I SA/Gd 982/24

I SA/Gd 982/24 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-03-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień /przewodniczący/
Irena Wesołowska /sprawozdawca/
Małgorzata Gorzeń
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III FSK 616/25 - Wyrok NSA z 2025-11-25
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 59 par. 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Irena Wesołowska /spr./, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 11 marca 2025 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 25 września 2024 r., nr 2201-IEE.7192.2.212.2024.AR w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 25 września 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: Dyrektor) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Chojnicach (dalej: Naczelnik) z 24 maja 2024 r. odmawiające A.S. (dalej: Skarżący) umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej podał, że Naczelnik prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku Skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach:
- [...] z 19 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za drugi kwartał 2007 r. w wysokości należności głównej 108 965,00 zł,
- [...] z 19 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za trzeci kwartał 2007 r. w wysokości należności głównej 62 407,00 zł,
- [...] z 19 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za czwarty kwartał 2007 r. w wysokości należności głównej 75 391,00 zł,
- [...] z 20 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za drugi kwartał 2008 r. w wysokości należności głównej 18 065,00 zł,
- [...] z 20 kwietnia, 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za trzeci kwartał 2008 r: w wysokości należności głównej 18 253,00 zł,
- [...] ż 20 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za czwarty kwartał 2008 r. w wysokości należności głównej 7 817,00 zł,
- [...] z 20 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za pierwszy kwartał 2009 r. w wysokości należności głównej 38 408,00 zł,
- [...] z 20 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za drugi kwartał 2009 r. w wysokości należności głównej 127 620,00 zł,
- [...] z 20 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za trzeci kwartał 2009 r. w wysokości należności głównej 40 978,00 zł,
- [...] z 20 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za czwarty kwartał 2009 r. w wysokości należności głównej 35 534,70 zł,
- [...] z 20 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za drugi kwartał 2010 r. w wysokości należności głównej 6 375,00 zł,
- [...] z 20 kwietnia 2012 r. obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za trzeci kwartał 2010 r. w wysokości należności głównej 7 431,00 zł,
- [...] z 20 kwietnia 2012 r. Obejmujący nieuregulowany podatek od towarów i usług za czwarty kwartał 2010 r. w wysokości należności głównej 24 694,00 zł.
Pismem z 17 kwietnia 2024 r. Skarżący wniósł o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego z uwagi na brak doręczenia w terminie odpisów tytułów wykonawczych o numerach systemowych: [...] oraz o "stwierdzenie, że zobowiązanie podatkowe z którego wynika przedmiotowa egzekucja z uwagi na fakt niewykonania w terminie czynności egzekucyjne - przedawniło się".
W uzasadnieniu pisma wskazano, że z porównania fotokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma nr [...] z 25 kwietnia 2012 r., którym organ egzekucyjny zawiadomił Skarżącego o przekształceniu zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne, wykonanych - 9 listopada 2023 r. oraz 26 marca 2024 r. wynika, że w listopadzie 2023 r. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie było adnotacji o doręczeniu wraz z pismem odpisu tytułów wykonawczych. Na fotokopii zwrotki wykonanej 9 listopada 2023 r. w rubryce "Oznaczenie rodzaju pisma" widnieje odręczna adnotacja "zabezpieczenie", natomiast na fotokopii tej samej zwrotki z 26 marca 2024 r. przy napisie "Oznaczenie rodzaju pisma" widnieje adnotacja "zabezpieczenie + odp. tyt. od [...] do [...]". Zdaniem Skarżącego z powyższego wynika, że przesyłka zawierająca pismo nr [...] z 25 kwietnia 2012 r., doręczona 10 maja 2012 r., nie zawierała odpisów tytułów wykonawczych, a zatem Naczelnik nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 26 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm., dalej: u.p.e.a.).
Dyrektor nie zgadzając się z twierdzeniami Skarżącego pokreślił, że odpisy tytułów wykonawczych zostały doręczone Skarżącemu 10 maja 2012 r.
Dyrektor wyjaśnił, że analiza akt sprawy dowodzi, że 26 marca 2024 r. w Urzędzie Skarbowym w Chojnicach pełnomocnik Skarżącego zapoznał się z aktami prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w tym z oryginałem pisma nr [...] z 25 kwietnia 2012 r., przy którym znajdował się oryginał zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej ww. pismo. Na rewersie potwierdzenia odbioru znajdowała się adnotacja o zawartości przesyłki, tj. "zabezpieczenie + odp. tyt. od [...] do [...]". Z kolei Skarżącemu w dniu 9 listopada 2023 r. przedstawiono do wglądu kserokopię pisma nr [...] z 25 kwietnia 2012 r. wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia odbioru. Z ww. kopii wynika, że na rewersie potwierdzenia odbioru znajdowała się adnotacja o zawartości przesyłki o treści "zabezpieczenie" - bez dopisku o tytułach wykonawczych.
Z powyższego wynika, że do słowa "zabezpieczenie" znajdującego się na oryginale zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma z 25 kwietnia 2012 r. dopisano wyrażenie "+ odp. tyt. od [...] do [...]". Na podstawie najdawniej wykonanej potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii przedmiotowego potwierdzenia odbioru z ujawnionym oznaczeniem załączonych odpisów tytułów wykonawczych ustalono, że ww. dopisek umieszczono najpóźniej we wrześniu 2017 r.
Dyrektor zauważył, że jakkolwiek zamieszczanie na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek niepełnego opisu ich zawartości oraz ich uzupełnianie w późniejszym terminie - stanowczo nie zasługuje na aprobatę, to jednak na gruncie niniejszej sprawy nie stanowi wystarczającej podstawy do twierdzenia, że do doręczenia odpisów tytułów wykonawczych w dniu 10 maja 2012 r. nie doszło.
W treści pisma nr [...] z 25 kwietnia 2012 r. wskazano, że załącznikiem przedmiotowego pisma jest 14 odpisów tytułów wykonawczych, tj.: [...].
Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy ponadto wynika, że przesyłka zawierająca pismo nr [...] z 25 kwietnia 2012 r. została nadana przesyłką rejestrowaną o nr [...] wraz z usługą dodatkową: potwierdzeniem odbioru. W pocztowej książce nadawczej Urzędu Skarbowego w Chojnicach odnotowano, że waga przesyłki rejestrowanej o nr [...] wraz z drukiem potwierdzenia odbioru wynosiła 87 gramów, co w ocenie Dyrektora potwierdza, że przesyłka zawierała większą ilość dokumentów niż samo pismo nr [...] z 25 kwietnia 2012 r.
Ponadto Skarżący, w toku toczącego się, na podstawie ww. tytułów wykonawczych, od ponad 12 lat postępowania egzekucyjnego, nigdy wcześniej nie kwestionował otrzymania odpisów przedmiotowych tytułów wykonawczych. Co więcej, pełnomocnik Skarżącego we wniosku z 22 marca 2022 r. (kierowanym do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Koszalinie) o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów od [...] do [...] wyraźnie potwierdził nie tylko, że Skarżący otrzymał odpisy tytułów wykonawczych wskazanych w piśmie z 25 kwietnia 2012 r., ale też że zostały one doręczone jako załączniki do tego pisma.
Dalej Dyrektor stwierdził, że nie doszło do przedawnienia obowiązków objętych tytułami wykonawczymi. Odnosząc się do tej kwestii Dyrektor wyjaśnił, że podniesione w piśmie z 17 kwietnia 2024 r. okoliczności nie są wystarczające do podważenia faktu doręczenia odpisów tytułów wykonawczych przy piśmie nr [...] z 25 kwietnia 2012 r. oraz podważenia prawidłowego przekształcenia dokonanych zajęć zabezpieczających w zajęcia egzekucyjne i tym samym - przerwania biegu terminu przedawnienia egzekwowanych obowiązków.
Dyrektor zauważył także, że kwestia przedawnienia obowiązków wskazanych w ww. tytułach wykonawczych była już przedmiotem oceny. Postanowieniem z 1 sierpnia 2022 r. Dyrektor utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...]. W wydanym rozstrzygnięciu Dyrektor ocenił okoliczności modyfikujące bieg terminu przedawnienia obowiązków wskazanych w ww. tytułach wykonawczych wskazując m.in., że ostatnim środkiem egzekucyjnym przerywającym bieg terminu przedawnienia ww. obowiązków było zajęcie w dniu 15 listopada 2021 r. nieruchomości zawiadomieniem nr [...], w wyniku którego wynikający z art. 70 Ordynacji podatkowej 5-letni termin przedawnienia ww. obowiązków zaczął znów biec na nowo i obecnie upływa z dniem 16 listopada 2026 r. Skarga wniesiona przez Skarżącego na postanowienie Dyrektora została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 20 grudnia 2022 r. o sygn. akt I SA/Gd 1110/22.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora z 25 września 2024 r. i umorzenie postępowania egzekucyjnego na obecnym etapie z uwagi na przedawnienie zobowiązania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
1. Naruszenie art. 59 § 1 pkt 1 w zw. z art. 26 § 6 u.p.e.a., poprzez nierozpatrzenie zarzutu dotyczącego wymogów dotyczących tytułów wykonawczych, a więc również naruszenie przepisów dotyczących skutecznego przerwania biegu terminu przedawnienia. Kluczowy bowiem w przedmiotowej sprawie, jest delikt, którego dopuścił się urzędnik organu przerabiając dokument potwierdzający odbiór przesyłki;
2. Naruszenie art. 7 w zw. z art. 75 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: KPA), w ten sposób, iż niedających się rozstrzygnąć wątpliwości w zakresie stanu faktycznego nie rozstrzyga się na korzyść Skarżącego. Ponadto, organ przeprowadzając dowody w sposób całkowicie niezgodny z dyspozycją przepisów pominął istotną część dowodów przez Skarżącego przedstawionych;
3. Naruszenie art. 15 KPA, poprzez, arbitralne podejście do przedmiotowej sprawy tj. przyjęcie z góry, iż stanowisko organu I instancji jest prawidłowe i tym samym brak kontroli przewidzianej przez Kodeks Postępowania Administracyjnego;
4. Naruszenie art. 107 § 1 pkt. 4 oraz 6 KPA, poprzez niedostateczne prawne oraz faktyczne uzasadnienie podstawy przedmiotowej decyzji. Należy bowiem wskazać, iż organ w sposób nieprzekonywujący uargumentował swoje stanowisko oraz nie wskazał jasnej podstawy prawnej decyzji.
Dyrektor w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego rozstrzygnięcia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać też należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., II OSK 1867/17).
Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem, stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 2070 ze zm.), do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Wskazana ustawa weszła w życie 30 lipca 2020 r. Zważywszy, że postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku Skarżącego na podstawie ww. tytułów wykonawczych zostało wszczęte przed wskazaną datą, to w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020r.
Zgodnie z art. 59 § 1 u.p.e.a. (w stanie prawnym obowiązującym w sprawie, tj. w brzmieniu do 29 lipca 2020 r.) postępowanie egzekucyjne umarza się: 1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania; 2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał; 3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa; 4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego; 5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny; 6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego; 7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu; 8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania; 9) na żądanie wierzyciela; 10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
Przepis art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. dotyczy sytuacji trojakiego rodzaju. Po pierwsze, dotyczy okoliczności, gdy obowiązek nie jest wymagalny, co oznacza, że obowiązek istnieje i jego egzekucja będzie dopuszczalna w przyszłości, ale nie może on być egzekwowany w danym momencie ze względu np. na wstrzymanie wykonania, odroczenie terminu wykonania lub rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej. Po drugie, komentowany przepis dotyczy sytuacji, gdy obowiązek został umorzony lub wygasł z innego powodu, co oznacza, że obowiązek powstał i nie został wykonany, ale z innych powodów przestał istnieć przed dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Na przykład dojdzie do wygaśnięcia obowiązku z innego powodu, jeżeli została uchylona decyzja, na podstawie której został wystawiony tytuł wykonawczy. Po trzecie, komentowany przepis dotyczy sytuacji, gdy obowiązek nie istniał, tj. nie powstał przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego (wyroki NSA z: 6 lipca 2010 r., II FSK 360/09; 15 września 2010 r., II FSK 701/09; wyrok WSA w Łodzi z 20 lipca 2022 r., I SA/Łd 429/22).
Skarżący podstawy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do jego majątku w złożonym wniosku o umorzenie upatrywał w nieprawidłowościach związanych z doręczeniem tytułów wykonawczych, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, co w konsekwencji miało prowadzić do przedawnienia dochodzonego obowiązku.
Teza ta jest nietrafna.
Podstawowym warunkiem prawidłowości doręczenia pisma przez pocztę jest wysłanie pisma listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. W formularzu potwierdzenia odbioru winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism. Fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj pisma" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2000 r., sygn. akt I CZ 87/00, LEX nr 548760; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (zob.: postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15; postanowienia NSA: z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 619/10; z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2871/12; z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I FSK 2088/11; z dnia 31 lipca 2020 r., sygn. akt II FZ 272/20, wszystkie dostępne w CBOSA). Należy również zaznaczyć, iż wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575) w związku z art. 106 § 5 P.p.s.a., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09, CBOSA).
Jakkolwiek w rozpoznawanej zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej pismo nr [...] z 25 kwietnia 2012 r. organu pierwszej instancji, nie zostało precyzyjnie opisane, to jednak Sąd dokonał oceny faktu doręczenia tytułów wykonawczych w oparciu o które prowadzona jest egzekucja przy wskazanym piśmie na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych związanych z doręczeniem tej przesyłki
Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że 26 marca 2024 r. w Urzędzie Skarbowym w Chojnicach pełnomocnik Skarżącego zapoznał się z aktami prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w tym z oryginałem pisma nr [...] z 25 kwietnia 2012 r., przy którym znajdował się oryginał zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej ww. pismo. Na rewersie potwierdzenia odbioru znajdowała się adnotacja o zawartości przesyłki, tj. "zabezpieczenie + odp. tyt. od [...] do [...]". Z kolei Skarżącemu w dniu 9 listopada 2023 r. przedstawiono do wglądu kserokopię pisma nr [...] z 25 kwietnia 2012 r. wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia odbioru. Z ww. kopii wynika, że na rewersie potwierdzenia odbioru znajdowała się adnotacja o zawartości przesyłki o treści "zabezpieczenie" - bez dopisku o tytułach wykonawczych.
Z powyższego wynika, że do słowa "zabezpieczenie" znajdującego się na oryginale zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma z 25 kwietnia 2012 r. dopisano wyrażenie "+ odp. tyt. od [...] do [...]". Na podstawie najdawniej wykonanej potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii przedmiotowego potwierdzenia odbioru z ujawnionym oznaczeniem załączonych odpisów tytułów wykonawczych ustalono, że ww. dopisek umieszczono najpóźniej we wrześniu 2017 r.
Zgodzić trzeba się z Dyrektorem, że zamieszczanie na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek niepełnego opisu ich zawartości oraz ich uzupełnianie w późniejszym terminie - stanowczo nie zasługuje na aprobatę, to jednak na gruncie niniejszej sprawy nie stanowi wystarczającej podstawy do twierdzenia, że do doręczenia odpisów tytułów wykonawczych w dniu 10 maja 2012 r. nie doszło.
W treści pisma nr [...] z 25 kwietnia 2012 r. wskazano, że załącznikiem przedmiotowego pisma jest 14 odpisów tytułów wykonawczych, tj.: [...].
Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy ponadto wynika, że przesyłka zawierająca pismo nr [...] z 25 kwietnia 2012 r. została nadana przesyłką rejestrowaną o nr [...] wraz z usługą dodatkową: potwierdzeniem odbioru. W pocztowej książce nadawczej Urzędu Skarbowego w Chojnicach odnotowano, że waga przesyłki rejestrowanej o nr [...] wraz z drukiem potwierdzenia odbioru wynosiła 87 gramów, co w ocenie Sądu potwierdza, że przesyłka zawierała większą ilość dokumentów niż samo pismo nr [...] z 25 kwietnia 2012 r.
Ponadto Skarżący, w toku toczącego się, na podstawie ww. tytułów wykonawczych, od ponad 12 lat postępowania egzekucyjnego, nigdy wcześniej nie kwestionował otrzymania odpisów przedmiotowych tytułów wykonawczych. Co więcej, pełnomocnik Skarżącego we wniosku z 22 marca 2022 r. (kierowanym do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Koszalinie) o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów od [...] do [...] wyraźnie potwierdził nie tylko, że Skarżący otrzymał odpisy tytułów wykonawczych wskazanych w piśmie z 25 kwietnia 2012 r., ale też że zostały one doręczone jako załączniki do tego pisma.
Podkreślić przy tym trzeba, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości (w tym przypadku aż po 12 latach od jej odebrania), przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym bowiem przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. Taka sytuacja jest niedopuszczalna z punktu widzenia pewności obrotu prawnego.
Zdaniem Sądu, z przedstawionych wyżej względów w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że tytuły wykonawcze z 19 i 20 kwietnia 2012 r. zostały doręczone Skarżącemu wraz z pismem z 25 kwietnia 2012 r. w dniu 10 maja 2012 r.
Zgodzić zatem trzeba się z Dyrektorem, że nie doszło do przedawnienia obowiązków objętych tytułami wykonawczymi. Podniesione w piśmie z 17 kwietnia 2024 r. okoliczności nie są wystarczające do podważenia faktu doręczenia odpisów tytułów wykonawczych przy piśmie nr [...] z 25 kwietnia 2012 r. oraz podważenia prawidłowego przekształcenia dokonanych zajęć zabezpieczających w zajęcia egzekucyjne i tym samym - przerwania biegu terminu przedawnienia egzekwowanych obowiązków.
Zauważyć przy tym trzeba, że kwestia przedawnienia obowiązków wskazanych w ww. tytułach wykonawczych była już przedmiotem oceny. Postanowieniem z 1 sierpnia 2022 r. Dyrektor utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...]. W wydanym rozstrzygnięciu Dyrektor ocenił okoliczności modyfikujące bieg terminu przedawnienia obowiązków wskazanych w ww. tytułach wykonawczych wskazując m.in., że ostatnim środkiem egzekucyjnym przerywającym bieg terminu przedawnienia ww. obowiązków było zajęcie w dniu 15 listopada 2021 r. nieruchomości zawiadomieniem nr [...], w wyniku którego wynikający z art. 70 Ordynacji podatkowej 5-letni termin przedawnienia ww. obowiązków zaczął znów biec na nowo i obecnie upływa z dniem 16 listopada 2026 r. Skarga wniesiona przez Skarżącego na postanowienie Dyrektora została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z 20 grudnia 2022 r. o sygn. akt I SA/Gd 1110/22.
Końcowo należy podkreślić, że wbrew podnoszonym zarzutom Dyrektor odniósł się do wszystkich kwestii podnoszonych przez Skarżącego, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, które odpowiada wszelkim wymogom stawianym w art. 107 § 1 pkt 4 i 6 KPA.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia przy wydaniu zaskarżonego postanowienia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.