I SA/Gl 1044/05

I SA/Gl 1044/05 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-02-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Orzepowska-Kyć /sprawozdawca/
Ewa Karpińska /przewodniczący/
Marek Kołaczek
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Pomoc publiczna
Sygn. powiązane
I FSK 586/06 - Wyrok NSA z 2007-01-16
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 155 poz. 1287
art. 14 ust. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców.
Info. o glosach
Brzeziński Bogumił i
Olesińska Agnieszka POP 2006 nr 5 str. 412
Tezy
Zawieszenie biegu przedawnienia, o którym mowa w art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz.U. nr 155 poz. 1287 ze zm./ następuje tylko w sytuacji, gdy należności zostały objęte decyzją restrukturyzacyjną.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędzia NSA Marek Kołaczek, Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant Magdalena Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ( słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. stwierdza, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] , Dyrektor Izby Skarbowej w K. po rozpatrzeniu odwołania "A" Sp. z o.o. w Z., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. dnia [...] r., nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe za[...] 1999 r. w wysokości [...] zł. Podstawą tego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, iż skarżąca Spółka zawyżyła podatek naliczony o kwotę [...] zł poprzez przyjęcie do rozliczenia za miesiąc [...] 1999 r. faktur, które wpłynęły do Spółki w [...] 1999 r., co stanowiło naruszenie art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz zaniżyła podatek należny o kwotę [...] zł poprzez ujęcie usługi analizy olejów silnikowych jako zwolnionej od podatku, zamiast opodatkować przedmiotową usługę wg stawki 22%, zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Była to druga decyzja w sprawie, wydana przez organ pierwszoinstancyjny, po uprzednim uchyleniu przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r.
W odwołaniu pełnomocnik "A" Sp. z o.o. w Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Dyrektor Izby Skarbowej nie uwzględnił odwołania i decyzję pierwszoinstancyjną utrzymał w mocy.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik strony skarżącej, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, zarzucając naruszenie przepisów o właściwości, poprzez wydanie decyzji przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego. Następnie wskazał na naruszenie art. 17 ust. 1 VI Dyrektywy Rady UE z 17 maja 1977 r. (77/388/EWG ze zm.), poprzez przyjęcie, że prawo do odliczenia VAT naliczonego przypada w miesiącu otrzymania faktur, a nie w dacie powstania obowiązku podatkowego. Zarzucił także naruszenie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w związku z art. 207 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137,poz. 926ze zm.) i art. 17 ust. 1 VI Dyrektywy Rady UE z 17 maja 1977 r., polegające na zaniechaniu przez organ podatkowy pomniejszenia w zaskarżonej decyzji w odpowiednim miesiącu podatku należnego o podatek naliczony udokumentowany przedwcześnie rozliczonymi fakturami. Wskazał na naruszenie art. 51 § 1 w związku z art. 53 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez przyjęcie, że skarżąca Spółka powinna naliczyć i zapłacić odsetki od dnia powstania zaległości podatkowej do dnia zapłaty zaległości wskazanej w decyzji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu w pierwszej kolejności podniósł, że zarzut naruszenia przepisów o właściwości Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego jest nieuzasadniony. Powołując na treść art. 5 ust. 9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych, zaakcentował, że z zatwierdzonego sprawozdania finansowego za ostatni rok podatkowy poprzedzający wejście w życie tego przepisu, czyli za rok 2002 skarżąca Spółka osiągnęła przychód netto o wartości przekraczającej 5 ml euro, a więc zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego w stosunku do Spółki, nastąpiła z dniem [...] 2004 r.
Następnie wskazał, że zakwestionowanie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ( wynikający z faktur, które wpłynęły do Spółki w [...] 1999 r. ) zaskarżoną decyzją, wydaną za miesiąc [...] 1999 r., nie przesądza o tym, iż podatek ten nie zostanie ujęty przez organ pierwszoinstancyjny w decyzji za miesiąc [...] 1999 r.
Wyjaśnił też, że do naliczenia odsetek zobowiązany jest sam podatnik, a w decyzji podano jedynie informacyjnie przepisy, którymi powinna się kierować skarżąca Spółka przy ich naliczeniu.
Pismem procesowym z [...] 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. przedłożył decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] , z której wynika, że powiększono kwotę podatku naliczonego za [...] 1999 r. o podatek nie uwzględniony w decyzji za [...] 1999 r.
Z kolei w dniu [...] 2006 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe pełnomocnika skarżącej Spółki, w którym podniósł zarzut przedawnienia oraz wniósł o połączenie niniejszej sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą dotyczącą zobowiązania skarżącej Spółki w podatku od towarów i usług za [...] 1999 r., wskazując, iż sprawy te pozostają ze sobą w związku, gdyż dotyczą miesięcy następujących po sobie.
Uzasadniając zarzut przedawnienia pełnomocnik skarżącej podniósł, że w sprawie nie toczyło się postępowanie egzekucyjne, a zatem nie doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia. Nie doszło także do zawieszenia biegu terminu przedawnienia mimo, iż w sprawie wszczęte zostało postępowanie restrukturyzacyjne w trybie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U Nr 155, poz. 1287 ze zm.), gdyż sporne zobowiązanie nie zostało objęte decyzją o restrukturyzacji. Powołując się na ekspertyzę prawną, dołączoną do pisma procesowego, pełnomocnik Spółki stwierdził, iż art. 14 ust. 3 ustawy nie ma zastosowania do należności, które objęte są wnioskiem o restrukturyzację, ale nie stały się jeszcze należnościami objętymi decyzją restrukturyzacyjną. Ponadto wskazał, że uchylenie przez organ odwoławczy decyzji Urzędu Skarbowego w Z. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia skutkowało tym, iż należność wynikająca z uchylonej decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego przestała być należnością znaną na dzień [...] 2002 r., więc nie mogła być należnością objętą restrukturyzacją, w stosunku do której nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy.
Na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego przedłożył pismo procesowe z [...] 2006 r., w którym Dyrektor Izby Skarbowej, odpowiadając na zarzut przedawnienia, przywołał treść art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust. 3 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, wykazując, iż bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu z dniem wpływu wniosku do właściwego organu restrukturyzacyjnego. Podkreślił, że skoro ustawodawca w art. 14 ust. 3 ustawy użył pojęcia "od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego", które zostało zdefiniowane w art. 12 ust. 1 ustawy jako dzień wpływu wniosku, to konsekwentnie należy przyjąć, iż bieg terminu przedawnienia płatności należności objętych restrukturyzacją również zawiesza się z tym dniem.
Następnie wskazał, że w dniu [...] 2002 r. Spółka na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców złożyła wniosek o restrukturyzację zaległości podatkowych spornych, w tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. w dniu [...] r. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania restrukturyzacyjnego do dnia zakończenia sporu prawomocną decyzją. Z kolei wydanie decyzji przez organ odwoławczy z dnia [...] r., uchylającej decyzję Urzędu Skarbowego w Z. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji nie zakończyło sporu w sprawie, a zatem nie może być traktowane jako podjęcie zawieszonego postępowania, gdyż nie ustała przyczyna zawieszenia.
Odnosząc się do wniosku o połączenie przedmiotowej sprawy ze sprawą dotyczącą zobowiązania skarżącego w podatku od towarów i usług za [...] 1999 r., Dyrektor Izby Skarbowej pozostawił wniosek do uznania Sądu.
Pełnomocnik organu wskazał, że skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za [...] 1999 r. wpłynęła do Izby Skarbowej 17 stycznia 2006 r. i nie została jeszcze przekazana do Sądu.
Pełnomocnik skarżącej spółki wnosił i wywodził jak w skardze i piśmie procesowym.
Sąd uznał wniosek o połączenie spraw do wspólnego rozpoznania za bezprzedmiotowy, z uwagi na fakt, iż do dnia rozprawy nie wpłynęła do Sądu skarga Spółki na decyzję dotyczącą podatku od towarów i usług za [...] 1999 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje:
skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, iż w świetle art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Nie kierują się zasadami słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przystępując do kontroli zaskarżonej decyzji, należy wskazać, że Sąd w pierwszej kolejności przystąpił do oceny zarzutu naruszenia prawa materialnego poprzez nie zastosowanie instytucji przedawnienia.
Nie ulega wątpliwości, że dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji zasadnicze znaczenie ma regulacja zawarta w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którą: "Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku".
Odnosząc to do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, iż zobowiązanie podatkowe skarżącej w podatku od towarów i usług za [...] 1999 r. ulegało przedawnieniu z dniem [...] 2005 r. W tej sytuacji decyzja Izby Skarbowej określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z dnia [...] r. została wydana po upływie okresu przedawnienia. Wobec faktu, iż w sprawie nie wszczęto postępowania egzekucyjnego, podstawowym zagadnieniem staje się ocena, czy w świetle przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców nastąpiło zawieszenie terminu przedawnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług za [...] 1999 r.
W myśl art. 12 ustawy o restrukturyzacji: "Wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego następuje na wniosek przedsiębiorcy złożony w terminie do 45 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Postępowanie restrukturyzacyjne wszczyna się w dniu wpływu wniosku do właściwego organu restrukturyzacyjnego". Z kolei z mocy art. 18 ust. 1 ustawy: "Organ restrukturyzacyjny, w terminie 45 dni od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego, wydaje decyzję o warunkach restrukturyzacji, jeżeli z analizy wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1, oraz dołączonych do niego dokumentów i danych określonych w art. 13, wynika, że zamierzone działania prowadzić będą do przeciwdziałania zjawiskom, o których mowa w art. 1 ust. 2. (ust. 1). W decyzji tej organ restrukturyzacyjny ustala ogólną kwotę należności objętych restrukturyzacją pozostających w jego właściwości, podając również rodzaj i wysokość poszczególnych należności oraz okres, którego należność dotyczy (ust. 2)
Z porównania treści tych przepisów wynika, że złożenie wniosku o restrukturyzację jest jedynie propozycją przedsiębiorcy, wskazuje na wolę przedsiębiorcy objęcia określonych należności restrukturyzacją. Z chwilą złożenia wniosku organ restrukturyzacyjny wszczyna postępowanie, które może zakończyć się wydaniem decyzji restrukturyzacyjnej ustalającej, jakie należności publicznoprawne podlegają restrukturyzacji i na jakich warunkach. Z tym, że może się zdarzyć, że nie wszystkie należności objęte wnioskiem przedsiębiorcy będą podlegały restrukturyzacji. Dopiero po wydaniu decyzji przez organ, okaże się, które należności zostały objęte restrukturyzacją. Do tych właśnie należności, objętych decyzją restrukturyzacyjną, zastosowanie będzie miał art. 14 ust. 3 ustawy, który brzmi: "Bieg terminu przedawnienia płatności należności objętych restrukturyzacją ulega zawieszeniu na okres od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego, do dnia wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1".
Z kolei art. 15 ustawy stanowi, że: "W przypadku istnienia należności spornych, postępowanie w sprawie restrukturyzacji ulega zawieszeniu, do dnia zakończenia sporu prawomocną decyzją albo do dnia wycofania wniosku, odwołania lub skargi". Oznacza to, że przepis ten dotyczy jedynie zawieszenia postępowania restrukturyzacyjnego. Przepis ten nie dotyczy natomiast sytuacji regulowanej w art. 14 ust 3 – zawieszenia przedawnienia płatności należności objętych restrukturyzacją.
Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że dniu [...] 2002 r. skarżąca Spółka złożyła wniosek o restrukturyzację zaległości podatkowych spornych, w tej sytuacji Urząd Skarbowy w Z. w dniu [...] 2002 r. na podstawie art. 15 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania restrukturyzacyjnego do dnia zakończenia sporu prawomocną decyzją. Postanowienie to odnosiło się jedynie do zawieszenia postępowania restrukturyzacyjnego i nie miało wpływu na bieg terminu przedawnienia płatności wynikających z zaskarżonej decyzji. Tylko w sytuacji, gdyby należności sporne zostały objęte decyzją restrukturyzacyjną, nastąpiłoby zawieszenie biegu przedawnienia, przewidziane w art. 14 ust 3 ustawy.
Wobec uwzględnienia zarzutu przedawnienia Sąd odstąpił od oceny pozostałych zarzutów.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego.
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku, działając w oparciu o art. 152 ustawy. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi że: "W razie uwzględnienia skargi, sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku".