I SA/Gd 972/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą podatek od towarów i usług za listopad i grudzień 2019 r. dla spółki "A" Sp. z o.o. (Skarżący). Spór dotyczył miejsca świadczenia usług świadczonych przez Skarżącego na rzecz spółki A.1 z siedzibą w H. Organy podatkowe uznały, że A.1 posiadała w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, ponieważ wykorzystywała zaplecze personalne i techniczne polskiej spółki "A", co skutkowało opodatkowaniem usług na terytorium Polski zgodnie z art. 28b ust. 2 ustawy o VAT. Skarżący natomiast twierdził, że miejscem świadczenia usług jest siedziba A.1 w H. (art. 28b ust. 1 ustawy o VAT). Sąd uznał skargę za zasadną, podkreślając, że organy podatkowe nie wykazały w sposób przekonujący istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej A.1 w Polsce. Sąd odwołał się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności do wyroku w sprawie C-533/22 SC Adient, który wskazuje, że to samo zaplecze personalne i techniczne nie może być jednocześnie wykorzystywane do świadczenia i odbioru tych samych usług. Sąd stwierdził, że polska spółka "A" świadczyła usługi na rzecz A.1, ale nie wykazała, aby A.1 sprawowała kontrolę nad zapleczem personalnym i technicznym w sposób porównywalny do posiadania własnych zasobów, co jest kluczowe dla uznania istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził koszty postępowania od organu na rzecz Skarżącej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia "stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej" w kontekście usług świadczonych w ramach grup kapitałowych, z uwzględnieniem najnowszego orzecznictwa TSUE.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów VAT w kontekście międzynarodowych transakcji w ramach grup kapitałowych. Wymaga analizy w świetle konkretnych umów i faktycznych relacji między podmiotami.
Zagadnienia prawne (2)
Czy spółka A.1, będąca usługobiorcą, posiadała w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 28b ust. 2 ustawy o VAT i art. 11 ust. 1 Rozporządzenia nr 282/2011, co skutkowałoby opodatkowaniem usług świadczonych przez polską spółkę "A" na terytorium Polski?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, spółka A.1 nie posiadała w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów, ponieważ nie wykazała się odrębnym zapleczem personalnym i technicznym, które byłoby wykorzystywane do odbioru i wykorzystania usług na własne potrzeby, a nie do świadczenia usług dla tej samej spółki.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy podatkowe nie wykazały w sposób przekonujący istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej A.1 w Polsce. Kluczowe jest, że to samo zaplecze personalne i techniczne nie może być jednocześnie wykorzystywane do świadczenia i odbioru tych samych usług, a A.1 nie wykazała wystarczającej kontroli nad zapleczem polskiej spółki "A".
Czy organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zebrały materiał dowodowy, w tym poprzez wykorzystanie dowodów z innych postępowań?
Odpowiedź sądu
Tak, organy mogły korzystać z dowodów z innych postępowań, a strona miała możliwość wypowiedzenia się co do zebranego materiału. Jednakże, organ odwoławczy pominął istotne wnioski z orzecznictwa TSUE dotyczące stałego miejsca prowadzenia działalności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wykorzystanie dowodów z innych postępowań jest dopuszczalne, a strona miała możliwość czynnego udziału. Niemniej jednak, organ odwoławczy nie zastosował prawidłowo wytycznych TSUE, co stanowiło wadę postępowania.
Przepisy (9)
Główne
u.p.t.u. art. 28b § ust. 1 i 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy te określają miejsce świadczenia usług na rzecz podatnika. Ust. 1 stanowi, że miejscem świadczenia jest siedziba usługobiorcy, chyba że usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu, wówczas miejscem świadczenia jest to stałe miejsce prowadzenia działalności (ust. 2).
Rozporządzenie nr 282/2011 art. 11 § ust. 1
Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011
Definiuje stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej jako miejsce charakteryzujące się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić odbiór i wykorzystanie usług świadczonych do własnych potrzeb.
Pomocnicze
O.p. art. 233 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Dotyczy utrzymania w mocy decyzji organu I instancji przez organ odwoławczy.
O.p. art. 220 § § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Dotyczy rozpatrywania odwołania przez organ odwoławczy.
u.p.t.u. art. 5 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Określa, że świadczenie usług na terytorium kraju jest opodatkowane VAT.
u.p.t.u. art. 8 § ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Definiuje świadczenie usług.
u.p.t.u. art. 28a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Definiuje podatnika dla celów VAT.
u.p.t.u. art. 41 § ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Określa podstawową stawkę VAT.
u.p.t.u. art. 146aa § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Dotyczy stosowania stawki 23%.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spółka A.1 nie posiadała w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 ust. 1 Rozporządzenia nr 282/2011, ponieważ to samo zaplecze personalne i techniczne nie może być jednocześnie wykorzystywane do świadczenia i odbioru tych samych usług. • Organy podatkowe nie wykazały, że A.1 sprawowała wystarczającą kontrolę nad zapleczem personalnym i technicznym polskiej spółki "A", porównywalną do kontroli nad własnymi zasobami. • Organy podatkowe pominęły kluczowe wnioski z orzecznictwa TSUE, w szczególności dotyczące wymogu odrębności zaplecza wykorzystywanego do świadczenia i odbioru usług.
Odrzucone argumenty
Organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zebrały materiał dowodowy, w tym z innych postępowań. • Spółka A.1 posiadała w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej ze względu na wykorzystywanie zaplecza personalnego i technicznego polskiej spółki "A" oraz sprawowanie nad nim nadzoru i kontroli.
Godne uwagi sformułowania
to samo zaplecze personalne nie może być wykorzystywane jednocześnie do świadczenia i odbioru tych samych usług • stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy wymaga możliwości zidentyfikowania zaplecza personalnego i technicznego, które jest odrębne od zaplecza wykorzystywanego przez spółkę usługodawcy w celu świadczenia własnych usług • nie można uznać, że spółka będąca podatnikiem VAT, mająca siedzibę działalności gospodarczej w jednym państwie członkowskim, która korzysta z usług świadczonych przez spółkę z siedzibą w innym państwie członkowskim, posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w tym ostatnim państwie członkowskim z tego tylko powodu, że obie spółki należą do tej samej grupy i że spółki te są ze sobą związane umową o świadczenie usług
Skład orzekający
Zbigniew Romała
przewodniczący
Irena Wesołowska
sprawozdawca
Elżbieta Rischka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej\" w kontekście usług świadczonych w ramach grup kapitałowych, z uwzględnieniem najnowszego orzecznictwa TSUE."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów VAT w kontekście międzynarodowych transakcji w ramach grup kapitałowych. Wymaga analizy w świetle konkretnych umów i faktycznych relacji między podmiotami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonej kwestii opodatkowania VAT w transakcjach międzynarodowych w ramach grup kapitałowych, z odwołaniem do najnowszego orzecznictwa TSUE, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Czy usługi w grupie kapitałowej podlegają VAT w Polsce? Sąd analizuje kluczowe orzecznictwo TSUE.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.