I SA/Gl 1370/04

I SA/Gl 1370/04 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-10-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-09-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Beata Kalaga-Gajewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe - art.54 par.3
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Kalaga – Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 25 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącego kwotę [...] (słownie [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego;
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Drugiego urzędu Skarbowego w C. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy, w ramach odpowiedzi na skargę pismem z dnia [...] 2004 r., Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Wezwany, do ustosunkowania się co do kwestii umorzenia postępowania sądowego, pełnomocnik strony skarżącej, pismem z dnia [...] 2004 r., wyraził zgodę na umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W punkcie wyjścia należało odnotować, że skarga G. C. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z siedzibą w Gliwicach przed dniem 1 stycznia 2004 r., a więc w okresie, w którym w postępowaniu sądowoadministracyjnym stosowana była ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Jednakowoż wspomniany akt prawny utracił moc z dniem 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Stosownie do treści art. 97 § 1 tej ustawy, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. Zgodnie z kolei z treścią art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w sprawach, o których mowa w art. 97 § 1 tej ustawy, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych jako przepisy o charakterze materialnym.
Rozpoznając zatem wniosek o umorzenie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wziął pod uwagę, że art. 54 § 3 p.p.s.a, przewiduje, iż "organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy". Z tego uprawnienia skorzystał organ odwoławczy w niniejszej sprawie, a z analizy treści wydanej w dniu 6 września 2004 r. decyzji wynika, że żądanie skargi zostało w całości spełnione. Na powyższą decyzję strona nie wniosła skargi do sądu.
Skoro więc przedmiot zaskarżenia (decyzja organu odwoławczego) został wyeliminowany z obrotu prawnego, należało stwierdzić iż postępowanie sądowe, wszczęte skargą na ten akt, stało się bezprzedmiotowe. Daje to postawę do umorzenia postępowania w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Odnośnie kosztów postępowania, obejmujących w niniejszej sprawie wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie [...] zł, wpis od skargi w kwocie [...] zł oraz koszty opłaty kancelaryjnej w wysokości [...] zł, Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 ustawy, jak również § 14 ust. 2 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349) w zw. z § 6 tego rozporządzenia.