I SA/GL 1004/25

I SA/Gl 1004/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-10-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Paweł Kornacki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 9 czerwca 2025 r., nr 2401-IOD-1.4102.20.2025.10.IL UNP: 2401-25-151828 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 9 czerwca 2025 r., nr 2401-IOD-1.4102.20.2025.10.IL UNP: 2401-25-151828 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z 7 lutego 2025 r., nr [...] określającą skarżącemu J. P. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych opłacanego na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (aktualnie: Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.) za 2019 r. w kwocie 26.736 zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z 20 sierpnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego 16 września 2025 r.
Wskazany brak formalny skargi jak dotąd nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego.
Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji trzeba rozpocząć od podkreślenia, że zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Wymóg ten niewątpliwie musi spełniać skarga na decyzję utrzymującą w mocy decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 231 p.p.s.a. stanowi zaś, że w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna pobiera się wpis stosunkowy. Tymczasem taki wpis stosunkowy zależy od wspomnianej wartości przedmiotu zaskarżenia a zasady jego obliczania określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia wydanego na podstawie art. 233 p.p.s.a.
Mając to na uwadze, odnotować trzeba, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje natomiast wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Odniesienie powyższego do niniejszej sprawy wymaga stwierdzenia, że skoro wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 16 września 2025 r., to ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do jego wykonania był wtorek 23 września 2025 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. W rezultacie skargę należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.