I SA/Gl 1036/24

I SA/Gl 1036/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-03-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Mikołaj Darmosz
Monika Krywow /sprawozdawca/
Paweł Kornacki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 14b § 1a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 361
art. 42b ust. 1, art. 42a ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki, Asesor WSA Mikołaj Darmosz, Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 marca 2025 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w R. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 czerwca 2024 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.208.2024.2.MG UNP: 2283549 w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 czerwca 2024 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.208.2024.2.MG UNP: 2283549, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako organ interpretacyjny), działając na podstawie art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej jako O.p.), po rozpatrzeniu zażalenia K sp. z o.o. w R. (dalej jako Wnioskodawczyni, Spółka, Skarżąca), utrzymał w mocy postanowienie własne z 15 maja 2024 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.208.2024.1 o odmowie wydania interpretacji indywidualnej.
Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
9 kwietnia 2024 r. do organu interpretacyjnego wpłynął wniosek Spółki wydanie interpretacji indywidualnej - w kwestii możliwości zastosowania 8% stawki podatku od towarów i usług dla:
1) dostawy z montażem przedstawionych w stanie faktycznym urządzeń (instalacji) - na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy,
2) usług serwisowych przedstawionych w opisie stanu faktycznego - na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 2 ustawy.
We wniosku przedstawiono następujący opis stanu faktycznego:
Wnioskodawczyni prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która została wpisana do KRS dnia 20 grudnia 2023 roku w wyniku przekształcenia ze spółki komandytowej. Podatniczka jest osobą prawną będącą polskim rezydentem podatkowym podlegającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu od całości swoich dochodów na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.). Zgodnie z wykazem podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów i usług, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT wg stanu na dzień 30 marca 2024 roku Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem z datą rejestracji przypadającą na dzień 1 stycznia 2017 roku. Spółka jest zatem czynnym podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 - dalej jako u.p.t.u.), w szczególności na podstawie art. 15 tej ustawy.
Przeważający przedmiot działalności Wnioskodawcy ustalono jako PKD nr 43.22.Z: Wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych. Jako przedmiot pozostałej działalności Spółka wskazała m.in. PKD nr działu 33: Naprawa, konserwacja i instalowanie maszyn i urządzeń. Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej świadczy m.in. następujące usługi: - montaż klimatyzacji, - montaż pomp ciepła, - montaż instalacji wentylacji, - montaż ogrzewania podłogowego, - montaż instalacji wodno-kanalizacyjnych, - montaż centralnego ogrzewania, - usługi serwisowe takie jak: przeglądy, naprawy, diagnozy, wymiany części, uruchomienie, demontaż, koszty dojazdu (w tym nieuzasadnionego) wskazanych wyżej instalacji, a także usługi dodatkowe niezbędne do instalacji oraz (lub) przeprowadzenia serwisu (naprawy), np. przewierty, wykucie bruzdy, czyszczenie i odgrzybianie, próby szczelności z usuwaniem stwierdzonych nieszczelności czy doprowadzenie zasilania oraz wpięcie do rozdzielni elektrycznej.
W ramach wykonywanych usług w zależności od okoliczności Spółka wskazuje jako element kształtujący cenę również towary i materiały niezbędne do wykonania usługi, przy czym przedmiotem działalności nie jest w takim wypadku działalność handlowa (celem nie jest dostawa towaru i materiału jako takich, ale wykonanie wyżej wskazanych usług). W takim wypadku w załącznikach do faktur Podatniczka wskazuje pozycje takie jak: materiały instalacyjne, dodatkowe metry instalacji, fundamenty, stojaki pod agregat, bufory, wsporniki, czujniki, rozdzielnie, reduktor, taca ociekowa itp.
Jak wskazano wyżej generalnie można wykonywane przez Podatniczki usługi podzielić na dwie grupy:
1) usługi montażu opisanych wyżej instalacji grzewczych i chłodzących, polegające na dostawie tych urządzeń wraz z niezbędnymi do instalacji materiałami oraz przeprowadzeniu prac polegających na zainstalowaniu urządzenia wraz z oprzyrządowaniem oraz jego próbnej instalacji,
2) usługi serwisu opisane powyżej.
W przypadku usług montażu dokładny proces wykonywanych czynności polega z reguły na montażu wewnętrznych jednostek naściennych, jednostek przypodłogowych lub sufitowych. Jednostki wewnętrzne są połączone z jedną lub kilkoma jednostkami zewnętrznymi w zależności na jaki system zdecyduje się klient. Do jednej jednostki zewnętrznej (typu multi) można podłączyć do 5 jednostek wewnętrznych (przy systemie typu split układ jest 1:1). Urządzenie jest dostarczane na miejsce instalacji. W celu doprowadzenia orurowania łączącego oba urządzenia konieczne jest wykonanie przewiertów w konstrukcji budynku. Między jednostkami konieczne jest również przeprowadzenie przewodów zasilających i sterujących. Konieczne jest również odprowadzenie kondensatu z jednostki wewnętrznej, który powstaje w trakcie pracy urządzenia, zazwyczaj jest on odprowadzany grawitacyjnie do kanalizacji lub na zewnątrz budynku i w tym celu trzeba wykonać odwierty w ścianie budynku. Urządzenia zewnętrzne są zamontowane na stalowej konstrukcji przytwierdzonej do elewacji budynku, na konstrukcji wsporczej na dachu lub na specjalnie przygotowanym betonowym fundamencie. W przypadku usług serwisu zakres świadczenia obejmuje całokształt czynności mających na celu utrzymanie sprawności urządzeń, a zatem: przegląd ogólnego stanu urządzenia, wykonanie czynności przeglądowych, czyszczenie, odgrzybianie, wymiana części, wykonywanie prób szczelności i w razie potrzeby usuwanie nieszczelności, napełnianie czynnikiem chłodniczym itp.
Odbiorcami usług Wnioskodawczyni są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz podmioty prowadzące taką działalność. Usługi montażu i serwisu są świadczone również w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym w myśl art. 41 ust. 12a u.p.t.u. Wnioskodawczyni w celu potwierdzenia statusu lokalu (budynku) w jakim świadczy przedmiotowe usługi montażu i serwisowe w zawartych umowach zawiera oświadczenia klientów w tym zakresie, a w razie potrzeby pozyskuje od nich projekty budynków-weryfikacji podlega status nieruchomości oraz jej metraż. Sposób montażu zależny jest od konstrukcji lokalu (w szczególności rodzaju ścian). W większości przypadków urządzenia są mocowane do ścian za pomocą kołków rozporowych lub z wykorzystaniem kotw chemicznych. Niektóre typy urządzeń są wieszane pod sufitem za pomocą prętów gwintowanych lub na innego typu konstrukcjach wsporczych. Z uwagi na sposób montażu i niezbędnych instalacji, nie jest możliwe przeniesienie instalacji w prosty sposób do innej lokalizacji.
Spółka nie zajmuje się pracami ogólnobudowlanymi i nie jest w stanie ocenić kosztów i pracochłonności, a także innych szczegółów przywrócenia stanu pierwotnego po ewentualnym demontażu wykonanej instalacji. Instalacja powoduje powstanie trudnych do odwrócenia zmian, ze względu na konieczność wykonania np. przewiertów czy bruzd. W przypadku demontażu instalacji mogą pozostać otwory po kołkach i innych elementach montażowych, a także otwory po rurach. Instalacje montowane podtynkowo w przypadku demontażu spowodują uszkodzenia, które nie będą mogły zostać usunięte bez przeprowadzenia kompleksowego remontu. W wyniku montażu opisanych instalacji następuje polepszenie warunków bytowych w mieszkaniu. Montaż opisanych instalacji zapewnia możliwość utrzymania odpowiedniej temperatury w lokalu, wobec czego powoduje uzyskanie nowych parametrów użytkowych. Funkcjonalność oraz komfort lokalu ulega zdecydowanej poprawie. Wykorzystanie klimatyzatora do ogrzewania (w funkcji pompy ciepła) jest ekonomicznym oraz efektywnym sposobem ogrzewania lokalu, szczególnie w okresach przejściowych (wiosna, jesień). Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że montaż klimatyzacji stanowi modernizację, jak również termomodernizację lokalu. Wnioskodawczyni uważa, że czynność dostawy z montażem klimatyzatora realizowana jest zarówno w zakresie modernizacji, jak i termomodernizacji.
W związku z tak opisanym stanem faktycznym Spółka zadała następujące pytanie:
Jaką stawkę podatku od towarów i usług należy zastosować do usług dostawy z montażem opisanych w stanie faktycznym urządzeń (instalacji) oraz przedstawionych usług serwisowych świadczonych w obiektach budownictwa mieszkaniowego?
Postanowieniem z 15 maja 2024 r. organ interpretacyjny odmówił wydania interpretacji. Wskazał, że we wniosku Spółka zapytała o zagadnienie, którego nie można ocenić w interpretacji indywidualnej, bo podlega ono rozstrzyganiu w innym trybie - w ramach wiążących informacji stawkowych.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka zarzuciła brak wydania interpretacji na wniosek i wniosła o uchylenie postanowienia i wydanie interpretacji - względnie poprzez uprzednie wezwanie do uzupełnienia braków, w którym Wnioskodawczyni będzie w stanie wykazać, iż wniosek nie powinien (nie może z mocy prawa) być objęty wnioskiem o WIS. Wobec planowanego złożenia wniosku o wydanie WIS Spółka o wydanie interpretacji prawa podatkowego poprzez rozstrzygnięcie, czy opisane usługi dotyczą budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto Spółka wskazała, że złożyła wniosek składam na wypadek, gdyby w sprawie wniosku o wydanie WIS organ podatkowy uznał, iż nie jest władny rozstrzygać o związku usług z kwalifikacją do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie organ interpretacyjny wskazał, że przedmiotem sporu między stronami jest zasadność odmowy wydania interpretacji indywidualnej. Organ interpretacyjny wyjaśnił i jednocześnie podkreślił, że zaskarżone postanowienie zostało wydane, ponieważ zagadnienie, którego dotyczy wniosek podlega zakresowi Wiążących Informacji Stawkowych. Organ interpretacyjny przytoczył treść art. 14b § 1-3 O.p. wskazując, że wnioskodawca, przedstawiając stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, precyzując przedmiot interpretacji (pytanie/pytania) i przedstawiając własne stanowisko w sprawie, wyznacza zakres problemowy interpretacji, o którą występuje. Wszystkie ww. elementy wniosku powinny być przedstawione w sposób wyczerpujący, spójny i niebudzący wątpliwości co do zakresu żądania wnioskodawcy. Organ interpretacyjny zwrócił uwagę na rolę, jaką w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego odgrywa pytanie wnioskodawcy. Formułując we wniosku swoje pytanie, wnioskodawca treścią tego pytania wskazuje zakres, w jakim oczekuje wydania interpretacji w odniesieniu do okoliczności opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Stąd też istotnym jest, aby pytanie wnioskodawcy było sformułowane w sposób prosty i jednoznaczny, i aby organ nie miał wątpliwości co do zakresu żądania wnioskodawcy. Zatem, analizując wniosek należy ocenić, czy podnoszone przez wnioskodawcę zagadnienie jest związane ze sferą jego odpowiedzialności podatkowej, ale także czy sposób skonstruowania problemowego zagadnienia we wniosku daje możliwość wydania interpretacji indywidualnej, zawierającej elementy wymagane dla tego rodzaju aktu i spełniającej funkcje przewidziane dla niego przez ustawodawcę. W szczególności, podstawową kwestią jest dokonanie oceny, czy żądanie wnioskodawcy dotyczy faktycznie konkretnej sytuacji u niego zaistniałej, objętej przepisami prawa podatkowego, czy też wykracza poza ten zakres.
Tymczasem, jak wskazał organ interpretacyjny, w złożonym wniosku Spółka sformułowała pytanie dotyczące tego "Jaką stawkę podatku od towarów i usług należy zastosować do usług dostawy z montażem opisanych w stanie faktycznym urządzeń (instalacji) oraz przedstawionych usług serwisowych świadczonych w obiektach budownictwa mieszkaniowego?".
W zaskarżonym postanowieniu organ interpretacyjny wyjaśnił, że nie może ocenić, jaka stawka podatku od towarów i usług jest właściwa dla tych czynności, ponieważ zagadnienie to podlega zakresowi wiążących informacji stawkowych.
Organ interpretacyjny odwołał się do art. 42a, art. 41 ust. 2, art. 146aa ust. 1 i ust. 12-12b u.p.t.u. i stwierdził, że z opisu sprawy, sformułowanego we wniosku pytania, a także wskazanych we wniosku przepisów prawa mających być przedmiotem interpretacji, jednoznacznie wynika, że zadane przez Spółkę we wniosku pytanie dotyczy interpretacji przepisu art. 41 ust. 12 u.p.t.u., który to przepis dotyczy możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku dla czynności wymienionych w ww. przepisie. Zaznaczono, że przepisy prawa podatkowego określają różne rodzaje rozstrzygnięć, które wydaje się na wniosek podatnika w jego indywidualnych sprawach podatkowych. Są to m.in. interpretacje indywidualne, wiążące informacje stawkowe. Wiążąca informacja stawkowa (WIS) to decyzja, która określa, jaka jest właściwa stawka podatku od towarów i usług dla danego towaru lub usługi. Jest wydawana na potrzeby opodatkowania tym podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług. Decyzję WIS wydaje się po przeprowadzeniu postępowania podatkowego (w tym dowodowego) - bada się towar lub usługę, aby je odpowiednio zaklasyfikować. WIS jest wiążąca dla organów podatkowych. WIS wydaje się na podstawie art. 42a-42i u.p.t.u. Natomiast, interpretacja indywidualna ocenia stanowisko wnioskodawcy odnośnie tego, czy dany przepis podatkowy stosuje się w sytuacji, którą opisał we wniosku. W postępowaniu interpretacyjnym nie prowadzi się postępowania dowodowego - przyjmuje się opis sytuacji faktycznej, który przedstawił wnioskodawca. Zaznaczono, że co do zasady w interpretacjach, które dotyczą podatku od towarów i usług omawia się elementy konstrukcyjne tego podatku. Interpretacje nie mogą jednak oceniać problemu stawki tego podatku - w zakresie, w jakim ustawodawca objął ten temat decyzjami WIS. Z art. 14b § 1a O.p. bezsprzecznie wynika, że w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach u.p.t.u., nie wydaje się interpretacji indywidualnych. Organ wydający Wiążącą Informację Stawkową jest wyposażony w odpowiednie narzędzia do przeprowadzenia postępowania w celu wskazania prawidłowej stawki podatku dla konkretnych czynności, do czego w ramach wydania interpretacji indywidualnej nie jest uprawniony organ interpretacyjny. Zatem złożony wniosek nie powinien być rozstrzygnięty w trybie wydania interpretacji indywidualnej. Zagadnienie przedstawione przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 O.p.
Natomiast, w kwestii tego, że w złożonym zażaleniu Spółka domagała się odpowiedzi czy opisane usługi dotyczą budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu przepisów u.p.t.u. organ interpretacyjny wyjaśnił, że specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji polega na tym, że organ rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę, zadanego pytania/pytań oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). W tego rodzaju sprawach nie przeprowadza się postępowania dowodowego. Organ ograniczam się wyłącznie do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności Organ wyraża swoje stanowisko, które musi być ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Formułując we wniosku pytanie, wnioskodawca treścią tego pytania wskazuje zakres, w jakim oczekuje wydania interpretacji w odniesieniu do okoliczności opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Tym samym, na etapie składania zażalenia wnioskodawca nie ma możliwości formułować nowego pytania bowiem powoduje to powstanie nowych okoliczności sprawy. W związku z powyższym organ interpretacyjny nie może w ramach niniejszego postępowania rozstrzygnąć kwestii czy opisane usługi dotyczą budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem zarzuty stawiane przez Spółkę wydanemu postanowieniu z 15 maja 2024 r., uznano za bezpodstawne.
W skardze na powyższe postanowienie Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, zarzuciła naruszenie:
- przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 14b § 1a O.p., poprzez uznanie, że do czynności sprzed wejścia przepisów o Wiążącej informacji Stawkowej w rozumieniu art. 42a i następnych u.p.t.u. nie można wydać interpretacji indywidualnej prawa podatkowego;
- przepisów postępowania poprzez niezastosowanie art. 14b § 1 O.p. oraz przez to naruszenie art. 120 i następnych O.p. poprzez niewydanie interpretacji indywidualnej, w tym w zakresie statusu dotyczącego budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu u.p.t.u. oraz odmowę wydania interpretacji bez wcześniejszego wezwania w zakresie wyjaśnienia szczegółowych aspektów wniosków, które w ocenie Skarżącej uzasadniają wydanie interpretacji.
Skarżąca wniosła zatem o:
1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia wydanego w pierwszej instancji oraz zobowiązanie organu podatkowego do wydania interpretacji indywidualnej zgodnie ze złożonym wnioskiem oraz uzupełnieniem (wyjaśnieniami);
2. w przypadku nieuwzględnienia żądania z punktu 1: uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania;
3. zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstw a procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki powołał nieprawomocne orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 737/22 zwracając uwagę, że organ interpretacyjny powinien wezwać wcześniej Skarżącą do doprecyzowania wniosku, bowiem odmowa bez wyjaśnień stanowi naruszenie wskazanych przepisów O.p. Skarżąca na etapie zażalenia doprecyzowała wniosek tak, aby był on dla organu interpretacyjnego czytelniejszy, jednak organ pominął to uzupełnienie. W ocenie Skarżącej analogicznie organ mógł postąpić z jego wnioskiem, tj. wezwać do wyjaśnień i dokonać rozstrzygnięcia w przedmiocie statusu budownictwa objętego społecznym program em mieszkaniowym na gruncie u.p.t.u., w skutek czego Skarżąca byłby w stanie wywieść wnioski dotyczące stawki we własnym zakresie. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest i nie może być objęty WIS z uwagi na prospektywny charakter wydawanych WIS, a organ interpretacyjny powinien ustalić, jaki jest zamiar wniosku, w szczególności, czy wnioskodawca nie chce przeformułować pytania. Postępowanie organu powoduje, że Skarżąca wedle obowiązującego stanu prawnego nie ma możliwości uzyskać ochrony prawnej, wobec czego niniejsza skarga znajduje swoje uzasadnienie.
W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Stosownie do art. 14b § 1a O.p. w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, oraz wiążącymi informacjami akcyzowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, nie wydaje się interpretacji indywidualnych.
W myśl art. 42a. ust. 1 u.p.t.u. wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej "WIS", jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.
Z art. 42b ust. 1 ww. ustawy wynika, że WIS jest wydawana na wniosek podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej.
Należy przypomnieć, że przepis art. 14b § 1a O.p. został dodany na mocy art. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2023.1059) z mocą wejścia w życie od 1 lipca 2023 r. Zatem od tej daty w przypadkach w jakich znajdują zastosowanie przepisy art. 42a u.p.t.u. nie jest możliwe wydanie interpretacji indywidualnej.
Dalej, przypomnieć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera, stosownie do art. 14c § 1 i § 2 O.p., ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 1), a w przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2).
W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie wskazuje się, że podany stan faktyczny jest "wiążący" dla organu interpretacyjnego. Nie można bowiem dokonywać weryfikacji podanych okoliczności faktycznych ani ich w jakikolwiek sposób modyfikować. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega więc m.in. na tym, że organ wydający interpretację niejako "porusza się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej. Zadanie organu interpretacyjnego zawężone jest do analizy okoliczności podanych we wniosku. Organ wydający interpretację jest niejako związany zakresem problemu prawnego, jaki strona przedłoży we wniosku. W konsekwencji opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zawarty we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jest wiążący zarówno dla organu interpretacyjnego, a także dla sądu administracyjnego kontrolującego taki akt administracyjny. Stanowisko powyższe jest obecnie ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2482/18; z 31 marca 2021 r., sygn. akt I FSK 480/18; z 23 września 2021 r., sygn. akt I FSK 1383/19; z 13 października 2021 r., I FSK 1898/18; z 19 maja 2022 r., sygn. akt II FSK 1567/20).
Jedyną dopuszczalną ingerencją organu podatkowego w opisany przez wnioskodawcę stan faktyczny jest uznanie go za niewyczerpujący, co stanowi brak formalny wniosku o interpretację, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 169 § 1 O.p. (zob. np. wyrok NSA z 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I FSK 1915/14).
Dalej, w orzecznictwie wskazuje się, że możliwe jest żądanie przez organ wydający interpretację indywidualną, uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie elementów wskazanych w art. 14b § 3 O.p., tj. elementów stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Jednak organ zobowiązany do wydania interpretacji, działając w trybie art. 169 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. nie może żądać od wnioskodawcy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Postępowanie w sprawach z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zasadniczo różni się od postępowania podatkowego. Organ interpretacyjny nie jest zobowiązany do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 122 O.p. nie ma bowiem zastosowania), a wzywa wnioskodawcę do uszczegółowienia stanu faktycznego jedynie w sytuacji, gdy podany stan faktyczny uniemożliwia odpowiedź na pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (por. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2019 r. sygn. akt II FSK 3537/15). Wymóg wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego realizuje się poprzez podanie wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. W trybie żądania uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ interpretacyjny powinien precyzyjnie wskazać w wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie - ustalanego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wymaga podkreślenia, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie, którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego we wniosku, organ wydający interpretację indywidualną zobowiązany jest ograniczyć do takich danych, które nie doprowadzą do przerzucenia ciężaru wykładni przepisów prawa na wnioskodawcę, a jedyne pozwolą na uzyskanie informacji niezbędnych do oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 stycznia 2025 r., sygn. akt III FSK 399/24).
Powyższe oznacza, że gospodarzem postępowania w przypadku interpretacji indywidulanej jest wnioskodawca, który opisując stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), zadane pytanie oraz formułując własne stanowisko determinuje zachowanie organu interpretacyjnego.
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, stan faktyczny, jak również zadane pytanie i stanowisko Skarżącej wyraźnie wskazują, że domagała się ona określenia stawki podatku od towarów i usług dla usług dostawy z montażem opisanych w stanie faktycznym urządzeń (instalacji) oraz przedstawionych usług serwisowych świadczonych w obiektach budownictwa mieszkaniowego. Po pierwsze wskazuje na to zadane pytanie: " Jaką stawkę podatku od towarów i usług należy zastosować do usług dostawy z montażem opisanych w stanie faktycznym urządzeń (instalacji) oraz przedstawionych usług serwisowych świadczonych w obiektach budownictwa mieszkaniowego?". Także odpowiedź Skarżącej wskazuje, że wniosek dotyczył określenia stawki, bowiem wskazano, że "Na podstawie art. 41 ust. 1 Ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1, z kolei stosownie do art. 41 ust. 2 Ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do Ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Jednak zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r. art. 146aa ust. 1 Ustawy, do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 Ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej Ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%: (1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23% oraz (2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. (...) Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania stawki 8% na podstawie art. 41 ust. 12 Ustawy jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. (...) Jak wskazała Spółka, wykonuje ona usługi montażu i serwisu instalacji systemów cieplnych i chłodzących w obiektach sklasyfikowanych w PKOB działami nr 111., 112 oraz 113, a fakt ten wynika z uzyskiwanych i zawartych w umowach oświadczeń klientów, jak również w razie potrzeby z dostarczonych projektów budynków. Usługi montażu stanowią trwale związane z nieruchomościami prace o charakterze modernizacyjnym, z kolei usługi serwisowe stanowią roboty mające na celu zapewnienie sprawności technicznej instalacji i w ich wyniku zainstalowane systemy grzewcze i chłodzące mają funkcjonować zgodnie z ich przeznaczeniem oraz przy zachowaniu należytych parametrów. Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy ma on prawo zastosować stawkę 8% dla: 1) usług dostawy z montażem przedstawionych w opisie stanu faktycznego urządzeń (instalacji) – na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 Ustawy, 2) usług serwisowych przedstawionych w opisie stanu faktycznego – na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 2 Ustawy". Zatem w świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że Spółka domagała się potwierdzenia możliwości stosowania 8% stawki podatku od towarów i usług dla wskazanych usług.
Tymczasem z art. 42a ust. 1 u.p.t.u. wynika wyraźnie, że decyzja WIS zawiera 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.
Zatem trafnie organ interpretacyjny stwierdził, że po pierwsze brak jest podstaw do wzywania Skarżącej w trybie art. 169 O.p. do uzupełnienia braków formalnych wniosku, bowiem ten był kompletny. Za niezrozumiałe przy tym jest domaganie się od organu interpretacyjnego wzywania Skarżącej do wyjaśnień, by dokonać rozstrzygnięcia w przedmiocie statusu budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym na gruncie u.p.t.u. Jak już zostało to wskazane, to Wnioskodawczyni składając wniosek zdecydowała o jego zakresie, a organ interpretacyjny nie może zastępować podatnika w tym zakresie. Także zmiana żądania na etapie zażalenia nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Po drugie zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie wydanie interpretacji jest niedopuszczalne, o czym stanowi art. 14b § 1a O.p.
Ostatecznie należy zauważyć, odnosząc się do wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 1 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 737/22, że zapadł on w innym stanie prawnym, bowiem wskazany art. 14b § 1a O.p. obowiązuje, jak już to zostało wskazane, od 1 lipca 2023 r.
Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.