I SA/Gl 1355/24

I SA/Gl 1355/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-10-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Tyszkiewicz-Ziętek
Dorota Kozłowska /sprawozdawca/
Monika Krywow /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
I FZ 71/25 - Wyrok NSA z 2025-05-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 169 par. 1 i 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi L. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 16 września 2024 r. nr 2401-IOV2.4103.40.2024.AG UNP: 2401-24-233040 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o umorzenie postępowania oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) postanowieniem z 16 września 2024 r. nr 2401-IOV2.4103.40.2024.AG UNP: 2401-24-233040, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.), dalej: O.p. po rozpoznaniu zażalenia L. D. (dalej: skarżący), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z 28 czerwca 2024 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z 17 maja 2024 r. o umorzenie postępowania prowadzonego wobec C sp. z o.o. (dalej: Spółka).
Powyższe postanowienie organu odwoławczego zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Organ pierwszej instancji prowadzi postępowanie podatkowe wobec Spółki.
Organ odwoławczy za pismem z 29 maja 2024 r. przekazał organowi pierwszej instancji skargę z 17 maja 2024 r. (wraz z załączonymi pismami z 8 i 28 kwietnia 2024 r.) wniesioną w formie wiadomości e-mail, do załatwienia w zakresie zawartego tam wniosku o umorzenie postępowania prowadzonego wobec Spółki.
Z ustaleń organu pierwszej instancji wynikało, iż zgodnie z KRS (stan na dzień: 6 czerwca 2024 r.), dotyczącym Spółki skarżący nie był w składzie zarządu Spółki, ani nie był jej prokurentem. Ponadto według Centralnego Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych, zarząd Spółki nie udzielił skarżącemu pełnomocnictwa ogólnego. Nie zostało także przedłożone przez skarżącego wraz z podaniem, pełnomocnictwo szczególne umocowujące do reprezentowania Spółki w prowadzonym postępowaniu podatkowym. Skarżący nie złożył także prawidłowo podpisu na wniosku z 17 maja 2024 r. przesłanym w formie wiadomości e-mail.
W związku z powyższym, organ pierwszej instancji pismem z 11 czerwca
2024 r., na podstawie art. 169 § 1 O.p., wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania poprzez:
1. złożenie przez skarżącego podpisu na wniosku z 17 maja 2024 r.,
2. złożenie dokumentu, z którego wynika, że skarżący reprezentuje Spółkę.
Wezwanie organu pierwszej instancji z 11 czerwca 2024 r. zostało odebrane przez skarżącego 17 czerwca 2024 r.
Następnie 24 czerwca 2024 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo skarżącego z 19 czerwca 2024 r. wraz z podpisanymi pismami z 17 maja 2024 r. oraz z 8 i 28 kwietnia 2024 r.
Organ pierwszej instancji postanowieniem z 28 czerwca 2024 r. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek skarżącego z 17 maja 2024 r. o umorzenie postępowania prowadzonego wobec Spółki. Organ ten wskazał, że skarżący nie uzupełnił wniosku z 17 maja 2024 r. o dokument, z którego wynikałoby, że reprezentuje Spółkę.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji z 28 czerwca 2024 r.
Następnie organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż po wydaniu postanowienia z 28 czerwca 2024 r. w związku z wezwaniem z 10 lipca 2024 r. do uzupełnienia wniosku z 19 czerwca 2024 r. o umorzenie postępowania prowadzonego wobec Spółki w dniu 23 lipca 2024 r. zostało złożone pełnomocnictwo udzielone skarżącemu przez prezesa zarządu Spółki L. D., uprawnionego do jednoosobowego reprezentowania Spółki w zakresie sprawy o umorzenie postępowania podatkowego w stosunku do Spółki wszczętej wnioskiem z 19 czerwca 2024 r.
Organ odwoławczy postanowieniem z 16 września 2024 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z 28 czerwca 2024 r.
Organ odwoławczy oceniając legalność zaskarżonego postanowienia wskazał, że zgodnie z KRS (stan na dzień: 6 czerwca 2024 r.), dotyczącym Spółki skarżący nie był w składzie zarządu Spółki, ani nie był jej prokurentem. Ponadto według Centralnego Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych, zarząd Spółki nie udzielił skarżącemu pełnomocnictwa ogólnego. Nie zostało także przedłożone przez skarżącego wraz z podaniem, pełnomocnictwo szczególne umocowujące do reprezentowania Spółki w prowadzonym postępowaniu podatkowym. Skarżący nie złożył także prawidłowo podpisu na wniosku z 17 maja 2024 r. przesłanym w formie wiadomości e-mail.
Zatem wniosek z 17 maja 2024 r. zawierał braki formalne, które wymagały uzupełnienia, aby nadać wnioskowi dalszy bieg.
W związku z powyższym, prawidłowo organ pierwszej instancji pismem z 11 czerwca 2024 r., na podstawie art. 169 § O.p., wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania poprzez:
1. złożenie przez skarżącego podpisu na wniosku z 17 maja 2024 r.,
2. złożenie dokumentu, z którego wynika, że skarżący reprezentuje Spółkę.
W wezwaniu organ zawarł pouczenie, iż nieusunięcie przedmiotowych braków w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie powyższego podania (wniosku) bez rozpatrzenia.
Wezwanie organu pierwszej instancji z 11 czerwca 2024 r. zostało odebrane przez skarżącego 17 czerwca 2024 r.
Organ odwoławczy zauważył, że wbrew twierdzeniom zażalenia, organ pierwszej instancji nie kwestionował faktu, iż 24 czerwca 2024 r. skarżący złożył w organie podatkowym podpisane pismo z 19 czerwca 2024 r. wraz z podpisanymi pismami z 17 maja 2024 r. oraz z 8 i 28 kwietnia 2024 r. Natomiast do czasu wydania postanowienia nie został uzupełniony brak formalny wniosku z 17 maja 2024 r. o umorzenie postępowania prowadzonego wobec Spółki, jakim jest brak pełnomocnictwa dla osoby, która przedmiotowy wniosek sporządziła, do reprezentowania strony postępowania, tj. Spółki.
Tym samym organ odwoławczy nie podzielił poglądu skarżącego, iż występował jako osoba trzecia, który to status przewidziano m. in. w ustawie Ordynacja podatkowa, zobowiązując taką osobę do wskazania jej interesu prawnego, co uczynił skarżący kilkakrotnie w cytowanej korespondencji. Natomiast dokument pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki został przedłożony w organie podatkowym w dniu 23 lipca 2024 r. a zatem został złożony po upływie terminu wyznaczonego wezwaniem organu pierwszej instancji z 11 czerwca 2024 r. i po wydaniu postanowienia z 28 czerwca 2024 r.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący działając osobiście nie zgodził się z treścią wydanych przez organy podatkowe postanowień. Stwierdził, aby organ odwoławczy zajął się istotą sprawy, zamiast się skupiać na tym kto, kiedy i co podpisał i kiedy i w jaki sposób ktoś inny mu na to odpisał, z czego generalnie nie wynika nic. Skarżący wezwał organ odwoławczy do reasumpcji wydanego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy potrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Skarżący w kolejnych pismach procesowych z: 11 listopada 2024 r., 4 grudnia 2024 r., 21 stycznia 2025 r., 14 lutego 2025 r. i 11 marca 2025 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o natychmiastowe umorzenie postępowania prowadzonego wobec Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że chociaż skarżący nie sformułował konkretnych zarzutów, ani nie podał ich podstawy prawnej to Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej; P.p.s.a. nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który to wyjątek w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania.
Sąd zatem wyjaśnia, że stosownie do treści art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia organ wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie (art. 169 § 4 O.p.). Zgodnie z art. 168 § 2 O.p. podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adres (miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) lub adres do doręczeń w kraju, identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydentów - numer i serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają identyfikatora podatkowego, a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. W świetle powyższych regulacji z brakami formalnymi mamy do czynienia, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa. Podkreślenia wymaga, że do braków formalnych, które kreują obowiązek organu podatkowego do wezwania wnioskodawcy w celu ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 O.p., należy zaliczyć tylko te braki, które uniemożliwiają nadanie wnioskowi właściwego biegu.
Pismo z 17 maja 2024 r., w którym skarżący zawarł wniosek o umorzenie postępowania podatkowego prowadzonego wobec Spółki zawierało braki formalne. Dlatego organ pierwszej instancji pismem z 11 czerwca 2024 r., na podstawie art. 169 § O.p., wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku z 17 maja 2024 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania poprzez:
1. złożenie przez skarżącego podpisu na wniosku z 17 maja 2024 r.,
2. złożenie dokumentu, z którego wynika, że skarżący reprezentuje Spółkę.
W wezwaniu organ zawarł pouczenie, iż nieusunięcie przedmiotowych braków w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie powyższego podania (wniosku) bez rozpatrzenia.
Wezwanie organu podatkowego z 11 czerwca 2024 r. zostało odebrane przez skarżącego 17 czerwca 2024 r.
Skarżący w terminie usunął tylko jeden brak formalny - podpisał wniosek, ale nadal nie przedłożył dokumentu, z którego wynikałoby, że reprezentuje Spółkę.
Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął 24 czerwca 2024 r.
W konsekwencji upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych organ pierwszej instancji postanowieniem z 28 czerwca 2024 r. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek z 17 maja 2024 r. o umorzenie postępowania prowadzonego wobec Spółki wskazując, iż skarżący nie uzupełnił wniosku z 17 maja 2024 r. o dokument, z którego wynikałoby, że reprezentuje Spółkę.
W tych okolicznościach organ odwoławczy zasadnie uznał, iż organ pierwszej instancji prawidłowo postanowieniem z 28 czerwca 2024 r. wydanym na podstawie art. 169 § 1 i § 4 O.p. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek skarżącego o umorzenie postępowania prowadzonego wobec Spółki.
Zaskarżone postanowienie organu odwoławczego odpowiada prawu. Natomiast nie można podzielić poglądu skarżącego, że występował jako on jako osoba trzecia, który to status przewidziano m. in. Ordynacji podatkowej, zobowiązując taką osobę do wskazania jej interesu prawnego. Katalog podmiotów, którym przysługuje legitymacja procesowa jest zamknięty. O przyznaniu danemu podmiotowi przymiotu strony w postępowaniu podatkowym nie decyduje samo jego twierdzenie, że ma interes prawny w tym postępowaniu. Interes prawny musi być wywodzony z norm prawa materialnego. O tym, czy i kto posiada interes prawny, można orzec wyłącznie na podstawie analizy właściwych norm materialnoprawnych, a interes prawny każdorazowo winien wynikać z konkretnej normy prawa materialnego i odnosić się do określonego stanu faktycznego. Tak więc osoba, której interes prawny nie wynika z przepisu materialnego prawa podatkowego, nie ma statusu strony. Zatem stroną jest tylko taki podmiot, którego własny interes prawny (obowiązek lub uprawnienie) podlega konkretyzacji w postępowaniu podatkowym.
Sąd zauważa, że już po wydaniu postanowienia organu pierwszej instancji z 28 czerwca 2024 r., ale w związku z wezwaniem z 10 lipca 2024 r. do uzupełnienia wniosku z 19 czerwca 2024 r. o umorzenie postępowania prowadzonego wobec Spółki (a więc kolejnego wniosku) w dniu 23 lipca 2024 r. zostało złożone pełnomocnictwo udzielone skarżącemu przez prezesa zarządu Spółki w zakresie sprawy o umorzenie postępowania podatkowego wszczętego w stosunku do Spółki wnioskiem z 19 czerwca 2024 r. Tak więc to ten ostatni wniosek powinien być procedowany przez organ pierwszej instancji w ramach postępowania prowadzonego wobec Spółki.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.