I SA/Gd 998/19

I SA/Gd 998/19 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2019-08-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-05-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień
Ewa Wojtynowska /przewodniczący/
Irena Wesołowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 101/20 - Wyrok NSA z 2023-11-22
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 167
art. 73 ust. 1
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Protokolant Asystent Sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 28 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia klasyfikacji taryfowej towaru oraz wymaganej kwoty należności celnych oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 27 grudnia 2016 r. "A" S. A. działając na podstawie upoważnienia, w imieniu i na rzecz "B" Spółki z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej Spółką) zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu w procedurze uproszczonej towar deklarowany m.in. jako tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym - kształtka uszczelniająca wykonana ze stali (pozycja nr 1).
Dnia 28 grudnia 2016 r. złożono zgłoszenie celne uzupełniające, które zostało zarejestrowane w ewidencji elektronicznej pod numerem [...].
Funkcjonariusze Urzędu Celno-Skarbowego przeprowadzili w siedzibie Spółki kontrolę w zakresie deklarowanej przez Stronę klasyfikacji taryfowej towarów zgłaszanych do procedury dopuszczenia do obrotu jako "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu" do podpozycji 7326 19 90 i 7307 99 80. Kontrolujący zakwestionowali w szczególności deklarowaną przez Stronę klasyfikację taryfową towarów objętych wymienionym na wstępie zgłoszeniem celnym opisanych jako tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym - kształtka uszczelniająca wykonana ze stali.
Protokół kontroli został przekazany przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, Naczelnikowi Urzędu Celno-Skarbowego (dalej w skrócie zwanego Naczelnikiem lub organem pierwszej instancji).
Pismem z dnia 7 grudnia 2017 r. Naczelnik powiadomił Spółkę o podjęciu działań zmierzających do wydania decyzji w rozumieniu art. 29 unijnego kodeksu celnego w przedmiocie określenia na nowo klasyfikacji taryfowej kształtek uszczelniających, a w konsekwencji długu celnego wraz z odsetkami.
W dniu 30 kwietnia 2018 r. Naczelnik wydał wobec Spółki decyzję na mocy której orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru - wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] do kodu TARIC 7307 99 80 98, określił dla ww. towarów stawkę celną erga omnes w wysokości 3,7 %, orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych (A00) w wysokości 742 zł, określił dla ww. towarów stawkę cła antydumpingowego w wysokości 58,6 % oraz orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty ostatecznego cła antydumpingowego (A30) w wysokości 43 457 zł.
Po rozpatrzeniu wniesionego przez stronę odwołania, decyzją z dnia 28 lutego 2019 roku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej w skrócie zwany Dyrektorem lub organem odwoławczym) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że kwestię sporną stanowiło to, to, czy wymienione w sentencji decyzji kształtki uszczelniające ze stali mogą być klasyfikowane do kodu TARIC 7326 19 90 00 obejmującego pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nieobrobione więcej (jak wnosi S.ółka), czy też powinny być klasyfikowane do kodu TARIC 7307 99 80 98 obejmującego pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekracząjącej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nieprzywożone z Tajwanu, z Indonezji, ze Sri Lanki lub z Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki S.awane doczołowo (jak orzekł organ pierwszej instancji).
Zdaniem Dyrektora charakterystyka kształtek o oznaczeniach katalogowych R., C. i S. będących przedmiotem sporu w pełni odpowiada zasadniczym cechom towarów klasyfikowanych do kodu TARIC 7307 99 80 98.
Organ wyjaśnił, że fakt wytworzenia ze stali wyrobów będących przedmiotem niniejszego postępowania, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania dodatkowych procesów technologicznych nie przesądza o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej, oraz o ich klasyfikacji do pozycji 7326 Wspólnej Taryfy Celnej. O klasyfikacji tych wyrobów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu ich z pozycji 7326, przesądza natomiast sposób ich łączenia z przewodami rurowymi. Przedmiotowe elementy o symbolach R., C. i S. tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego - zwężkami, zaślepkami i odgałęzieniami. Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza je z pozycji 7326 Wspólnej Taryfy Celnej.
Dyrektor uznał ponadto, że kształtki o oznaczeniach R., C. i S. nie mogą być klasyfikowane do pozycji 7207 Wspólnej Taryfy Celnej. Kształtki o oznaczeniach R., C. i S. posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych bez zamontowanych uszczelek, zostały wytworzone z blachy stalowej nisko węglowej, ocynkowanej ogniowo w procesie obróbki plastycznej głębokiego tłoczenia, tj. w procesie formowania na zimno. Proces produkcji odgałęzień, zwężek i zaślepek montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji nie wymaga tak złożonych operacji technologicznych jak walcowanie, kucie na gorąco, tłoczenie na prasach i toczenie. To, że ww. kształtki są wykorzystywane jako artykuły wyjściowe do produkcji innych wyrobów finalnych wskazanych w ekspertyzach, co jest niesporne, nie uprawnia do uznania, iż jako "półprodukty" wymagają znacznej obróbki na terytorium RP, co w ocenie Spółki uzasadniałoby ich klasyfikację do pozycji 7207 Wspólnej Taryfy Celnej. Formowanie na zimno w procesie tłoczenia nie jest operacją tożsamą z walcowaniem na gorąco. Natomiast montaż uszczelki, w wyniku którego powstają wyroby finalne gotowe do użycia w systemie wentylacji, nie stanowi znacznej obróbki, o której mowa jest w notach wyjaśniających do pozycji 7207. Kształtki o oznaczeniach R., C. i S. nie spełniają zatem definicji "półproduktu" zawartej w przytoczonej wyżej uwadze 1 (ij) do działu 72.
Organ odwoławczy nie stwierdził również, aby w prowadzonym postępowaniu doszło do naruszenia wskazywanych przez Spółkę przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz decyzji Naczelnika, umorzenie postępowania celnego i zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu TARIC 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowanie do pozycji HS 7326 oraz kodu TARIC 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest stawka celna 2,7%). Ponadto Spółka zarzuciła naruszenie:
a) art. 188 w zw. z art. 197 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów do pozycji HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów a także prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie;
b) art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja Naczelnika UC. była prawidłowa, pomimo że nie uwzględniała ona całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych Spółki oraz ekspertyzę dr hab. inż. K.F.
c) art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy polegające na uznaniu, że importowane przez Spółkę detale należy klasyfikować do kodu CN 7307 99 80 98 pomimo, że nie spełniają one cech produktów opisanych w tym kodzie;
d) art. 191 w zw. z art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 194 oraz art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, polegającym na dowolnej, nieznajdującej oparcia w zasadach logicznego rozumowania, ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie;
e) art. 120 i art. 121 § 1 i art. 197 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, polegające na wydaniu Decyzji stojącej w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, naruszając przy tym zasadę zaufania do organów podatkowych, z uwagi na kierowanie się przy rozstrzyganiu sprawy jedynie względami fiskalnymi bez rozważenia słuszności stanowiska skarżącej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wbrew wywodom skargi odpowiada prawu.
Spór w przedmiotowej sprawie dotyczył oceny prawidłowości klasyfikacji taryfowej zgłoszonego do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru, określonego jako tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym - kształtka uszczelniająca wykonana ze stali, o oznaczeniach katalogowych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]. W ocenie skarżącej wytłoczki z blachy powinny być klasyfikowane do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną 2,7%. Organy celne stanęły natomiast na stanowisku, że kształtki o znaczeniach katalogowych R., C. i S. wykazują cechy właściwe dla klasyfikacji towarów według kodu TARIC 7307 99 80 98.
W ocenie Sądu w sporze tym rację należy przyznać organom celnym.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 285/1 z 30 października 2015 r.) – dalej zwane rozporządzeniem 2015/1754, rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. L 282 z 28 października 2015 r.) - dalej zwane rozporządzeniem 2015/1934.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Spółki, klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej klasyfikacji importowanych wytłoczek z blachy ocynkowanej o oznaczeniach katalogowych R., C. i S. , do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.
Zgodnie z art. 56 ust. 1 UKC podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC"). Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).
Wspólna Taryfa Celna (dalej w skrócie jako WTC) ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).
Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Wyjaśnić przy tym trzeba, że reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania reguły uprzedniej. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających.
Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako Noty wyjaśniające HS), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (dalej jako Noty wyjaśniające do CN), które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.
Noty wyjaśniające są prawnie wiążące, to jednak w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji a w konsekwencji do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów. Ponadto Komisja Europejska publikuje rozporządzenia klasyfikacyjne dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej, które są wykładnią klasyfikacji specyficznych towarów.
Decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom). Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).
Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 2015/1754, obejmuje "artykuły z żeliwa lub stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji 7307 wynika, że pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja nie obejmuje jednak wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:
- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;
- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane;
- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Z ustaleń organów wynika, że kształtki oznaczone symbolami R. (zwężka tłoczona ocynkowana), C. (zaślepka ocynkowana wtykana) i S. (odgałęzienie siodłowe tłoczone ocynkowane) stanowią konkretne elementy przeznaczone do montażu w systemie wentylacji o ściśle określonych wymiarach. Wyroby posiadają zamknięty przekrój poprzeczny umożliwiający ustalenie takich parametrów jak średnica. W celu uzyskania wyrobu nadającego się do montażu w systemie wentylacji produkty te poddawane są obróbce polegającej na korekcji ewentualnych deformacji i odkształceń plastycznych powstałych w trakcie składowania i transportu wytworzonych wyrobów, kalibracji średnicy do pożądanego okrągłego kształtu o wymiarach zgodnych z normami branżowymi, wyobleniu krawędzi, zgrzewaniu oporowym oraz ewentualnie na montażu uszczelki. Kształtki posiadają zatem zasadniczy charakter wyrobów gotowych czyli rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego, albowiem po poddaniu ich obróbce, która ma charakter wykończeniowy, stają się wyrobami gotowymi.
Poszczególne elementy, w systemach wentylacji produkowanych przez Spółkę, łączone są ze sobą na zasadzie połączeń wsuwanych (stykowych), a dodatkowe łączenie nitami zrywanymi lub blachowkrętami samowiercącymi jest stosowane np. w wyniku łączenia trójników równoprzelotowych T. (mocowany poprzez nitowanie bezotworowe z wykorzystaniem blachowkrętów i uszczelnianie masą) lub w procesie łączenia przewodu rurowego z tłumikiem okrągłym (z wykorzystaniem blachowkrętów). Jak ustaliły organy podatkowe, elementy o oznaczeniach katalogowych R., C. i S. są łączone z kanałami wentylacyjnymi poprzez styk łączonych elementów (wsuwanie złączki do środka kanału lub nasuwanie na kształtkę). Przy czym montowanie redukcji R. (wsuwanej obustronnie do kanału [...] lub gładkiego przewodu) wymaga użycia jedynie taśmy uszczelniającej. Oznacza to brak konieczności zastosowania nitów i brak otworów montażowych. Zaślepka C. jest natomiast wsuwana do środka okrągłego kanału wentylacyjnego zamykając jego koniec, a nity lub wkręty stanowią jedynie dodatkowe zabezpieczenie przed przypadkowym rozłączeniem elementów. Z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że technologicznie możliwe jest rozłączenie poszczególnych elementów, takich jak odgałęzienia, redukcje i zaślepki, bez ich zniszczenia tj. zmiany właściwości mechanicznych i użytkowych. Nity lub wkręty stanowią jedynie zabezpieczenie przed przypadkowym rozłączeniem elementów, co potwierdza, iż połączenie ma charakter połączenia stykowego należącego do typu połączeń rozłącznych. Połączenie stykowe w tym przypadku polega na tym, że końce złącza R. i C. wchodzą do środka rury lub przewodu rurowego (są wsuwane), w wyniku czego stykają się z powierzchnią ściany rury/przewodu wentylacyjnego (połączenie na styk).
Taryfy celna i Noty wyjaśniające, które są dla organów celnych podstawą do taryfikacji towaru, zawierają szereg definicji i pojęć odbiegających od powszechnie obowiązujących lub wynikających np. z norm branżowych. Z samego brzmienia pozycji 7307 WTC wynika, iż obejmuje ona: "łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka i tuleje), z żeliwa lub stali", które zgodnie z brzmieniem Not wyjaśniających do poz. 7307 są określane mianem "armatury z żeliwa lub stali". Zgodnie z treścią ww. Not armatura ta stosowana jest głównie (tzn. nie wyłącznie) do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. W Notach wyjaśniających do poz. 7307 wymieniono ponadto konkretne elementy takie jak: reduktory, trójniki i zaślepki, które objęte są niniejszą pozycją. Powyższe oznacza, że w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur lub przewodów rurowych" są także elementy oznaczone symbolami R., C. i S.. Należy zwrócić uwagę, że w grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem "armatury".
W świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu (element [...],[...]), pole przekroju kanałów (zwężka R., [...]), czy rozdzielające kanały instalacji lub je zamykające (zaślepka C. i S.), a także kolanka ([...],[...]) i wszelkiego rodzaju przyłącza (odgałęzienie [...],[...]) są uznawane za łączniki rurowych przewodów wentylacyjnych. Należy także zauważyć, że wszystkie ww. elementy pełnią swoje zadania w wyniku jedno lub dwustronnego połączenia ich z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza, iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, iż w pozycji tej klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody wentylacyjne do przesyłu powietrza.
Sąd zwraca także uwagę, że Noty do poz. 7307 zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji towarów z Działu 73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne, czy prostokątne uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje, trójniki za elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych definicji rur byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia stosowana przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.
Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, że importowany przez Spółkę towar o oznaczeniach katalogowych R., C. i S. nie odpowiada charakterystyce towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 2015/1934. W rozporządzeniu tym "produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako produkt objęty przeglądem, którym jest ten sam produkt, który był objęty przeglądem wygaśnięcia zakończonym w sierpniu 2009 r. (rozporządzenie nr 803/2009), tj. łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z Chin. W rozporządzeniu nr 803/2009 wskazano dodatkowo, że "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2015/1934 cło antydumpingowe zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów", objęty m.in. kodem 7307 99 80 98.
Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada zatem towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, że odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki.
Rozporządzenie 2015/1934 nie rozróżnia, do przesyłu jakich mediów przeznaczone są rury i przewody rurowe, do których dedykowane są łączniki objęte rozporządzeniem, a przywóz łączników do rur i przewodów rurowych przeznaczonych do montażu kanałów wentylacyjnych nie został w sposób wyraźny zwolniony od cła antydumpingowego na podstawie tego aktu. Potwierdzeniem tego jest treść art. 1 ust. 1 wskazującego, poprzez użycie zwrotu "do innych celów", na szerokie zastosowanie importowanych łączników rur i przewodów rurowych. Dodać należy, że wskazane przez Spółkę wyrażenie "ex 7307 99 80" oznacza, iż cłem antydumpingowym objęte zostały towary klasyfikowane do niektórych kodów TARIC w ramach podpozycji 7307 99 80. Natomiast, co jeszcze raz należy podkreślić, kwestionowany przez skarżącą kod TARIC 7307 99 80 98 został wprost wymieniony w treści art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2015/1934. Niejako na marginesie stwierdzić należy, że łączniki do rur łączonych poprzez spawanie czołowe klasyfikowane są do odrębnych podpozycji pozycji 7307.
Bez znaczenia przy tym są twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 2015/1934, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej przyporządkowano właściwy kod.
Nie można zgodzić się ze stroną skarżącą, że właściwa dla importowanych wyrobów o oznaczeniach katalogowych R., C. i S. jest pozycja 7326 19 90 00, z uwagi na to, że obejmuje ona wszystkie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej.
Sąd ma na uwadze, że pozycja 7326 obejmuje tylko takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego towaru. Importowane elementy stanowią integralne części systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym również w powołanych przez skarżącą ekspertyzach. Przedmiotowe elementy o symbolach R., C. i S. tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego - odgałęzieniami.
Natomiast wskazana przez skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. Zasadnie organ stwierdził, że importowane towary nie stanowią wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza je z pozycji 7326.
Zdaniem skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na sposób łączenia importowanych towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka wskazała, że nie jest możliwe wykonanie wielokrotnego montażu tych elementów, bo wykluczają to stosowane przez nią rodzaje połączeń.
Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (Tajwan, Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie, spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną.
W treści zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że elementy o oznaczeniach katalogowych R., C. i S. są łączone z kanałami wentylacyjnymi poprzez styk łączonych elementów przy czym montowanie redukcji R. wymaga użycia jedynie taśmy uszczelniającej. Oznacza to brak konieczności zastosowania nitów i brak otworów montażowych. Zaślepka C. jest natomiast wsuwana do środka okrągłego kanału wentylacyjnego zamykając jego koniec, a nity lub wkręty stanowią jedynie dodatkowe zabezpieczenie przed przypadkowym rozłączeniem elementów. Dyrektor nie negował faktu, że połączenie elementów za pomocą wkrętów lub nitów pozostawia otwory montażowe, które mogą stanowić trudność przy próbie zachowania współśrodkowości otworów. Organ uznał jednak, w oparciu o "Zalecenia montażowe systemu wentylacji", że technologicznie możliwe jest rozłączenie poszczególnych elementów, takich jak odgałęzienia, redukcje i zaślepki, bez ich zniszczenia tj. zmiany właściwości mechanicznych i użytkowych. Nity lub wkręty stanowią jedynie zabezpieczenie przed przypadkowym rozłączeniem elementów, co potwierdza, że połączenie ma charakter połączenia stykowego należącego do typu połączeń rozłącznych. Połączenie stykowe w tym przypadku polega na tym, że końce złącza R. i C. wchodzą do środka rury lub przewodu rurowego (są wsuwane), w wyniku czego stykają się z powierzchnią ściany rury/przewodu wentylacyjnego (połączenie na styk).
Powyższe stanowisko Sąd uznał w niniejszej sprawie za prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, iż rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm szczelności ponownie zamontowanych elementów czy trudność przy próbie zachowania współśrodkowości otworów nie ma natomiast wpływu na przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC.
Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają - brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji (tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji, czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim do poz. 7326 WTC.
Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów (materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność, przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez Spółkę argumenty, że przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie mają znaczenia, bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia w którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium taryfikacyjnego.
Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe, albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę, wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon, mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji, wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi.
Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, iż dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też niezmontowanym, albo rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny (niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Odnosząc się do sformułowanego przez stronę zarzutu uchybienia przepisom Ordynacji podatkowej z uwagi na odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego Sąd wskazuje, że Dyrektor odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji. Z zaprezentowanego przez organ stanowiska wynika, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru oznaczonego jako R., C. i S., takie jak materiał z którego zostały wytworzone, technika wytworzenia, walory użytkowe, przeznaczenie, sposób łączenia gotowych elementów, zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości technicznych importowanych towarów był niezasadny.
Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych (zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.
Sąd za niezasadny uznaje także sformułowany przez stronę zarzut naruszenia wskazywanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej, które to uchybienie miało polegać na dowolnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, jak również niewyjaśnieniu okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Akta sprawy wskazują, że materiał dowodowy zgromadzony w kontrolowanym postępowaniu był kompletny i pozwolił na dokonanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Skarżącej Spółce zapewniono czynny udział w postępowaniu, a argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym, jest wyczerpująca i przekonująca. Organy obu instancji dysponowały wystarczającymi dowodami w sprawie i na tej podstawie dokonały prawidłowej klasyfikacji towaru, nie uchybiając przy tym zasadom przeprowadzonego postępowania.
Odmienna ocena ustalonego stanu faktycznego nie dowodzi, że organy prowadziły postępowanie z naruszaniem zasady praworządności (art. 120 Ordynacji podatkowej) oraz zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej). Nałożony na organy podatkowe obowiązek działania w granicach prawa nie oznacza, że są one obowiązane interpretować fakty jedynie w sposób zadowalający dla podatnika, a więc w sposób zbieżny z jego stanowiskiem. Strona ma prawo do własnego subiektywnego przekonania o zasadności jej zarzutów, jednakże przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2016 r., I FSK 178/15).
Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
Odnosząc się do treści pisma procesowego z 13 sierpnia 2019 r., stanowiącego załącznik do protokołu rozprawy, w którym Spółka ponownie podniosła, że produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych, wskazać należy, że nie miało ono wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w ww. piśmie procesowym nie podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 2015/1934, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej przyporządkowano właściwy kod.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) oddalił skargę.