I SA/GD 964/06

I SA/Gd 964/06 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2007-07-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Danuta Oleś /przewodniczący/
Ewa Kwarcińska /sprawozdawca/
Tomasz Kolanowski
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Danuta Oleś, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr), Sędzia WSA Tomasz Kolanowski, Protokolant Referent Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 września 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 340 zł(trzysta czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
I SA/Gd 964/06
UZASADNIENIE
Naczelnik Urzędu Skarbowego, postanowieniem z dnia [...], na podstawie m.in. art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej jako K.p.a. ) oddalił zarzuty skarżącej A.H. wniesione w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym, odmawiając umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego [...]. Postanowienie zostało doręczone na adres poprzedniego pełnomocnika skarżącej – T. H., przy czym jak wynika z adnotacji poczty odebrał je w dniu 3 lipca 2006r. E.H. W wyniku złożonego zażalenia pełnomocnika skarżącej adw. A.T. ( umocowanego w sprawie od 10 lipca 2006r.; k. 58 akt ), Dyrektor Izby Skarbowej, w dniu [...] wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia pozostawiając je bez rozpoznania. Jak wynika z akt postępowania dołączonych do sprawy [...], postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 sierpnia 2006r. ( w aktach postępowania dołączonych do niniejszej sprawy brak kserokopii zwrotnego poświadczenia odbioru ww. postanowienia organu odwoławczego ).
W dniu 17 sierpnia 2006r. pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy i w tym samym dniu złożył w wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...].
Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...]., kierując się m.in. art. 17 § 1 i art. 18 K.p.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]. Przywołano art. 57 § 1 K.p.a., zgodnie z którym, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczeniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu; termin wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] upłynął 10 .lipca 2006r., zaś pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na to postanowienie w dniu 11 lipca 2006r., co wynika z daty stempla pocztowego, zatem bez wątpienia cyt. (...) strona wniosła podanie ( zażalenie ) z uchybieniem ustawowego terminu, nie dopełniając jednocześnie kolejnego obowiązku wynikającego z art. 58 § 2 K.p.a., który określa, iż podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, przy czym jednocześnie z wniesieniem podania należało dopełnić czynności, dla której był określony termin (...).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, pełnomocnik skarżącej, adw. A.T., wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, wskazując, iż termin siedmiu dni, o jakim mowa w art. 58 § 2 K.p.a. należy liczyć od dnia doręczenia pełnomocnikowi strony postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi, podkreślając, iż zgodnie z art. 58 § 3 K.p.a., przywrócenie terminu do złożenia podania o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycjami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych z zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Z przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Jego wykładnia wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony granicą praw i obowiązków Sądu wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami mianowicie: legalnością działań organu podatkowego oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższe oznacza, że Sąd naruszyłby ten przepis jedynie wówczas, gdyby przekroczył określone wyżej granice danej sprawy albo gdyby ograniczył się w ocenie legalności do tylko zarzutów i wniosków skargi.
A zatem, w niniejszej sprawie Sąd dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia pod względem jej zgodności z prawem stwierdził, iż wbrew stanowisku organu odwoławczego, narusza ono przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Skarga jest zatem zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Sąd zważył, że istota sporu sprowadza się, w rozpoznawanej sprawie, do ustalenia, czy w przedstawionym wyżej stanie faktycznym doszło do wyczerpania przesłanek art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej jako K.p.a. ).
W art. 58 § 1 i § 2 K.p.a. zostały ustanowione cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszę zaistnieć łącznie. Pierwszą z nich jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy; drugą przesłanką przywrócenia terminu jest wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywróceniu terminu; trzecią - jest dochowanie terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Czwartą przesłanką jest dopełnienie wraz z prośbę o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin przywracalny.
W tej sprawie organ odwoławczy wskazał na nie spełnienie przez pełnomocnika strony przesłanki trzeciej jak również i czwartej
Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu ( § 2 art. 58 K.p.a., zdanie pierwsze ). Datą od której należy liczyć ten termin jest data uzyskania przez osobę zainteresowaną wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu.
Jeśli zatem strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od uzyskania przez nią wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu.
WSA podziela tym samym pogląd utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por. wyrok NSA z 1 marca 2000 r., w sprawie I SA/Lu 1524/98, opubl. m.in. w systemie LEX nr 42 915).
Poza sporem między stronami jest okoliczność, iż pełnomocnik strony dowiedział się o fakcie uchybienia terminu w dniu 10 sierpnia 2006r. tj. w dniu doręczenia mu postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia ( pozostawiając je bez rozpoznania ). Powyższy termin wynika z akt postępowania dołączonych do sprawy [...], ( w aktach postępowania dołączonych do niniejszej sprawy brak kserokopii zwrotnego poświadczenia odbioru ww. postanowienia organu odwoławczego; WSA dopuścił dowód z tychże akt wraz z dowodem doręczenia tego postanowienia pełnomocnikowi strony).
Skoro pełnomocnik strony pozyskał wiedzę o uchybieniu terminu do złożenia zażalenia w dniu 10 sierpnia 2006r., to przyjąć należy, mając na uwadze treść dyspozycji art. 58 § 2 K.p.a., iż prośbę o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, którą złożył w dniu 17 sierpnia 2006r., wniesiono z zachowaniem ustawowego terminu siedmiu dni.
Po drugie - zainteresowany powinien jednocześnie z wniesieniem żądania o przywrócenie terminu dopełnić czynność, dla której określony był termin; w przypadku zatem, gdy strona wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia powinna jednocześnie wnieść zażalenie. Zatem gdy do organu właściwego wpłynie jedynie wniosek o przywrócenie terminu, organ ten może odmówić przywrócenia tego terminu, jeżeli do dnia doręczenia żądania organowi nie dopełniono czynności, dla której ustanowiono termin. W tej jednak sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy przed wniesieniem prośby o przywrócenie uchybionego terminu, pełnomocnik strony złożył zażalenie ( nie wiedząc o uchybieniu terminu ). W art. 58 § 2 K.p.a. ustawodawca określił termin graniczny na dopełnienie czynności dla której określony był termin a nie termin wyłączny, co oznacza, iż uprzednie dopełnienie czynności, dla której określono termin nie stanowi uchybienia czwartej z ww. przesłanek umożliwiających merytoryczne rozpoznanie prośby o przywrócenie uchybionego terminu.
Zarzuty pełnomocnika strony skarżącej, w zakresie sposobu doręczenia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...], objęte postępowaniem w sprawie [...], pozostają poza zakresem rozstrzygnięcia w tej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c/ oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.