I SA/Gl 1341/06

I SA/Gl 1341/06 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-03-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Wiciak /przewodniczący/
Krzysztof Winiarski
Małgorzata Wolf-Mendecka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Sygn. powiązane
II FSK 1292/07 - Wyrok NSA z 2007-12-11
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), Protokolant Anna Florek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2007 r. sprawy ze skargi B. i P. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]r. (zmieniającą decyzję tegoż organu z dnia [...]r.), którą określono zobowiązanie podatkowe P. i B. H. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. w kwocie [...]zł.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, w dniu [...]r. P. H. wraz z małżonką, dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, nabył z nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] prawo użytkowania wieczystego działki A o powierzchni [...]m2 wraz z własnością części administracyjnej budynku administracyjno-socjalnego o powierzchni użytkowej [...]m2, stanowiącego odrębną nieruchomość za cenę [...]zł. Podatnik zlecił do wykonania opracowanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej na "adaptację budynku" na biurowiec, która składała się z koncepcji i [...] projektów budowlanych. Firma przygotowująca tą dokumentację ("A" S.A.) przystąpiła następnie do wykonania robót polegających na "adaptacji budynku przy ul. A w K. na biurowiec".
W ciągu tygodnia od dnia zakupu sporządzona również została przez rzeczoznawcę majątkowego wycena wartości rynkowej omawianej nieruchomości, w której określono jej wartość rynkową na łączną kwotę [...]zł. W operacie tym scharakteryzowano budynek jako posiadający mieszaną konstrukcję, dach dwuspadowy, tynki szlifowane, posadzki z lastryka i płytek terakota, stolarkę okienną z pcv, drzwiowo drewnianą, elewacje z tynku nakrapianego oraz instalacje elektryczne, wodnokanalizacyjne i teletechniczne jak i centralne ogrzewanie z sieci zewnętrznej. Z operaty wynikało, iż budynek na dzień jego sporządzenia był w stanie technicznym dobrym ze sprawnymi instalacjami.
Z kolei projekt adaptacji tego budynku na biuro handlowe przewidywał zmiany: części kondygnacji przyziemia, dwóch kondygnacji nad przyziemiem oraz piwnicy – na wymiewnikownię. W części parteru zaprojektowano wejście główne z holem oraz recepcję. Kondygnację powyżej zaadaptowano na pomieszczenia działu handlowego, działu transportu oraz księgowość. Na II piętrze zaprojektowano salę konferencyjną, gabinet i pokój dyrektorów, biuro asystentów oraz sekretariat. Na I i II piętrze zaprojektowano również aneksy kuchenne oraz węzy sanitarne. Zmiany przewidziano również w odniesieniu do wykończenia elewacji frontowej – na jej fragmencie zaproponowano montaż ściany strukturalnej firmy "B". W przedstawionym projekcie przewidziano szereg robót murowanych, wyburzeniowych i montażowych. Z dniem [...] 1999 r. przedmiotowa nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w wartości przyjętej według powyższego operatu szacunkowego tj. o wartości [...] zł, przy czym podatnik nie dokonywał w 1999r. odpisów amortyzacyjnych.
Organ podatkowy wskazał też, iż w 1999 r. podatnik nie prowadził na tej nieruchomości działalności gospodarczej, przy czym w roku tym przeprowadzono na szeroką skalę prace, które zostały wymienione w projekcie adaptacji budynku. Poniesione wydatki podatnik zaksięgował na koncie "środków trwałych umarzanych w czasie" w kwocie [...]zł, określając je jako adaptację i modernizację budynku oraz na kocie "pozostałe koszty budynku administracyjnego" w kwocie [...]– traktując je jako remont budynku.
W toku postępowania podatkowego pełnomocnik podatników wskazał na wady przeprowadzonego postępowania podatkowego oraz nie dokonanie prawidłowego rozgraniczenia kosztów zakwalifikowanych do wydatków o charakterze remontowym oraz modernizacyjnym bez przeprowadzenia wiarygodnego dowodu w tym zakresie. Domagał się powołania biegłego z zakresu budownictwa, celem dokonania podziału poniesionych przez podatników wydatków na dotyczące remontu i modernizacji. Podniósł też, iż art. 23 ust. 1 pkt 1 lit.c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyklucza w jednym obiekcie budowlanym prac o charakterze modernizacyjnym i remontowym. Pełnomocnik małżonków H. nie zgodził się z twierdzeniem organu, że w wyniku tych prac nastąpiła zmiana przeznaczenia remontowanego obiektu, gdyż prace dotyczyły nabytej przez podatnika części administracyjnej budynku, która miała przed i po remoncie charakter pomieszczeń biurowych (i nie dotyczyły części socjalnej).
W konsekwencji pełnomocnik podatników utrzymywał, iż zakwestionowanie przez organ podatkowy zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów było nieuzasadnione.
Ustosunkowując się do tych argumentów, organy podatkowe obu instancji zgodnie przyjęły, że zarówno ani ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 90, poz. 416 ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w 1999 r.) jak i wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz. U. Nr 6, poz. 35 ze zm.) nie definiują pojęć remontu i ulepszenia. Odwołując się do orzecznictwa sądowego i literatury – organy podatkowe stanęły na stanowisku, że istotą remontu jest przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, bez zmiany jego charakteru. Ponadto drugą istotną cechą remontu jest założenie, że następuje on w toku eksploatacji środka trwałego przez podatnika i jest wynikiem tej eksploatacji (zużycia). W ocenie organów – prace remontowe, mają więc na celu utrzymanie środka trwałego we właściwym stanie, a nie przekształcenie, używanego wprawdzie już wcześniej dla różnych celów, obiektu w środek trwały – stworzeniu go niejako od podstaw.
W skardze na decyzję Izby Skarbowej pełnomocnik podatników wniósł o jej uchylenie w całości, zarzucając:
- naruszenie art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez niewłaściwą wykładnię, wskutek czego strona skarżąca została bezpodstawnie pozbawiona prawa do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na remont budynku biurowego,
- naruszenie art. 122 w zw. z art. 187 § 1, art. 188, art. 191 oraz art. 210 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi ponownie wskazano, iż nie nastąpiła – w zakresie prac budowlanych – zmiana charakteru (przeznaczenia, funkcji) przedmiotowej nieruchomości. Zdaniem pełnomocnika, prace remontowe związane z tą nieruchomością miały na celu przywrócenie jej pierwotnego stanu technicznego i użytkowego. Pełnomocnik nie zgodził się z uznaniem, że cechą remontu jest założenie, iż następuje on w toku eksploatacji środka trwałego przez podatnika i jest wynikiem eksploatacji (zużycia), gdyż takie twierdzenie prowadziłoby w wielu przypadkach do bezpodstawnej kwalifikacji wydatków związanych z nieruchomością jako wydatków nie stanowiących remontu. Strona skarżąca podkreśliła, iż wydatki związane z nieruchomością dotyczyły zarówno prac o charakterze scricte remontowym jak i prac mających na celu ulepszenie tej nieruchomości, przy czym większa część wydatków poniesiona została na prace związane z ulepszenie (mianowicie [...]zł). Pełnomocnik zarzucił również, że w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy posługując się pojęciem "ulepszenia" używa go w znaczeniu potocznym, a zatem odbiegając od jego rozumienia zgodnie z przepisami prawa podatkowego. W jego ocenie, wydatki związane z pracami remontowymi nie zwiększyły wartości technicznej i użytkowej, gdyż ich celem było jedynie przywrócenie "sprawności i używalności" tej nieruchomości.
W dalszej części uzasadnienia skargi pełnomocnik zarzucił złamanie przepisów prawa podatkowego i zwróci uwagę na to, iż pomimo złożenia wniosku o uzupełnienie materiału dowodowego o opinię biegłego z zakresu budownictwa (która miała stanowić jedyną rzetelną przesłankę do podziału przedmiotowych wydatków) organ podatkowy drugiej instancji nie uwzględnił tego wniosku, uznając, że podział wydatków związanych z przedmiotową nieruchomością wynika wprost z dokumentacji technicznej.
Końcowo strona skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu brak uzasadnienia w zakresie wydatków poniesionych na najem lokalu i wywozu nieczystości za grudzień 1998 r. w kwocie [...]zł oraz na nabycie usług Biura Handlowego A. S. w kwocie [...]zł. Niezrozumiałym też dla strony było uznanie zakwestionowanego wcześniej wydatku za koszt uzyskania przychodu w kwocie [...]zł i jednocześnie zwiększenie kwoty zobowiązania podatkowego.
Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zamieszczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ odwoławczy wskazał, że uznanie wykonanych prac za remont wiąże się z charakterem i terminem ich wykonania, przy uwzględnieniu terminu przyjęcia środka trwałego do używania i jego stanu technicznego w dacie przyjęcia do używania. Natomiast do wydatków na ulepszenie środków trwałych zalicza się wydatki na:
- przebudowę, czyli zmianę istniejącego stanu środków trwałych na inny, powodującą dostosowanie do pełnienia innych funkcji, zmianę warunków technicznych i użytkowych,
- rozbudowę, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych,
- rekonstrukcję, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,
- adaptację, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż wskazywało jego pierwotne przeznaczenie, albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych,
- modernizację (unowocześnienie), tj. m.in. wykonanie w istniejącym obiekcie robót budowlanych, powodujących wzrost wartości użytkowej tych środków w stosunku do wartości z dnia przyjęcia do użytkowania, czy też wyposażenie obiektu o nowe elementy składowe.
Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż dla uznania, że w danej sprawie mamy do czynienie z ulepszeniem wystarczy stwierdzenie, że występuje chociażby jeden z w/w rodzajów ulepszenia.
W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że nie był to remont w istniejącym środku trwałym, ale ulepszenie polegające na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji i modernizacji. Nakłady poniesione przez podatnika na obiekt przy ul. A były wydatkami o charakterze inwestycyjnym, mającym na celu wytworzenie majątku trwałego w postaci środka trwałego, odpowiadającego koncepcjom i wymaganiom podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Zdaniem organu, rozmiar i charakter planowanych, a następnie zrealizowanych prac budowlanych mających na celu doprowadzenie nieruchomości do stany odpowiadającego wymogom i potrzebom firmy P. H., został ustalony na podstawie przedłożonych w toku prowadzonego postępowania projektów poszczególnych branż, dołączonych do faktur kosztorysów, przedłożonych plansz wyburzeń, dołączonych zdjęć obrazujących stan nieruchomości po przeprowadzeniu prac budowlanych. Dokumentacja ta w sposób wyraźny wskazuje, iż nastąpiła poważna zmiana rozkładu pomieszczeń z tradycyjnych (niewielkich, w kształcie prostokąta) na pomieszczenia bardziej przestronne o asymetrycznych kształtach (nawiązujących do architektonicznej koncepcji [...]).
Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił dalej, że w następstwie powyższych prac, zmieniających dotychczasową substancję budynku, przeprowadzono szereg innych prac noszących znamiona:
- modernizacji (wykonanie izolacji cieplnych, przeciwwodnych, przeciwwilgociowych, instalacji zasilającej sprzęt komputerowy i in.),
- adaptacji bądź modernizacji ( wydatki na demontaż dotychczasowej stolarki drzwiowej i okiennej i zastąpienie jej nową, demontaż instalacji elektrycznej i układanie nowych przewodów, demontaż przewodów kanalizacyjnych, gazowych, a następnie montaż nowej instalacji c.o., zerwanie posadzek, uzupełnienie tynków, malowanie ścian, pokrycie dachów papą rozebranie rynien i montaż nowych, rozebranie nawierzchni z kostki brukowej itp.).
Powyższe oznaczało, iż w wyniku przeprowadzonych prac uzyskano obiekt o niewątpliwie wyższym standardzie, zmienionych parametrach technicznych i wartości użytkowej nie ż w dniu jego nabycia. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż wykonane prace miały znaczny zakres finansowy w stosunku do wartości zakupu środka trwałego, gdyż przewyższały ponad [...]-krotnie wartość nabycia nieruchomości.
Organ podatkowy wyjaśnił także, że w przedmiotowej sprawie nie zachodziła konieczność powołania biegłego do oceny prac wykonanych w obiekcie przy ul. A, gdyż o nieuznaniu wydatków na te prace za koszty uzyskania przychodów zdecydowały dokumenty źródłowe w postaci dokumentacji dotyczącej rozkładu pomieszczeń na poszczególnych kondygnacjach przed przeprowadzonymi pracami oraz po ich zakończeniu, dołączonych do faktur kosztorysów powykonawczych z wyszczególnieniem wykonanych prac oraz ustalenia poczynione w trakcie przeprowadzonego postępowania uzupełniającego.
Odnosząc się do zarzutu braku uzasadnienia decyzji organu II instancji w zakresie zakwestionowanych wydatków podatnika na najem lokalu i wywóz nieczystości za grudzień 1998 r. w kwocie [...]i na nabycie usług Biura Handlowego A. S. w kwocie [...]zł wskazano, iż organ odwoławczy poddał analizie całość sprawy (o czym świadczy dokonanie wymiaru uzupełniającego), to jednak – z uwagi na brak w obu odwołania zarzutów w tym zakresie – uznano, iż zakwestionowanie powyższych wydatków nie budzi zastrzeżeń. Zwrócono uwagę, iż przyczyny wyłączenia z kosztów powyższych wydatków zostały szczegółowo przedstawione zarówno w pierwotnej decyzji organu pierwszej instancji jak i w decyzji zmieniającej z dnia [...]r. Wyjaśniono dalej, iż wydatek w kwocie [...]zł udokumentowany fakturą z dnia [...]r. winien zostać zarachowany w koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej za rok 1998, ponieważ odnosi się do przychodów osiągniętych w tym właśnie roku. Z kolei wydatek w kwocie [...] wynikał z umowy z dnia [...]r. zawartej między podatnikiem a A. S., która była przedmiotem badania i oceny organów podatkowych przy okazji sprawdzania prawidłowości rozliczeń podatnika z podatku dochodowego za 1998 r. Dokonane w tym zakresie ustalenia wykazały, iż powyższa umowa faktycznie nie doszła do skutku, gdyż A.S. nie wyszukiwała na rzecz przedsiębiorstwa P. H. żadnej nieruchomości. Podkreślono, iż stanowisko organów podatkowych znalazło poparcie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 1089/05, oddającym skargę P. i B. H..
Wskazano ponadto, iż wydatek w kwocie [...]z tytułu prowizji dla Biura Handlowo-Usługowego W. K. został uznany za koszt uzyskania przychodu, a przez to nie zwiększał (wbrew twierdzeniom strony) kwoty zobowiązania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, Sąd zważył, co następuje:
Kluczowa dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest kwestia, czy wydatki, które podatnik zakwalifikował jako wydatki na remont budynku, mogły być bezpośrednio zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów.
Wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, iż przepisy regulujące problematykę kosztów uzyskania przychodów, a to art. 22 i 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozostają ze sobą w merytorycznym związku. W przepisie art. 23 ust. 1 ustawy o podatku od osób fizycznych ustanowiony został katalog wydatków i odpisów, które nie będą stanowiły kosztu uzyskania przychodu. Przy interpretacji art. 23 ust. 1 nie należy stosować reguł, które prowadzą do prostej opozycji wobec treści zawartej w art. 22 ustawy.
Przepis art. 23 ust. 1 cyt. ustawy dotyczy również kosztów działalności, jakimi są nakłady na środki trwałe. Nakłady te przybierają postać inwestycji lub remontów. O ile nakłady remontowe zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów, o tyle nakłady inwestycyjne nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w danym roku podatkowym, w ciężar kosztów zalicza się natomiast odpisy amortyzacyjne od tych środków (art. 23 ust. 1 lit. c tej ustawy). Różnica pomiędzy nakładami na remonty, a nakładami inwestycyjnymi polega na tym, że pierwsze z nich zmierzają do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych (konserwacja, naprawy), a drugie do podjęcia czy rozszerzenia działalności i to nie tylko w drodze wytworzenia nowego środka trwałego, ale też jego ulepszenia, przebudowy, powodującej istotną zmianę cech użytkowych.
Podkreślić zatem trzeba, iż celem remontu jest przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych. Oczywistym też pozostaje, iż potrzeba remontu powstaje wskutek eksploatacji środka trwałego i to przez podatnika, a nie przez poprzedniego jego właściciela czy użytkownika.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego (w szczególności dołączonych do faktur kosztorysów powykonawczych) jednoznacznie wynika, iż prace wykonane przez podatnika miały charakter inwestycyjny, a zatem w świetle powołanych wyżej przepisów wydatki podatnika były wydatkami inwestycyjnymi i podlegały amortyzacji, bowiem ocena rozmiarów wykonanych inwestycji wskazuje na to, iż ich wartość znacznie przekroczyła kwotę [...]zł, a z uwagi na rodzaj poczynionych inwestycji okres ich użytkowania przekraczał 1 rok. Zakupiona przez skarżących nieruchomość, stanowiąca środek trwały została niewątpliwie ulepszona, gdyż wydatki poniesione na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację i modernizację spowodowały wzrost jej wartości użytkowej w stosunku do tej wartości z dnia przyjęcia środka trwałego (budynku) do używania, mierzone w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością i kosztami eksploatacji (§ 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r.).
Powołane wyżej przepisy przeczą stanowisku strony skarżącej, iż część poniesionych przez podatnika wydatków podlega zaliczeniu bezpośrednio w ciężar kosztów uzyskania przychodu. W tym kontekście przypomnieć trzeba, iż w wyniku przeprowadzenia szeregu prac (wyburzenia fragmentów ścian zewnętrznych i wewnętrznych i postawienie nowych, stworzenie dodatkowych pomieszczeń na I i II piętrze i wykonanie szeregu prac wykończeniowych), uzyskano obiektu o niewątpliwie wyższym standardzie użytkowym. Ponadto rozmiar i charakter planowanych, a następnie zrealizowanych prac budowlanych – pozwolił na zobrazowanie zmian w istniejącym stanie nieruchomości w porównaniu do dotychczasowej substancji. O rozmiarze przeprowadzonej inwestycji świadczy dobitnie fakt poniesienia przez podatnika wydatków przewyższających aż [...]-krotnie wartość nabycia omawianej nieruchomości.
Słusznie zatem twierdzą organy podatkowe, iż w przedmiotowym przypadku nie znajduje uzasadnienia pogląd o możliwości rozdzielenia wydatków poniesionych na cele remontowe oraz modernizacyjne, gdyż zakres i rodzaj robot wskazuje na ich wspólny charakter modernizacyjny. Tym samym podział przedmiotowych wydatków byłby sztuczny i nielogiczny. Położenie bowiem np. nowych tynków, kafli, gipsowanie czy malowanie – należy oceniać w kontekście wszystkich robót i ich ostatecznego efektu, a nie w oderwaniu od całości inwestycji, dokładnie przecież zaplanowanej przez podatnika.
Zwrócić trzeba uwagę, iż dla celów podatkowych wszystkie zmiany jedynie trwale przywracające pierwotny poziom techniczny środka trwałego uznać należy za remont, który nie powoduje zwiększenia jego wartości użytkowej w porównaniu z momentem jego oddania do używania, a wszystkie zmiany trwale ulepszające (unowocześniające) środek trwały należy uznać za modernizację, która zwiększa wartość użytkową tegoż środka.
Skoro więc istotnym kryterium oceny wydatków remontowych i inwestycyjnych będzie zwiększenie lub brak zwiększenia wykonanymi czynnościami wartości użytkowej środka trwałego – to nie zachodzi w niniejszej sprawie jakakolwiek wątpliwości co do trafności stanowiska Izby Skarbowej. Oceny tej nie może zmienić to, iż zaledwie po 10 dniach od zakupu prawa wieczystego użytkowania działki i budynku administracyjno-socjalnego biegły rzeczoznawca powołany przez stronę wycenił wartość rynkową nieruchomości już na [...]zł (którą zakupiono za [...]zł), choć prace inwestycyjne prowadzone były w późniejszym czasie przez cały rok 1999.
Dodatkowo zwrócić należy uwagę, iż istotną cechą remontu jest założenie, iż następuje on w toku eksploatacji środka trwałego przez podatnika, gdy tymczasem przedmiotowy budynek podatnik (zgodnie ze swoim oświadczeniem) zaczął użytkować od grudnia 1999 r. (dokonując odpisów amortyzacyjnych miesiąc później tj. od stycznia 2000 r.). Okoliczność ta również przemawia za brakiem podstaw do przyjęcia remontowego charakteru omawianych wydatków. Zasadnie też organ podatkowe wskazały na niezgodne z prawem wprowadzenie do ewidencji środków trwałych omawianego budynku w dniu [...]1999r., gdyż nieruchomość ta wówczas warunków do uznania jej za środek trwały w świetle definicji zawartej w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r.
W konsekwencji uznać należy, iż nie zachodziła w niniejszej sprawie konieczność powołania biegłego do oceny prac wykonanych w obiekcie przy ul. A skoro do rozstrzygnięcia sporu co do rodzaju wydatków poniesionych przez podatnika na przedmiotową nieruchomość wystarczające były zebrane obszernie wiarygodne dokumenty źródłowe.
Podobnie, nie zasługują na uwzględnienie argumenty strony skarżącej co do konsekwencji braku uzasadnienia w zakresie wydatków na najem i wywóz nieczystości oraz zakup usług Biura Handlowego A. S.. Zważyć przede wszystkim należy, iż w żadnym ze złożonych odwołań podatnik nie zakwestionował stanowiska organu pierwszej instancji, gdzie problematyka tych kosztów została w sposób wyczerpujący omówiona. Istotnym pozostaje w tej sprawie jednakże to, iż koszty te nie mogły zostać uwzględnione z tego powodu, iż dotyczyły innego roku podatkowego (w kwocie [...]zł) oraz związane były z umową, która nie doszła do skutku (w kwocie [...]zł), co podlegało ocenie tut. Sądu zawartej w wyroku z dnia 20 lutego 2006 r. Pozbawiony też jakiegokolwiek uzasadnienia jest zarzut zwiększenia kwoty zobowiązania podatkowego przez wydatek w kwocie [...]zł, który (zgodnie ze stanowiskiem podatnika) uznano za koszt uzyskania przychodu. Wywody organu odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę (bez potrzeby ich powtarzania) Sąd w pełni akceptuje jako zgodne z prawem.
Poza tym, Sąd nie dostrzegł jakichkolwiek innych nieprawidłowości przy wydawaniu kontrolowanej decyzji, a skarżący nie przedstawili innych niż wyżej omówiono zarzutów. Istotnym jest przy tym fakt przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wskutek wpłat dokonanych przez podatnika w dniach [...] r. ([...]zł) i [...]r. ([...]zł) oraz zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie dopatrzył się, iż zaskarżona decyzja narusza prawo i nie podzielając argumentacji skargi, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) , orzekł jak w sentencji.