I SA/Gd 649/24

I SA/Gd 649/24 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-10-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Małgorzata Gorzeń /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 2-3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. w spadku, reprezentowanego przez zarządcę sukcesyjnego K. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 maja 2024 r. nr 2201-IOV-1[1].4103.176-185.2024/10/11 w przedmiocie umorzenia postępowania kontrolnego w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2014 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
P. w spadku, reprezentowane przez zarządcę sukcesyjnego K. C. (dalej jako "Skarżący"), reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 maja 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania kontrolnego w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2014 r. Decyzję tę doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 14 czerwca 2024 r.
Skargę, wniesioną pismem z dnia 11 lipca 2024 r. (data stempla pocztowego), zaadresowano do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, który pismem z dnia 19 lipca 2024 r. (data stempla pocztowego) nadał ją do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2024 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych złożonej skargi przez: a) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 – dalej jako "p.p.s.a."), b) podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numeru PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku; z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka, skierowana do pełnomocnika Skarżącego, zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 4 września 2024 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.
Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Warunkiem zachowania 30-dniowego terminu do wniesienia skargi jest zatem skierowanie jej w tym terminie do właściwego organu. Ustawodawca dopuszcza wprawdzie możliwość wniesienia skargi wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 p.p.s.a.), jednak taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi oznacza, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem innego organu, ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu administracji publicznej.
Dodać trzeba, że również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, wedle którego w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienia NSA: z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08; z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 937/13; wszystkie dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że zaskarżona decyzja została doręczona na ręce pełnomocnika Skarżącego w dniu 14 czerwca 2024 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie, że przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, którą należy wnieść za pośrednictwem "Dyrektora tut. Izby Administracji Skarbowej" (a zatem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku) w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 15 lipca 2024 r. (14 lipca 2024 r. przypadał w niedzielę).
W dniu 11 lipca 2024 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) pełnomocnik Skarżącego nadał skargę do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, który w dniu 19 lipca 2024 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) przekazał ją do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że do wniesienia skargi doszło w dniu 19 lipca 2024 r., a więc po upływie terminu zakreślonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Tym samym skargę, jako wniesioną po upływie przewidzianego prawem terminu, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Kolejno, wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Według treści art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. A nadto, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania lub posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wykazanie umocowania do działania przed sądem administracyjnym poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, jest konieczne dla przyjęcia prawidłowej reprezentacji strony skarżącej przez pełnomocnika przed sądem i jego uprawnienia do podejmowania czynności w imieniu strony skarżącej.
Wymienione elementy pisma oraz dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., czyli na wezwanie przewodniczącego w terminie 7 dni. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych, a takimi są m.in. brak podania numeru PESEL oraz brak załączonego pełnomocnictwa lub jego odpisu, obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie przytoczonego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a. oraz podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numeru PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku; przy czym został pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca w/w pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, przesłana na prawidłowy adres pełnomocnika Skarżącego, została doręczona w dniu 4 września 2024 r. W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 11 września 2024 r., nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Sąd uznał, że pełnomocnik Skarżącego nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków i nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Braki te uniemożliwiły Sądowi nadanie sprawie dalszego biegu.
Tym samym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a..
Wobec powyższego, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.