I SA/Gl 1332/25

I SA/Gl 1332/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-02-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Paweł Kornacki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 19 września 2025 r., nr SKO.F/41.4/423/2025/7363 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 19 września 2025 r., nr SKO.F/41.4/423/2025/7363 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z 31 marca 2025 r., nr [...] określającą H. S., L. S. i S. S. jako współwłaścicielom nieruchomości położonej w J. przy ul. [...] wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za poszczególne miesiące od października 2019 r. do listopada 2020 r., od grudnia 2020 r. do września 2021 r., od października 2021 r. do czerwca 2022 r., od lipca 2022 r. do grudnia 2022 r., od stycznia 2023 r. do marca 2024 r. oraz od kwietnia 2024 r.
Na powyższą decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł L. S..
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 20 listopada 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez:
1) podanie swego numeru PESEL;
2) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia;
3) złożenie dwóch odpisów skargi w celu doręczenia ich uczestnikom postępowania (pozostałym współwłaścicielom nieruchomości).
W wezwaniu tym wskazano, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zostało ono doręczone skarżącemu 27 listopada 2025 r. i jak dotąd nie spotkało się z żadną jego reakcją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania powyższego wezwania.
Dostrzeżenia bowiem wymaga, że pierwsze pismo w sprawie strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać jej numer PESEL oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jest to jeden z wymogów formalnych pisma, który został przewidziany w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a. Spełnienie tego wymogu jest więc niezbędne do nadania takiemu pismu prawidłowego biegu (zob. w szczególności uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22).
Uwadze nie może też umknąć, że zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Wymóg ten niewątpliwie musi spełniać skarga na decyzję utrzymującą w mocy decyzję określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 231 p.p.s.a. stanowi zaś, że w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna pobiera się wpis stosunkowy. Tymczasem taki wpis stosunkowy zależy od wspomnianej wartości przedmiotu zaskarżenia a zasady jego obliczania określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia wydanego na podstawie art. 233 p.p.s.a.
Nadto podkreślić należy, że zgodnie z art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei w świetle art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W okolicznościach analizowanego przypadku nie jest wątpliwe, że wynik postępowania sądowego dotyczy interesu prawnego nie tylko skarżącego, lecz również dwóch pozostałych współwłaścicieli nieruchomości. Wszak także oni są adresatami decyzji. W rezultacie to również na nich ciąży obowiązek wykonania zobowiązania z niej wynikającego. Ma to istotne znaczenie z punktu widzenia warunków, jakie powinna spełniać wniesiona skarga. Stosownie bowiem do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony, a więc także do skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom. Natomiast niespełnienie tego wymogu skutkuje niemożnością nadania skardze prawidłowego biegu (zob. w szczególności uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13).
Mając na względzie powyższe, odnotować trzeba, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wyżej opisanych wymogów. Z tego względu skarżący został wezwany do uzupełnienia braków w tym zakresie. Biorąc pod uwagę datę doręczenia tego wezwania, uznać należało, że ostatnim dniem terminu do jego wykonania był czwartek 4 grudnia 2025 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. W rezultacie skargę należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.