I SA/Gd 746/23

I SA/Gd 746/23 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-11-14
Data wpływu
2023-08-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
III FZ 201/24 - Postanowienie NSA z 2024-05-21
III FZ 45/24 - Postanowienie NSA z 2024-03-06
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia brak ow formalnych skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 86 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 14 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł.S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2023 r., nr 2201-IEE.7113.2.115.2023.WK w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi
Uzasadnienie
Ł.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, podpisaną przez M.S., na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2023 r., w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
Zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2023 roku pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że pełnomocnik strony skarżącej spełnia wymogi art. 35 § 1 p.p.s.a.
W odpowiedzi pełnomocnik strony wskazał, że jest ojcem skarżącego oraz załączył pełnomocnictwo sporządzone w formie aktu notarialnego, udzielone przez Ł.S. do reprezentowania K. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej zwana Spółką).
Postanowieniem z dnia 18 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę stwierdzając, że pełnomocnik strony nie uzupełnił braku formalnego skargi, albowiem z załączonego pełnomocnictwa nie wynikało, aby był umocowany do reprezentowania Ł.S.
W piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 23 października 2023 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Uzasadniając złożony wniosek pełnomocnik wskazał, że uzupełniając brak formalny skargi omyłkowo wpisał i załączył błędne pełnomocnictwo. Wnioskujący podał, że dysponuje kilkoma pełnomocnictwami syna i nie zauważył, że złożone pełnomocnictwo notarialne dotyczyło Spółki a nie skarżącego syna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634) - dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a. tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.
Wskazać należy, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się bardzo rygorystyczne kryteria oceny postawy osoby, która dokonała czynności procesowej po terminie. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że od strony dokonującej czynności procesowej wymagać należy zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Aby uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna uwiarygodnić swoją staranność przy prowadzeniu własnych spraw, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. Dodać w tym miejscu należy, że w sprawach, w których stronę reprezentuje pełnomocnik, oceny kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności, jakiego można wymagać od tego pełnomocnika.
Reprezentujący skarżącego pełnomocnik braku winy upatruje w omyłkowym dołączeniu niewłaściwego pełnomocnictwa, w odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału do uzupełnienia braku formalnego skargi. W ocenie Sądu, przywołana okoliczność nie wskazuje na niezawinione przez pełnomocnika niedochowanie terminu.
O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i niedającej się przezwyciężyć, usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie wnioskodawcy, a uniemożliwiło mu dopełnienie czynności procesowej w terminie. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. np. postanowienie NSA z 2.12.2014 r., II GZ 786/14). Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2023 r., sygn. akt III OZ 71/23).
Sytuacja, w której pełnomocnik strony, jak sam wskazuje z powodu popełnionej przez siebie omyłki, załącza niewłaściwe pełnomocnictwo, nie może być postrzegana jako brak zawinionego działania. Omyłka, której dopuścił się pełnomocnik była bowiem konsekwencją niezweryfikowania treści składanego do sądu dokumentu, co wskazuje na niedochowanie wymaganej należytej staranności. Konieczność przeprowadzenia analizy dokumentu przed wysłaniem go do sądu, czego najwyraźniej pełnomocnik nie uczynił, była niezbędna choćby z tego powodu, że jak sam wskazuje, dysponuje kilkoma różnymi pełnomocnictwami udzielonymi mu przez syna. Skoro zatem pełnomocnik posiada pełnomocnictwa o różnej treści, to należyta dbałość w zakresie prowadzenia sprawy swojego syna wymagała weryfikacji treści dokumentu. Uchybienie temu obowiązkowi i doprowadzenie do omyłkowego wysyłania pełnomocnictwa nie umocowującego pełnomocnika do reprezentowania mocodawcy w niniejszej sprawie, nie może być postrzegane jako działanie niezawinione. Tylko natomiast brak winy może uzasadniać przywrócenie terminu.
W związku z tym Sąd uznał, że nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 orzekł jak w sentencji postanowienia.