I SA/Gl 109/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę P. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, które utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie o ustaleniu wynagrodzenia tymczasowego pełnomocnika szczególnego (TPS) w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2014 r. Organ podatkowy obniżył wynagrodzenie TPS, argumentując, że należy stosować przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w tym art. 250 § 2 p.p.s.a., który dopuszcza miarkowanie wynagrodzenia. Skarżący zarzucił naruszenie art. 138n § 3 Ordynacji podatkowej (o.p.) poprzez nieuprawnione zastosowanie przepisów p.p.s.a. oraz naruszenie Konstytucji RP poprzez zastosowanie niższych stawek. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. WSA uznał, że art. 138n § 3 o.p. odsyła jedynie do przepisów wydanych na podstawie art. 41b ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, czyli do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2018 r. Sąd stwierdził, że to rozporządzenie, w przeciwieństwie do poprzednich regulacji, nie przewiduje możliwości obniżenia wynagrodzenia TPS. Sąd podkreślił, że brak jest podstaw do analogicznego stosowania art. 250 § 2 p.p.s.a. w postępowaniu podatkowym, gdyż takie odesłanie nie zostało przewidziane w Ordynacji podatkowej. Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia Konstytucji, wskazując na odmienne uregulowania dotyczące wynagrodzeń pełnomocników z wyboru i z urzędu w różnych postępowaniach, co uzasadnia różnice w stawkach.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie wynagrodzenia tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym i brak możliwości jego miarkowania przez organy podatkowe.
Dotyczy specyficznej sytuacji tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym, a nie ogólnych zasad ustalania wynagrodzenia pełnomocników.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ podatkowy, ustalając wynagrodzenie tymczasowego pełnomocnika szczególnego na podstawie art. 138n § 3 Ordynacji podatkowej, ma prawo do miarkowania (obniżania) tego wynagrodzenia, stosując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ podatkowy nie ma prawa do miarkowania wynagrodzenia tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym. Przepisy Ordynacji podatkowej odsyłają jedynie do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2018 r., które nie przewiduje takiej możliwości.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 138n § 3 Ordynacji podatkowej odsyła wyłącznie do przepisów wydanych na podstawie art. 41b ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, czyli do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2018 r. Rozporządzenie to, w przeciwieństwie do poprzednich regulacji, nie zawiera przepisu pozwalającego na obniżenie wynagrodzenia tymczasowego pełnomocnika szczególnego. Brak jest podstaw do analogicznego stosowania przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż takie odesłanie nie zostało przewidziane w Ordynacji podatkowej.
Czy zastosowanie niższych stawek wynagrodzenia dla tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym, w porównaniu do stawek dla pełnomocników z wyboru w postępowaniu sądowoadministracyjnym, narusza Konstytucję RP?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, różnicowanie stawek wynagrodzenia nie narusza Konstytucji RP, ponieważ istnieją uzasadnione różnice w wymaganiach i charakterze postępowań podatkowych i sądowoadministracyjnych, a także w statusie pełnomocników.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że ustawodawca mógł ustalić niższe stawki wynagrodzenia dla tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym, biorąc pod uwagę różnice w wymaganiach wobec pełnomocników w różnych postępowaniach (np. możliwość reprezentowania przez szerszy krąg osób w postępowaniu podatkowym w porównaniu do postępowania sądowoadministracyjnego). Różnice w stawkach nie są dyskryminujące i nie naruszają zasady równej ochrony praw majątkowych.
Przepisy (5)
Główne
o.p. art. 138n § § 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Odesłanie do przepisów o kosztach pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu, wydanych na podstawie art. 41b ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu
Określa zasady ustalania wynagrodzenia doradcy podatkowego z urzędu; nie przewiduje możliwości obniżenia wynagrodzenia.
Pomocnicze
u.d.p. art. 41b § ust. 2
Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym
Podstawa do wydania rozporządzenia określającego zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu.
p.p.s.a. art. 250 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący możliwości obniżenia wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym; nie ma zastosowania w postępowaniu podatkowym na mocy art. 138n § 3 o.p.
Konstytucja RP
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Podnoszona w kontekście zarzutu naruszenia prawa do równej ochrony praw majątkowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy Ordynacji podatkowej, w brzmieniu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2018 r., nie przewidują możliwości obniżenia wynagrodzenia tymczasowego pełnomocnika szczególnego. • Odesłanie w art. 138n § 3 o.p. dotyczy wyłącznie przepisów wydanych na podstawie art. 41b ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, a nie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. • Brak jest podstaw do analogicznego stosowania art. 250 § 2 p.p.s.a. w postępowaniu podatkowym.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organu podatkowego opierająca się na możliwości miarkowania wynagrodzenia TPS na podstawie przepisów p.p.s.a. • Argumentacja organu podatkowego dotycząca naruszenia Konstytucji RP poprzez zastosowanie niższych stawek.
Godne uwagi sformułowania
przepisy rozporządzenia nie przewidują podstawy do obniżenia wynagrodzenia • odpowiednie stosowanie przepisów nie jest czynnością jednolitą • brak jest przepisów regulujących wysokość wynagrodzenia pełnomocników w postępowaniu podatkowym i takie koszty nie podlegają zwrotowi, negocjowane są one ze stroną postępowania indywidualnie.
Skład orzekający
Anna Tyszkiewicz-Ziętek
przewodniczący
Mikołaj Darmosz
sprawozdawca
Beata Machcińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wynagrodzenia tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym i brak możliwości jego miarkowania przez organy podatkowe."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym, a nie ogólnych zasad ustalania wynagrodzenia pełnomocników.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w postępowaniu podatkowym, które ma bezpośrednie przełożenie na wynagrodzenia profesjonalnych pełnomocników. Wyjaśnia wątpliwości interpretacyjne dotyczące stosowania przepisów.
“Czy organ podatkowy może obniżyć wynagrodzenie pełnomocnika? WSA w Gliwicach wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.