I SA/Gl 1190/24

I SA/Gl 1190/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-03-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Rotter /sprawozdawca/
Katarzyna Stuła-Marcela /przewodniczący/
Piotr Pyszny
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 132
art. 33 par. 2 pkt 1 i 5
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela, Sędziowie WSA Piotr Pyszny, Anna Rotter (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 marca 2025 r. sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 19 lipca 2024 r. nr COF.OUR.635.4502.2024 ŁD.JJ.ZZ 11933515 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 lipca 2024r. nr COF.OUR.635.4502.2024 ŁD.JJ.ZZ 11933515 Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej (dalej: organ, wierzyciel) po rozpoznaniu wniesionego przez A.D. (dalej: zobowiązana, skarżąca) zażalenia utrzymała w mocy własne postanowienie z dnia 24 maja 2024r. nr COF.OUR.635.4502.2024 BY.DZ.P 11933515 w zakresie:
- oddalenia zarzutu nieistnienia obowiązku,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E1-4 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od kwietnia 2019 r. do lipca 2019 r. w kwocie 1725,20 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycji E5 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za miesiąc sierpień 2019 r. w kwocie 252,40 zł,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E6-15 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od września 2019 r. do czerwca 2020 r. w kwocie 4313,00 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E16-17 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2020 r. do sierpnia 2020 r. w kwocie 90,80 zł,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E18-27 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024r. za okres od września 2020r. do czerwca 2021 r. w kwocie 4518,20 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E28-29 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2021 r. do sierpnia 2021 r. w kwocie 123,50 zł,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E30-34 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024r. za okres od września 2021r. do stycznia 2022r. w kwocie 2327,50 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E35-50 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lutego 2022 r. do maja 2023 r. w kwocie 352,90 zł.
Powyższe postanowienie wydane zostało na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 572, dalej: k.p.a.) i art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18, art. 34 § 3 i art. 17 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025r., poz. 132, dalej: u.p.e.a.) oraz w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005r. o opłatach abonamentowych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 1689, dalej: u.o.a.).
Stan sprawy.
Skarżąca pismem z dnia 15 marca 2024r. (data wpływu do organu) wniosła w odniesieniu do wszczętego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego o nr 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024r., zarzuty dotyczące nieistnienia obowiązku oraz wygaśnięcia obowiązku.
W uzasadnieniu zarzutów skarżąca podała, iż kwestia rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz uiszczanie opłat abonamentowych za ich używanie była przedmiotem obszernej korespondencji z Pocztą Polską S.A. Zdaniem zobowiązanej liczne indywidualne numery identyfikacyjne dotyczą tego samego punktu i tych samych odbiorników zlokalizowanych w [...] w O., [...] W. Zdaniem zobowiązanej, iż działalność prowadzona w w/w hotelu ma charakter sezonowy. Zatem na okres trwania sezonu dokonywana jest rejestracja odbiorników, po czym na okres jesienno-zimowy odbiorniki są wyrejestrowywane. W w/w piśmie podniesiono, iż rejestracja odbiorników powiązania z indywidualnym numerem identyfikacyjnym [...] dokonana w dniu 4 lipca 2014r. nie funkcjonuje w obrocie, a odbiorniki nią objęte zostały wyrejestrowane. W ocenie skarżącej posiadane przez nią abonamenty zostały rozliczone w ramach zarejestrowanych indywidualnych numerów identyfikacyjnych [...], [...], [...]. Ponadto organ nieprawidłowo wywiódł obowiązek kilkukrotnego uiszczenia opłat abonamentowych z faktu funkcjonowania w obrocie kilku rejestracji indywidualnych numerów identyfikacyjnych dotyczących tych samych odbiorników.
Wierzyciel po rozpoznaniu zarzutów skarżącej postanowieniem z dnia 24 maja 2024r.:
- oddalił zarzut nieistnienia obowiązku,
- oddalił w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E1-E4 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od kwietnia 2019 r. do lipca 2019 r., w kwocie 1725,20 zł,
- uznał w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E5 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. tj. za miesiąc sierpień 2019 r. w kwocie 178,90 zł,
- oddalił w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E5 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za miesiąc sierpień 2019 r. w kwocie 252,40 zł,
- oddalił w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E6-E15 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od września 2019 r. do czerwca 2020 r., w kwocie 4313,00 zł.
- uznał w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E16-E17 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2020 r. do sierpnia 2020 r., w kwocie 771,80 zł,
- oddalił w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E16-E17 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2020 r. do sierpnia 2020 r., w kwocie 90,80 zł,
- oddalił w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E18-E27 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r, za okres od września 2020 r. do czerwca 2021 r., w kwocie 4518,20 zł,
- uznał w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E28-29 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2021 r. do sierpnia 2021 r., w kwocie 807,50 zł,
- oddalił w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E28-29 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2021 r. do sierpnia 2021 r., w kwocie 123,50 zł,
- oddalił w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E30-34 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od września 2021 r. do stycznia 2022 r., w kwocie 2327,50 zł,
- uznał w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E35-50 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lutego 2022 r. do maja 2023 r., w kwocie 7361,10 zł,
- oddalił w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności za okres ujęty w pozycji E35-50 tytułu wykonawczego o numerze 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. tj. za okres od lutego 2022 r. do maja 2023 r., w kwocie 352,90 zł.
Organ stwierdził, iż rejestracja 19 odbiorników telewizyjnych oraz 1 odbiornika radiofonicznego zgłoszona została w dniu 4 lipca 2014 r. na dane: [...], O., [...] W.
Podniesiono, iż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz.U. z 2013 poz. 1676) rejestracji przyporządkowany został indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Dowód: kopia wniosku o rejestrację odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych z dnia 04.07.2014 roku, oraz zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownika z dnia 4 lipca 2014 r.
Zaznaczono, iż w bazie danych o abonentach zostały odnotowane następujące daty wystawionych zawiadomień przekazanych na adres zgłoszony podczas rejestracji w dniach: 20 października 2014 r. za m-c wrzesień 2014 r., oraz w dniu 18 maja 2015 r. za okres od września 2014 r. do kwietnia 2015 r. Dowód: wydruk danych systemowych potwierdzający wystawianie zawiadomień o zaległościach.
Jednocześnie według wierzyciela, zobowiązana została informowana o zaprzestaniu uiszczania opłat abonamentowych, jednak nie odnotowano wpływu korespondencji w zakresie wyjaśnienia sytuacji.
Wierzycie podkreślił, że zobowiązana nie zaprzecza przedmiotowej rejestracji odbiorników telewizyjnych i radiofonicznych, a jedynie wskazuje, na dopełnienie formalności wyrejestrowania, z uwagi na prowadzenie działalności sezonowej w obiekcie [...] we W..
Zaznaczono, że jeżeli abonent nie dokona skutecznego prawnie wyrejestrowania odbiorników, zobowiązany jest do uiszczania opłat abonamentowych, a pogląd w przedmiotowym zakresie jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego np. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt I GSK 476/22).
W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono skarżącej, że należy dokonać stosownych formalności w zakresie wyrejestrowania spornych odbiorników, następnie z datą rozpoczęcia działalności, każdego roku, należy dokonywać nowej rejestracji aktualnie używanych odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych, której zostanie nadany nowy indywidualny numer identyfikacyjny abonenta. W wyniku przeprowadzonego postępowania stwierdzono, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia Poczta Polska S.A. nie dysponuje dokumentem, który stanowiłby o dopełnieniu przez skarżącą formalności związanych z wyrejestrowaniem odbiorników, uprzednio zarejestrowanych na indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...], jak również takiego dokumentu na etapie prowadzonego postępowania wyjaśniającego nie okazano.
Dalej wierzyciel podał, że na wskazanych przez zobowiązaną innych numerach identyfikacyjnych [...] oraz [...] dokonywano zgłoszenia formalności wyrejestrowania użytkowanych odbiorników, a więc skarżąca posiadała wiedzę w zakresie konieczności dopełnienia odpowiednich formalności, które miałyby wpływ na istniejący wobec podmiotu obowiązek.
Co istotne, o obowiązku wyrejestrowania skarżąca została poinformowana w treści pisma znak [...] z dnia 7 września 2023 r. W konsekwencji wierzyciel oddalił w całości zarzut nieistnienia obowiązku.
Wierzyciel zaznaczył, że dopiero na etapie rozpatrywania wniesionych zarzutów stwierdził podstawy do uznania w części zarzutu wygaśnięcia obowiązku i odstąpienia od żądania zapłaty zaległych opłat abonamentowych objętych postępowaniem egzekucyjnym o numerze tytułu wykonawczego 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23.02.2024r. powstałych na indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...], a regulowanych sezonowo na ww. numerach identyfikacyjnych za okres:
- od sierpnia 2019 r. do listopada 2019 r., w kwocie 178,90 zł, uregulowanych na numerze [...],
- od lipca 2020 r. do sierpnia 2020 r., w kwocie 771,80 zł, uregulowanych na numerze [...],
- od lipca 2021 r. do sierpnia 2021 r., w kwocie 807,50 zł, uregulowanych na numerze [...],
- od kwietnia 2022 r. do maja 2023 r., w kwocie 7361,10 zł, uregulowanych na numerze [...].
W rezultacie wierzyciel uznał w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie wymienionych powyżej należności.
Według organu powyższe nie zwalnia zobowiązanej z dopełnienia formalności wyrejestrowania 19 odbiorników telewizyjnych i 1 odbiornika radiofonicznego (dalej: odbiorniki RTV) na indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...], który pozostał aktywnym numerem dedykowanym opłatom abonamentowym. Zatem, jak stwierdził wierzyciel skarżąca nadal jest zobowiązana do uiszczania opłat abonamentowych za wskazane odbiorniki za okres od grudnia 2023 (opłaty do listopada 2023 r. uregulowane na indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...]) do miesiąca bieżącego tj. maja 2024r., w kwocie 3112,20 zł plus odsetki za zwłokę, naliczane na dzień dokonania wpłaty (na dzień 20 maja 2024 r., wynoszą 82,63 zł).
W zakresie wniosku o zawieszenie postępowania wskazano, iż organ egzekucyjny wyegzekwował w całości zobowiązanie i przekazał należną kwotę na rachunek bankowy wierzyciela w wysokości 30 878,40 zł. Przekazana kwota nie obejmuje kosztów postępowania egzekucyjnego pozostających w dyspozycji organu egzekucyjnego.
Postanowienie wierzyciela z dnia 24 maja 2024 r. zaskarżone zostało przez skarżącą w części w zakresie:
- oddalenia zarzutu nieistnienia obowiązku,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E1-4 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od kwietnia 2019 r. do lipca 2019 r. w kwocie 1725,20 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycji E5 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za miesiąc sierpień 2019 r. w kwocie 252,40 zl,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E6-15 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024r. za okres od września 2019r. do czerwca 2020 r. w kwocie 4313,00 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E16-17 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2020 r. do sierpnia 2020 r. w kwocie 90,80 zt,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach El8-27 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od września 2020r. do czerwca 2021r. w kwocie 4518,20 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E28-29 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2021 r. do sierpnia 2021 r. w kwocie 123,50 zł,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E30-34 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od września 2021r. do stycznia 2022 r. w kwocie 2327,50 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E35-50 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lutego 2022 r. do maja 2023 r. w kwocie 352,90 zł.
W zakresie pozostałej części, gdzie w postanowieniu wierzyciela z dnia 24 maja 2024 r. zarzut wygaśnięcia obowiązku został przez organ uznany, skarżąca nie wniosła zażalenia. W uzasadnieniu zażalenia powtórzona została dotychczas prezentowana argumentacja, w tym ponownie wyartykułowano kwestie, że rejestracja 19 odbiorników telewizyjnych i 1 odbiornika radiofonicznego, której nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...], nie funkcjonuje w obrocie, ponieważ odbiorniki nią objęte zostały wyrejestrowane. Wskazano, że działalność w [...] w O., [...] W. ma charakter sezonowy. Zaznaczono, że w okresie jesiennym, zimowym i wczesnowiosennym działalność hotelowa nie jest prowadzona. Zatem na ten okres odbiorniki są wyrejestrowywane a w kolejnym roku ponownie dokonywana jest ich rejestracja.
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2024r. wierzyciel utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia 24 maja 2024 r. w zakresie:
- oddalenia zarzutu nieistnienia obowiązku,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E1-4 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od kwietnia 2019 r. do lipca 2019 r. w kwocie 1725,20 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycji E5 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za miesiąc sierpień 2019 r. w kwocie 252,40 zł,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E6-15 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od września 2019 r. do czerwca 2020 r. w kwocie 4313,00 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E16-17 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2020 r. do sierpnia 2020 r. w kwocie 90,80 zł,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E18-27 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024r. za okres od września 2020r. do czerwca 2021 r. w kwocie 4518,20 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E28-29 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lipca 2021 r. do sierpnia 2021 r. w kwocie 123,50 zł,
- oddalenia w całości zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E30-34 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od września 2021r. do stycznia 2022r. w kwocie 2327,50 zł,
- oddalenia w części zarzut wygaśnięcia obowiązku w zakresie należności ujętej w pozycjach E35-50 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. za okres od lutego 2022 r. do maja 2023 r. w kwocie 352,90 zł.
Zdaniem wierzyciela istota sporu w przedmiotowej sprawie koncentruje się na braku skutecznego wyrejestrowania 19 odbiorników telewizyjnych i 1 odbiornika radiofonicznego zarejestrowanych w dniu 4 lipca 2014 r. w Urzędzie Pocztowym W. [...].
Organ zwrócił uwagę na "Wniosek o rejestrację odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych" z dnia 4 lipca 2014 r. wraz z "Zawiadomieniem o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownika" z dnia 4 lipca 2014 r.
Wierzyciel wyjaśnił, że Poczta Polska S.A. odnotowała wpływ pism skarżącej z dnia 4 lipca 2023 r. (nadane w dniu 06 lipca 2023 r.) oraz z dnia 15 marca 2024 r. Zatem pierwsze wyjaśnienia w sprawie wpłynęły pismem z dnia 4 lipca 2023 r. (nadane w dniu 06 lipca 2023 r.), a Poczta Polska S.A. pismem z dnia 7 września 2023 r. poinformowała zobowiązaną o obowiązku dopełnienia formalności związanych z wyrejestrowaniem odbiorników. W piśmie z dnia 7 września 2023 r. wskazano, że na indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...] powstały zaległości w opłatach abonamentowych, które należy uregulować, co jednoznacznie wskazuje, że względem rejestracji z dnia 4 lipca 2014r. nie dopełnione zostały formalności związane z wyrejestrowaniem 19 odbiorników telewizyjnych i 1 odbiornika radiofonicznego.
W odniesieniu do prośby skarżącej o połączenie istniejących numerów i pozostawienie rejestracji o indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...] wyjaśniono, że w dniu 21 listopada 2023 r. w Urzędzie Pocztowym L. [...] skarżąca dokonała osobiście formalności związanej z wyrejestrowaniem 19 odbiorników telewizyjnych, co oznacza że zobowiązana podjęta decyzję o zamknięciu rejestracji z indywidualnym numerem identyfikacyjnym [...]. Dowód: "Zgłoszenie rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych albo zmiany danych" z dnia 21 listopada 2023r. Zatem zaległości w opłatach abonamentowych w przekonaniu wierzyciela nie stanowią przeszkody, co do dopełnienia formalności związanych z wyrejestrowaniem odbiorników i mogą zostać uregulowane po dokonaniu wyrejestrowania odbiorników.
Wierzyciel stanął na stanowisku, iż nieistnienie egzekwowanego obowiązku musi być następstwem wyrejestrowania odbiorników.
Zwrócono uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2023 r. sygnatura akt I GSK 264/22. NSA w powyższym wyroku, po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej (złożonej przez wierzyciela) uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i stwierdził, że nie podziela zaleceń Sądu I instancji a przychyla się do stanowiska wierzyciela w zakresie ciężaru dowodu spoczywającego na osobie zobowiązanej która wywodzi, że zgłosiła wyrejestrowanie odbiorników ale po upływie lat nie posiada dowodu na okoliczność wyrejestrowania odbiorników. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił także pogląd, że nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż wieloletni brak jakiejkolwiek reakcji wierzyciela na nieuiszczanie opłat abonamentowych należy uznać za usprawiedliwione przeświadczenie strony o braku obowiązku uiszczania opłat abonamentowych. Podniesiono, iż wierzyciel nie posiada dokumentu potwierdzającego dokonanie przez zobowiązaną formalności wyrejestrowania odbiorników na indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...], które pozwoliłoby na uznanie zarzutu nieistnienia obowiązku.
W kwestii zarzutu wygaśnięcia obowiązku organ zaznaczył, że tytuł wykonawczy numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. obejmuje należności za okres od kwietnia 2019 r. do maja 2023 r., które zostały wyegzekwowane przez organ egzekucyjny w łącznej wysokości 30 878,40 zł i zaliczone na koncie z indywidualnym numerem identyfikacyjnym [...] (należność główna 22 822,80 zł, odsetki za zwłokę 8039,60 zł, koszty upomnienia 16,00 zł).
Dokonano analizy wszystkich opłat abonamentowych uiszczonych na kontach z indywidualnymi numerami identyfikacyjnymi: [...], [...], [...], [...] (opłaty regulowane sezonowo) w wyniku, której ustalono:
• w dniu 26 sierpnia 2019 r. zgłoszona została rejestracja 2 odbiorników telewizyjnych i 1 odbiornika radiofonicznego używanych pod adresem: O. we W. na dane [...]. Zgłoszonej rejestracji nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Opłaty uregulowano za okres od sierpnia 2019 do listopada 2019 r. za 2 odbiorniki telewizyjne i 1 odbiornik radiofoniczny w kwocie 178,90 zł. Formalności związane z wyrejestrowaniem odbiorników dopełniono w dniu 27 listopada 2019 r.,
• w dniu 26 czerwca 2020 r. zgłoszona została rejestracja 17 odbiorników telewizyjnych używanych pod adresem: O. we W. na dane [...] O. Zgłoszonej rejestracji nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Opłaty uregulowano za okres od lipca 2020 r. do sierpnia 2020 r. za 17 odbiorników telewizyjnych w kwocie 771,80 zł. Formalności związane z wyrejestrowaniem odbiorników dopełniono w dniu 31 sierpnia 2020 r.,
• w dniu 25 czerwca 2021 r. zgłoszona została rejestracja 17 odbiorników telewizyjnych używanych pod adresem: O. we W. na dane [...]. Zgłoszonej rejestracji nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Opłaty uregulowano za okres od lipca 2021 r. do sierpnia 2021 r. za 17 odbiorników telewizyjnych w kwocie 807,50 zł,
• w dniu 23 marca 2022 r. zgłoszona została rejestracja 19 odbiorników telewizyjnych używanych pod adresem; O. we W. na dane [...] O. Zgłoszonej rejestracji nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Opłaty uregulowano za okres od kwietnia 2022 r. do listopada 2023 r. Formalności związane z wyrejestrowaniem odbiorników dopełniono w dniu 21 listopada 2023 r.
Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie wierzyciela właściwie uznano w części zarzut wygaśnięcia obowiązku ujęty w pozycjach E5, E16-17, E28-29, E35-50 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. w łącznej wysokości 9119,30 zł.
Natomiast oddalono zarzut wygaśnięcia obowiązku ujęty w pozycjach E1-4, E5, E6-15, E16-17, E18-27,E28-29, E30-34, E35-50 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. w łącznej wysokości 13 703,50 zł.
Organ podał, iż doszło do rejestracji 19 odbiorników telewizyjnych i 1 odbiornika radiofonicznego używanych przez [...], O., [...] W.. Okazano na tę okoliczność "Wiosek o rejestrację odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych" z dnia 4 lipca 2014 r. wraz z "Zawiadomieniem o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownika" z dnia 4 lipca 2014 r. (dokumenty załączono do zaskarżonego postanowienia). Jednocześnie skarżąca nie udowodniła, iż około 10 lat temu doszło do wyrejestrowania odbiorników na indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...]. Wierzyciel uwzględnił przy rozpatrzeniu zarzutu wygaśnięcia obowiązku zgłaszane w latach 2019-2022 sezonowe rejestracje odbiorników jak również wpłaty dokonywane sezonowo - na kolejno rejestrowanych indywidualnych numerach identyfikacyjnych [...], [...], [...], [...].
Tym samym zdaniem wierzyciela zarzut wygaśnięcia obowiązku należało oddalić.
Zobowiązana nie zgadzając się z postanowieniem wierzyciela wniosła osobistą skargę do tut. Sądu. Zobowiązana zaskarżyła postanowienie organu w całości i wniosła o jego uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającego je postanowienia organu z dnia 24 maja 2024r. Strona skarżąca wniosła ponadto o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zobowiązana zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu wierzyciela naruszenie:
- art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. poprzez wadliwe przyjęcie, iż obowiązek objęty tytułem wykonawczym istnieje;
- art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. poprzez wadliwe przyjęcie, iż obowiązek objęty tytułem wykonawczym nie wygasł w wyniku wykonania obowiązku;
- art. 34 § 2 pkt 1 u.p.e.a. poprzez wadliwe oddalenie wniesionego zarzutu nieistnienia obowiązku;
- art. 34 § 2 pkt 2 lit. b u.p.e.a. poprzez wadliwe uznanie, iż prawidłowym było uwzględnienie jedynie w części wniesionego zarzutu wygaśnięcia obowiązku, zaś w pozostałym zakresie oddalenie tego zarzutu.
Niezależnie od powyższego zobowiązana wskazała na naruszenie art. 2 ust. 1 i 3 u.o.a. przez błędną ich wykładnię i bezpodstawne uznanie za prawidłowe nałożenie opłaty abonamentowej za samo zgłoszenie odbiorników w sytuacji, gdy z naruszonych przepisów płynie jednoznaczny wniosek, że opłaty te są uzasadnione w przypadku używania odbiorników.
W uzasadnieniu skargi zobowiązana podniosła, iż rejestracja odbiorników powiązana z indywidualnym numerem identyfikacyjnym [...], która dokonana została w dniu 4 lipca 2014 r. nie funkcjonuje w obrocie, ponieważ odbiorniki nią objęte zostały wyrejestrowane. Według skarżącej liczne indywidualne numery identyfikacyjne powiązane z jej nazwiskiem dotyczą tego samego punktu i tych samych odbiorników zlokalizowanych w [...] w O., a przyczyną tego jest fakt, iż działalność prowadzona w powyższym hotelu ma charakter sezonowy - w okresie jesiennym, zimowym oraz wczesnowiosennym działalność hotelowa nie jest prowadzona i na ten okres odbiorniki są wyrejestrowywane, a następnie, w kolejnym roku, na okres trwania sezonu rejestracja odbiorników dokonywana jest ponownie.
W ocenie zobowiązanej niezasadnym jest obciążanie abonenta opłatami, w sytuacji, gdy zgłoszenie dotyczy odbiorników, które są zarejestrowane pod zgłoszeniem
o innym numerze identyfikacyjnym. Prowadziłoby to do absurdalnej sytuacji, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, iż zobowiązana jest obciążana kilkukrotnie za te same odbiorniki. Skarżąca podkreśliła, iż odbiorniki objęte numerem identyfikacyjnym [...] zostały wyrejestrowane, natomiast brak stosownego dokumentu poświadczającego powyższe wynika z upływu czasu - od daty ich wyrejestrowania upłynęło niemal dziesięć lat. Skarżąca podniosła, że nie miała możliwości wyrejestrowania odbiorników RTV z uwagi na istniejące zadłużenie w regulowaniu zaległości w opłatach abonamentowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Skarga okazała się niezasadna i podlega oddaleniu.
Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są podstawowym środkiem służącym ochronie interesów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Zarzuty te – zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. zobowiązany może zgłosić do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego i po upływie tego terminu. Przesłanki stanowiące podstawę wniesienia zarzutów enumeratywnie wymienia art. 33 u.p.e.a., zaś procedurę postępowania przy rozpatrywaniu zgłoszonych zarzutów regulują przepisy art. 34 tej ustawy.
Zgodnie z art. 33 § 2 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:
1) nieistnienie obowiązku,
2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:
a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,
b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,
c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu,
3) błąd, co do zobowiązanego,
4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagalne,
5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części,
6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:
a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,
b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,
c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.
Według art. 34 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej. Zgodnie z § 2 wierzyciel wydaje postanowienie, w którym:
1) oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej,
2) uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej:
a) w całości,
b) w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut,
3) stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli
a) zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym,
b) zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia.
Zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej stanowią swoisty środek zaskarżenia służący zobowiązanemu, a ich rola sprowadza się do możliwości weryfikacji czynności organów egzekucyjnych, w celu ochrony adresata tych czynności.
W niniejszej sprawie skarżąca zgłosiła zarzut w oparciu o art. 33 § 2 pkt 1 i 5 u.p.e.a. podnosząc zarzut nieistnienia obowiązku oraz zarzut braku wygaśnięcia obowiązku.
Podnieść należy, iż opłaty za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych zostały ustawowo uregulowane mocą art. 2 (1) pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 1960 r. o Komitecie do spraw Radia i Telewizji "Polskie Radio i Telewizja" (Dz. U. z 1960 r., poz. 306 ze zm.), dodanego do niej z dniem 1 marca 1985 roku, a ich wysokość była kształtowana przez tzw. Radiokomitet w porozumieniu z Ministrem do Spraw Cen i ogłaszana w wielokrotnie zmienianym zarządzeniu przewodniczącego Radiokomitetu z dnia 31 października 1985 roku w sprawie opłat za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (M.P. Nr 41, poz. 264, ze zm.).
W dniu 1 marca 1993 roku weszła w życie ustawa z dnia 29 grudnia 1992 roku o radiofonii i telewizji (tj. Dz. U. z 2004 r., poz. 2531 ze zm.). Jej przepisy regulowały problematykę opłat abonamentowych (art. 48) oraz obowiązek rejestracji odbiorników (art. 49). Ustawodawca połączył w niej obowiązek ponoszenia opłat abonamentowych z faktem posiadania odbiornika, w stosunku do którego ciążył na posiadaczu obowiązek jego rejestracji. Zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 16 lipca 1993 roku w sprawie rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 70, poz. 338) posiadacz książeczki radiofonicznej był obowiązany powiadomić urząd pocztowy miedzy innymi o zaprzestaniu używania odbiornika.
Z dniem 16 czerwca 2005 roku weszła w życie u.o.a. Ustawa ta nie zawierała istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przepisów intertemporalnych. Zgodnie z zasadą natychmiastowego (bezpośredniego) działania prawa, nowe przepisy (jeśli brak przepisów szczególnych stanowiących inaczej) znajdują zastosowanie nie tylko do zdarzeń mających miejsce po wejściu w życie nowej ustawy, ale również do wszystkich sytuacji znajdujących się "w toku", które nie zostały jeszcze zakończone (zamknięte). Obowiązek ponoszenia opłat abonamentowych ciążył zarówno na osobach, w stosunku do których powstał on w okresie od wejścia w życie u.o.a., ale również na osobach, które w dniu wejścia wżycie tej ustawy spełniały wymogi objęcia obowiązkiem abonamentowym, a zatem posiadały zarejestrowany odbiornik.
W konsekwencji zarejestrowanie odbiornika pod rządami ustawy o radiofonii i telewizji, a nawet w okresie obowiązywania jeszcze wcześniejszej regulacji, bez jego późniejszego wyrejestrowania, stanowi wystarczającą przesłankę istnienia wynikającego z obecnie obowiązującej ustawy o opłatach abonamentowych obowiązku uiszczania opłat za jego używanie, który podlega wyegzekwowaniu w trybie egzekucji administracyjnej obowiązku o charakterze pieniężnym
W realiach rozpoznanej sprawy nie budzi wątpliwości Sądu, iż rejestracja odbiorników RTV, której nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...], zgłoszona została w dniu 4 lipca 2014r. na dane: [...], O., [...] W.. W aktach sprawy znajduje się kopia wniosku o rejestrację odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych z dnia 4 lipca 2014r. oraz zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownika z dnia 4 lipca 2014r.
Powyższej rejestracji zobowiązana nie zaprzecza.
Jednocześnie skarżąca nie przedstawia żadnego dokumentu, który świadczyłby choćby pośrednio o wyrejestrowaniu odbiorników RTV ( rejestracja o indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...]) w placówce pocztowej. Dokumentem takim nie dysponuje również organ.
W przekonaniu Sądu zebrane dane potwierdzają, że sporny obowiązek powstał i nie przestał istnieć .
Stosowanie do postanowień art. 2 ust. 1 i 3 u.o.a. za używanie odbiorników RTV pobiera się opłaty abonamentowe, przy czym powstanie obowiązku uiszczenia opłaty wiąże się z dokonaniem rejestracji odbiornika. Fakt rejestracji odbiornika RTV w tej sprawie nie jest przedmiotem sporu pomiędzy stronami.
Po zarejestrowaniu odbiornika RTV uiszczenie opłaty abonamentowej jest obowiązkiem, który wynika z mocy samego prawa, zatem dla jego realizacji nie jest konieczna konkretyzacja w drodze indywidualnego aktu administracyjnego (decyzji administracyjnej) – por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 marca 2010 roku, K 24/08, OTK-A z 2010 r. Nr 3, poz. 22 (Część VI, pkt 3.3.4. uzasadnienia), wyrok WSA w Gliwicach z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 236/13 – CBOSA. W rezultacie prawidłowa jest konstatacja organu zgodnie z którą jeżeli abonent nie dokona skutecznego wyrejestrowania odbiorników, zobowiązany jest do uiszczenia opłat abonentowych (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2023r., sygn. akt I GSK 476/22).
To skarżąca jako abonent podnoszący nieistnienie obowiązku uiszczenia opłat powinna wykazać wyrejestrowanie tegoż odbiornika (por. wyroki tutejszego Sądu w sprawach: I SA/Gl 650/14, I SA/Gl 518/14, I SA/Gl 376/13, jak również WSA w Poznaniu w sprawie II SA/Po 57/14). Powyższe stanowisko znajduje oparcie w regulacjach zobowiązujących abonenta do powiadamiania urzędu pocztowego. m.in. o zaprzestaniu używania odbiornika, a to w § 4 obowiązującego do dnia 16 czerwca 2005 roku rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 16 lipca 1993 w sprawie rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 70, poz. 338); § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2005 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. z 2005 r., poz. 1190); § 4 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007r. (Dz. U. z 2007r., Nr 187 poz. 1342 ze zm.) oraz § 11 – 12 rozporządzenia Ministra Administracji i cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1676).
Stosownie do treści § 5 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007r. dotychczasowe dowody zarejestrowania odbiorników w formie imiennej książeczki abonamentowej za używanie odbiorników stanowią dowód zarejestrowania odbiorników nie dłużej niż przez okres dwunastu miesięcy od dnia wejścia wżycie rozporządzenia. Operator publiczny w terminie dwunastu miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia z urzędu nadaje posiadaczom imiennych książeczek, o których mowa w ust. 1, indywidualny numer identyfikacyjny. O nadaniu numeru operator publiczny powiadamia użytkownika, przesyłając zawiadomienie określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia (ust. 2).
Zgodnie z art. 6 ust. 4 u.o.a., który stanowił podstawę wydania powołanego rozporządzenia, minister właściwy do spraw łączności w porozumieniu z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji określi w drodze rozporządzenia warunki i tryb rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych, uwzględniając dostępność placówek pocztowych operatora wyznaczonego oraz jego organizację. Nie można przyjąć, wobec takiego brzmienia delegacji, aby Minister Transportu mógł stanowić normy statuujące lub znoszące ustawowo określony obowiązek uiszczenia opłaty abonamentowej.
Co istotne u.o.a. nie wiąże obowiązku uiszczenia opłaty abonamentowej z posiadaniem przez zobowiązanego określonej treści lub formy dowodu rejestracji odbiornika RTV. Warunkiem wystarczającym, a zarazem koniecznym istnienia obowiązku uiszczenia opłaty abonamentowej jest przecież używanie odbiornika RTV. Dane rejestracji odbiornika wyznacza termin płatności abonamentu RTV. Ani z ustawy ani z rozporządzenia nie wynika, aby akty wcześniejszej rejestracji odbiorników RTV zostały anulowane.
Należy podzielić stanowisko zaprezentowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2016 r., w sprawie sygn. akt II FSK 2116/16. W swoich wywodach NSA stwierdził, iż u.o.a. statuuje dwa obowiązki posiadaczy odbiorników RTV: jeden w zakresie uiszczania opłaty abonamentowej (art. 2) oraz drugi dotyczący rejestracji (art. 5). Jakkolwiek w ujęciu funkcjonalnym są one powiązane, to w sensie prawnym są to dwa odrębne obowiązki. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w art. 7 ust. 1 u.o.a., który stanowi, że kontrolę wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej prowadzi operator wyznaczony w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku – Prawo pocztowe. Obowiązek posiadania dowodu rejestracji odbiornika RTV należy więc odnosić do obowiązku rejestracji, a nie jako przesłankę obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej. Ten drugi obowiązek istnieje bowiem niezależnie od posiadania dowodu ich rejestracji. Tożsame wnioski wypływają z wyroku NSA z dnia 1 czerwca 2016 r., II GSK 913/15. Podnieść należy, iż to na osobie zobowiązanej, która wywodzi, że zgłosiła wyrejestrowanie odbiorników, spoczywa ciężar dowodu wykazania faktu wyrejestrowania (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2023r., sygn. akt I GSK 264/22). Ponadto wieloletni brak jakiejkolwiek reakcji wierzyciela na nieuiszczanie opłat abonamentowych nie sposób uznać za usprawiedliwione przeświadczenie abonenta o braku obowiązku uiszczania opłat abonamentowych.
Skarżąca rejestracji odbiorników RTV nie zaprzecza, jednocześnie nie dysponuje dowodem wyrejestrowania odbiorników na indywidualnym numerze identyfikacyjnym [...], a dowodem takim nie dysponuje także wierzyciel. W rezultacie wierzyciel zasadnie oddalił zarzut nieistnienia obowiązku.
Sąd zwraca uwagę, iż wbrew zarzutom skargi, pozostawienie określonej rejestracji o wskazanym indywidualnym numerze identyfikacyjnym może odbyć się wyłączenie poprzez dokonanie wyrejestrowania pozostałych uprzednio zarejestrowanych odbiorników RTV.
W zakresie zarzutu wygaśnięcia obowiązku podnieść należy, iż tytuł wykonawczy numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. obejmuje należności za okres od kwietnia 2019 r. do maja 2023 r., które zostały wyegzekwowane przez organ egzekucyjny w łącznej wysokości 30 878,40 zł i zaliczone na indywidualnym koncie.
Jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu, wierzyciel dokonał analizy wszystkich opłat abonamentowych uiszczonych na kontach z indywidualnymi numerami identyfikacyjnymi: [...], [...], [...], [...] (opłaty regulowane sezonowo) w wyniku, której ustalono:
• w dniu 26 sierpnia 2019 r. zgłoszona została rejestracja 2 odbiorników telewizyjnych i 1 odbiornika radiofonicznego używanych pod adresem: O. we W. na dane [...]. Zgłoszonej rejestracji nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Opłaty uregulowano za okres od sierpnia 2019 do listopada 2019 r. za 2 odbiorniki telewizyjne i 1 odbiornik radiofoniczny w kwocie 178,90 zł. Formalności związane z wyrejestrowaniem odbiorników dopełniono w dniu 27 listopada 2019 r.,
• w dniu 26 czerwca 2020 r. zgłoszona została rejestracja 17 odbiorników telewizyjnych używanych pod adresem: O. we W. na dane [...] O. Zgłoszonej rejestracji nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Opłaty uregulowano za okres od lipca 2020 r. do sierpnia 2020 r. za 17 odbiorników telewizyjnych w kwocie 771,80 zł. Formalności związane z wyrejestrowaniem odbiorników dopełniono w dniu 31 sierpnia 2020 r.,
• w dniu 25 czerwca 2021 r. zgłoszona została rejestracja 17 odbiorników telewizyjnych używanych pod adresem: O. we W. na dane [...]. Zgłoszonej rejestracji nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Opłaty uregulowano za okres od lipca 2021 r. do sierpnia 2021 r. za 17 odbiorników telewizyjnych w kwocie 807,50 zł,
• w dniu 23 marca 2022 r. zgłoszona została rejestracja 19 odbiorników telewizyjnych używanych pod adresem; O. we W. na dane [...] O. Zgłoszonej rejestracji nadano indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Opłaty uregulowano za okres od kwietnia 2022 r. do listopada 2023 r. Formalności związane z wyrejestrowaniem odbiorników dopełniono w dniu 21 listopada 2023 r.
Tym samym organ prawidłowo uznał za zasadny w części zarzut wygaśnięcia obowiązku ujęty w pozycjach E5, E16-17, E28-29, E35-50 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. w łącznej wysokości 9119,30 zł. Wierzyciel prawidłowo uwzględnił przy rozpatrzeniu zarzutu wygaśnięcia obowiązku zgłaszane w latach 2019-2022 sezonowe rejestracji odbiorników, jak również wpłaty dokonane sezonowo – na kolejno rejestrowanych indywidualnych numerach identyfikacyjnych [...], [...], [...], [...].
Jednocześnie prawidłowo oddalił zarzut wygaśnięcia obowiązku ujęty w pozycjach E1-4, E5, E6-15, E16-17, E18-27,E28-29, E30-34, E35-50 tytułu wykonawczego numer 6418E1-50/LU/2024 z dnia 23 lutego 2024 r. w łącznej wysokości 13 703,50 zł.
Wierzyciel zasadnie ocenił, że nie ustał ciążący na skarżącej obowiązek uiszczania opłat abonamentowych, mający swe źródło w fakcie rejestracji odbiorników RTV. Wykazanie faktu dokonania wyrejestrowania odbiornika RTV leży po stronie abonenta chcącego wykazać brak obowiązku uiszczania opłat abonamentowych.
Z tych wszystkich powodów skarga na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) została oddalona.