I SA/Gd 968/24

I SA/Gd 968/24 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-01-07
Data wpływu
2024-12-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Marek Kraus /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 173 § 1 i 2, art. 175 § 1, art. 176 § 1, art. 178, art. 177 § 1 i § 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lipca 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 968/25 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 października 2024 r. nr 2201-IEW.4253.52.2024/UP w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do października 2022 r. oraz dokonania zabezpieczenia na majątku postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 lipca 2025 r. (sygn. akt I SA/Gd 968/24), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej jako: "Skarżąca", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 października 2024 r. nr 2201-IEW.4253.52.2024/UP w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do października 2022 r. oraz dokonania zabezpieczenia na majątku, oddalił skargę.
Doręczenie stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu
19 sierpnia 2025 r.
W terminie ustawowym, Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych wywołanych wniesieniem tej skargi oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu celem popierania przedmiotowej skargi.
Po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 31 października 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 197/25 odmówił zmiany prawomocnego postanowienia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 marca 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 312/24.
Wskazać należy, że we wskazanym postanowieniu z dnia 5 marca sygn. akt I SPP/Gd 312/24 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy z uwagi na niewywiązanie się z obowiązku przedstawienia w sposób niebudzący wątpliwości swojej sytuacji finansowej. Postanowienie to, po wniesieniu przez stronę sprzeciwu, zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 312/24.
Doręczenie postanowienia z dnia 31 października 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 197/25 nastąpiło w dniu 6 listopada 2025 r. Skarżąca nie wniosła sprzeciwu od ww. postanowienia.
Pismem z dnia 8 listopada 2025 r. (data stempla pocztowego z dnia 7 listopada 2025 r.) strona uzupełniła braki formalne skargi kasacyjnej w postaci wniesienia wpisu od skargi kasacyjnej.
Natomiast w dalszym ciągu Skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej odpowiadającej wymogom sporządzenia jej zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skargę kasacyjną strony należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych
i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3).
Z kolei według treści art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna również zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna też czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie
o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2).
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz art. 47 p.p.s.a. Jednym z podstawowych elementów, które ustawodawca wymienia jest, że każde pismo powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4).
Stosownie do art. 178 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, iż przed przekazaniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest dokonać badania ww. pisma pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków, wzywa do ich usunięcia w zakreślonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Zatem, przepisy p.p.s.a. obligują sąd do wezwania o usunięcie braków skargi kasacyjnej, która nie spełnia wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, w dniu 19 sierpnia 2025 r. został doręczony Skarżącej odpis wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej.
W terminie zakreślonym ustawowo, Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych wywołanych wniesieniem tej skargi oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu celem popierania przedmiotowej skargi.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Art. 177 § 3 p.p.s.a. stanowi, że w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego na wniosek, o którym mowa w § 3, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie
- wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie (art. 177 § 6 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, wniesiona przez Skarżącą w dniu 3 września 2025 r. skarga kasacyjna (data stempla pocztowego) nie odpowiada wymogom jej sporządzenia zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim.
Wniesiona skarga kasacyjna została podpisana przez Adama Skórę, pełniącego funkcje członka zarządu spółki i z akt sprawy nie wynika, by osoba ta była adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.
Z okoliczności sprawy nie wynika również, by osoba podpisująca skargę kasacyjną należała do osób wymienionych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Powyższe oznacza zatem, że wniesiona skarga kasacyjna, znajdująca się w aktach sprawy została sporządzona w sposób nieodpowiadający wymogom wynikającym z art. 175 § 1 p.p.s.a. Treść natomiast pouczenia, które stronie zostało doręczone wraz z odpisem wyroku z uzasadnieniem jednoznacznie wskazuje na powyższy wymóg oraz skutki prawne jego niedochowania.
Z kolei, po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 31 października 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 197/25 odmówił zmiany prawomocnego postanowienia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 marca 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 312/24.
Doręczenie ww. postanowienia nastąpiło w dniu 6 listopada 2025 r. Skarżąca nie wniosła sprzeciwu od ww. postanowienia.
Pismem z dnia 8 listopada 2025 r. (data stempla pocztowego z dnia 7 listopada 2025 r.) strona uzupełniła braki formalne skargi kasacyjnej w postaci wniesienia wpisu od skargi kasacyjnej.
Zatem, bieg 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę skarżącą w sprawie dodatkowo spełniającej wymóg jej sporządzenia zgodnie
z przymusem adwokacko – radcowskim rozpoczął się od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
Od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w terminie ustawowym do wniesienia skargi kasacyjnej, Skarżąca nie złożyła skargi kasacyjnej odpowiadającej wymogom jej sporządzenia zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim.
Skoro zatem nie wniesiono skargi kasacyjnej spełniającej wymogi art. 175 § 1 p.p.s.a., a wniesiona w dniu 3 września 2025 r. skarga kasacyjna nie odpowiada powyższemu, to tym samym stwierdzić należało, że w sprawie ziściły się przesłanki do jej odrzucenia.
Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175
§ 1 p.p.s.a. oraz art. 177 § 1 i § 6 orzekł jak w sentencji postanowienia.