I SA/Gd 923/10

I SA/Gd 923/10 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2011-07-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-09-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Ewa Kwarcińska /sprawozdawca/
Irena Wesołowska /przewodniczący/
Małgorzata Gorzeń
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Podatki inne
Sygn. powiązane
II FSK 2930/11 - Wyrok NSA z 2013-11-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 136 poz 969
art. 1,ar. 2,art. 3,art. 6 iart.  6c
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r, o podatku rolnym - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 lipca 2011 r. sprawy ze skargi W.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE, DECYZJĄ Z 7 CZERWCA 2010 R. [...], NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 1 USTAWY Z 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 ZE ZM.; DALEJ JAKO O.P.), ROZPOZNAJĄC ODWOŁANIE SKARŻĄCEJ W. R. OD DECYZJI WÓJTA GMINY Z 15 LUTEGO 2010 R. W SPRAWIE ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO NA ROK 2010 W KWOCIE 32.294 ZŁ, UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.
W UZASADNIENIU WSKAZANO NA NASTĘPUJĄCY STAN SPRAWY:
NAKAZEM PŁATNICZYM USTALONO SKARŻĄCEJ ŁĄCZNE ZOBOWIĄZANIE PIENIĘŻNE W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI I ROLNYM W KWOCIE 32.294,00 ZŁ W TYM 2.096,00 ZŁ TYTUŁEM PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI I 30.198,00 ZŁ TYTUŁEM PODATKU ROLNEGO. STAWKI PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI OKREŚLONO ZGODNIE Z UCHWAŁĄ NR XXXVIII/255/09 RADY GMINY DĘBNICA KASZUBSKA Z DNIA 26 LISTOPADA 2009 R., W SPRAWIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI STAWEK PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI NA 2010 R. (DZ. URZ. WOJ. POM. Z 2009 R., NR 170, POZ. 3291).
OD TEJ DECYZJI W. R. ZŁOŻYŁA ODWOŁANIE UZASADNIAJĄC SWE STANOWISKO BRAKIEM REALIZACJI PRZEZ GMINĘ PODSTAWOWYCH ZADAŃ ZWIĄZANYCH Z OBOWIĄZKIEM REMONTOWANIA I MODERNIZACJI DRÓG. SKARŻĄCA WSKAZAŁA NA STRATY ZWIĄZANE Z WYDŁUŻENIEM TRAS PRZEWOZU ZBOŻA I KOMUNIKACJI ORAZ ZWIĄZANE Z AWARIAMI ŚRODKÓW LOKOMOCJI I SPRZĘTU ROLNICZEGO, JAK TEŻ WYNIKAJĄCE Z PRZEJAZDU PRZEZ JEJ POLE PRZEZ INNYCH UŻYTKOWNIKÓW W ZWIĄZKU ZE ZŁYM STANEM DROGI. ZDANIEM STRONY, SKORO GMINA NIE WYWIĄZUJE SIĘ ZE SWOICH OBOWIĄZKÓW TO PODATEK WINIEN BYĆ NIŻSZY, STĄD WNIOSŁA CYT. (...) O OBNIŻENIE PODATKU O 90%, CZYLI DO KWOTY 3.000,- ZŁ (...). SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE PODKREŚLIŁO, ŻE SKARŻĄCA POSIADA NIERUCHOMOŚCI PODLEGAJĄCE OPODATKOWANIU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI, ROLNYM I LEŚNYM. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZGODNIE Z INFORMACJĄ STRONY Z 2005 R., (W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, ROLNY I LEŚNYM) OPODATKOWAŁ NIERUCHOMOŚCI STOSUJĄC AKTUALNE STAWKI OPODATKOWANIA. ZDANIEM SKO, ANALIZA DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI POTWIERDZA JEJ PRAWIDŁOWOŚĆ W ZAKRESIE PODSTAWY PRAWNEJ I WYLICZENIA PODATKU ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI STAWKAMI OPODATKOWANIA. ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI PODKREŚLIŁ PRZY TYM, ŻE SKARŻĄCA NIE KWESTIONUJE PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA, STAWEK TEGO PODATKU ORAZ WYLICZENIA ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO NA 2010 R. NIE FORMUŁUJE TEŻ ZARZUTÓW NATURY FORMALNYCH DOTYCZĄCYCH SPOSOBU I TRYBU POSTĘPOWANIA.
SKO podkreśliło, że postępowanie podatkowe w sprawie wymiaru podatku nie zezwala na uwzględnienie zarzutów związanych ze stratami opisanymi w odwołaniu. Podstawa opodatkowania jest niezależna od okoliczności podnoszonych przez stronę skarżącą; w sprawie należy podkreślić, że przedmiotowe opodatkowanie ma majątkowy charakter, tj. wiąże się z posiadaniem nieruchomości podlegających opodatkowaniu.
REASUMUJĄC, ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO, BRAK BYŁO PODSTAW DO UCHYLENIA BĄDŹ ZMIANY ZASKARŻONEJ DECYZJI. PRAWIDŁOWA DECYZJA PODATKOWA TO TAKA, KTÓRA JAK W TEJ SPRAWIE UWZGLĘDNIA STAN FAKTYCZNY I PRAWNY BĘDĄCY PODSTAWĄ OPODATKOWANIA. PRAWO, W TYM PRZEPISY USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (J.T. DZ. U. Z 2006 R. NR 121, POZ. 844 ZE ZM.), USTAWY O PODATKU ROLNYM (J.T. DZ. U. Z 2006 R. NR 121, POZ. 844 ZE ZM.), ANI TEŻ USTAWY Z DNIA 30 PAŹDZIERNIKA 2002 R., O PODATKU LEŚNYM (DZ. U. NR 200, POZ. 1682 ZE ZM.), NIE PRZEWIDUJĄ MOŻLIWOŚCI OBNIŻENIA PODATKU ZWŁASZCZA Z UWAGI NA OKOLICZNOŚCI NIE MAJĄCE WPŁYWU NA JEGO WYSOKOŚĆ, A PODNOSZONE W ODWOŁANIU. MOŻLIWOŚCI TAKIEJ PRZECZY ART. 84 KONSTYTUCJI, ZGODNIE Z KTÓRYM KAŻDY JEST OBOWIĄZANY, DO PONOSZENIA CIĘŻARÓW I ŚWIADCZEŃ PUBLICZNYCH, W TYM PODATKÓW, OKREŚLONYCH W USTAWIE.
SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE DODATKOWO WSKAZAŁO, ŻE JEŚLI STRONA NIE MA MOŻLIWOŚCI UREGULOWANIA PODATKU TO ZGODNIE Z ART. 67A O.P., MA PRAWO ZWRÓCIĆ SIĘ Z WNIOSKIEM DO ORGANU PODATKOWEGO PIERWSZEJ INSTANCJI O ODROCZENIE TERMINU PŁATNOŚCI PODATKU, ROZŁOŻENIE PODATKU NA RATY BĄDŹ JEGO UMORZENIE. NATOMIAST PODNOSZONE W ODWOŁANIU SZKODY WYNIKAJĄCE ZE STANU DROGI MOGĄ BYĆ PRZEDMIOTEM ROSZCZEŃ KIEROWANYCH DO WŁAŚCIWEGO ZARZĄDCY DROGI.
OD POWYŻSZEJ DECYZJI SKARŻĄCA ZŁOŻYŁA DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SKARGĘ O NASTĘPUJĄCEJ TREŚCI: "ZASKARŻAM DECYZJĘ W CAŁOŚCI. Z UWAGI NA BŁĘDNIE OCENIONY MATERIAŁ DOWODOWY. SPRAWĘ ROZPATRZONO BEZ MOJEJ OBECNOŚCI, A TAKŻE BEZ PRZESŁUCHANIA MNIE. PONADTO BŁĘDNIE ZINTERPRETOWANO MOJĄ PROPOZYCJĘ ODNOŚNIE WYSOKOŚCI PODATKU."
W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN ODWOŁAWCZY WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE.
W UZASADNIENIU SWEGO STANOWISKA ORGAN WSKAZAŁ, ŻE BRAK JEST PODSTAWY DO UWZGLĘDNIENIA ZARZUTÓW DOTYCZĄCYCH ZŁEGO STANU DRÓG I PONOSZONYCH Z TEGO TYTUŁU STRAT. ZGŁASZANE W TYM ZAKRESIE W ODWOŁANIU ZARZUTY NIE MAJĄ ŻADNEGO WPŁYWU NA WYMIAR PODATKU, A W ZWIĄZKU Z TYM NIE BYŁO MOŻLIWE UWZGLĘDNIENIE WYLICZEŃ PODATKU PRZEDSTAWIONYCH PRZEZ PODATNIKA. PONOWNIE POUCZONO, ŻE W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA PRZESŁANEK, O KTÓRYCH MOWA W ART. 67A O.P., PODATNIK MA PRAWO WNOSIĆ O ULGĘ W PŁACENIU PODATKU.
BEZZASADNY JEST TEŻ ZDANIEM SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA. STRONA POMIMO PRAWIDŁOWEGO POUCZENIA PRZEZ KOLEGIUM O PRZYSŁUGUJĄCYCH JEJ UPRAWNIENIACH NIE WYPOWIEDZIAŁA SIĘ ODNOŚNIE MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W SPRAWIE. Z AKTAMI ZAPOZNAŁA SIĘ W DNIU 26 MAJA 2010 R.; SKARŻĄCA NIE ZŁOŻYŁA FORMALNEGO WNIOSKU O PRZEPROWADZENIE ROZPRAWY, A MATERIAŁ DOWODY UPRAWNIAŁ DO ROZPATRZENIA SPRAWY BEZ ZARZĄDZENIA ROZPRAWY Z URZĘDU (ART. 200A O.P.).
W PIŚMIE Z DNIA 11 PAŹDZIERNIKA 2010 R., SKIEROWANYM DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SKARŻĄCA STWIERDZIŁA, ŻE (...) NASZE POLA OD WIELU LAT SĄ TEŻ NISZCZONE PRZEZ SĄSIADUJĄCE GOSPODARSTWA I INNYCH MIESZKAŃCÓW OKOLICZNYCH WSI. PRZEZ UTRUDNIENIA SPOWODOWANE BRAKIEM NALEŻYTYCH DRÓG LUB ZŁĄ JAKOŚCIĄ DRÓG WIĘKSZOŚĆ UŻYTKOWNIKÓW CIĄGNIKÓW, MASZYN ROLNICZYCH I INNYCH POJAZDÓW SKRACA SOBIE DROGĘ I PRZEJEŻDŻAJĄ POLA, KTÓRE ŁĄCZĄ ZE SOBĄ MIEJSCOWOŚCI, LUB JADĄ POLEM PRZY DRODZE. OD WIELU LAT GMINA D. K. NIE ZLECA NAPRAWY WW. DRÓG, A MY PONOSIMY SKUTKI WIELOLETNIEJ NIEDBAŁOŚCI O DROGI, A PODATKI ROLNE SĄ BARDZO WYSOKIE I NIE ULEGAJĄ ZMNIEJSZENIU. NIE JESTEM W STANIE ZAPŁACIĆ WIELE NALEŻNOŚCI. PROWADZI SIĘ PRZECIWKO MNIE POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE (...).
PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEJ RADCA PRAWNY J. P. W PIŚMIE PROCESOWYM DATOWANYM NA DZIEŃ 9 CZERWCA 2011 R., (WPŁYW DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU NA DZIEŃ 1 LIPCA 2011 R.), PRECYZUJĄC ZARZUTY SKARGI WSKAZAŁ, ŻE SKARŻĄCA (...) ZARZUCA NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA POPRZEZ ZANIECHANIE PRZESŁUCHANIA STRONY ORAZ ŚWIADKÓW NA ROZPRAWIE ORAZ NARUSZENIE PRZEPISÓW USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH. UZASADNIAJĄC ZARZUTY SKARGI, SKARŻĄCA PODAJE, ŻE NIE BYŁA REPREZENTOWANA W POSTĘPOWANIU PRZEZ PROFESJONALNEGO PEŁNOMOCNIKA, A WSZYSTKIE CZYNNOŚCI PODEJMOWAŁA SAMODZIELNIE. W JEJ OCENIE ORGAN POWINIEN W TAKIEJ SYTUACJI CO NAJMNIEJ JĄ WYSŁUCHAĆ PRZED OGŁOSZENIEM DECYZJI. WOLA TAKIEGO PRZESŁUCHANIA WYNIKAŁA RÓWNIEŻ Z TREŚCI PISM KIEROWANYCH ZARÓWNO DO ORGANU PODATKOWEGO JAK I DO SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO. WOBEC TEGO ZOSTAŁA POZBAWIONA MOŻLIWOŚCI PRZEDSTAWIENIA I UZASADNIENIA SWOJEGO STANOWISKA. W ZAKRESIE ZARZUTU NARUSZENIA USTAW PODATKOWYCH, SKARŻĄCA PODAJE, ŻE Z UWAGI NA BRAK DRÓG GMINNYCH W OBRĘBIE SOŁECTWA Ł., PRZEJEŻDŻAJĄCY PRZEZ TE TERENY ZMUSZENI SĄ KORZYSTAĆ Z JEJ PÓL UPRAWNYCH ZAMIAST Z DRÓG. TYM SAMYM PONOSI ONA WYMIERNE STRATY (...) WOBEC TEGO PODNOSI, ŻE USTALONA STAWKA PODATKU JEST ZAWYŻONA O 90%. NIE OZNACZA TO WSZAK, ŻE ŻĄDA OBNIŻENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, A JEDYNIE ZARZUCA FAKT NIEPRAWIDŁOWEGO NALICZENIA JEGO WYSOKOŚCI (...).
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE:
I.
SĄD ADMINISTRACYJNY ZOSTAŁ WYPOSAŻONY W FUNKCJE KONTROLNE DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, CO OZNACZA, ŻE W PRZYPADKU ZASKARŻENIA DECYZJI, SĄD BADA JEJ ZGODNOŚĆ Z PRZEPISAMI PRAWA (ART. 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH - DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ORAZ ART. 3 I ART. 145 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.; DALEJ JAKO P.P.S.A.). PODSTAWOWYM CELEM I EFEKTEM KONTROLI SĄDOWEJ JEST WIĘC ELIMINOWANIE Z OBROTU AKTÓW I CZYNNOŚCI ORGANÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNYCH NIEZGODNYCH Z PRAWEM I PRZYWRÓCENIE STANU ZGODNEGO Z PRAWEM POPRZEZ WYDANIE ORZECZENIA ODPOWIEDNIEJ TREŚCI.
W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE SĄD NIE DOPATRZYŁ SIĘ WSKAZANYCH NARUSZEŃ PRAWA PRZEZ ORGANY PODATKOWE, DAJĄCYCH PODSTAWĘ DO UCHYLENIA, CZY STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚĆ W CAŁOŚCI LUB W CZĘŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI.
II.
NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE SĄD ADMINISTRACYJNY NIE USTALA STANU FAKTYCZNEGO, A JEDYNIE WSKAZUJE, KTÓRE USTALENIA ORGANU ZOSTAŁY PRZEZ NIEGO PRZYJĘTE, A KTÓRE NIE (POR. WYROK NSA Z 6 LUTEGO 2008 R. SYGN. AKT II FSK 1665/06, OPUBL. W: SYSTEMIE LEX NR 471526), ZATEM OCENIAJĄC STAN FAKTYCZNY USTALONY PRZEZ ORGAN, SĄD PRZYJĄŁ ZA PODSTAWĘ ROZSTRZYGNIĘCIA USTALENIA FAKTYCZNE POCZYNIONE PRZEZ ORGANY PODATKOWE ALBOWIEM STAN FAKTYCZNY ZOSTAŁ USTALONY Z ZACHOWANIEM REGUŁ PROCEDURY ADMINISTRACYJNEJ.
USTALONY W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM STAN FAKTYCZNY STAŁ SIĘ STANEM FAKTYCZNYM PRZYJĘTYM PRZEZ SĄD.
III.
PRZECHODZĄC DO OCENY MERYTORYCZNEJ ZASKARŻONEJ DECYZJI WSKAZAĆ TRZEBA, ŻE W SPRAWIE NIE ZOSTAŁO NARUSZONE PRAWO MATERIALNE.
DECYZJA NR [...] W SPRAWIE ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PŁATNICZEGO ZA ROK 2010 (K. 5 AKT POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO) NIE NARUSZA ANI USTAWY Z 15 LISTOPADA 1984 R., O PODATKU ROLNYM (DZ. U. Z 2006 R., NR 136., POZ. 969 ZE ZM.), ANI USTAWY Z 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (T. J. Z 2006 R., NR 121, POZ. 844 ZE ZM.), CZY TEŻ USTAWY Z 30 PAŹDZIERNIKA 2002 R., O PODATKU LEŚNYM (DZ. U., NR 200, POZ. 1682 ZE ZM.).
DECYZJA TA NIE NARUSZA RÓWNIEŻ UCHWAŁY NR XXXVIII/255/09 RADY GMINY DĘBNICA KASZUBSKA Z 26 LISTOPADA 2009 R., W SPRAWIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI STAWEK PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI NA ROK 2010 (OPUBL. W DZ. URZ. WOJEWÓDZTWA POMORSKIEGO Z 2009 R., NR 170, POZ. 3291).
Z MOCY ART. 6C UST. 1 USTAWY Z 15 LISTOPADA 1984 R., O PODATKU ROLNYM(DALEJ JAKO U.P.R.) OSOBOM FIZYCZNYM, NA KTÓRYCH CIĄŻY OBOWIĄZEK PODATKOWY W ZAKRESIE PODATKU ROLNEGO ORAZ JEDNOCZEŚNIE W ZAKRESIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI LUB PODATKU LEŚNEGO DOTYCZĄCY PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA POŁOŻONYCH NA TERENIE TEJ SAMEJ GMINY, WYSOKOŚĆ NALEŻNEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO POBIERANEGO W FORMIE ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO USTALA ORGAN PODATKOWY W JEDNEJ DECYZJI (NAKAZIE PŁATNICZYM), Z ZASTRZEŻENIEM UST. 2 (ŁĄCZNE ZOBOWIĄZANIE PIENIĘŻNE NALEŻNE OD PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA STANOWIĄCYCH WSPÓŁWŁASNOŚĆ LUB ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W POSIADANIU DWÓCH LUB WIĘCEJ OSÓB FIZYCZNYCH USTALA SIĘ W ODRĘBNEJ DECYZJI (NAKAZIE PŁATNICZYM), KTÓRY WYSTAWIA SIĘ NA KTÓREGOKOLWIEK ZE WSPÓŁWŁAŚCICIELI (POSIADACZY). JEŻELI GOSPODARSTWO ROLNE PROWADZI W CAŁOŚCI JEDNA Z TYCH OSÓB, NAKAZ PŁATNICZY WYSTAWIA SIĘ NA TĘ OSOBĘ - ART. 6C UST. 2 U.P.R.).
KOMENTATORZY PODKREŚLAJĄ, ŻE OD 1 STYCZNIA 2003 R., W CYT. ART. 6C U.P.R., ZAMIESZCZONO UNORMOWANIA UPRZEDNIO OBOWIĄZUJĄCE W ROZPORZĄDZENIU MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 21 GRUDNIA 1999 R., W SPRAWIE ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO (DZ. U. NR 105, POZ. 1200), KTÓRE TYM SAMYM OD TEJ DATY UTRACIŁO MOC. INSTYTUCJA ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO MA W SWOIM ZAŁOŻENIU UPRASZCZAĆ UISZCZANIE PODATKÓW ORAZ CZYNIĆ JEGO POBÓR TAŃSZYM. DLATEGO TEŻ UTRZYMANO JĄ W OMAWIANEJ USTAWIE. POBIERANIE NALEŻNEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W FORMIE ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO, USTALANEGO W JEDNEJ DECYZJI (NAKAZIE PŁATNICZYM), JEST MOŻLIWE WYŁĄCZNIE W STOSUNKU DO OSÓB FIZYCZNYCH, NA KTÓRYCH CIĄŻY OBOWIĄZEK PODATKOWY W PODATKU ROLNYM ORAZ JEDNOCZEŚNIE W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI LUB PODATKU LEŚNYM. JEDNOCZEŚNIE PRZEDMIOTY OPODATKOWANIA (NP. GRUNT - UŻYTEK ROLNY I BUDYNKI, GRUNT - UŻYTEK ROLNY I LAS) MUSZĄ BYĆ POŁOŻONE NA TERENIE TEJ SAMEJ GMINY (MIASTA). NIE MOŻNA WYDAĆ I DORĘCZYĆ DECYZJI NA TZW. ŁĄCZNE ZOBOWIĄZANIE PIENIĘŻNE, JEŚLI NIE WYSTĘPUJE PODATEK ROLNY I JESZCZE CO NAJMNIEJ JEDEN Z PODATKÓW (OD NIERUCHOMOŚCI LUB LEŚNY ALBO OBA NA RAZ). NIE MA TZW. ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO, JEŚLI MAMY WYŁĄCZNIE PODATNIKA PODATKU ROLNEGO. RÓWNIEŻ NIE BĘDZIEMY MIELI DO CZYNIENIA Z TZW. ŁĄCZNYM ZOBOWIĄZANIEM PIENIĘŻNYM, W SYTUACJI GDY WYSTĄPI TYLKO PODATNIK PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI LUB TYLKO PODATNIK PODATKU LEŚNEGO.
OD 1 STYCZNIA 2003 R., W ZWIĄZKU Z OBJĘCIEM USTAWĄ O PODATKU ROLNYM RÓWNIEŻ UŻYTKÓW ROLNYCH I GRUNTÓW ZADRZEWIONYCH I ZAKRZEWIONYCH NA UŻYTKACH ROLNYCH O POWIERZCHNI DO 1 HA WŁĄCZNIE, ZWIĘKSZA SIĘ W POSZCZEGÓLNYCH GMINACH (MIASTACH) LICZBA PODATNIKÓW PODATKU ROLNEGO.
TAK WIĘC Z ŁĄCZNYM ZOBOWIĄZANIEM PIENIĘŻNYM BĘDZIEMY MIELI DO CZYNIENIA NIE TYLKO W RAMACH GOSPODARSTWA ROLNEGO (PRZY AREALE GRUNTÓW POWYŻEJ 1 HA), ALE TAKŻE W KAŻDYM PRZYPADKU, GDY WYSTĄPI PODATNIK PODATKU ROLNEGO (NAWET Z UŻYTKÓW DO 1 HA) I JESZCZE JAKIEGOŚ JEDNEGO PODATKU (OD NIERUCHOMOŚCI LUB LEŚNEGO) (POR. ETEL LEONARD, PRESNAROWICZ SŁAWOMIR, KOMENTARZ, ABC 2003).
IV.
JAK WYNIKA Z AKT POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO SKARŻĄCA JEST WŁAŚCICIELKĄ GRUNTÓW ORNYCH I UŻYTKÓW ZIELONYCH, LASÓW ORAZ NIERUCHOMOŚCI. Z UZASADNIENIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI WYNIKA WIELKOŚĆ AREAŁÓW BĘDĄCYCH PODSTAWĄ OPODATKOWANIA W ŁĄCZNEJ KWOCIE 32.294 ZŁ, W TYM 2.096 ZŁ TYTUŁEM PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI I 30.198 ZŁ TYTUŁEM PODATKU ROLNEGO.
PODKREŚLIĆ PRZY TYM NALEŻY, ŻE DO SPORU NIE NALEŻY KWESTIA WIELKOŚCI I PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA, CZY TEŻ ZASTOSOWANIA WADLIWEJ STAWKI PODATKU.
JAKKOLWIEK STRONA NA ETAPIE SKARGI, BĘDĄC REPREZENTOWANA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA Z URZĘDU STAWIA ZARZUT NARUSZENIA PRAWA MATERIALNEGO TO WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE POMIMO ODROCZENIA ROZPRAWY WYZNACZONEJ NA DZIEŃ 14 CZERWCA 2011 R., I ZOBOWIĄZANIA PEŁNOMOCNIKA STRONY DO UZASADNIENIA ZŁOŻONEGO ZARZUTU, STRONA KWESTII TEJ NIE UZUPEŁNIŁA. TAKIM BOWIEM UZASADNIENIEM ZARZUTU NARUSZENIA PRAWA MATERIALNEGO, JAKIM W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE SĄ WSKAZANE USTAWY PODATKOWE NIE MOŻNA UZNAĆ TWIERDZEŃ O WADLIWYM DZIAŁANIU GMINY, CZY TEŻ O SZKODACH JAKICH DOPUSZCZAJĄ SIĘ OSOBY, KTÓRE PRZEJEŻDŻAJĄ PRZEZ GRUNTY NALEŻĄCE DO STRONY SKARŻĄCEJ.
SKARŻĄCA W TREŚCI ODWOŁANIA, WSKAZUJĄC NA POWSTAŁE JEJ ZDANIEM UCHYBIENIA GMINY W REALIZACJI MODERNIZACJI I REMONTÓW DRÓG CO PRZYCZYNIA SIĘ DO ZWIĘKSZONYCH JEJ NAKŁADÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM GOSPODARSTWA ROLNEGO, WNIOSŁA O (...) OBNIŻENIE PODATKU O 90%, CZYLI DO KWOTY 3.000 ZŁ (...); NIE UWZGLĘDNIENIE TAK SFORMUŁOWANEGO WNIOSKU PRZEZ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE SPOWODOWAŁO WNIESIENIE PRZEZ SKARŻĄCĄ SKARGI DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU.
ZGODNIE Z TYM PRZEPISEM ORGAN PODATKOWY, NA WNIOSEK PODATNIKA, Z ZASTRZEŻENIEM ART. 67B O.P., W PRZYPADKACH UZASADNIONYCH WAŻNYM INTERESEM PODATNIKA LUB INTERESEM PUBLICZNYM, MOŻE:
1) ODROCZYĆ TERMIN PŁATNOŚCI PODATKU LUB ROZŁOŻYĆ ZAPŁATĘ PODATKU NA RATY;
2) ODROCZYĆ LUB ROZŁOŻYĆ NA RATY ZAPŁATĘ ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ WRAZ Z ODSETKAMI ZA ZWŁOKĘ LUB ODSETKI OKREŚLONE W DECYZJI, O KTÓREJ MOWA W ART. 53A;
3) UMORZYĆ W CAŁOŚCI LUB W CZĘŚCI ZALEGŁOŚCI PODATKOWE, ODSETKI ZA ZWŁOKĘ LUB OPŁATĘ PROLONGACYJNĄ (§ 1).
UMORZENIE ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ POWODUJE RÓWNIEŻ UMORZENIE ODSETEK ZA ZWŁOKĘ W CAŁOŚCI LUB W TAKIEJ CZĘŚCI, W JAKIEJ ZOSTAŁA UMORZONA ZALEGŁOŚĆ PODATKOWA (§ 2 ART. 67A O.P.).
V.
SĄD NIE STWIERDZA RÓWNIEŻ NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA. NIE NARUSZONO W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE ŻADNEJ Z ZASAD POSTĘPOWANIA, W TYM ZASADY CZYNNEGO UDZIAŁU PODATNIKA W TOCZĄCYM SIĘ POSTĘPOWANIU PODATKOWYM. NIE NARUSZONO TEŻ ART. 200 § 1 O.P., ANI TEŻ ZASADY CZYNNEGO UDZIAŁU PODATNIKA NA KAŻDYM ETAPIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO (ART. 123 § 1 O.P.).
UZASADNIAJĄC TEN ZARZUT PEŁNOMOCNIK STRONY SKARŻĄCEJ ZARZUCIŁ CYT.: (...) NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA POPRZEZ ZANIECHANIE PRZESŁUCHANIA STRONY ORAZ ŚWIADKÓW NA ROZPRAWIE ORAZ NARUSZENIE PRZEPISÓW USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH. UZASADNIAJĄC ZARZUTY SKARGI, SKARŻĄCA PODAJE, ŻE NIE BYŁA REPREZENTOWANA W POSTĘPOWANIU PRZEZ PROFESJONALNEGO PEŁNOMOCNIKA, A WSZYSTKIE CZYNNOŚCI PODEJMOWAŁA SAMODZIELNIE. W JEJ OCENIE ORGAN POWINIEN W TAKIEJ SYTUACJI CO NAJMNIEJ JĄ WYSŁUCHAĆ PRZED OGŁOSZENIEM DECYZJI. WOLA TAKIEGO PRZESŁUCHANIA WYNIKAŁA RÓWNIEŻ Z TREŚCI PISM KIEROWANYCH ZARÓWNO DO ORGANU PODATKOWEGO JAK I DO SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO. WOBEC TEGO ZOSTAŁA POZBAWIONA MOŻLIWOŚCI PRZEDSTAWIENIA I UZASADNIENIA SWOJEGO STANOWISKA (...).
ODNOSZĄC SIĘ DO POWYŻSZEGO WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE Z MOCY ART. 200A § 1 O.P., ORGAN ODWOŁAWCZY PRZEPROWADZI W TOKU POSTĘPOWANIA ROZPRAWĘ:
1) Z URZĘDU - JEŻELI ZACHODZI POTRZEBA WYJAŚNIENIA ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY PRZY UDZIALE ŚWIADKÓW LUB BIEGŁYCH ALBO W DRODZE OGLĘDZIN, LUB SPRECYZOWANIA ARGUMENTACJI PRAWNEJ PREZENTOWANEJ PRZEZ STRONĘ W TOKU POSTĘPOWANIA;
2) NA WNIOSEK STRONY.
ZGODNIE Z ART. 200A § 2 O.P., STRONA WE WNIOSKU O PRZEPROWADZENIE ROZPRAWY, UZASADNIA POTRZEBĘ PRZEPROWADZENIA ROZPRAWY, WSKAZUJE JAKIE OKOLICZNOŚCI SPRAWY POWINNY BYĆ WYJAŚNIONE I JAKIE CZYNNOŚCI POWINNY BYĆ DOKONANE NA ROZPRAWIE.
ORGAN ODWOŁAWCZY MOŻE ODMÓWIĆ PRZEPROWADZENIA ROZPRAWY, JEŻELI PRZEDMIOTEM ROZPRAWY MAJĄ BYĆ OKOLICZNOŚCI NIEMAJĄCE ZNACZENIA DLA SPRAWY ALBO OKOLICZNOŚCI TE SĄ WYSTARCZAJĄCO POTWIERDZONE INNYM DOWODEM (ART. 200A O.P.). W TEJ SPRAWIE TAKIE OKOLICZNOŚCI NIE WYSTĘPUJĄ; ZDANIEM SĄDU WSKAZYWANE PRZEZ STRONĘ WE WNIOSKU O PRZEPROWADZENIE ROZPRAWY OKOLICZNOŚCI NIE MAJĄ ZNACZENIE DLA SPRAWY. TYM SAMYM NIE PRZEPROWADZENIE PRZEZ ORGAN ROZPRAWY NIE NARUSZA RÓWNIEŻ ART. 188 O.P.
SĄD NIE UWZGLĘDNIŁ KOLEJNEGO WNIOSKU O ODROCZENIE ROZPRAWY, BOWIEM SKARŻĄCA BYŁA NA ROZPRAWIE W DNIU 12 LIPCA 2011 R., REPREZENTOWANA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA (USTANOWIONEGO Z URZĘDU).
WSKAZAĆ PRZY TYM NALEŻY, ŻE Z MOCY ART. 107 USTAWY Z 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), NIEOBECNOŚĆ STRON LUB ICH PEŁNOMOCNIKÓW NA ROZPRAWIE NIE WSTRZYMUJE ROZPOZNANIA SPRAWY.
W TYM STANIE RZECZY PRZYJĄĆ NALEŻY, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRAWIDŁOWO USTALIŁ SKARŻĄCEJ NAKAZEM PŁATNICZYM ŁĄCZNE ZOBOWIĄZANIE PIENIĘŻNE NA ROK 2010, OBEJMUJĄCE ZOBOWIĄZANIE W PODATKU ROLNYM, PODATKU LEŚNYM ORAZ PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI.
NIE ZNAJDUJĄC PODSTAW DO STWIERDZENIA, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA OSTATECZNA NIEZGODNA JEST Z PRAWEM, A TAKŻE NIE ZNAJDUJĄC PRZESŁANEK DO UZNANIA, IŻ DECYZJA TA WYDANA ZOSTAŁA Z MAJĄCYM CO NAJMNIEJ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY NARUSZENIEM PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, STOSOWNIE DO PRZEPISU ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), SĄD ODDALIŁ SKARGĘ.
EK/HAM