I SA/Gl 123/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę G. B. i J. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2022 rok. Spór dotyczył opodatkowania pomocy finansowej przyznanej funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa (SOP) na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Organy podatkowe argumentowały, że świadczenie to, przyznane na podstawie art. 180 ust. 1 ustawy o SOP, nie jest objęte zwolnieniem podatkowym przewidzianym w art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o PIT, które dotyczy wyłącznie ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z lokalu, przyznawanego na podstawie przepisów o BOR (poprzednik SOP). Podkreślano, że pomoc finansowa jest nowym rodzajem świadczenia, odmiennym od ekwiwalentu, i nie można stosować analogii ani wykładni rozszerzającej przepisów wprowadzających wyjątki od zasady powszechności opodatkowania. Skarżący natomiast twierdzili, że pomoc finansowa pełni tę samą funkcję co ekwiwalent pieniężny i powinna być traktowana jako świadczenie równoważne, zwolnione z podatku. Sąd, powołując się na liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych, uznał argumentację organów za błędną. Stwierdził, że pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego jest tożsama z ekwiwalentem pieniężnym w zamian za rezygnację z lokalu, a zmiana nazewnictwa świadczenia w ustawie o SOP miała charakter porządkujący, dostosowujący przepisy do aktualnego stanu prawnego. Sąd podkreślił, że organy podatkowe błędnie zinterpretowały i zastosowały art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o PIT, odmawiając zastosowania zwolnienia. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający