I SA/GL 110/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę P. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, które utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie o ustaleniu wynagrodzenia tymczasowego pełnomocnika szczególnego (TPS) w sprawie podatku od towarów i usług. Organ podatkowy obniżył wynagrodzenie TPS, stosując przepisy o kosztach pomocy prawnej udzielanej z urzędu oraz odwołując się do art. 250 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Skarżący zarzucił naruszenie art. 138n § 3 Ordynacji podatkowej (o.p.) poprzez nieuprawnione zastosowanie przepisów p.p.s.a. oraz naruszenie Konstytucji RP poprzez zastosowanie niższych stawek wynagrodzenia. Sąd, opierając się na wykładni językowej i systemowej, uznał, że art. 138n § 3 o.p. odsyła jedynie do przepisów wydanych na podstawie art. 41b ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, czyli do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2018 r. Sąd stwierdził, że to rozporządzenie, w przeciwieństwie do poprzednich regulacji, nie przewiduje możliwości obniżenia wynagrodzenia TPS. Ponadto, sąd podkreślił niedopuszczalność stosowania art. 250 § 2 p.p.s.a. w drodze analogii w postępowaniu podatkowym. Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia Konstytucji, wskazując na różnice w wymaganiach wobec pełnomocników w postępowaniu podatkowym i sądowoadministracyjnym oraz na brak podstaw do stosowania stawek dla pełnomocników z wyboru. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji i zasądził koszty postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający