I SA/Gd 987/24

I SA/Gd 987/24 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-03-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Elżbieta Rischka /sprawozdawca/
Irena Wesołowska
Zbigniew Romała /przewodniczący/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2025 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 1 października 2024 r. nr SKO Gd/3618/24 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym do sądu postanowieniem z dnia 1.10.2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku (dalej: SKO lub organ odwoławczy), działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) – dalej jako K.p.a., w związku z odwołaniem B.B. (dalej: strona lub Skarżący) z dnia 10.07.2024 r. od upomnienia pochodzącego od Skarbnika Powiatu Sztumskiego z dnia 04.07.2024 r. nr UP FN-3222.141.2024, stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
W uzasadnieniu SKO wskazało, że ww. upomnieniem z dnia 04.07.2024 r. Skarbnik Powiatu wezwał stronę do uregulowania wskazanych należności w terminie 7 dni pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
W piśmie zatytułowanym "odwołanie" z dnia 04.07.2024 r. strona wskazała, że już wcześniej wysłana została listem poleconym umowa sprzedaży pojazdu, zatem wniosła o nieprzesyłanie jej pism do zapłaty, wobec sprzedaży samochodu.
SKO podkreśla, że prawomocnym postanowieniem z dnia 15 stycznia 2024 r. wydanym przez Sąd Rejonowy w Kwidzynie Wydział I Cywilny w sprawie o sygn. akt: [...] w sprawie z udziałem strony orzeczono przepadek na rzecz Powiatu Sztumskiego pojazdu [...].
Pismem z dnia 18.03.2024 r. Starosta Powiatu Sztumskiego zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem wartości ww. pojazdu ze stosownym pouczeniem o możliwości zapoznania się z aktami oraz składania wyjaśnień, wniosków i zastrzeżeń.
Dnia 05.04.2024 r. Starosta Sztumski wydał decyzję nr KT.7135.62.2.2017.LS nakładającą na stronę obowiązek zapłaty kwoty 14.238 zł tytułem obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowywania, oszacowania pojazdu.
Odnosząc się do pisma zatytułowanego "odwołanie" SKO stwierdza, że strona jednoznacznie wskazała, z jakim aktem otrzymanym od organu I instancji się nie zgadza i który kwestionuje.
SKO przywołując treść art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132) – dalej: u.p.e.a. stwierdza, że upomnienie jest pismem, które umożliwia wszczęcie procedury egzekucyjnej i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. Powyższe uzasadniało na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie SKO, Skarżący wyjaśnia, że nie wnosił odwołania od decyzji z dnia 4 kwietnia 2024 r. sądząc, że Starostwo Powiatowe samoistnie uchyli tę decyzję jako wydaną z przekroczeniem wszelkich terminów. Pojazd został zatrzymany 15 października 2017 r. z uwagi na brak uprawnień do kierowania tego typu pojazdami B.Z. a ustalenie osoby uprawnionej do odbioru pojazdu z parkingu zajęło organowi ponad 6 lat. Pod koniec 2023 r. Starostwo wskazało Skarżącego jako uczestnika postępowania sądowego w Sądzie Rejonowym w Kwidzynie. W opinii Skarżącego zarzut nieodebrania pojazdu w terminie 3 miesięcy od jego usunięcia jest chybiony, skoro o jego zatrzymaniu nie został powiadomiony przez właściwy organ. Zdaniem Skarżącego sprawa uległa przedawnieniu, a decyzja Starosty Powiatowego jest nieważna.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone do Sądu postanowienie odpowiada prawu.
Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), jak również postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3).
W wyniku takiej kontroli postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Ponadto, w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, w trybie uproszczonym, Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.
Wobec zarzutów sformułowanych w skardze w pierwszej kolejności należało wskazać na zakres przedmiotowy niniejszej sprawy. Kontroli sądu zostało poddane postanowienie SKO stwierdzające niedopuszczalność odwołania od upomnienia pochodzącego od Skarbnika Powiatu Sztumskiego z dnia 04.07.2024 r.
W sprawie bezspornym jest, że prawomocnym postanowieniem z dnia 15 stycznia 2024 r. wydanym przez Sąd Rejonowy w Kwidzynie Wydział I Cywilny w sprawie o sygn. akt[...] w sprawie z udziałem strony orzeczono przepadek na rzecz Powiatu Sztumskiego pojazdu [...].
Pismem z 18.03.2024 r. Starosta zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem wartości ww. pojazdu ze stosownym pouczeniem o możliwości zapoznania się z aktami oraz składania wyjaśnień, wniosków i zastrzeżeń.
W dniu 05.04.2024 r. Starosta wydał decyzję nakładającą na stronę obowiązek zapłaty kwoty 14.238 zł tytułem obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowywania, oszacowania pojazdu.
Przedmiotowa decyzja wobec jej niezaskarżenia przez Skarżącego uzyskała przymiot ostateczności.
W sprawie niesporne jest i to, że wcześniej, dnia 26.03.2024r. do Starostwa Powiatowego w Sztumie wpłynęła umowa kupna - sprzedaży ww. samochodu zawarta w dniu 06.02.2017 r. Pomiędzy J. B. a S. W. jako kupującym. Dnia 17.04.2024 r. do Starostwa wpłynęła umowa sprzedaży tego samego pojazdu z dnia 02.10.2016 r. pomiędzy Skarżącym jako sprzedającym i P. K. jako kupującym.
W dniu 04.07.2024r. wystosowano do Skarżącego upomnienie nr UP FN-3222.141.2024 z pouczeniem o konieczności zapłaty w terminie 7 dni kwoty wskazanej w decyzji z dnia 5 kwietnia 2024 r.
Pismem skierowanym do SKO (oraz do wiadomości Staroście Powiatu Sztumskiego) z dnia 10.07.2024r. w sprawie dotyczącej odwołania od ww. upomnienia z dnia 04.07.2024r. Skarżący kwestionuje otrzymywanie pism od Starostwa Powiatowego wskazując, że wcześniej wysłana została umowa kupna sprzedaży pojazdu. Skarżący wskazuje, że pojazd został sprzedany dnia 02.10.2016r. P. K.
Stosownie do treści art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Jak przekonuje orzecznictwo stwierdzenie niedopuszczalności odwołania może odbywać się z powodu przyczyn przedmiotowych jak i podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego lub wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Do podmiotowych przyczyn niedopuszczalności odwołania zalicza się przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę nie mającą do tego legitymacji, bądź przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2007r., sygn. akt: II OSK 1661/06).
Kwestię upomnień reguluje art. 15 § 1 u.p.e.a. Wskazuje on, że egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego oraz inne dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.
Jak trafnie zauważa SKO, upomnienie jest pismem, którym wzywa się do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Upomnienie zarazem nie jest rozstrzygnięciem w sprawie administracyjnej, od którego przysługiwałby środek zaskarżenia. Jest za to elementem procedury, która umożliwia wszczęcie postępowania egzekucyjnego.
Wobec tego, że od upomnienia nie przysługuje środek zaskarżenia, SKO zasadnie na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Jednocześnie SKO trafnie wskazało, że w wypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego, dłużnikowi przysługują, zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, środki obrony swoich praw.
Argumentacja podniesiona w skardze na tym etapie postępowania nie mogła przenieść zatem oczekiwanego przez Skarżącego skutku prawnego.
Sąd wskazuje, że SKO wydając zaskarżone postanowienia oparło się na przepisach Kodeksu Postępowania administracyjnego. Organ nie naruszył wynikającej z art. 11 § 1 K.p.a. zasady przekonywania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał motywy, którymi kierował się podejmując rozstrzygnięcie, a treść uzasadnienia obrazuje szczegółowy tok rozumowania organu, które doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia. Wskazać jednocześnie należy, że samo niezadowolenie Skarżącego z wydanego przez organ postanowienia nie świadczy o naruszeniu wskazanych w skardze przepisów.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa i zawiera rozstrzygnięcie wszystkich kwestii poruszonych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.
Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.