a.), tylko w formie tradycyjnej papierowej. Jak słusznie wskazuje się w judykaturze organ jest obowiązany doręczać swe pisma stronie drogą elektroniczną, jeżeli strona uprzednio złożyła organowi tą drogą podanie w formie dokumentu elektronicznego" (por. wyrok WSA w Szczecinie z 4 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 862/20). Wobec powyższego organ powinien doręczać wszelką korespondencję zgodnie z art. 39 § 3 K.p.a. czyli nadając ją w placówce pocztowej lub doręczając ją przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.
Pełnomocnik skarżącej z ostrożności procesowej, pomimo wadliwości doręczenia postanowienia, które de facto nastąpiło 20 lipca 2022 r. na adres skrzynki ePUP, złożył zażalenie od postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C..
DIAS jako podstawę swojego rozstrzygnięcia wskazał art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 2 K.p.a. Jednak w niniejszej sprawie organ posiadał adres korespondencyjny pełnomocnika, który podano w pierwszym piśmie złożonym w sprawie. Adres ten nie uległ zmianie, wobec powyższego nie występowała przesłanka wynikająca z powyższych przepisów, niemniej jednak organ nie dokonywał doręczeń na wskazany adres. Prawidłowe doręczenie postanowienia pełnomocnikowi skarżącej wynika z art. 39 § 2 K.p.a. i powinno znajdować swój kres w dążeniu do osiągnięcia, wynikającego z art. 2 Konstytucji RP stanu pewności prawa oraz zaufania do państwa i stanowionego przez niego prawa.
Pełnomocnik skarżącej, odwołując się do poglądów doktryny, że obowiązująca regulacja prawna w okresie przejściowym wejścia w życie nowej regulacji doręczeń w postępowaniu administracyjnym (art. 158 DorElektrU) wyznaczyła usystematyzowanie sposobu doręczeń, które wynika z kolejności przepisów w przedmiocie sposobu doręczania pism i obwarowań zastosowania danego sposobu. Tak w kolejności usystematyzowano sposób nieobwarowany koniecznością spełnienia określonych warunków. Pierwszeństwo ma sposób doręczania uregulowany w art. 39, a zatem organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu PrPoczt, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Organ ma pozostawiony wybór, czy skorzystać z usług operatora pocztowego, czy zlecić tę czynność pracownikom lub innym upoważnionym osobom lub organom. Organ administracji publicznej może doręczać pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ale tylko gdy jest spełniony jeden z warunków, o których stanowi art. 39 1." (Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz prof. dr hab. Barbara Adamiak, prof. dr hab. Janusz Borkowski 2022).
Nadto zarzucono, że DIAS naruszył art. 77 K.p.a., a więc i standardy sprawiedliwości proceduralnej, gdyż nie dokonał wnikliwego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności ustalenia czy postanowienie zostało doręczone prawidłowo i kiedy nastąpiło jego skuteczne doręczenie, a więc wejście do obrotu prawnego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z 23 maja 2022 r. nr [...], wysłane zostało za pośrednictwem platformy ePUAP na adres elektroniczny pełnomocnika 24 maja 2022 r., a uznane za doręczone 8 czerwca 2022 r., czyli po upływie 14 dni od daty wpływu korespondencji. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U z 2022 r., poz. 569 ze zm.) dowód otrzymania jest wystawiany po upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji przesłanej przez podmiot publiczny na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego, jeżeli adresat nie odebrał go przed upływem tego terminu. Natomiast na mocy art. 42 ust. 2 ustawy o doręczeniach elektronicznych w przypadku, o którym mowa powyżej, korespondencję uznaje się za doręczoną w dniu następującym po upływie 14 dni od wskazanego w dowodzie otrzymania dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego. W aktach sprawy znajduje się wydruk Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, z którego nie wynika, iż pełnomocnik skarżącej odebrał postanowienie dopiero 20 lipca 2022 r., jak podnosi się w skardze.
Skoro postanowienie zostało uznane za doręczone w dniu 8 czerwca 2022 r., siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg 9 czerwca 2022 r. i upłynął z dniem 15 czerwca 2022 r., co wynika z art. 57 § 1 i § 5 pkt 2 K.p.a. Nadanie zażalenia w placówce pocztowej w dniu 26 lipca 2022 r. nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, wobec czego jest ona bezskuteczna.
DIAS wyjaśnił, że organ egzekucyjny doręczył postanowienie z 23 maja 2022 roku nr [...] za pomocą platformy ePUAP na adres elektroniczny adwokata M. L., ponieważ pełnomocnik ten pismem wniesionym 27 kwietnia 2022 r., właśnie za pomocą platformy ePUAP, zgłosił się jako pełnomocnik w sprawie i nie wskazał w swoim piśmie, iż wnosi o doręczanie korespondencji w formie papierowej za pośrednictwem operatora pocztowego. W związku z powyższym organowi znany był adres do doręczeń elektronicznych pełnomocnika skarżącej.
Zdaniem organu odwoławczego podniesiony w skardze argument, jakoby organ był zobowiązany do doręczenia pism drogą elektroniczną, w przypadku, gdy strona złożyła organowi uprzednio podanie właśnie w formie dokumentu elektronicznego, znajduje odzwierciedlenie właśnie w przedmiotowej sprawie. Organ otrzymał bowiem pismo pełnomocnika o zgłoszeniu się do reprezentowania strony w postępowaniu w formie elektronicznej, w związku z czym swoje rozstrzygnięcie również doręczył w formie dokumentu elektronicznego. Ponadto zauważono, że 6 maja 2022 r organ skierował za pomocą platformy ePUAP do pełnomocnika skarżącej zawiadomienie o uchyleniu zajęcia i pełnomocnik nie zgłosił nieprawidłowości w trybie doręczenia tego dokumentu drogą elektroniczną. Zgodnie z art. 39 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych, zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu. Natomiast na mocy art. 2 pkt 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych adres do doręczeń elektronicznych to adres elektroniczny, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. z 2020 r., poz. 344), podmiotu korzystającego z publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej albo z kwalifikowanej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, umożliwiający jednoznaczną identyfikację nadawcy lub adresata danych przesyłanych w ramach tych usług. W związku z powyższym należy uznać, iż postanowienie z 23 maja 2022 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w sposób prawidłowy. Wbrew zarzutom skargi nie naruszono art. 39 § 3 K.p.a., ponieważ organ miał możliwość doręczenia postanowienia na adres doręczeń elektronicznych, gdyż był mu on znany, więc nie musiał doręczać postanowienia przesyłką rejestrowaną za pośrednictwem operatora pocztowego lub też przez swoich pracowników.
W nawiązaniu do zarzutu naruszenia art. 105 § 1 K.p.a. wskazano, iż istotnie przewiduje on umorzenie bezprzedmiotowego postępowania w formie decyzji. Regulacji tej jednak w niniejszej sprawie nie naruszono, gdyż na mocy art. 17 § 1 u.p.e.a., o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Kontroli Sądu – na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) podlegało postanowienie z dnia 18 sierpnia 2022 r. nr: 2401-IEE.711.733.2022.2/AZ UNP: 2401-22-185948, którym organ odwoławczy stwierdził, że zażalenie skarżącej z 26 lipca 2022 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z 23 maja 2022 r. nr [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu.
Kontrolę tą rozpocząć należy od wskazania, że postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z 23 maja 2022 r. nr [...], wysłane zostało za pośrednictwem platformy ePUAP na adres elektroniczny pełnomocnika 24 maja 2022 r. i uznane za doręczone z dniem 8 czerwca 2022 r., czyli po upływie 14 dni od daty wpływu korespondencji. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U z 2022 r., poz. 569 ze zm.) dowód otrzymania jest wystawiany po upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji przesłanej przez podmiot publiczny na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego, jeżeli adresat nie odebrał go przed upływem tego terminu. Natomiast na mocy art. 42 ust. 2 przywołanej ustawy w przypadku, o którym mowa powyżej, korespondencję uznaje się za doręczoną w dniu następującym po upływie 14 dni od wskazanego w dowodzie otrzymania dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego.
W aktach niniejszej sprawy znajduje się wydruk Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, potwierdzający, że postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z 23 maja 2022 r. nr [...] wysłane zostało 24 maja 2022 r. za pośrednictwem platformy ePUAP na adres elektroniczny pełnomocnika, a uznane za doręczone z dniem 8 czerwca 2022 r. Z dokumentu tego absolutnie nie wynika, iż pełnomocnik skarżącej odebrał to postanowienie dopiero 20 lipca 2022 r., co podniesiono w skardze.
Zaznaczenia wymaga, że postanowienie z dnia 23 maja 2022 r. opatrzono, zgodnym z art. 17 § 1 u.p.e.a., pouczeniem, że przysługuje na nie prawo wniesienia zażalenia do DIAS za pośrednictwem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. w terminie 7 dni od daty odebrania.
Art. 57 § 1 K.p.a. stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Zgodnie zaś z art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej określonego operatora, w tym Poczty Polskiej S.A.
W realiach tej sprawy, w związku z uznaniem postanowienia za doręczone stronie 8 czerwca 2022 r., 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia upływał ostatecznie z dniem 15 czerwca 2022 r. i nie został dochowany. Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie dopiero w dniu 26 lipca 2022 r., nadając je w tym samym dniu w Urzędzie Pocztowym.
Warunkiem stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia jest skuteczne doręczenie postanowienia stronie, które - wbrew argumentacji skargi – miało miejsce w niniejszej sprawie. Organ I instancji był bowiem uprawniony do doręczenia postanowienia z 23 maja 2022 r. drogą elektroniczną.
Zgodnie z art. 39 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych, zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu. Natomiast na mocy art. 2 pkt 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych adres do doręczeń elektronicznych to adres elektroniczny, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. z 2020 r. poz. 344), podmiotu korzystającego z publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej albo z kwalifikowanej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, umożliwiający jednoznaczną identyfikację nadawcy lub adresata danych przesyłanych w ramach tych usług.
Art. 39 1 K.p.a. stanowi, że w przypadku doręczenia w sposób, o którym mowa w art. 39 doręczanie pism przez organ § 1, pisma doręcza się stronie lub innemu uczestnikowi postępowania na:
1) adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 zadania ministra w zakresie utrzymania i rozwoju bazy adresów elektronicznych ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, zwanej dalej "bazą adresów elektronicznych", a w przypadku pełnomocnika - na adres do doręczeń elektronicznych wskazany w podaniu, albo
2) adres do doręczeń elektronicznych powiązany z kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego, za pomocą której wniesiono podanie, jeżeli adres do doręczeń elektronicznych strony lub innego uczestnika postępowania nie został wpisany do bazy adresów elektronicznych.
Skoro pełnomocnik strony zgłosił się do sprawy pismem z dnia 27 kwietnia 2022 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP, to doręczenie postanowienia z dnia 23 maja 2022 r. za pośrednictwem tej platformy było prawidłowe.
Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej organ posługując się podanym mu przez pełnomocnika strony adresem elektronicznym nie naruszył art. 39 § 3 K.p.a.
Upływ terminu do wniesienia zażalenia organ odwoławczy zobowiązany jest uwzględnić z urzędu. W razie stwierdzenia, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu, organ nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz - co do zasady - ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 K.p.a. (w zw. z art. 144 K.p.a.), co było w niniejszej sprawie zasadne.
Jak więc wykazano stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z 23 maja 2022 r. nr [...] nie narusza prawa.
W nawiązaniu do pozostałej argumentacji skargi wyjaśnić należy, że kontrola Sądu w niniejszej sprawie dotyczyła wyłącznie kwestii terminowości wniesienia zażalenia, co wymagało też oceny prawidłowości doręczenia zaskarżonego zażaleniem postanowienia. Poza nią pozostały natomiast kwestie dotyczące procedowania właściwych organów w związku z wnioskiem skarżącej z 22 lutego 2022 r. o odblokowanie rachunków bankowych, służących stronie do prowadzenia działalności gospodarczej (wnioskowanie o przeprowadzenie dowodów z dokumentów przywołanych w skardze nie mogło zatem odnieść oczekiwanego skutku).
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, której zarzuty okazały się bezpodstawne.