I SA/Gd 840/22

I SA/Gd 840/22 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2022-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Irena Wesołowska
Małgorzata Gorzeń
Zbigniew Romała /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
III FSK 795/23 - Wyrok NSA z 2025-01-16
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 166
art. 8c ust. 4
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, , po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi L.U. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 maja 2022 r. nr 2201-IOR.4001.1.2022 w przedmiocie uchylenia nadanego numeru identyfikacji podatkowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 16 maja 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 220 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej: "O.p.") oraz art. 8c ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1995 r.
o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2022 r. poz. 166 ze zm., dalej: "ustawa o NIP"), po rozpatrzeniu odwołania L. U. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. nr [...] z dnia 21 stycznia 2022 r. uchylającej nadany numer identyfikacji podatkowej, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy:
Decyzją z dnia 21 stycznia 2022 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B.(dalej: "Naczelnik", "organ pierwszej instancji"), działając na podstawie art. 8c ust. 4 ustawy o NIP, uchylił nadany L. U. (dalej: "Strona", "Skarżący") NIP [...], z powodu posługiwania się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi adresowymi miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, tj. [...].
Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor Izby", "organ odwoławczy"), decyzją z dnia
16 maja 2022 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Zdaniem organu odwoławczego, istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do zasadności uchylenia nadanego Stronie NIP, wobec ustalenia, że posługiwała się fikcyjnymi lub fałszywymi danymi adresowymi miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, tj. [...].
Dyrektor Izby wskazał, że w projekcie ustawy zmieniającej z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz.1161) wskazano, że z uwagi na konieczność zapewnienia organowi podatkowemu mechanizmu chroniącego obrót gospodarczy przed działaniami nieuczciwych podmiotów, proponuje się dodanie art. 8c ust. 4, który umożliwi dokonywanie kontroli następczej przez organ podatkowy. Naczelnik urzędu skarbowego będzie mógł wydać z urzędu decyzję o uchyleniu NIP z chwilą ustalenia, że podmiot posługuje się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi dotyczącymi adresu siedziby lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Wykluczy to nieuczciwe działania podmiotów, które uzyskały NIP, zgłaszając nieprawdziwe dane adresowe, albo uzyskały identyfikator podatkowy NIP na podstawie prawdziwych danych adresowych, a następnie dokonują faktycznej zmiany adresu prowadzenia działalności (tym samym zgłoszony adres staje się adresem fikcyjnym), bądź też dokonują zmiany adresu prowadzenia działalności, podając fałszywe lub fikcyjne dane adresowe, w celu unikania kontaktów z organami podatkowymi. Regulacja wprowadzająca mechanizm kontroli następczej obejmie wszystkie podmioty uzyskujące status podatnika i związany z nim identyfikator podatkowy NIP, a więc nie tylko podmioty podlegające wpisowi do KRS. W przypadkach uchylenia NIP przez organ podatkowy informacja ta zostanie przekazana i zamieszczona w KRS/CEIDG. Nieuczciwe działanie podmiotu w obrocie, skutkujące uchyleniem nadanego NIP, nie stoi na przeszkodzie, aby w przypadku zmiany takiego stanu rzeczy w przyszłości, stosownie do postanowień art. 8c ust. 4 zastosowana została instytucja przywrócenia podmiotowi NIP uchylonego decyzją naczelnika urzędu skarbowego z uwagi na posługiwanie się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi dotyczącymi adresu siedziby lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o ile podmiot dokona zmiany w zakresie danych adresowych we właściwym rejestrze lub ewidencji, a więc ustaną przesłanki stanowiące podstawę uchylenia NIP. Z przywróceniem NIP będą wiązały się skutki odpowiadające nadaniu NIP.
W ocenie organu odwoławczego ustalenia poczynione w ramach przeprowadzonego postępowania, zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji dowodzą, że pod adresem, jaki podała Strona jako adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej, tj. [...] nie jest prowadzona przez Stronę żadna działalność gospodarcza, co uzasadniało działanie organu, który uchylił z urzędu nadany NIP.
Akta sprawy dowodzą, że Strona zgłosiła rozpoczęcie działalności gospodarczej z dniem 24 stycznia 2012 r. (zgodnie z wnioskiem o wpis do CEIDG przedsiębiorcy z dnia 24 stycznia 2012 r.). Z wniosku wynika również adres: [...] zgłoszony jako adres głównego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej oraz adres do doręczeń. Z akt nie wynika natomiast, aby Strona podała we wniosku inne adresy dotyczący miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
W sprawie przeprowadzono czynności sprawdzające mające na celu weryfikację adresu stałego miejsca prowadzenia działalności wskazanego we wniosku o wpis do CEIDG. W dniu 14 grudnia 2021 r. dokonano oględzin z udziałem Strony, mające na celu weryfikację oświadczonego z wniosku o wpis do CEIDG przedsiębiorcy adresu stałego miejsca prowadzenia działalności, tj. [...]. Z protokołu sporządzonego na tę okoliczność wynika, że Strona podczas czynności nie wskazała miejsc w obrębie adresu [...], w których prowadzi działalność gospodarczą, odmówiła wejścia na teren zakładu oraz nie była w stanie wskazać, kiedy ostatnio przebywała w tym miejscu. Ponadto stwierdziła, że na tym terenie nie ma żadnych maszyn i urządzeń służących jakiejkolwiek działalności, ponieważ zostały wcześniej zlicytowane. Strona potwierdziła zatrudnienie jednego pracownika (K. W.) w charakterze kierowcy i spawacza, który nie wykonuje na tym terenie żadnej pracy i odmówiła odpowiedzi na pytania dotyczące ponoszenia kosztów wynikających z przedłożonej umowy dzierżawy oraz o współpracy z 10 stycznia 2012 r. zawartej z K. W.
W wyniku przeprowadzonej wizji ustalono, że pod wskazanym w zgłoszeniach adresem widoczne jest oznaczenie firmy I. sp. z o. o., brak jest natomiast oznaczeń dotyczących P.U.P.H. L.- L. U.
Organ pierwszej instancji ustalił także, że pod przedmiotowym adresem znajduje się zakład wyrobu elementów betonowych. Przebywający na placu pracownicy, którzy wykonywali odlew wyrobów betonowych wyjaśnili, że są zatrudnieni w firmie I. sp. z o. o. i świadczą pracę na rzecz tej spółki. Skarżący L. U. nie przebywa pod tym adresem i nie był widziany w tym miejscu od około 4 lat. W toku czynności uzyskano informacje od R. O. (pracownik firmy I. sp. z o. o.), że Skarżący nie przebywa pod tym adresem od około 4 lat i nie ma z nim żadnego kontaktu. Sporządzona w toku czynności dokumentacja zdjęciowa potwierdza powyższe ustalenia.
Dyrektor Izby podkreślił także, że organ pierwszej instancji dokonał weryfikacji twierdzeń Strony w zakresie dysponowania prawem do adresu ujawnionego w CEIDG jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Z akt sprawy wynika, że pod adresem: [...] zgłoszonym przez Stronę jako miejsce wykonywania działalności gospodarczej znajduje się działka nr [...], objęta KW [...]. Z działką graniczy działka o nr [...], objęta KW [...]. Strona w dniu 11 października 2021 r. przedłożyła organowi pierwszej instancji kopię umowy dzierżawy i umowy o współpracy z dnia 10 stycznia 2012 r. zawartą z K. W. Na dzień zawarcia umowy K. W. był właścicielem nieruchomości opisanych w przedłożonej umowie, tj. działki [...] oraz działki [...]. Skarżący podczas oględzin w dniu 14 grudnia 2021 r. oświadczył, że umowy są ważne i nie odpowie na pytania dotyczące ponoszenia kosztów wynikających z umowy dzierżawy.
Natomiast zgodnie z zapisami ujawnionymi w księgach wieczystych obecnie właścicielem przedmiotowych nieruchomości jest T.-P. sp. z o. o., która w wyjaśnieniach z dniach 22 grudnia 2021 r. podała, że użycza nieodpłatnie nieruchomości na rzecz firmy I. sp. z o. o., mającej siedzibę pod wskazanym adresem.
Zdaniem organu odwoławczego, zebrane w toku postępowania w przedmiocie uchylenia NIP dowody i ustalone okoliczności, o których mowa powyżej, ocenione w całokształcie zebranego w sprawie materiału dowodowego uprawniają wniosek, że zasadnie organ pierwszej instancji stwierdził, iż nie można uznać, aby adres: [...] wskazany przez Stronę w dokumentacji rejestrowej jako adres stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej miał rzeczywisty charakter. Dokonane w sprawie ustalenia dowodzą bezspornie, że pod wskazanym adresem Strona nie przejawia jakiejkolwiek aktywności gospodarczej.
Ponadto, okoliczność, że podany adres nie ma charakteru rzeczywistego została potwierdzona również przez Stronę w wyjaśnieniach złożonych podczas oględzin w dniu 14 grudnia 2021 r., kiedy odmawiając wejścia na teren zakładu stwierdziła, że nie jest w stanie wskazać, kiedy ostatnio przebywała w tym miejscu oraz że na tym terenie nie ma żadnych maszyn i urządzeń służących jakiejkolwiek działalności, ponieważ zostały wcześniej zlicytowane. Strona nie wskazała miejsc w obrębie adresu [...], w których miałaby prowadzić działalność gospodarczą, a jedyny pracownik K. W. zatrudniony w charakterze kierowcy i spawacza nie wykonuje na tym terenie żadnej pracy. W piśmie z dnia 11 października 2021 r. Strona wyjaśniła, że od 2020 r. czynności zawodowe świadczy w różnych miejscach w terenie w zależności od potrzeb rynkowych i że do działalności (zaplecze techniczne) wykorzystuje skórzaną teczkę koloru czarnego z paskiem na ramię. Zdaniem organu odwoławczego wyjaśnienia te potwierdzają ustalenia organu pierwszej instancji, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji pierwszoinstancyjnej Strona nie posiadała już aktualnej umowy najmu pod przedmiotowym adresem, a ujawnione w CEIDG dane w zakresie adresu miejsca prowadzenia działalności były niezgodne z prawdą. Nie zasługuje zatem na akceptację sytuacja, w której Podatnik zataja faktyczne miejsce jej wykonywania.
Uwzględniając powyższe, organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że w sprawie zaszły przesłanki do zastosowania art. 8c ust. 4 ustawy o NIP. Istotne jest, że w wyniku czynności podjętych przez Naczelnika mających na celu dokonanie oceny działania Strony jako uczestnika obrotu gospodarczego z uwzględnieniem faktycznych, a nie tylko formalnych jej zachowań stwierdzono, że Strona pod wskazanym adresem nie prowadzi działalności gospodarczej.
Jednocześnie w odwołaniu z dnia 21 lutego 2022 r., jak i w postępowaniu przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, Strona również nie przedstawiła żadnych dowodów dotyczących istotnych okoliczności, które w sposób wiarygodny świadczyłyby o faktycznym korzystaniu przez Stronę z adresu wskazanego w dokumentacji rejestrowej jako adres stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
Przy czym argumentacja zaprezentowana w odwołaniu, jak i w pismach z dnia 28 marca 2022 r. i z dnia 9 maja 2022 r. koncentruje się właściwie na przytoczeniu przez Stronę okoliczności związanych z działalnością gospodarczą, którą prowadziła w latach wcześniejszych, a także na wyliczeniu osób, które w ocenie Strony odniosły negatywny wpływ na jej działalność. Przywołane okoliczności oraz ich charakter, nie mają znaczenia merytorycznego i nie odnoszą żadnego wpływu na podjęte w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie, a tym samym nie potwierdzają stanowiska Strony, że w zaistniałej sytuacji faktycznej i w świetle obowiązującego stanu prawnego, Naczelnik Urzędu Skarbowego niezasadnie uchylił nadany Stronie numer NIP.
Końcowo, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wskazał, że w odwołaniu oraz w odrębnym piśmie z dnia 21 lutego 2022 r. - wniosku o ściganie (złożonym wraz z odwołaniem) Skarżący zawnioskował o ściganie zgodnie z art. 12 k. p. k. Zorganizowanej, Niebezpiecznej, Zbrojnej Grupy Przestępczej.
Wnioskując o ściganie Strona wyraziła dezaprobatę dla działań względem swojej osoby oraz wobec K. W. w sposób opresyjny i niezgodny z prawem. Zdaniem Strony również Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. działa na rzecz Grupy Przestępczej w zmowie i w porozumieniu. Wniosek o ściganie obejmuje łamanie prawa przez Naczelnika oraz wymienionych pracowników Urzędu Skarbowego w B.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, po analizie treści złożonych pism oraz mając na uwadze regulacje prawne, procedury oraz kompetencje, w jakich podejmuje swoje działania stwierdził, że wbrew przeciwnemu stanowisku Strony, Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. w niniejszej sprawie działał w granicach uprawnień przewidzianych przepisami prawa, jak również uprawnień tych nie nadużył. Organ pierwszej instancji był bowiem uprawniony do weryfikacji danych adresowych dotyczących miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i w tym celu mógł przeprowadzić własne ustalenia. Zasady, na jakich należy prowadzić postępowanie w tym przedmiocie, określa art. 8d ustawy o NIP oraz przepisy Ordynacji podatkowej - co szczegółowo zostało wyjaśnione w uzasadnieniu niniejszej decyzji. W przypadku, gdy weryfikacja danych adresowych wykaże, że są one nierzetelne, konsekwencją jest wydanie decyzji o uchyleniu nadanego NIP.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości w terminie natychmiastowym i w sposób bezwarunkowy. Zdaniem Skarżącego Naczelnik kłamie, że posługiwał się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi adresowymi miejsca prowadzenia działalności. Nieruchomości Skarżącego zostały nielegalnie zajęte na rzecz długów K. W., który jest dla Strony obcy i nie łączą z nim żadne zależności materialne. W opinii Strony Naczelnik w sposób jawny wspiera i lobbuje na rzecz T. sp. z o. o., która jest narzędziem mafii do nielegalnej działalności gospodarczej, prania brudnych pieniędzy, oszustwa i kradzieży, wymuszenia i szantażu.
Z uwagi na powyższe, Skarżący skierował do Sądu wniosek na podstawie art. 303 k.p.k. w zw. z art. 12 k.p.k. oraz w zw. z art. 304 k.p.k., o ściganie osób wymienionych z imienia i nazwiska, odpowiedzialnych za łamanie prawa ze szkodą dla Strony. Skarżący wniósł o dołączenie do przedmiotowej sprawy wniosków, doniesień i dokumentów ze sprawy o sygn. akt I SA/Gd 409/22 na okoliczność dowodu, że Urząd Skarbowy w B. oraz poszczególni pracownicy nie przestrzegają procedur prawnych wynikających z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz innych praw.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2022 r. Skarżący oświadczył, że podtrzymuje wniesioną skargę. Wniósł także o przeprowadzenie dowodu z kontroli w Urzędzie Skarbowym za 2014 r. oraz z akt sprawy dotyczącej nadzoru i przebiegu egzekucji z nieruchomości, na której znajduje się zakład oraz centrum życiowe Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest zasadność wydania
w stosunku do Skarżącego decyzji o uchyleniu z urzędu nadanego Numeru Identyfikacji Podatkowej (NIP).
Stosownie do treści art. 8c ust. 4 ustawy o NIP, naczelnik urzędu skarbowego uchyla z urzędu w drodze decyzji NIP, jeżeli podatnik posługuje się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi adresowymi swojej siedziby lub miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Z chwilą ustania przesłanek uzasadniających uchylenie NIP na skutek zmiany danych adresowych w odpowiednim rejestrze lub ewidencji, następuje przywrócenie NIP w CRP KEP. Do przywrócenia NIP stosuje się odpowiednio przepisy art. 8a.
Przesłanki i tryb wydania decyzji o uchyleniu NIP uregulowane zostały w sposób odrębny od przesłanek i trybu odmowy nadania NIP (art. 8c ust. 1) oraz jego unieważnienia (art. 8c ust. 2). Przepis art. 8c ust. 4 przewiduje możliwość usunięcia skutków uchylenia NIP (przywrócenie) w razie ustania przesłanek uzasadniających jego uchylenie przy odpowiednim zastosowaniu art. 8a ustawy. Z ust. 1 tego przepisu wynika zaś, że nadanie NIP następuje po dokonaniu zgłoszenia identyfikacyjnego.
W zakresie nieuregulowanym w art. 8b i art. 8c ustawy o NIP, do postępowań w sprawie nadania NIP, unieważnienia lub uchylenia nadanego NIP oraz do innych postępowań z zakresu ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej. Natomiast zgodnie z art. 8d ust. 2 ustawy o NIP, do postępowania w sprawie uchylenia NIP nie stosuje się art. 165 § 2 i 4 i art. 200 § 1 O.p.
W sprawie ustalenia wystąpienia przesłanek uzasadniających uchylenie NIP na podstawie art. 8c ust. 4 ustawy o NIP niezbędne jest przeprowadzenie postępowania mającego na celu sprawdzenie czy adres wskazany w ewidencji NIP
w ogóle istnieje, czy konkretny podmiot ma tam faktyczną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności. Oznacza to, że w celu ustalenia faktu, czy podatnik ma prawo posługiwania się danym adresem siedziby lub miejsca prowadzenia działalności oraz czy nie są to dane fałszywe lub fikcyjne organ podatkowy zobowiązany jest przeprowadzić analizę dokumentów rejestracyjnych, aktualizacyjnych, sprawdzić czy podatnik dysponuje tytułem prawnym do lokalu,
w którym znajduje się siedziba przedsiębiorcy, a w razie wątpliwości uzasadnione będzie przeprowadzenie wizji lokalnej pod zgłoszonym adresem.
Podkreślenia wymaga, że celem istnienia systemu NIP jest m.in. umożliwienie organom państwa sprawowania kontroli nad prawidłowością rozliczeń podatkowych, a możliwość ustalenia adresu siedziby podatnika ma istotne znaczenie dla zapewnienia skuteczności takiej kontroli.
Z mocy art. 5 ustawy o NIP, podatnicy są zobowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego, a zgłoszenie takie w przypadku podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera m.in. adres siedziby i adresy miejsc prowadzenia działalności (art. 5 ust. 3 ustawy o NIP).
Z kolei wymóg posiadania przez podatnika siedziby, umożliwiającej organom utrzymywanie z nim kontaktu, jest istotny chociażby w świetle art. 151 § 1 O.p., zgodnie z którym osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub
w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji, czy z uwagi na instytucję tzw. doręczenia zastępczego, o której mowa w art. 150 O.p., a której skuteczność może nastąpić jedynie w przypadku spełnienia przesłanek z art. 151 O.p.
W rozpoznawanej sprawie czynności dotyczące prawidłowości zgłoszonego przez Skarżącego adresu siedziby i miejsca prowadzenia działalności wykazały, że brak jest jakichkolwiek oznak prowadzenia przez niego działalności gospodarczej.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że Skarżący prowadzący działalność w przedmiocie m.in. produkcji wyrobów budowlanych z betonu, produkcji konstrukcji metalowych i ich części, odlewnictwa metali lekkich, nie posiadał pod wskazanym adresem żadnego sprzętu. Podczas czynności przeprowadzanych z pracownikiem organu pod adresem [...], Skarżący odmówił wejścia na teren zakładu i nie był w stanie określić kiedy ostatnio tam przebywał. Sąd miał także na uwadze, że Skarżący oświadczył, iż zatrudnia jednego pracownika, w charakterze kierowcy i spawacza, który jednak nie wykonuje na tym terenie żadnej pracy.
Podczas przeprowadzonych w dniu 14 grudnia 2021 r. czynności oględzin pod wskazanym adresem nie stwierdzono zewnętrznych oznaczeń firmy P.U.P.H. L.- L. U. Natomiast na terenie istniejącego zakładu działalność prowadziła I. sp. z o.o. Pozostający na miejscu pracownicy spółki oświadczyli, że nie widzieli Skarżącego od 4 lat.
Stanowisko organów pierwszej i drugiej instancji potwierdzają także zapisy w księgach wieczystych. Pod adresem [...] zgłoszonym przez Stronę jako miejsce wykonywania działalności gospodarczej znajduje się działka nr [...], objęta księgą wieczystą SL1 [...]. Z działką graniczy działka o nr [...], objęta KW [...]. Właścicielem nieruchomości jest T.-P. sp. z o. o., która w wyjaśnieniach z dnia 22 grudnia 2021 r. podała, że użycza nieodpłatnie nieruchomości na rzecz firmy I. sp. z o. o., mającej pod wskazanym adresem swoją siedzibę.
W tym kontekście oświadczenie Strony o istnieniu ważnej umowy dzierżawy nieruchomości działek nr [...] (objętej KW [...]) oraz nr [...] (objętej KW [...]), nie polega na prawdzie. O ile na dzień zawarcia umowy dzierżawy K. W. był właścicielem nieruchomości opisanych w przedłożonej umowie, o tyle na dzień wydawania zaskarżonej decyzji przez organ pierwszej instancji nieruchomość należała już do T.-P. sp. z o. o.
W ocenie Sądu na podstawie powyższych informacji organ podatkowy miał prawo uznać, że pod wskazanym adresem Skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej, ani nie posiada swojej siedziby. Oznacza to, że Podatnik posługiwał się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi adresowymi swojej siedziby
i miejsca wykonywania działalności gospodarczej, co uzasadniało uchylenie nadanego NIP, stosownie do treści art. 8c ust. 4 ustawy o NIP.
W sprawie został zgromadzony materiał dowodowy w ramach postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego zarówno przez organ pierwszej instancji jak i drugiej instancji, z którego wynika, że organy podjęły wszelkie możliwe działania zmierzające do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Jeżeli skarżący uważa, że czynności te są niewystarczające, uprawniony był do zgłaszania w tym przedmiocie stosownych wniosków, czy też dowodów, czego jak wynika z akt sprawy nie uczynił. Należy przy tym przypomnieć, że w sprawach prowadzonych w trybie ustawy o NIP, również na Podatniku spoczywa ciężar dowodu, jeżeli wywodzi on z niego korzystne dla siebie skutki prawne.
Należy podkreślić, że organy podatkowe swoje ustalenia oparły na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, uwzględniając wyjaśnienia Strony w zakresie stanu faktycznego i wyjaśniając w wydanych decyzjach podstawy prawne podejmowanych rozstrzygnięć. Sąd wskazuje, że organy nie naruszyły przepisów postępowania, w szczególności dotyczących postępowania dowodowego. W sprawie podjęto wszystkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy. Należy też dodać, że zebrane dowody zostały poddane wszechstronnej ocenie zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Podjęte wnioski odpowiadają zasadom logiki i doświadczenia życiowego. Poza zakresem zainteresowania organów nie pozostała żadna okoliczność, która mogłaby stanowić o zaniechaniu podjęcia czynności zmierzających do pełnego zgromadzenia materiału dowodowego, o skutku stanowiącym o jej wadliwości.
W ocenie Sądu nie ma przeszkód, co wprost wynika z art. 180 § 1 O.p., by ustalenia faktyczne w sprawie czynione były na podstawie każdego dowodu, który nie jest sprzeczny z prawem. Potwierdzeniem tego jest art. 181 O.p., który jednoznacznie wskazuje, że dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być m.in. materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Z akt sprawy wynika, że Skarżący został zawiadomiony o przeprowadzeniu dowodu z oględzin pod adresem [...] i odbyły się one po umożliwieniu wzięcia w nich udziału Skarżącego, podobnie jak przesłuchania pracowników podmiotu znajdującego się pod wskazanym adresem.
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach oraz w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a.").
Mając na uwadze brzmienie powyższych przepisów stwierdzić należy, że nie obejmują one swoim zakresem właściwości sądów administracyjnych w sprawie sposobu działania czy pracy organu administracji, jak i jego pracowników, gdyż jest to wewnętrzna sprawa organów. Tym samym podnoszony w odwołaniu zarzut dotyczący nie podejmowania działań przez organy, a w konsekwencji nie dopełnienia obowiązków służbowych przez pracowników wymienionych z imienia i nazwiska, nie znajduje uzasadnienia.
Należy przy tym wskazać, że podnoszone w skardze wnioski o ściganie na podstawie przepisów kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego są oczywiście niezasadne, gdyż przepisy te nie miały w sprawie zastosowania. Nie jest także rzeczą sądu administracyjnego, aby badać zasadność zarzutów formułowanych na podstawie kodeksu karnego.
W złożonej skardze Strona wskazała, że wynik niniejszej sprawy jest związany z innymi rozstrzygnięciami, m.in. postępowaniem I SA/Gd 409/22 dotyczącym skargi na czynność w sprawie wykreślenia z rejestru podatników podatku od towarów i usług, postępowaniem kontrolnym czy sprawą dotyczącą nadzoru i przebiegu egzekucji z nieruchomości. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że postępowanie w przedmiocie uchylenia nadanego numeru identyfikacji podatkowej jest postępowaniem odrębnym od wskazywanych przez Skarżącego w skardze postępowań, które nie miały wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Nie można ich bowiem traktować jako zagadnienia wstępnego, ponieważ nie łączą się ze sobą w sposób, w który wskazuje Strona. Jeśli zaś Skarżący kwestionuje prawidłowość tych postępowań, to zarzuty winien formułować w tych postępowaniach, a nie w postępowaniu dotyczącym uchylenia numeru NIP. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Sąd administracyjny nie jest wprawdzie związany granicami skargi, ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona.
Reasumując, Sąd nie stwierdził tego rodzaju nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym przez organy podatkowe, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji. Postępowanie podatkowe było prowadzone rzetelnie, w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Organy zgromadziły kompletny, wyczerpujący i adekwatny na potrzeby rozstrzygnięcia materiał dowodowy, a uzasadnienie kwestionowanej decyzji czyni zadość standardom określonym w przepisach Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu, prezentowana przez Stronę zarówno na etapie postępowania odwoławczego, jak i podtrzymana w skardze, analiza treści przeprowadzonych przez organy dowodów oraz wyprowadzone wnioski stanowi wyłącznie polemikę z poprawnymi, uzasadnionymi w okolicznościach niniejszej sprawy, ustaleniami organów.
Sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się również innych błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W związku z powyższym Sąd skargę oddalił na zasadzie art. 151 p.p.s.a.