I SA/Gl 1229/24

I SA/Gl 1229/24 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-02-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agata Ćwik-Bury /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik - Bury (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na działanie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
E. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo datowane na 18 sierpnia 2024 r. i zatytułowane "Skarga", w którym podał, iż dotyczy ono "Urzędu Skarbowego w K. ul. [...] [...]". W uzasadnieniu pisma skarżący wskazywał, że ww. Urząd Skarbowy po wielu latach domaga się od niego zapłaty akcyzy oraz podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży alkoholu etylowego po cenie detalicznej. W drugim piśmie z dnia 18 sierpnia 2024 r. Skarżący stwierdził, że alkohol etylowy całkowicie skażony przy zastosowaniu skażalników dopuszczonych we wszystkich państwach członkowskich UE podlega obligatoryjnemu zwolnieniu z podatku akcyzowego. Dlatego też kieruje sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W piśmie z dnia 8 października 2024 r. stanowiącym odpowiedź na skargę, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. (dalej: także: organ, Naczelnik) wniósł o odrzucenie skargi.
Następnie w piśmie z dnia 25 października 2024 r., na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący podał swój nr pesel oraz oświadczył, że Naczelnik dokonał subiektywnej oceny, iż skarżący odkażał rozcieńczalnik. Zarzucił organowi, iż ten usiłuje wyłudzić od niego kwotę 6.000.000,00 zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2025 r. skarżący wezwany został do jednoznacznego wskazania [oznaczenia] zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu lub czynności – poprzez wskazanie numeru, daty wydania zaskarżonego aktu oraz organu go wydającego – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że skarga zawarta w piśmie z dnia 18 sierpnia 2024 r. i przekazana do Sądu przy piśmie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia 8 października 2024 r. dotyczy działania ww. Naczelnika.
Jednocześnie wskazano skarżącemu, iż jego pisma w niniejszej sprawie, kierowane do Sądu, są nieprecyzyjne i nie pozwalają na jednoznaczne zidentyfikowanie przedmiotu skargi. Zwrócono nadto uwagę skarżącemu, iż w ramach odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania przedmiotu skargi może również nadesłać kserokopię zaskarżonego aktu.
W odpowiedzi w piśmie z dnia 27 stycznia 2025 r. skarżący oświadczył, że "pierwszym organem, który domagał się 6.000.000,00 zł jest Pierwszy Urząd Skarbowy w K.". Zdaniem skarżącego ww. organ stwierdził, iż przez skarżącego był odkażany rozcieńczalnik, co doprowadziło do uzyskania czystego alkoholu, który miał być rzekomo następnie sprzedawany. Skarżący podniósł nadto, iż rozcieńczalnik nie był nigdy objęty akcyzą. Oświadczył też, że nigdy nie wykonywał żadnych usług ani nie sprzedawał żadnych towarów.
Do pisma nie dołączono jakiegokolwiek załącznika, który wskazywałby na konkretny akt bądź czynność podjętą przez organ.
Z uwagi na powyższe uznano, że skarga dotyczy działania Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Wreszcie, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W przypadku wniesienia skargi, w pierwszej kolejności sąd administracyjny dokonuje badania, czy zaskarżony akt bądź czynność albo bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania podlega kognicji tego sądu. Sąd bada również, czy skargę wniósł uprawniony podmiot, czy uczynił to z zachowaniem procedury i czy skargę wniesiono z zachowaniem terminu. Ponadto sąd w ramach czynności wstępnych w postępowaniu sprawdza, czy skarga jest dotknięta brakami.
Kognicji sądów administracyjnych nie podlegają sprawy inne, aniżeli opisane powyżej, przy czym muszą to być sprawy, w których działania organów administracji publicznej charakteryzują się cechami tzw. stosunku administracyjnoprawnego. Co istotne, działanie organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a., nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez złożenie skargi nie mogą być skuteczne.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, że skarga zawarta w piśmie z dnia 18 sierpnia 2024 r. i uzupełniona w dalszych pismach skarżącego została wniesiona na bliżej niesprecyzowane działanie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. Skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie udzielił precyzyjnej odpowiedzi, jaki konkretnie akt lub czynność organu jest przedmiotem skargi. Nie przedłożył też – mimo iż zwrócono mu uwagę na taką możliwość – ewentualnej kserokopii zaskarżonego aktu, która pozwalałaby na jednoznaczne zidentyfikowanie przedmiotu skargi.
Reasumując, skarżący nie jest uprawniony do kwestionowania działań organu administracji publicznej albo jego zaniechań, jeżeli te działania albo zaniechania nie mieszczą się w katalogu wskazanym w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Ponieważ w skardze i pismach ją uzupełniających zarzucono Naczelnikowi w sposób ogólny, bliżej niesprecyzowane działania, skarga taka musi zostać uznana za niedopuszczalną.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.